Ang Kamingaw Ko Kanimo
Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita
Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita
Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan
Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan
Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaulagan Ba
Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko
Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong
Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.
Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.
Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.
Mituybo
Ang akong
Mga panganti
Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.
Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba
Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil
Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaadlawon
abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan
halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran
nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan
layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan
gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan
ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo
gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako
gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw
unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Gana
sa humba
mihupas na
sa chosuey
naa pa
sa ice cream
wala na
sa tinola naa
pa
sa kinilaw
labaw
kanang presko
kanang medyo
nagdugo pa
kanang halang
kay sinilian
kanang unod
nga humok
sa akong dila
kanang lumoy
sa akong paglamoy
kanang hapsay
sa akong tutunlan
kanang galangoylangoy
pa sa akong mga damgo
sa kadagatan
kanang makapalupad
kanako sa kapanganuran
kana ang akong ganahan
apan ang akong gugma anaa ra man
gihalad gihapon sa altar sa akong panumduman
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Magsakit Na Gani Ang Akong Kilid
Kon magsakit na gani ang akong kilid
Lain na dayon ang akong mahunahunaan.
Ubod sa lubi nga gikaon sa batol.
Mga kuting nga nagpista sa likod ni Exuperio.
Nangka nga gitigbak kay wala maputos.
Babaye nga nagkanta nga mipiyok.
Lalaki nga migunit sa pader kay dili makaihi.
Mga tambok nga karapata sa su’d sa dunggan
Sa akong iro nga si Bonbon. Mga alimatok
Nga nagsuyop sa dugo sa akong mga paa.
Gold fish sa aquarium nga nalimtan
Og lawog. Naunlod, mibutod ang tiyan.
Nabaho. Nahiloan nga bagtok nga mas
Dako pa sa iring. Giulod sa ilalom sa banakid
Nga humay sa among kamalig. Irong buang
Naglutaw sa sapa, gibitik sa mga bugoy.
Halwan nga gipasol, wala makuha nalimtan
Sa bata didto sa katunggan. Nadugta.
Hikapon ko ang akong kilid. Painitan
Sa akong kamot. Tusak-tusakon paghinay
Sa akong tudlo. Gipangita ko kon asa dapit
Ang hinungdan. Mahinumduman ko dayon
Ang gisulti ni Dr. Lao. Dunay mobutod.
Manghubag. Ug moabot ang takna nga atong
Gipaabot. Wala nay tambal. Ang mabuhat nato
Mao na lang ang paghangad ug pag-ampo.
Gibuka ko ang akong mga mata. Tutok
Sa kisame. Gidawat ko ang tanan. Giabrihan ko
Ang bintana. Hangad sa langit. Ihap-ihap
Sa mga bitoon. Pagka-anindot pa gayod unta.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gamayng Bato
(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)
Ang bato
maoy hingpit nga nilalang
igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan
napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato
dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana
ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad
Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit
Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit
Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob
Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.
Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.
Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.
Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.
Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.
Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Libre Ang Mga Damgo
libre ang mga damgo
busa magdamgo ako kada adlaw
lingkod sa kasagbotan
tan-aw sa mga bitoon
hangad sa kalangitan
gikan sa akong pagkabata
hangtod sa akong kamatayon
magadamgo ako
damgohon ko ikaw
damgohon ko pag-usab
ang tanan nga nangapukan
ang tanan nga gilangkat
gikan kanako sa badlis
sa akong kapalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Buhagay
Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid
Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag
Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.
Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,
Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait
Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan
Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat
Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako
Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako
Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.
Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.
Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.
Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
4: 47 Kaadlawon
katulgon pa baya unta ko
apan unsaon ta man
alas kwatro man ang iyang
gi-set sa iyang alarm
og dayon niyag mata
og pamalak sa atubangan
sa mga altar sa tanan
niyang mga santos
balik-balik og basa
anang iyang moingon kag
pulo ka klase-klaseng
nobenahan
nga imported pa niya
sa kilid sa simbahan
sa Baclaran
mimata na lang sab ko
og ania nagmugna ning
balak sa 4: 50 sa
kaadlawon
managlahi usahay
ang among ginabuhat
kagahapon gipang-ibot
niya ang akong tinanom
nga mga camote
kay gialisdan niyag
dama de noche
ug ang akong paboritong
firetree
kalooy sa Dyos
iyang gipatutol
kay ang bulok kuno
sa mga bulak
isog ra kaayo
sa iyang panglantaw
og gidaog ang mga
kaputi sa iyang mga
pangadlaw
managlahi na usab
ang among mga agianan
ako gustong
mogawas sa sala
apan mas ganahan siya
anang exit sa kusina
ang akong gikahadlokan mao
ang pag-abot sa
panahon nga managlahi
na ang among padulngan
siya paingon kaniya
og ako paingon na unya
kanimo
amo lang jud kining sa hinay-hinay sabot-sabotan
kanang dili pa tagad manglood ang among mga bugan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Langaw
langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko
og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo
dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?
kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat
apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw
og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw
nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga
langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo
apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno
Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.
Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.
Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.
Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.
Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,
Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.
Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila
Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kabahin Sa Halangdong Kritiko
Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.
Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?
Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.
Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.
Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.
Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.
Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?
Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.
Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.
Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.
Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Berde Nga Baroto
kon makita ko na gani
ang berde nga baroto
nga tugsoy kaayo ang tumoy
morag ilong sa amerkano
kon makita ko na gani
ang iyang mga katig
morag duha ka mga kamot
nga andam nang mohawid
ug mosubay sa dughan
sa akong dagat
mahinumduman ko dayon
ikaw ug ang akong mabatian
ang imong mga hunghong
ug igo na lang mopahiyom
nga mag-inusara
gigkanon lang gyod tingali ko
kon berde na nga sakayan
ang atong hisgotan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!