Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod
Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.
Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot
Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya
Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang
Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.
Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak
ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak
abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati
sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo
abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo
sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay
nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama
sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton
ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita
sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo
sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin
dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon
pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mugna
kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon
maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas
manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos
pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos
mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Dili Mahilabtan
Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.
Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.
Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?
Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.
Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw
Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Imong Pagkamaayo Moluto
Saludo ko sa imong pagkamaayo moluto
Sa akong mga paboritong putahe.
Sakto sa timpla sa asin, dunay gamayng tam-is sa asukar,
Ug gamayng aslom sa biyasong nga moigot-igot sa akong dila.
Duna puy gamayng kapait pero lami lang gihapon
Sa akong panglasa. Humot. May pagkahalanghalang.
Maayo g'yong pagkasagol ang mga sibuyas
Ug ang kamatis ug ang ahos ug sili ug luy-a
Nga gigisa sa mantika sa baboy ug
Sa aslom nga suka gikan sa bahal nga tuba.
Saludo gayod ako. Nabati ko ang imong gugma
Sa sulod sa dughan sa piniritong manok. Sobra nga gugma.
Morag gabukal nga sabaw sa tinolang manok nga bisaya
Nga gitanglaran. Saktong pagkalata sa kalayo nga gikan
Sa bukong ug takong ug lahing sa lubi. Dili mosabod kon
Birahon ang unod sa bukog sa pako ug sa paa. Kadako gayod
Sa imong gugma kanako. Gibati ko kini sa imong
Lami nga nilutuan sa matag kaon
Su'd sa akong tilaok, lapos sa
Baba sa akong atay ug ngabil sa akong kasingkasing. Mihagok
Ang akong tiyan sa tumang kabusog. Langitnon.
Apan karong gabhiona, aduna kay giluto nga mas lami pa gyod
Kay sa piniritong manok ug tinola. Humok nga karneng
Baka. Imo kuno kining gibunalbunalan disir
Gihumol sa suka ug gamay nga asin ug paminta. Ginapahumok
Sa daghang latos sa habol nga sundang sa tadtaran nga tugas.
Ayha nimo gipabukalan ug gigisa sa gamay nga mantika.
Akong gitilawan. Mas lami gayod. Mas nanam. Mas sabroso.
Surop ang kalami sa tanang buslot sa salog sa akong dila.
Lapos sa akong tilaok, sa kasing kasing sa atay sa tiyan sa tanang
Liko-liko sa akong tinai. Nagdumili pa gani ang akong lubot
Sa pagpagawas niini.
Gipangutana ko ikaw. Akong giunhan nga dili na kini gugma.
Kay natilawan ko na ang lami niini. Mas lami pa kini sa gugma.
Ingon ka. Ang kalooy imong gilamog didto. Ang pagsabot
sa mga kasaypanan. Ang pag-unong.
Ingon ka mas lami kini sa gugma. Kay ug kon wala na ang gugma
Usa lamang ang imong pangayoon kanako. Bugti sa imong
Pagkamaayo moluto. Pangayoon mo ang kalooy.
Andam ka ba mohatag sa imong kalooy bisan ug wala
Na ang gugma? Andam ka bang mounong bisan ug wala na
Ang kalami sa mga niluto?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Thinker In Rodin
Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.
Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.
Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gugma Ug Ang Gana (bow)
ang gugma ug ang gana
daan nga amiga
nagkuyog silang duha
sa sayo sa kabuntagon
pagkaudto ang gugma
abtik pa apan ang gana
nagkaluya ug gustong
mopahulay sa bugnaw
mohigop sa sabaw
pagkahapon ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana nalipong
naghigda sa kutson
nasakit gisip-on
pagkagabii ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana patay na
nabaho na ug busa
ugma sa sayo sa kabuntagon
ilubong na kini sa yutang tabonon
mao kana ang kaminyoon
mao kana ang tiunay nga gugma
kay ang gana mawala na
apan ang gugma magpabilin sa gihapon
sa kahangtoran sa kahaponon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Langaw
langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko
og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo
dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?
kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat
apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw
og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw
nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga
langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo
apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Tugon Ni Ogden Nash Sa Mga Bana
Aron kuno magbukal gihapon
Ang tuba diha sa hungot sa inyong kaminyoon
Kon ikaw ang bana ug nasayop ka
Ayaw daghag estorya, dawata.
Kon ikaw ang sakto, maghilomhilom na lang kuno ka.
Sa pagkadungog ni Jerry kabahin sa gisulti ni Ogden
Siya miiktin nga mora og baktin
Kay kuno nganong ingon ana man
Dili ba unfair? Nagtagay mi sa tuba
tupad sa gisumsuman nga kinilaw nga isda...
Migalot si Jerry. Mibangka og estorya
Kay kuno dili gyod siya magpa-under sa iyang asawa.
Wa pa mahuman ang iyang pagpunay og porma
Nadunggan niya ang tawag sa iyang asawa:
“Jer! Jer! Jer! Jer! Pauli na, kadali ba! '
Nayabo ang galon sa tuba nga iyang nasingkilan
Dihang kalit mikaratil siya'g dagan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang pagkamatuoron sa balak alang lang kanako
Wala kana sa ritmo
Sa sukod, sa mensahe
Dili usab kana
Dula dula lang sa pulong
Baid baid sa dila aron
Lang kini mahait
Para kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Sa kadali ikaw
Mibangon
Mihapuhap
Sa bun-og sa
Imong agtang
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
aping
Kay gustong
Mobalik pagsulod
Sa lam-aw
Sa naghibi mo
nga baba
Gihapuhap mo
Lamang ang
Kasakit
Ug wala mo
Panumbalinga
Ang nagbato
Kanimo sama
Nining akong
Balak alang
Lang kanako
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno
Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.
Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.
Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.
Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.
Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,
Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.
Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila
Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Gabii
Ayaw kahadlok. Ang tingog sa linti
Tingog kana ni Tatay. Ang hagunos sa hangin
Tambag ka na ni Nanay. Ang kilat
Kihat kana ni Ibyang.
Katulog lang. Ayaw kabalaka kay niining
Nasod sa kalayo, ikaw ang tubig.
Sa imong balay sila mga anino
Lamang. Manglabay lang sila.
Ikaw ang tinood nga lawas.
Ug magpabilin ka.
Kon makakita ka og
Sigbin nga nagtuwad sa imong salog,
Ayaw kahadlok. Ikaw kana nga gisulaya’g
Lumping sa kahayag sa bulan
Ia imong bintana diin
Daghang lumot.
Basa ang siradora. Ayaw kahadlok
singot lang kana ug mga higala mo sila.
Tinuloan sa imong atop nga buslot.
Miulan na. Nagsugod na
Og tulo. Ayaw kahadlok
Nga ikaw mabasa. Miyukbo lang nimo
Ang langit. Gihatdan ka lamang
Sa daghang linya sa imong
Mga balak karong gabhiona.
Ug anaa na pod ang mga baki,
Pamatia. Nagsugod na og pangharana.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!