Kagalkal sa ubo sa kapobrehon
Pamatia ang kagalgal sa ubo
Sa kapobrehon
Pamatia pag-ayo
Gikan pa kana sa kagabhion
Hangtud sa kaadlawon
Kagalgal sa kabuntagon
Galawig pa gani sa kaudtuhon
Tan-awa ang dugo sa iyang palad
Gikan kana sa iyang tilaok
Sa iyang baba
Gipahid sa iyang dughan
Kay walay panyo nga pagalod-an
Walay gihimo ang mga silingan
Gawas lamang sa pag-antus sa balatian
Tan-awa ang tambal nga sagbot
Nga gihumol sa sud sa iyang baso nga barot
Mao lamang kini ang tambal
Sa ubo nga kagalkal
Sa iyang kapobrehon
Ugma mawala na ang ubo
Nga kagalkal sa kapobrehon
Mopuli sa kadyot ang bakho
Sa mga mabilin
Mopuli pag-usab ang laing
Ubo nga kagalkal gihapon
Mao kana ang ubo sa kapobrehon
Mulanog sa kahanginan
Sa among lungsod
Hangtod sa kaadlawon
Apil na sa kabuntagon
Molanab ang dugo
Gikan sa mga dughan
Moapil na ang kadaghanan
Mobaha mobuhagay sa tanang kadalanan
Kining kagalkal sa ubo
Sa atong kapobrehon kay hangtod kini sa atong kamatayon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pag-awat
miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi
sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon
ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog
dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon
bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan
Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan
Tawgon ta siya ug
Sunoy
Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy
Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti
Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog
Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod
Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot
Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban
Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kabangis Sa Iyang Silingan
ug ang iyang abogado mipakita
sa mga larawan:
exhibit 1: ang itsura
sa usa ka iring nga nabulhog
kay ang iyang usa ka
mata sa wala gilangkat
ginamit ang kutsilyo
exhibit 2: ang mga nangapaknit
nga panit sa iring nga abohon
gilaphawan sa ininit nga
tubig gikan sa kusina
exhibit 3: ang usa ka bag-ong
natawo nga iring, gamay pa
sa kuting nga gidat-ogan
sa galingan sa mais, napidyat
ug ang dugo misiplit ug
nakamantsa sa usa ka
puti nga t-shirt
mao kana ang mga ebidensya
batok sa iyang silingan nga mga iro
og pamatasan
ang misumbong mao
ang mga iring nga namarog
sa katakos sa ilang pangatarungan
nga dili gustong ibutang
sa ilang mga kawras ang balaod
sa ilang miyaw nga kalibotan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Salapati Sa Kahoy Nga Niwang
Dungan kon mobatog
Ang mga salapati
Sa mga sanga
Sa kahoy
Dungan usab kini
kon sila mobiya
Molupad palayo
Balik sa ilang
Balay tugpahanan
nakita ko karong
Buntaga
Ang mga puting
Kalapati nga mao
Pay pagtugpa sa kahoy
Nga niwang
Kalit ba lamang silang
Nagdungan ug panglupad
Palayo kanako
Sa akong pag-abot
Ug ang nabilin mao
Lamang ang kahoy
Nga niwang
Walay mga dahon
Sa iyang mga sanga
Mora siyag
Mga tudlo sa tigulang
Nga babaye
Nag-abli sa iyang palad
Hangad sa langit
Nangayo sa pasaylo
Ug kalooy
Sa atong Ginoo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Bukid Nga Bulawan
nunot sa pagkatkat sa taas
nga bungtod ug paglabang
sa suba nga galikos-likos
sama sa sawa
nadan-agan na gyod
ang payag ni anding
nga nagpatunga ug
gipailawman sa kakahoyan
nag-andam na diay silang tanan
sa iyang banay ug nagdukdok
ang iyang anak nga lalaki
sa dako nga agong
ug misayaw
ang iyang anak nga dalaga
samtang giihaw
ang usa ka itom nga baboy
nagluto sila og dinuguan
nag-adobo og naglata
sa upat ka tiil og naggisa
sa mga lumo og unod
pagkahapon atubang sa
adlaw nga talisalop na
nanglingkod kami alirong sa talad
ug gatagay dayon sa tuba
nagsultianay kami
kabahin sa akong tuyo
kabahin sa iyang utang
nga dugay na kaayo
nga wala niya nabayri
gidugangan niya og tagay
daghang baso pa
daghan pang sumsoman
nga sinugbang baboy
hangtod nga kaming
duha nangahubog
hangtod nakalimtan
ang utang hangtod
wala na mahisgoti
ang pagkobra sa bahin
sa saging sa yuta
nga iyang giugmad
wala na mahisgoti
ang mga mais ug humay
ug ang mga kamoteng kahoy
ug mga bunga sa mangga
ang among gihisgotan
mao na lamang ang mga idlas
nga langgam nga pula
ang balahibo sa dughan
hangtod nalimtan na
ang buluhisan ug ang utang
apil na ang kahakog
sa akong lolo ug tatay
ugma sakay sa kabayo
ni anding mopauli ko
nga walay dala kon dili ang pasalig
sa mga bag-ong tag-iya sa bukid
sakit pa gihapon ang akong ulo
ug nagngutngot kaayo
akong mga tiil sa kalayo
sa among gilakat ug mitapot
ang kahumot sa ylang-ylang
nga gihaplas sa tabonon nga panit
sa anak nga dalaga ni anding
nga nauga nunot sa baha
padulong sa akong dughan
latas sa duha ka aping
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaadlawon
abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan
halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran
nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan
layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan
gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan
ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo
gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako
gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw
unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tan-awon Lang Ang Moabot
Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing
Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.
Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.
Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.
Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.
Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno
Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.
Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.
Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.
Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.
Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,
Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.
Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila
Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaulagan Ba
Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko
Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong
Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.
Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.
Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.
Mituybo
Ang akong
Mga panganti
Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.
Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba
Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil
Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Woman And The Flower
sa balak ang babaye
mao ang bulak
for a poem the woman
is the flower
sa bulak ang babaye
dili babaye
dili niya kini masabtan
sa iyang pagkabulak
for the flower the woman
is not a woman
it cannot comprehend this
in its flower-nature
sa babaye ang bulak
halad sa iyang kasingkasing
pako sa iyang kalaay
haploy sa iyang aping
to a woman the flower
is an offering to her heart
a wing to her boredom
a caress to her cheek
bulak ang babaye
og ang babaye bulak
mao kana ang hukom
sa balak.
the flower is the woman
and the woman is the flower
that is the judgment of
the poem
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog
Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.
Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Getting To Know The Real Person
WE cannot know
clearly who that man is
when he is happier
with what he sees outside
the window
rather than with the
woman in bed that
he had just made love
with.
dili nato maila
pag-ayo ang tawo
kon labaw ba
siyang nalipay
sa iyang nasiplat
sa gawas sa bintana
kaysa dagway
sa iyang uyab
nga bag-o lang
iyang gikayat
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Thinker In Rodin
Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.
Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.
Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ayaw Pod Ihungit Uy!
Ako lang putlan ang kamot
Aron di lang pud hungit kayo
Kana bang di ra pud klaro
Kanang medyo, sort of,
Mora’g si Mister Yoso.
Sama ini:
Gitulon sa kangingit
Ang kahayag. Smooth sa esophagus.
Gabii na, morag dako ug itom nga
Uwak. Milupad, miwarawara sa iyang
Mga pako. Gitukob ang adlaw.
Tan-awa ko, piyong kadyot
Kadyot lang, dugangi pa kadyot.
Ukba pod ang imong mata
Ayaw pagpamilok. Piloa ang imong
Dila. Paduladulaa sa imong tilaok.
Ayaw tunla. Ang imong dila
Kanang padulong sa imong
Gihandom sa kasingkasing
Ok ra ka?
Kagahi pa sa imong panumdoman
Katig-a ba sa cover design sa imong
Kasingkasing. Hard copy.
Matu’g ko sa katre ni
Procrustes. Na, hala, inata
Ang akong tiil. Biraha pagpugos
Kay mubo ra.
Ingon ana gyod kana si
Sisyphus. Snub kaayo, sige
Lang aswat ligid sa iyang bato.
Maghimo og dakong lingin
Walay katapusan walay sinugdanan.
Sus, buntag na man diay! Time na
para malibang. Makigsulti na pod ko
Sa akong tai. Di na ko patugatuga’g
Kaon og mais.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang boksidor nga walay daog-daog
Bus-ok ang iyang lawas
Walay tambok bisag usa na lang
Ka bugasbugas
Nagtagbo mi sa dalan
Namalihog ko kon pwede
Ba niyang maaswat ang
Akong bug-at nga
Dala nga usa ka sako
Nga kamoteng kahoy
Wala jud mangambat
Ang kanahan
Nagmug-ot og morag
Miyawit nga unsa
Man kuno'y iyang labot
Sapoton ang boksidor
Nangita og sumbagay
Didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo
Sayod ko nga siya ang
Gidungog nga boksidor
Nga siging kapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga red horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Kalisod Sa Pangutana
sa kalisod sa mga pangutana
sa kinabuhi alang kaniya
igo na lang siya pagduko
sa iyang ulo ug gapahiyom
nga nagpiyong paingon
sa yuta- nakighimamat
sa iyang duha ka tiil
ang iyang hunahuna
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hinay Hinay Lang
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon
ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma
lisod ang tawong
magbagood
daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot
dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy
og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan
tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong
karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!