En.Citatepedia^®.ro

Kon Dili Mahilabtan

Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.

Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.

Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?

Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.

Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw

Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Tugon Ni Ogden Nash Sa Mga Bana

Aron kuno magbukal gihapon
Ang tuba diha sa hungot sa inyong kaminyoon
Kon ikaw ang bana ug nasayop ka
Ayaw daghag estorya, dawata.
Kon ikaw ang sakto, maghilomhilom na lang kuno ka.

Sa pagkadungog ni Jerry kabahin sa gisulti ni Ogden
Siya miiktin nga mora og baktin
Kay kuno nganong ingon ana man
Dili ba unfair? Nagtagay mi sa tuba
tupad sa gisumsuman nga kinilaw nga isda...

Migalot si Jerry. Mibangka og estorya
Kay kuno dili gyod siya magpa-under sa iyang asawa.
Wa pa mahuman ang iyang pagpunay og porma
Nadunggan niya ang tawag sa iyang asawa:
“Jer! Jer! Jer! Jer! Pauli na, kadali ba! '

Nayabo ang galon sa tuba nga iyang nasingkilan
Dihang kalit mikaratil siya'g dagan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pulong Sa Bakakon

wala diay kuno
magpuyo ang
imong mga pulong sa
imong balay?

gilay-an gilayaan
diay ang imong
mga pulong sa
kahalayo sa imong
gipuy-an

asa ka naman
diay? dia ang imong
mga pulong nga
imong gibuhian
nagpaabot kanimo

dili nila gustong usbon
ang inyong gikasabutan
nangita lamang sila
sa hustisya ug katumanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno

Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.

Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.

Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.

Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.

Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,

Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.

Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila

Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia

i

Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.

ii

Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.

iii

Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion

iv

Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak

ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak

abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati

sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo

abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay

nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton

ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita

sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin

dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon

pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ning sud sa kasamok

Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.

Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.

Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.

Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.

Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?

Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan

Sila nga imong
Nabuntog.

Ania ako
Nagtagad kanimo

Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.

Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel

Tan-awon ta lang!

Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagkalaay

unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Langaw

langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko

og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo

dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?

kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat

apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw

og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw

nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga

langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo

apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Tumoy Sa Tumoy Ni Manoy

lisod baya pag analayz ug tigulang
sa tinood lang kitang tanan nga bisdak (bisag di na lang Pinoy
ang pung gamiton)
adunay tigulang, in one way or another, sa atong bay, naa jud tiguls
sa amo lang, naa si lolo enggoy, naa si lola pacing,
naa pa si tiyo miguel (mangkoy pero ingon si lolo nakaukoy)

sugod tang lolo, pagkasug uhan, ug pagkalimtanon na,
wa kuno siya katumar sa iyang tambal sa highblood,
wa kuno siya papamahawa moreport ni tiya inday
sa manila, ug dayon ug kasuko, makagot ang ngipon
mokaging ang apapangig, ug dayon ug dram ug iyak
kay kuno siya gipasagdan na

ug si lola pacing, siging hinumdum sa iyang pagka miss bisaya
cover girl kaniadto sa pagkahuman sa gubat sa misurender na ang
mga hapon, mangutana ug naniudto na ba kuno mi, dayon hangyoon
ka nga isulat ang iyang ihangyo ni alfred sa Dubai,
papalit ug turban sa moslem, kay dili siya gusto nga maitom samtang
isuroy siya sa wheelchair sa iyang garden nga adunay mga dama de noche,

ug si tiyo miguel, nga ang favorite past time magsiging ibot sa mga salibotbot didto sa among nataran, pul-ong sa mga dahoy sa likway,
dayon hangyo nga magpaluto ug haw-an nga tinonoan kay kuno siya
gimingaw ug isda sa suba sa Olingan, ug kon gutmon motawag kanako
aron papaliton ug sopas sa tindahan ni Nidas, parisan sa pepsi nga bugnaw,

ingon sila dili enjoy mag-akatar ug mga tigulang kay kuno ang uban bisag
nag-antus ug pangamaw sa chicago apan tungod lang kini sa dollar ug sa mga utang nga bayran, sa mga anak nga nageskwela ug nursing aron puhon
makakalos usab ug mas daghan pang dollar, makatukod ug maayong balay,
makapalit ug basakan ug kalubian, aron ang kinabuhi maharuhay

ako? enjoy lang
(hmm, ayaw lang ug saba, ako baya ang nabutang nga heredero sa
.... ayaw lang ug saba ha.. sa last will and testament ni lolo, ni lola ug labaw pa
ni tiyo miguel, ... sa totoo lang.. pila ra goy pagpalit ug pepsi ug sopas sa
tindahan ni Nidas)

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang pagkamatuoron sa balak alang lang kanako

Wala kana sa ritmo
Sa sukod, sa mensahe

Dili usab kana
Dula dula lang sa pulong

Baid baid sa dila aron
Lang kini mahait

Para kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Sa kadali ikaw
Mibangon
Mihapuhap
Sa bun-og sa
Imong agtang
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
aping
Kay gustong
Mobalik pagsulod
Sa lam-aw
Sa naghibi mo
nga baba

Gihapuhap mo
Lamang ang
Kasakit
Ug wala mo
Panumbalinga
Ang nagbato
Kanimo sama

Nining akong
Balak alang
Lang kanako

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Wala Ka Sa Tuo Ko

Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.

Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mugna

kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon

maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas

manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos

pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos

mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pasayloa

pasayloa

kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi

sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang

nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon

mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema

well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing

apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo

bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana

diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat

usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon

usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo

dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran

bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,

opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri

di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa

wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.

relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.

kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.

for the meantime, trial sa ko.

time sa,
kaihoon na hinoon ko da.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ugma Na Lang Gayod

sayo sa kaadlawon ikaw nahigmata
apan ang imong lawas anaa buot pang
magpabilin uban sa habol ug ugnan
nanghawid pa ang imong galamhan
sa imong mga damgo nga imong
gihinayhinayan og hapyod

sagad gayod nga ang imong matutokan
mao ang kangiob pa sa lapad
ug duol kaayo nga kisame
nagapos pa ang mga pulong sa imong baba
walay litok nga buot mogawas
ug ang imong mga hunahuna
nanggimok ug nahikot
sa imong nagkatuagsa nga buhok

unsa na pod kaha ang mahitabo karong adlawa
balik sa trabaho sa matag adlaw
balik sa mga kisaw sa ordinaryong kalihokan
sa imong mga kamot ug mga tiil

wala nay mga pako wala na
ang mga paglutawlutaw
sa kawanangan ug sa mga bitoon
nga gitinguhang kuhiton lakip
sa bulan nga buot nimong pakigsultihan

sa imong atubangan anaa ang mga nagtubo
nga mga papeles mga folders mga basahonon
ilubong mo una ang imong kaugalingon
sama sa usa ka tinagoan nga sulat
nga ugma na lang nimo basahon pag-ayo
unya na unya na lang
ang kabahin kanako

sa pag-abot sa laing gabii
ikaw mahanaw sama sa usa ka gamayng bato
nga imong gilabay sa tunga sa kangitngit
nahulog didto sa tunga sa mga kakahoyan
apan wala kay laraw nga imong kuhaoon pagbalik

ug kon imo mang sulayan pagkuha anaa diha
ang imong mga pasumangil
ugma na lang ugma na lang gayod

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa sementeryo sa dihang mibisita ko kang nanay ug tatay

Nay tay
Ania na usab ako mananghid kaninyo
Ugma
Moadto na ako sa mental hospital
Kay aduna na akoy
Reservation didto
Basin didto una ako magpuyo
Bisag tulo lang ka bulan
Ug ma-extend basin
Tulo ka tuig depended sa akong
Pagmugna ug mga balak didto

Didto man gud kuno kasagaran
Mamugma ang pinakanindot nga
Mga Balak

Mao nga nay tay
miboluntaryo
Ako sa pagsulod didto
Sa ilang pagtugot

Sayod ko nay tay nga kamo
Nangimbitar usab kanako dinha sa inyong lugar
Diin mas nindot pa ang mga balak
Kay sa gimugna didto sa taga mental hospital

Apan sayod mo nay tay
Dili pa ko andam mosulod sa inyong kwarto
Kay daghan pa ako ug tinagoan
Nga dili jud ninyo mapasaylo

Adto na ako nay tay.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Imong Pagkamaayo Moluto

Saludo ko sa imong pagkamaayo moluto
Sa akong mga paboritong putahe.
Sakto sa timpla sa asin, dunay gamayng tam-is sa asukar,
Ug gamayng aslom sa biyasong nga moigot-igot sa akong dila.
Duna puy gamayng kapait pero lami lang gihapon
Sa akong panglasa. Humot. May pagkahalanghalang.
Maayo g'yong pagkasagol ang mga sibuyas
Ug ang kamatis ug ang ahos ug sili ug luy-a
Nga gigisa sa mantika sa baboy ug
Sa aslom nga suka gikan sa bahal nga tuba.

Saludo gayod ako. Nabati ko ang imong gugma
Sa sulod sa dughan sa piniritong manok. Sobra nga gugma.
Morag gabukal nga sabaw sa tinolang manok nga bisaya
Nga gitanglaran. Saktong pagkalata sa kalayo nga gikan
Sa bukong ug takong ug lahing sa lubi. Dili mosabod kon
Birahon ang unod sa bukog sa pako ug sa paa. Kadako gayod
Sa imong gugma kanako. Gibati ko kini sa imong
Lami nga nilutuan sa matag kaon

Su'd sa akong tilaok, lapos sa
Baba sa akong atay ug ngabil sa akong kasingkasing. Mihagok
Ang akong tiyan sa tumang kabusog. Langitnon.
Apan karong gabhiona, aduna kay giluto nga mas lami pa gyod
Kay sa piniritong manok ug tinola. Humok nga karneng
Baka. Imo kuno kining gibunalbunalan disir
Gihumol sa suka ug gamay nga asin ug paminta. Ginapahumok
Sa daghang latos sa habol nga sundang sa tadtaran nga tugas.
Ayha nimo gipabukalan ug gigisa sa gamay nga mantika.

Akong gitilawan. Mas lami gayod. Mas nanam. Mas sabroso.
Surop ang kalami sa tanang buslot sa salog sa akong dila.
Lapos sa akong tilaok, sa kasing kasing sa atay sa tiyan sa tanang
Liko-liko sa akong tinai. Nagdumili pa gani ang akong lubot
Sa pagpagawas niini.

Gipangutana ko ikaw. Akong giunhan nga dili na kini gugma.
Kay natilawan ko na ang lami niini. Mas lami pa kini sa gugma.
Ingon ka. Ang kalooy imong gilamog didto. Ang pagsabot
sa mga kasaypanan. Ang pag-unong.

Ingon ka mas lami kini sa gugma. Kay ug kon wala na ang gugma
Usa lamang ang imong pangayoon kanako. Bugti sa imong
Pagkamaayo moluto. Pangayoon mo ang kalooy.
Andam ka ba mohatag sa imong kalooy bisan ug wala
Na ang gugma? Andam ka bang mounong bisan ug wala na
Ang kalami sa mga niluto?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!