Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaulagan Ba
Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko
Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong
Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.
Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.
Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.
Mituybo
Ang akong
Mga panganti
Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.
Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba
Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil
Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon ako inyong pabasahon sa akong mga balak sa inyong atubangan
Kon ako inyong pabasahon sa akong mga balak
Sa inyong atubangan
Ako usang hangyoon nga palungon
Ang mga suga
Aron unta ninyo maaninaw pag-ayo ang
Akong kahayag
Kay basin baya unya hinoon ug ang inyong
Kahayag labaw pa sa akong
Gihipos sa akong mga panglantaw
Sa kagabhion
Ug Ako usang hangyoon ang dyotay nga
Kahilom
Hadlok ako nga ang akong mga pulong
Dili ninyo madungog basin ug ang inyong
Kalinaw dili makaila sa akong
Kalinaw sa akong mga gilitok nga pulong
Dia ako naglatay sa linya sa akong mga pulong nga
Kaninyo mangamoyo ug dyotay
Nga kalooy.
Ug dayon magsugod ako ug basa ug
Litok sa akong mga pulong
Sa inyong atubangan sa tumang kangitngit
Pagkahuman gayod sa tanan ania
Ako kaninyo
Moyukbo
mohalok sa inyong mga
tiil diha
sa yuta.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Pabasahon Ninyo Sa Akong Mga Balak
Kon ako inyong pabasahon sa akong mga balak
Sa inyong atubangan
Ako usang hangyoon nga palungon
Ang tanan nga mga suga
Aron unta ninyo maaninaw pag-ayo
Ang akong dyutay nga kahayag
Ug basin ako mabuta ug masunog.
Idugang pod nako’g hangyo
Ang dyotay nga kahilom.
Hadlok ko nga ang akong mga pulong
Dili ninyo madungog sa taliwa
Sa kahigwaos ug sa kasaba sa atong panahon.
Maglatay ako sa alambre sa akong mga pulong
Sa tumang kangitngit ug kahilom.
Inyo unta akong dunggon
Inyo unta akong paminawon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaadlawon
abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan
halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran
nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan
layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan
gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan
ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo
gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako
gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw
unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gamayng Bato
(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)
Ang bato
maoy hingpit nga nilalang
igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan
napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato
dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana
ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad
Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit
Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lingaw-lingaw Lang
lingaw-lingaw lang
poetry, karon, ug unya
sama sa snack
nga pritong kamote
tam-is, tinusok
morag linya sa mga pulong
nga karon
akong pagatunlon
sud na sa akong
tilaok
sirit sa akong dughan
medyo
dako, sakit usahay
inom ko sa tubig
bugnaw baya
sud sa akong
dughan
kamote, tubig
ug poetry
makabusog
sa akong lawas
ug kalag
lingaw-lingaw lang
apan
dalang pangadye
sa diyos
dalang
tinuod,
ok lang,
balak sa udto
balak usab
sa gabii
morag kita
sige sige
walay pagkapuol
haskang
hubaga oy!
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Balak Nga Dili Mahuman
adunay misulod sa akong baba
mga pulong
nag-ung-ong
nabuak ang mga pulong
nahilis sa akong dila
karon ania
buot mogawas
kining akong mga alibangbang
mitugpa sa akong ngabil
susama ako
anang bulak nga waling-waling
ang mga pulong nahimong pak-an
milupad ug mibatog
layo kanako
sa laing mga tanaman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kabahin Sa Halangdong Kritiko
Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.
Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?
Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.
Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.
Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.
Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.
Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?
Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.
Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.
Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.
Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Mahimong Tore
kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan
ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa
gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw
apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kamingaw Ko Kanimo
Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita
Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita
Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan
Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan
Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pasayloa
pasayloa
kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi
sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang
nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon
mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema
well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing
apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo
bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana
diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat
usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon
usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo
dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran
bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,
opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri
di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa
wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.
relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.
kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.
for the meantime, trial sa ko.
time sa,
kaihoon na hinoon ko da.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Gana
sa humba
mihupas na
sa chosuey
naa pa
sa ice cream
wala na
sa tinola naa
pa
sa kinilaw
labaw
kanang presko
kanang medyo
nagdugo pa
kanang halang
kay sinilian
kanang unod
nga humok
sa akong dila
kanang lumoy
sa akong paglamoy
kanang hapsay
sa akong tutunlan
kanang galangoylangoy
pa sa akong mga damgo
sa kadagatan
kanang makapalupad
kanako sa kapanganuran
kana ang akong ganahan
apan ang akong gugma anaa ra man
gihalad gihapon sa altar sa akong panumduman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sapaw
gibalikan nako ang nangagi
gihinayhinayan ko og langkat
ang mga nagsapaw
nga panit sa akong nawong
ug gilantaw nako pag-usab
ang mga kalipay sa akong kabatan-on
kadaghan kaayo
sa mga saad nga gipatik nako
diha sa panit sa mga kahoy
gilantaw ko pagbalik
ang mga lunhaw
ang mga asul
ug ang mga gilak
ang mga dahon
ang mga panganod
ang mga bituon
gihikap ko ang akong nawong
gapiyong ko sa kahamis
sa akong kagahapon
akong gihapuhap akong ngabil
atua ka pa gihapon nagpuyo
sa suok sa akong unang halok nimo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino
Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.
Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,
Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping
Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw
Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!