Kon Mosulat Ko Og Balak Sa Gugma Alang Kanimo
kon mosulat ko
og balak sa gugma bahin natong duha
buot nako nga ang mga pulong
sama sa mga sulog sa tubig sa suba
tapad sa kanipaan ug mga kasagbotan
kanang naa ta sa daplin
ug dili kabantay
sa paglabay sa dakong sulog
hangtod maanod tang duha
manghawid ka sa sagbot
apan maibot kini
manghawid ko sa nipa apan
malangkat ang dahon ug ako
madakin-as ug ikaw mohawid
sa akong kamot ug kitang duha
mangaanod ug dili ta manyagit
aron kita tabangan
magpaanod lamang kita
kuyog sa dakong baha
diin dili tang duha kabalo
kon asa ang padulngan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Duha Ka Maskara
Duha ang akong gipili
Nga maskara.
Puros puti.
Kaputli. Kahayag. Kagawasan
Alang nako. Gitagoan ko.
Nasayod ko kon kinsa ako.
Giganahan ka. Gihigugma mo
Ang gitagoan ko
Nga kangitngit.
Duha kita nga gamaskara.
Naghalok kita. Nagtandayay
Sa katre. Pipila na ba ka gabii?
Unsa pa bay kapuslanan
Nianang gitawag nila
Nga kamatuoran?
Nagmalipayon kita.
Dili na nato kinahanglan
Ang matuod.
Kadaghan na kana siya
Gipatay sa walay kukalooy.
Hala gaksa ko. Kanang hugot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot
Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya
Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang
Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.
Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sama Sa Usa Ka Suba
Ang kinabuhi kuno sama sa usa ka suba
Diin nato gihinay-hinay og hulog
Ang mga talulot sa atong mga bulak,
Hinay-hinay og kuyog sa dagan sa tubig
Hangtod nga layo na kini sa atong
Panglantaw, ug isunod nato paghatag
Ang atong mga dahon, hinay hinay lang
Gihapon nga atong ipaanod ug ang atong
Mga sanga ato usab nga ipiyal sa suba
Sa atong kinabuhi hangtod nga mahurot na
Ang tanan natong mahatag. Tan-awon nato
Atong bulsa kon duna pa ba kitay mahatag
Kay kon wala na, moabot na ang dili
Kapugngan. Ihatag na nato ang atong
Lawas, ug dayon ang atong kalag.
Kasagaran buot nato nga magpabilin
Apan dili kini mahimo. Anaa ang balaod
Sa suba ug sa mga talulot sa mga bulak.
Ipaanod ang tanan. Ang tanan gayod.
Atong iuli pinaagi sa pagpaanod.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Katre Sa Pakigharong Sa Kamatooran
Ang mahitabo sa katre dili bakak.
Tinuod. Hubo kamo sa kaugalingon.
Hubo kamo nga makigharong
Sa inyong mga lawas ug hunahuna.
Maghukas. Maghawiray. Maglingkis.
Magtapot. Magpiyong. Panington.
Ug pagkahuman sa lalom nga pakigkita
Ug pakighimamat sa inyong mga kalag,
Magpahulay. Dayon magbulag.
Buot ninyong maghiusa sa hangtod.
Apan aduna siya'y lawas. Lahi. Langkat.
Buot sa inyong mga hunahuna nga
Ipadayon ang tanan. Apan lahi dinhi
Sa kalibotan. Malangkat ang usa ka
Bungbong. Madugta ang mga haligi.
Molupad ang mga atop. Hangtod nga
Walay mabilin. Mao kana kitang duha.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mugna
kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon
maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas
manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos
pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos
mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia
i
Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.
ii
Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.
iii
Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion
iv
Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan
Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan
Tawgon ta siya ug
Sunoy
Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy
Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti
Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog
Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod
Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot
Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban
Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Gamay Pa Ako
Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto
Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,
Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo
Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an
Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato
Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.
Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong
Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.
Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan
Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita
Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-
Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara
Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na
Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.
- RIC S. BASTASA
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaniadto
ang paglabang sa suba kaniadto
sumala pa sa akong apohan
lisod gayod kaayo
gihubo ni tikoy ang iyang purol
aron dili mabasa
ug si inday nga walay panti
gaisa ang iyang sayal
ug si nanay nga nagbitbit
og putos sa iyang ulo
magtungkod sa kawayan
aron dili mapandol sa bato
ug maanod sa sulog
sa daplin sa mga bato
magdalidali silag tikang
kay kuyaw mapaakan unya
sa mga kasag og alimango
samtang nagpasad
ang mga uwang
ang mga kasili
ug ang mga haw-an
pagkadaghan sa sud-an
ang tawo maoy kulang
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pahimangno Alang Kanato
Ang unsang parte sa lawas nga dili kuno gamiton
Sa kadugayan sumala sa balaod sa evolution, kini mawala.
Sama sa isda nga milayas sa dagat, nahimo kining tabili.
Ug kadtong mga langgam nga misalom sa dagat, nahimo kining mga pagi.
Ug kadtong mga lumot nga naghandom nga mokiaykiay, nahimong ulod.
Kadtong mga lapu-lapu nga nangambisyon nga makalupad, nawad-an
Sa himbis, gituboan sa mga pako, ug nakalupad sa mga panganod.
Ug busa kita kunong mga tao, maglakaw gayod, kay basin mawala ang atong mga Tiil. Dili magtinapolan ug magsigig sakay o pabug-at sa uban. Kay basin mahimo Kitang mga yugo sa kabaw, o dili ba maupok ang atong mga tiil
Ug mahimong puro sampot na lang. Labaw sa tanan, dili kita
Mag-undang ug hunahuna kay basin ang atong utok. Mokubol ug mahimong
Mga bato daplin sa suba nga labyanan na lamang sa mga tubig ug lingkoran,
Id-iranan na lang sa mga lubot sa mga walay kasilyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod
Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.
Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gamayng Bato
(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)
Ang bato
maoy hingpit nga nilalang
igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan
napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato
dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana
ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad
Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit
Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!