Ang Kamingaw Ko Kanimo

Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita

Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita

Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan

Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan

Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!