You Have Nothing To Read
worthless
are my days now
so do not wait for me
for you you will get nothing
when the 7th day arrives
i will tell you something
from my sleeplessness
============================ ==============================
wal ay nada
ang akong mga adlaw karon
maong ayaw ako paabota
wala kay mahagdaw kanako
inig abot sa ika-pitong adlaw
diha pa unya ko mag-asoy
gikan sa akong pagpulaw...
(translated from the bisayan poem of hazelen cobol)
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Paaboton Ko Ang Pag-abot Sa Banag-banag
paaboton ko ang pag-abot sa banag-banag
sa akong kaumahan
bisan pa ug lubog na ang akong panglantaw
mga luha nga mobaha sa akong aping
motumpag ug moanod sa akong mga pangandoy
ihapon ko ang akong paghanggab sa hangin
tigumon ko ang akong kusog
sa pakigbisog sa adlaw
paaboton ko ang pag-abot sa banag-banag
andam na ako
nga makigbisog sa adlaw
ako ang kaadlawon andam na ako sa akong pagkamatay
andam na ako nga magpaabot unya sa akong pagkabanhaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Libre Ang Mga Damgo
libre ang mga damgo
busa magdamgo ako kada adlaw
lingkod sa kasagbotan
tan-aw sa mga bitoon
hangad sa kalangitan
gikan sa akong pagkabata
hangtod sa akong kamatayon
magadamgo ako
damgohon ko ikaw
damgohon ko pag-usab
ang tanan nga nangapukan
ang tanan nga gilangkat
gikan kanako sa badlis
sa akong kapalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
From The Night
the morning arrives
on my cheeks
light gives a new warmth
i meet the sun
and i understand
the darkness of your loneliness
=========================== ==============================
gikan sa gabii
pag-abot sa kabuntagon
midan-ag sa akong aping
ang bag-ong kainit
gitagbo ko ang adlaw
nasabtan ko ang kangitngit
sa imong kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaadlawon
abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan
halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran
nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan
layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan
gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan
ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo
gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako
gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw
unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Buhagay
Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid
Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag
Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.
Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,
Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait
Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan
Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat
Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako
Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako
Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.
Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.
Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.
Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit
Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob
Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.
Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.
Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.
Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.
Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.
Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kamingaw Ko Kanimo
Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita
Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita
Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan
Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan
Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Balak Isip Usa Ka Lusok Nga Nangka
Alang kanako ang balak mora pod
og usa ka lusok sa nangka.
Tam-is. Sinaw.
Bus-ok. Hanoy
nga mosulod
sa akong tilaok.
Walay sabod.
Apan ayaw lang hinumdumi
ang mga tagok
sa mga nangka nga giabis
ug gihimong utan
nga tinunoan.
Ayaw lang hunahunaa
kadtong imong nalimtan
og putos sa sako sa semento-
kadtong nangalata kay nasamdan
sa pagpaak sa mga piyangaw
ug mao nga ginuka ug
gikabahong ug gisulong
sa mga langaw ug nangahulog,
wala gani tagad mangahinog
tungod sa imong kadanghag.
Kalimti na lang kadto.
Ayaw gub-a ang imong adlaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Gana
sa humba
mihupas na
sa chosuey
naa pa
sa ice cream
wala na
sa tinola naa
pa
sa kinilaw
labaw
kanang presko
kanang medyo
nagdugo pa
kanang halang
kay sinilian
kanang unod
nga humok
sa akong dila
kanang lumoy
sa akong paglamoy
kanang hapsay
sa akong tutunlan
kanang galangoylangoy
pa sa akong mga damgo
sa kadagatan
kanang makapalupad
kanako sa kapanganuran
kana ang akong ganahan
apan ang akong gugma anaa ra man
gihalad gihapon sa altar sa akong panumduman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Paghubad Sa Mga Balak Ni Candice #1
Surrogate
no sunset today...
I'm redirecting my gaze
to bright autumn leaves
(komedya lang ha)
kay wala ka man
kay wala ka man lamang karon sanseta ka
akong ibalhin ang akong mga lantaw
sa gidauban nga mga otomlebs
(mas binuang ni)
Gate ni zorro
Way sunset karon
Ibalhin ang akong giz
Sa gagilak nga mga dahon (nya kay wa may autumn sa sta catalina, iblanko lang nako ha?)
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagsalop Sa Adlaw Sa Katipunan
Gihakop ni Dante ang larawan sa pagsalop sa adlaw
Diri sa among gamay nga lungsod. Unsa ba
Ang iyang buot ipasabot- ang adlaw iya mang'
Gibutang sa tumoy sa guba nga pantalan?
Dili man unta siya kabalong manigarilyo apan
Ang pagsalop sa adlaw sa Katipunan nahimo namang
Usa ka tumoy sa posporo nga hapit na nga mapalong.
Nahuman na ang pagdilaab. Hapon na gyod diay.
Mitaob ang dagat. Mikusog ang hangin. Mitaligsik.
Midalugdog ug mikilat dapit sa kalubihan.
Ug sa kahadlok sa mga panganod, nanago sila
Didto sa likod sa tampi. Giusikan ko. Wala nako
Makita ang pagdilaab sa gugma niining dapita.
Ang akong naabtan mao lamang ang kagubot
Sa mga balod ug ang dayong pagkamatay
Sa adlaw. Dali-dali ang paglubong niini,
Wala gani'y pag-novena, wala'y pagpangadye.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Balak Nga Dili Mahuman
adunay misulod sa akong baba
mga pulong
nag-ung-ong
nabuak ang mga pulong
nahilis sa akong dila
karon ania
buot mogawas
kining akong mga alibangbang
mitugpa sa akong ngabil
susama ako
anang bulak nga waling-waling
ang mga pulong nahimong pak-an
milupad ug mibatog
layo kanako
sa laing mga tanaman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gikan Sa Gabii
pag-abot sa kabuntagon
midan-ag sa akong aping
ang bag-ong kainit
gitagbo ko ang adlaw
nasabtan ko ang kangitngit
sa imong kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Imong Mga Balak
gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab
gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot
nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol
nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko
gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro
mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya
ug karon tugiti ako nga
mangutana
kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!