Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw
Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi
Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol
Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug
Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,
Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.
Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra
Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma
Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan
Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.
Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod
Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.
Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sama Sa Usa Ka Suba
Ang kinabuhi kuno sama sa usa ka suba
Diin nato gihinay-hinay og hulog
Ang mga talulot sa atong mga bulak,
Hinay-hinay og kuyog sa dagan sa tubig
Hangtod nga layo na kini sa atong
Panglantaw, ug isunod nato paghatag
Ang atong mga dahon, hinay hinay lang
Gihapon nga atong ipaanod ug ang atong
Mga sanga ato usab nga ipiyal sa suba
Sa atong kinabuhi hangtod nga mahurot na
Ang tanan natong mahatag. Tan-awon nato
Atong bulsa kon duna pa ba kitay mahatag
Kay kon wala na, moabot na ang dili
Kapugngan. Ihatag na nato ang atong
Lawas, ug dayon ang atong kalag.
Kasagaran buot nato nga magpabilin
Apan dili kini mahimo. Anaa ang balaod
Sa suba ug sa mga talulot sa mga bulak.
Ipaanod ang tanan. Ang tanan gayod.
Atong iuli pinaagi sa pagpaanod.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot
Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya
Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang
Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.
Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Salapati Sa Kahoy Nga Niwang
Dungan kon mobatog
Ang mga salapati
Sa mga sanga
Sa kahoy
Dungan usab kini
kon sila mobiya
Molupad palayo
Balik sa ilang
Balay tugpahanan
nakita ko karong
Buntaga
Ang mga puting
Kalapati nga mao
Pay pagtugpa sa kahoy
Nga niwang
Kalit ba lamang silang
Nagdungan ug panglupad
Palayo kanako
Sa akong pag-abot
Ug ang nabilin mao
Lamang ang kahoy
Nga niwang
Walay mga dahon
Sa iyang mga sanga
Mora siyag
Mga tudlo sa tigulang
Nga babaye
Nag-abli sa iyang palad
Hangad sa langit
Nangayo sa pasaylo
Ug kalooy
Sa atong Ginoo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Woman And The Flower
sa balak ang babaye
mao ang bulak
for a poem the woman
is the flower
sa bulak ang babaye
dili babaye
dili niya kini masabtan
sa iyang pagkabulak
for the flower the woman
is not a woman
it cannot comprehend this
in its flower-nature
sa babaye ang bulak
halad sa iyang kasingkasing
pako sa iyang kalaay
haploy sa iyang aping
to a woman the flower
is an offering to her heart
a wing to her boredom
a caress to her cheek
bulak ang babaye
og ang babaye bulak
mao kana ang hukom
sa balak.
the flower is the woman
and the woman is the flower
that is the judgment of
the poem
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Silangan Sa Kasadpan
Samtang ang mga bata
Sa silangan
Nagtampisaw sa
Pangaligo sa ilalom
Sa ulan
Lahi usab didto
Sa kasadpan
Diin ang tigulang
Nagpungko
Sa iyang pag-inusara
Namati sa tingog
Sa ulan
Naglantaw
Sa pagkahulog niini
Sa yuta nga sa kanunay
Nagpaabot sa
Kataposan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pag-awat
miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi
sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon
ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog
dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon
bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang
Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.
Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.
Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.
Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lutos Baki Lotus
Gidan-agan sa bulan
Bulak nga gahubo
Sa iyang mga dahon
Sa ibabaw sa lim-aw
Sa ibabaw sa lapok
Daghan kaayong
Patay nga mga lamok
Didto sa labing lalom
Wala nako masabti
Ngano nga nalumos
Ang usa ka baki
Nga unta kabalo man
Kini nga molangoy
Moambak, mosalom nga
Hamtong ug kahibalo man
Unta siya kon unsa
Ang larawan sa gugma
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Possibilities
they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone
those snakes
those nails
those spears
at the end
the only judgment is this:
it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat
ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw
ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini
ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mugna
kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon
maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas
manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos
pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos
mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
4: 47 Kaadlawon
katulgon pa baya unta ko
apan unsaon ta man
alas kwatro man ang iyang
gi-set sa iyang alarm
og dayon niyag mata
og pamalak sa atubangan
sa mga altar sa tanan
niyang mga santos
balik-balik og basa
anang iyang moingon kag
pulo ka klase-klaseng
nobenahan
nga imported pa niya
sa kilid sa simbahan
sa Baclaran
mimata na lang sab ko
og ania nagmugna ning
balak sa 4: 50 sa
kaadlawon
managlahi usahay
ang among ginabuhat
kagahapon gipang-ibot
niya ang akong tinanom
nga mga camote
kay gialisdan niyag
dama de noche
ug ang akong paboritong
firetree
kalooy sa Dyos
iyang gipatutol
kay ang bulok kuno
sa mga bulak
isog ra kaayo
sa iyang panglantaw
og gidaog ang mga
kaputi sa iyang mga
pangadlaw
managlahi na usab
ang among mga agianan
ako gustong
mogawas sa sala
apan mas ganahan siya
anang exit sa kusina
ang akong gikahadlokan mao
ang pag-abot sa
panahon nga managlahi
na ang among padulngan
siya paingon kaniya
og ako paingon na unya
kanimo
amo lang jud kining sa hinay-hinay sabot-sabotan
kanang dili pa tagad manglood ang among mga bugan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kamatouran
Sama kini sa hubag
Nga dunay mata
Gusto na nga moboto
Apan imong pugngan
Hadlok ka sa nana
Nga unya mobaha
Apan akong tambag
Pasagdi lang untag
Moboto kini sa iyang
Paningkamot
Paabota ang saktong
Higayon ang saktong
Panahon kay kon
Moabot na kini
Iya ka gayong
Hupayon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!