En.Citatepedia^®.ro

Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot

Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya

Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang

Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.

Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Gamayng Bato

(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)

Ang bato
maoy hingpit nga nilalang

igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan

napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato

dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana

ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad

Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit

Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaniadto

ang paglabang sa suba kaniadto
sumala pa sa akong apohan
lisod gayod kaayo

gihubo ni tikoy ang iyang purol
aron dili mabasa
ug si inday nga walay panti
gaisa ang iyang sayal
ug si nanay nga nagbitbit
og putos sa iyang ulo
magtungkod sa kawayan
aron dili mapandol sa bato
ug maanod sa sulog
sa daplin sa mga bato

magdalidali silag tikang
kay kuyaw mapaakan unya
sa mga kasag og alimango
samtang nagpasad
ang mga uwang
ang mga kasili
ug ang mga haw-an

pagkadaghan sa sud-an
ang tawo maoy kulang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pahimangno Alang Kanato

Ang unsang parte sa lawas nga dili kuno gamiton
Sa kadugayan sumala sa balaod sa evolution, kini mawala.
Sama sa isda nga milayas sa dagat, nahimo kining tabili.
Ug kadtong mga langgam nga misalom sa dagat, nahimo kining mga pagi.
Ug kadtong mga lumot nga naghandom nga mokiaykiay, nahimong ulod.
Kadtong mga lapu-lapu nga nangambisyon nga makalupad, nawad-an
Sa himbis, gituboan sa mga pako, ug nakalupad sa mga panganod.
Ug busa kita kunong mga tao, maglakaw gayod, kay basin mawala ang atong mga Tiil. Dili magtinapolan ug magsigig sakay o pabug-at sa uban. Kay basin mahimo Kitang mga yugo sa kabaw, o dili ba maupok ang atong mga tiil
Ug mahimong puro sampot na lang. Labaw sa tanan, dili kita
Mag-undang ug hunahuna kay basin ang atong utok. Mokubol ug mahimong
Mga bato daplin sa suba nga labyanan na lamang sa mga tubig ug lingkoran,
Id-iranan na lang sa mga lubot sa mga walay kasilyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno

Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.

Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.

Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.

Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.

Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,

Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.

Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila

Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Mosulat Ko Og Balak Sa Gugma Alang Kanimo

kon mosulat ko
og balak sa gugma bahin natong duha
buot nako nga ang mga pulong
sama sa mga sulog sa tubig sa suba
tapad sa kanipaan ug mga kasagbotan

kanang naa ta sa daplin
ug dili kabantay
sa paglabay sa dakong sulog
hangtod maanod tang duha

manghawid ka sa sagbot
apan maibot kini
manghawid ko sa nipa apan
malangkat ang dahon ug ako
madakin-as ug ikaw mohawid
sa akong kamot ug kitang duha
mangaanod ug dili ta manyagit
aron kita tabangan

magpaanod lamang kita
kuyog sa dakong baha
diin dili tang duha kabalo
kon asa ang padulngan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sama Sa Usa Ka Suba

Ang kinabuhi kuno sama sa usa ka suba
Diin nato gihinay-hinay og hulog

Ang mga talulot sa atong mga bulak,
Hinay-hinay og kuyog sa dagan sa tubig

Hangtod nga layo na kini sa atong
Panglantaw, ug isunod nato paghatag

Ang atong mga dahon, hinay hinay lang
Gihapon nga atong ipaanod ug ang atong

Mga sanga ato usab nga ipiyal sa suba
Sa atong kinabuhi hangtod nga mahurot na

Ang tanan natong mahatag. Tan-awon nato
Atong bulsa kon duna pa ba kitay mahatag

Kay kon wala na, moabot na ang dili
Kapugngan. Ihatag na nato ang atong

Lawas, ug dayon ang atong kalag.
Kasagaran buot nato nga magpabilin

Apan dili kini mahimo. Anaa ang balaod
Sa suba ug sa mga talulot sa mga bulak.

