En.Citatepedia^®.ro

Sa lapyahan sa dagat

Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing

Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon

Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat

Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin

Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?

Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Akong Dila

daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?

pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing

higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw

ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha

ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing

dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay

* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaadlawon

abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan

halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran

nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan

layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan

gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan

ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo

gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako

gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw

unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod

nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod

buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan

apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran

buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Ako Mahimong Tore

kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan

ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa

gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw

apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Agony

i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma

ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok

ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya

'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.

ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit

ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako

mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa

gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan

nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako

'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ning sud sa kasamok

Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.

Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.

Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.

Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.

Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?

Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan

Sila nga imong
Nabuntog.

Ania ako
Nagtagad kanimo

Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.

Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel

Tan-awon ta lang!

Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Gamay Pa Ako

Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto

Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,

Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo

Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an

Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato

Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.

Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong

Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.

Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan

Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita

Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-

Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara

Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na

Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.

- RIC S. BASTASA

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang pagkamatuoron sa balak alang lang kanako

Wala kana sa ritmo
Sa sukod, sa mensahe

Dili usab kana
Dula dula lang sa pulong

Baid baid sa dila aron
Lang kini mahait

Para kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Sa kadali ikaw
Mibangon
Mihapuhap
Sa bun-og sa
Imong agtang
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
aping
Kay gustong
Mobalik pagsulod
Sa lam-aw
Sa naghibi mo
nga baba

Gihapuhap mo
Lamang ang
Kasakit
Ug wala mo
Panumbalinga
Ang nagbato
Kanimo sama

Nining akong
Balak alang
Lang kanako

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagkalaay

unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Buhagay

Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid

Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag

Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.

Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,

Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait

Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan

Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat

Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako

Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako

Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.

Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.

Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.

Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Bag-ong Pagsugod

Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre

Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba

Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,

Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.

Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.

Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?

Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.

Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.

Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Wala Ka Sa Tuo Ko

Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.

Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pasayloa

pasayloa

kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi

sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang

nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon

mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema

well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing

apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo

bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana

diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat

usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon

usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo

dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran

bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,

opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri

di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa

wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.

relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.

kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.

for the meantime, trial sa ko.

time sa,
kaihoon na hinoon ko da.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Imong Mga Balak

gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab

gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot

nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol

nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko

gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro

mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya

ug karon tugiti ako nga
mangutana

kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Imong Mga Balak

gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab

gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot

nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol

nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko

gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro

mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya

ug karon tugiti ako nga
mangutana

kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Niining akong sulat

Gipatik ko ang akong
Mga damgo

Tutuki ang akong
Mga pulong

Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok

Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini

Sa mga pangandoy nga
Wala matuman

Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig

Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel

Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa

Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin

Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pagkamatinooron Sa Usa Ka Balak

Wala kana sa ritmo,
Sa sukod, sa mensahe.

Dili usab kana
Dula-dula lang sa pulong
Ug baid-baid sa dila aron
kini mahait.

Alang kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Unya mibangon,
Mihapuhap sa bun-og
Sa imong agtang.
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
Aping kay buot
Mobalik pagsulod
Sa lim-aw
Sa nagtibi mo
nga baba.

Gihapuhap mo
Ang kasakit
Ug wala panumbalinga
Ang nagbato sama

Niining akong balak
Alang lang kanako.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Akong Gana

sa humba
mihupas na

sa chosuey
naa pa

sa ice cream
wala na

sa tinola naa
pa

sa kinilaw
labaw
kanang presko
kanang medyo
nagdugo pa

kanang halang
kay sinilian

kanang unod
nga humok
sa akong dila
kanang lumoy
sa akong paglamoy

kanang hapsay
sa akong tutunlan

kanang galangoylangoy
pa sa akong mga damgo
sa kadagatan

kanang makapalupad
kanako sa kapanganuran

kana ang akong ganahan
apan ang akong gugma anaa ra man
gihalad gihapon sa altar sa akong panumduman

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kabahin Sa Halangdong Kritiko

Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.

Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?

Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.

Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.

Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.

Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.

Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?

Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.

Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.

Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.

Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!