Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit
Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob
Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.
Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.
Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.
Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.
Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.
Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Kadyot Lang Kita Dinhi
kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka
ug mga kahiubos
labi na ang kapungot
usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan
ug didto labaw na
nga walay pulos
didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw
diin lihokan kaayo
ang mga ulod
sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Dili Madugay
kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka
ug mga kahiubos
labi na ang kapungot
usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan
ug didto labaw na
nga walay pulos
didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw
diin lihokan kaayo
ang mga ulod
sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kabahin Sa Halangdong Kritiko
Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.
Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?
Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.
Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.
Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.
Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.
Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?
Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.
Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.
Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.
Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kadyot Lang Kita Dinhi (we Will Only Be Here For A While)
================================================= =========
we will only be here for a while
don't go for the worries
or those humiliations
what more of anger
we have only one destination
the grave
and there it is worse
there is no use
there where the coldness
is worse than the cemented coldness
where the worms
are restless
just like here
where there are more people without ears
===================================== =====================
kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka
ug mga kahiubos
labi na ang kapungot
usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan
ug didto labaw na
nga walay pulos
didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw
diin lihokan kaayo
ang mga ulod
sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan
================================ ==========================
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Possibilities
they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone
those snakes
those nails
those spears
at the end
the only judgment is this:
it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat
ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw
ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini
ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Pagbalik Nato Dinhi
(hubad sa Iningles nga balak ni Mark Strand)
Nabuhat nato ang atong gusto.
Atong gibulabog ang mga damgo, gipalabi nato ang dagkong kakugi.
Ang matag usa kanato, naghangop sa kagul-anan
Ug atong gidapit ang kapildihon sama sa usa ka naandan nga dili maputol.
Ug karon ania kita dinhi.
Ang panihapon andam na ug dili ta mangaon.
Ang karne naglingkod sa tin-aw nga lanaw sa iyang sulaan.
Nagpaabot ang bino.
Pag-abot dinhi
Anaa ang ganti: kay walay gisaad, wala usa’y pagadalhon.
Wala tay kasingkasing o makaluwas nga kaambong,
Walay dapit nga kapaingnan, wala'y katarongan nga kita magpabilin.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kadtong Babaye Sa Buntod
nakita ko kadtong babaye sa bungtod
nga naghilak
dugay na kadtong panahon
ug wala akoy katakos
pagpangutana kaniya
nganong
dili husay ang iyang buhok
nganong wala siya sa iyang
kaugalingon
wala ako kahinumdum
kon siya mibungat sa pulong
mahitungod kanako
o kaniya ba hinoon
apan naningkamot siya
nga magpuyo
nga malinawon bisan
pa ug pagsaway
ug pagtamay
sa akong mga katigulangan
ug sa among
mga halangdong silingan
pagkadugay na sa panahon
namatay
gilubong na ang babaye
nga naghilak sa bungtod
ug sultihan ko kamo
inahan ko kadto
ug karon
gikamingawan ko
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Misa Ni Fr. Roman
Sa pag-isa nimo sa
Kopa diin giipis ang mompo,
Sa paghawid nimo sa puti nga ostiya
Sa paglitok mo nga mao kini
Ang lawas ug dugo ni Hesukristo
Miduko ako ug sama kanila
Miluhod dungan sa pagkiling-kiling
Sa gamay nga bagting.
Nipiyong ko.
Pasayloa ko, Father Roman,
Kay wala ko’y nakita nga Hesukristo
sa akong dughan
Wala ko’y nabati nga kinaadman.
Ug diha sa akong silingan
Wala ko’y nakita nga kalainan
Ug diha kanimo nga nagwali
Sa akong atubangan
Wala ko’y nakitang timailhan
Ngitngit gyod lagi, Father Roman
Bisa’g lamdag ang simbahan.
Saba gyod kaayo, Father Roman
Bisa’g hilom kaayo ang mga lingkoranan
Ug mga haligi ug bungbong.
Samok gyod gihapon bisa’g ang katawhan
Nangaamang, nangabuta, nangabungol.
Pasayloa ako, Father Roman
Kay mao kana ang nakita kong kamatuoran.
Gitawag ko nimo nga makasasala.
Tungod ba kay gibuka ko
Ang akong mga mata ug gitagoan ko
Ang duha ko ka kamot sa akong mga bulsa?
