Paghubad Sa Mga Balak Ni Candice #1
Surrogate
no sunset today...
I'm redirecting my gaze
to bright autumn leaves
(komedya lang ha)
kay wala ka man
kay wala ka man lamang karon sanseta ka
akong ibalhin ang akong mga lantaw
sa gidauban nga mga otomlebs
(mas binuang ni)
Gate ni zorro
Way sunset karon
Ibalhin ang akong giz
Sa gagilak nga mga dahon (nya kay wa may autumn sa sta catalina, iblanko lang nako ha?)
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit
Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob
Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.
Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.
Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.
Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.
Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.
Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lingaw-lingaw Lang
lingaw-lingaw lang
poetry, karon, ug unya
sama sa snack
nga pritong kamote
tam-is, tinusok
morag linya sa mga pulong
nga karon
akong pagatunlon
sud na sa akong
tilaok
sirit sa akong dughan
medyo
dako, sakit usahay
inom ko sa tubig
bugnaw baya
sud sa akong
dughan
kamote, tubig
ug poetry
makabusog
sa akong lawas
ug kalag
lingaw-lingaw lang
apan
dalang pangadye
sa diyos
dalang
tinuod,
ok lang,
balak sa udto
balak usab
sa gabii
morag kita
sige sige
walay pagkapuol
haskang
hubaga oy!
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sapaw
gibalikan nako ang nangagi
gihinayhinayan ko og langkat
ang mga nagsapaw
nga panit sa akong nawong
ug gilantaw nako pag-usab
ang mga kalipay sa akong kabatan-on
kadaghan kaayo
sa mga saad nga gipatik nako
diha sa panit sa mga kahoy
gilantaw ko pagbalik
ang mga lunhaw
ang mga asul
ug ang mga gilak
ang mga dahon
ang mga panganod
ang mga bituon
gihikap ko ang akong nawong
gapiyong ko sa kahamis
sa akong kagahapon
akong gihapuhap akong ngabil
atua ka pa gihapon nagpuyo
sa suok sa akong unang halok nimo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pasayloa
pasayloa
kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi
sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang
nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon
mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema
well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing
apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo
bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana
diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat
usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon
usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo
dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran
bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,
opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri
di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa
wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.
relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.
kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.
for the meantime, trial sa ko.
time sa,
kaihoon na hinoon ko da.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Possibilities
they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone
those snakes
those nails
those spears
at the end
the only judgment is this:
it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat
ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw
ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini
ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Gana
sa humba
mihupas na
sa chosuey
naa pa
sa ice cream
wala na
sa tinola naa
pa
sa kinilaw
labaw
kanang presko
kanang medyo
nagdugo pa
kanang halang
kay sinilian
kanang unod
nga humok
sa akong dila
kanang lumoy
sa akong paglamoy
kanang hapsay
sa akong tutunlan
kanang galangoylangoy
pa sa akong mga damgo
sa kadagatan
kanang makapalupad
kanako sa kapanganuran
kana ang akong ganahan
apan ang akong gugma anaa ra man
gihalad gihapon sa altar sa akong panumduman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
You Have Nothing To Read
worthless
are my days now
so do not wait for me
for you you will get nothing
when the 7th day arrives
i will tell you something
from my sleeplessness
============================ ==============================
wal ay nada
ang akong mga adlaw karon
maong ayaw ako paabota
wala kay mahagdaw kanako
inig abot sa ika-pitong adlaw
diha pa unya ko mag-asoy
gikan sa akong pagpulaw...
(translated from the bisayan poem of hazelen cobol)
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dili Malimtan Ni Mama
i
kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden
pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw
ii
kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan
iii
kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga
ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing
i
sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod
ii
ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat
iii
ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti
ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman
apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako
ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Balak Nga Dili Mahuman
adunay misulod sa akong baba
mga pulong
nag-ung-ong
nabuak ang mga pulong
nahilis sa akong dila
karon ania
buot mogawas
kining akong mga alibangbang
mitugpa sa akong ngabil
susama ako
anang bulak nga waling-waling
ang mga pulong nahimong pak-an
milupad ug mibatog
layo kanako
sa laing mga tanaman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Dili Mahilabtan
Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.
Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.
Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?
Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.
Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw
Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Magsakit Na Gani Ang Akong Kilid
Kon magsakit na gani ang akong kilid
Lain na dayon ang akong mahunahunaan.
Ubod sa lubi nga gikaon sa batol.
Mga kuting nga nagpista sa likod ni Exuperio.
Nangka nga gitigbak kay wala maputos.
Babaye nga nagkanta nga mipiyok.
Lalaki nga migunit sa pader kay dili makaihi.
Mga tambok nga karapata sa su’d sa dunggan
Sa akong iro nga si Bonbon. Mga alimatok
Nga nagsuyop sa dugo sa akong mga paa.
Gold fish sa aquarium nga nalimtan
Og lawog. Naunlod, mibutod ang tiyan.
Nabaho. Nahiloan nga bagtok nga mas
Dako pa sa iring. Giulod sa ilalom sa banakid
Nga humay sa among kamalig. Irong buang
Naglutaw sa sapa, gibitik sa mga bugoy.
Halwan nga gipasol, wala makuha nalimtan
Sa bata didto sa katunggan. Nadugta.
Hikapon ko ang akong kilid. Painitan
Sa akong kamot. Tusak-tusakon paghinay
Sa akong tudlo. Gipangita ko kon asa dapit
Ang hinungdan. Mahinumduman ko dayon
Ang gisulti ni Dr. Lao. Dunay mobutod.
Manghubag. Ug moabot ang takna nga atong
Gipaabot. Wala nay tambal. Ang mabuhat nato
Mao na lang ang paghangad ug pag-ampo.
Gibuka ko ang akong mga mata. Tutok
Sa kisame. Gidawat ko ang tanan. Giabrihan ko
Ang bintana. Hangad sa langit. Ihap-ihap
Sa mga bitoon. Pagka-anindot pa gayod unta.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kabahin Sa Halangdong Kritiko
Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.
Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?
Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.
Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.
Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.
Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.
Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?
Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.
Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.
Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.
Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kamingaw Ko Kanimo
Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita
Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita
Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan
Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan
Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!