Ipaanod ang tanan. Ang tanan gayod.
Atong iuli pinaagi sa pagpaanod.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kadtong Babaye Sa Buntod

nakita ko kadtong babaye sa bungtod
nga naghilak
dugay na kadtong panahon
ug wala akoy katakos
pagpangutana kaniya
nganong
dili husay ang iyang buhok
nganong wala siya sa iyang
kaugalingon

wala ako kahinumdum
kon siya mibungat sa pulong
mahitungod kanako
o kaniya ba hinoon
apan naningkamot siya
nga magpuyo
nga malinawon bisan
pa ug pagsaway
ug pagtamay
sa akong mga katigulangan
ug sa among
mga halangdong silingan

pagkadugay na sa panahon
namatay
gilubong na ang babaye
nga naghilak sa bungtod
ug sultihan ko kamo

inahan ko kadto
ug karon
gikamingawan ko

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gusto Nako Mahimo Kong Gary Soto

gusto nakong mosulat sama kang gary soto
kanang mora kog trabahante nga gadala anang
pala og piko kanang gakandos sa yuta og dayog
pangagho, kanang gahandom kos bulad nga sud-an
og humot kaayo nga mais nga luto og dayon og
inom sa bugnaw kaayong tubig gikan sa atabay,

gusto kong moadto sa uma og mosimhot sa mga
bulak sa iyang mga gapas, gusto nakong makita
ang iyang giingon nga pula kaayo nga adlaw nga
iyang gikumkom sa iyang palad, ganahan ko nga
mahimo kong gary soto, magtindog nga gary soto,
og molingkod nga gary soto, og modagan nga gary
soto, og moambak na gary soto, kadtong mokuyog
sa mga langgam nga namakwit paingon sa San
Francisco, kanang mora kog tubig sa kanal nga
mikuyog sa pagdagan sa hangin paingon sa mga
lugar nga dagko og sweldo ang hago nga trabaho,

apan dili man gyod nako makaya si gary soto,
mas nindot man gayod ang pagsulat ni gary
sa iyang mga pangagho, sa iyang mga kahiubos
og pagpalutos: dili gayod ako mahimong gary
soto, mao nga ako ania, mao lang gihapon sa
akong pagkaako niining akong mga balak sa
pag-eksperimento. Sagdi na lang, basin puhon
maawat ko ra si gary soto sa iyang pagkamaldito

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hinay Hinay Lang

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang

hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon

ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma

lisod ang tawong
magbagood

daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot

dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy

og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan

tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong

karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre

Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan

Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.

Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.

Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino

Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.

Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,

Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping

Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw

Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Dili Mahilabtan

Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.

Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.

Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?

Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.

Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw

Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Akong Damgo Gabii Wala Ka Naapil

Daghan kog damgo gabii
Tua si papa gadala ug pusil
Tua sad si mama gadagan mitago kay
Hadlod sa pusil ni papa
Tua sab si lolo nagdala pud ug pusil
Ug tua sab si manang, si manong
Gadagan mitago sa kalibonan
Nangita ug cover sa mga
Dagkong bato kay nahadlok sa
Pusil ni lolo
Wala miapil si lola kay didto sa
Damgo patay na siya
Dugay ra

Saksak sinagol ang akong damgo
Gasugod sa estudyante pa ako
Nadat-ogan sa daghang libro
Nagbalhin-balhin sa dorm
Tuay nasunog tuay nabahaan
Tuay nabungkag tuay nalunod
Sa baha sa linog

Dunay pa gyoy taas nga tulay
Ug sa ubos niini dako nga suba
Nga giagian sa dako nga baha
Ug sa dihang naa na ko sa tunga
nangisog ang dako nga baha

Hinoon duna poy nindot gamay
Sud sa akong damgo
Kadtong romantic portion
Nagkita mi sa akong uyab
Nga karaan
Naghalok mi, naggakos,
Nagkinuotay, nagtinilaay
Naa pay mas lami
Apan di na lang nako
Ibutyag kay hadlok ko
Sa buyag

Nakamata ko sa kalami
Nagbasa ang akong
Bulog, gusto pa gani
Mobalik ug katulog

Saying, wa ka maapil sa akong
Damgo
Bisan na lang gani unta ug
Kadtong napusilan ni lolo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ayaw Ko Ilara

palihug lang langga ayaw ko ilara
nianang imong usa ka nipis nga halok

ayaw awata ang mga ngabil ni hudas
ayaw ako og ilara sa paglutaw diha
sa mabaw nga sapa kay ako dili na bata
nga molangoy ug motidlom
padulong sa imong dughan

dugay ra akong nahimong bato
ug dili na malumos sa imong dagayday

palihug lang ayaw na ko ilara
sa imong gamay kaayo nga halok
kay dili na kana nako mabati
ug ayaw ko paambita anang mga lamigas
nga gadimdim sa katam-is

pasagdi ang mga langgam magpabilin
sa ilang mga salag silong sa imong simod
nga bugnaw pa sa mga dahon sa kahoy

dugay nang milayas ang mga langgam
dugay nang nangamatay ang mga lamigas

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog

Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.

Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!