Gitaktak ko ang mga abog sa akong sapatos
Atubangan sa pultahan sa imong balay.
Wala didto ang tinuod nga simbahan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Pabasahon Ninyo Sa Akong Mga Balak
Kon ako inyong pabasahon sa akong mga balak
Sa inyong atubangan
Ako usang hangyoon nga palungon
Ang tanan nga mga suga
Aron unta ninyo maaninaw pag-ayo
Ang akong dyutay nga kahayag
Ug basin ako mabuta ug masunog.
Idugang pod nako’g hangyo
Ang dyotay nga kahilom.
Hadlok ko nga ang akong mga pulong
Dili ninyo madungog sa taliwa
Sa kahigwaos ug sa kasaba sa atong panahon.
Maglatay ako sa alambre sa akong mga pulong
Sa tumang kangitngit ug kahilom.
Inyo unta akong dunggon
Inyo unta akong paminawon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dili Malimtan Ni Mama
i
kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden
pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw
ii
kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan
iii
kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga
ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing
i
sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod
ii
ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat
iii
ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti
ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman
apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako
ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pasayloa
pasayloa
kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi
sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang
nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon
mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema
well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing
apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo
bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana
diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat
usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon
usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo
dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran
bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,
opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri
di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa
wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.
relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.
kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.
for the meantime, trial sa ko.
time sa,
kaihoon na hinoon ko da.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino
Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.
Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,
Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping
Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw
Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Bukid Nga Bulawan
nunot sa pagkatkat sa taas
nga bungtod ug paglabang
sa suba nga galikos-likos
sama sa sawa
nadan-agan na gyod
ang payag ni anding
nga nagpatunga ug
gipailawman sa kakahoyan
nag-andam na diay silang tanan
sa iyang banay ug nagdukdok
ang iyang anak nga lalaki
sa dako nga agong
ug misayaw
ang iyang anak nga dalaga
samtang giihaw
ang usa ka itom nga baboy
nagluto sila og dinuguan
nag-adobo og naglata
sa upat ka tiil og naggisa
sa mga lumo og unod
pagkahapon atubang sa
adlaw nga talisalop na
nanglingkod kami alirong sa talad
ug gatagay dayon sa tuba
nagsultianay kami
kabahin sa akong tuyo
kabahin sa iyang utang
nga dugay na kaayo
nga wala niya nabayri
gidugangan niya og tagay
daghang baso pa
daghan pang sumsoman
nga sinugbang baboy
hangtod nga kaming
duha nangahubog
hangtod nakalimtan
ang utang hangtod
wala na mahisgoti
ang pagkobra sa bahin
sa saging sa yuta
nga iyang giugmad
wala na mahisgoti
ang mga mais ug humay
ug ang mga kamoteng kahoy
ug mga bunga sa mangga
ang among gihisgotan
mao na lamang ang mga idlas
nga langgam nga pula
ang balahibo sa dughan
hangtod nalimtan na
ang buluhisan ug ang utang
apil na ang kahakog
sa akong lolo ug tatay
ugma sakay sa kabayo
ni anding mopauli ko
nga walay dala kon dili ang pasalig
sa mga bag-ong tag-iya sa bukid
sakit pa gihapon ang akong ulo
ug nagngutngot kaayo
akong mga tiil sa kalayo
sa among gilakat ug mitapot
ang kahumot sa ylang-ylang
nga gihaplas sa tabonon nga panit
sa anak nga dalaga ni anding
nga nauga nunot sa baha
padulong sa akong dughan
latas sa duha ka aping
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Chocolate Hills of Carmen, Bohol
Nagpunay ako ug saka
Sa tumoy niining bungtud
Wala ako maghangak
Wala kanako ang kakapoy
Wala kanako ang kalaay
Wala kanako ang pagkabudlay
Ania sa akong kasingkasing
Ang tumang kamingaw
Ang tiunay nga kahidlaw
Makita lang ikaw
Sa ubos sa langit
(English)
I keep on going up
To the tip of this hill
I don’t breathe hard
I don’t feel tired
I am not bored
I do not feel tired
In my heart
Is this feeling of missing
This true nostalgia
Just to see you
Under the sky
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!