The Woman And The Flower
sa balak ang babaye
mao ang bulak
for a poem the woman
is the flower
sa bulak ang babaye
dili babaye
dili niya kini masabtan
sa iyang pagkabulak
for the flower the woman
is not a woman
it cannot comprehend this
in its flower-nature
sa babaye ang bulak
halad sa iyang kasingkasing
pako sa iyang kalaay
haploy sa iyang aping
to a woman the flower
is an offering to her heart
a wing to her boredom
a caress to her cheek
bulak ang babaye
og ang babaye bulak
mao kana ang hukom
sa balak.
the flower is the woman
and the woman is the flower
that is the judgment of
the poem
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Kadtong Babaye Sa Buntod
nakita ko kadtong babaye sa bungtod
nga naghilak
dugay na kadtong panahon
ug wala akoy katakos
pagpangutana kaniya
nganong
dili husay ang iyang buhok
nganong wala siya sa iyang
kaugalingon
wala ako kahinumdum
kon siya mibungat sa pulong
mahitungod kanako
o kaniya ba hinoon
apan naningkamot siya
nga magpuyo
nga malinawon bisan
pa ug pagsaway
ug pagtamay
sa akong mga katigulangan
ug sa among
mga halangdong silingan
pagkadugay na sa panahon
namatay
gilubong na ang babaye
nga naghilak sa bungtod
ug sultihan ko kamo
inahan ko kadto
ug karon
gikamingawan ko
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Tyabaw Ni Edvard Munch
Ang estorya mao nga ang iyang igsoong babaye
diay nasu'd sa usa ka mental hospital ug iyang
giduaw. Nalooy siya. Ug sa dihang mipauli
na siya sakay sa usa ka gamay nga baroto
mibuto ang bulkan sa Krakatoa, diha
sa iyang likod makita ang mga kalayo
sa panganod. Wala siyay kadaganan, ug busa
siya misyagit. Mityabaw siya, apan
walay nakadungog. Misid-ok.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sipyat
Sipyat ang usa ka bulak nga manirado
sa iyang mga gihay inig gabii
kay sa kalibotan sa mga lamian
ang kagabhion baya maoy pagpangabre
sa mga gamingaw nga kasingkasing,
mga dughan nga haw-ang
sa mga bulsa sa karsones,
ang pagkagisi sa mga sidsid
anang mga pang-ilalom,
anang mga tabon-tabon.
Sipyat ang mga bulak
sa ilang pangindahay nga di mahikap
ang mga pungpong sa kalipay.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
4: 47 Kaadlawon
katulgon pa baya unta ko
apan unsaon ta man
alas kwatro man ang iyang
gi-set sa iyang alarm
og dayon niyag mata
og pamalak sa atubangan
sa mga altar sa tanan
niyang mga santos
balik-balik og basa
anang iyang moingon kag
pulo ka klase-klaseng
nobenahan
nga imported pa niya
sa kilid sa simbahan
sa Baclaran
mimata na lang sab ko
og ania nagmugna ning
balak sa 4: 50 sa
kaadlawon
managlahi usahay
ang among ginabuhat
kagahapon gipang-ibot
niya ang akong tinanom
nga mga camote
kay gialisdan niyag
dama de noche
ug ang akong paboritong
firetree
kalooy sa Dyos
iyang gipatutol
kay ang bulok kuno
sa mga bulak
isog ra kaayo
sa iyang panglantaw
og gidaog ang mga
kaputi sa iyang mga
pangadlaw
managlahi na usab
ang among mga agianan
ako gustong
mogawas sa sala
apan mas ganahan siya
anang exit sa kusina
ang akong gikahadlokan mao
ang pag-abot sa
panahon nga managlahi
na ang among padulngan
siya paingon kaniya
og ako paingon na unya
kanimo
amo lang jud kining sa hinay-hinay sabot-sabotan
kanang dili pa tagad manglood ang among mga bugan
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gusto Nako Mahimo Kong Gary Soto
gusto nakong mosulat sama kang gary soto
kanang mora kog trabahante nga gadala anang
pala og piko kanang gakandos sa yuta og dayog
pangagho, kanang gahandom kos bulad nga sud-an
og humot kaayo nga mais nga luto og dayon og
inom sa bugnaw kaayong tubig gikan sa atabay,
gusto kong moadto sa uma og mosimhot sa mga
bulak sa iyang mga gapas, gusto nakong makita
ang iyang giingon nga pula kaayo nga adlaw nga
iyang gikumkom sa iyang palad, ganahan ko nga
mahimo kong gary soto, magtindog nga gary soto,
og molingkod nga gary soto, og modagan nga gary
soto, og moambak na gary soto, kadtong mokuyog
sa mga langgam nga namakwit paingon sa San
Francisco, kanang mora kog tubig sa kanal nga
mikuyog sa pagdagan sa hangin paingon sa mga
lugar nga dagko og sweldo ang hago nga trabaho,
apan dili man gyod nako makaya si gary soto,
mas nindot man gayod ang pagsulat ni gary
sa iyang mga pangagho, sa iyang mga kahiubos
og pagpalutos: dili gayod ako mahimong gary
soto, mao nga ako ania, mao lang gihapon sa
akong pagkaako niining akong mga balak sa
pag-eksperimento. Sagdi na lang, basin puhon
maawat ko ra si gary soto sa iyang pagkamaldito
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Getting To Know The Real Person
WE cannot know
clearly who that man is
when he is happier
with what he sees outside
the window
rather than with the
woman in bed that
he had just made love
with.
dili nato maila
pag-ayo ang tawo
kon labaw ba
siyang nalipay
sa iyang nasiplat
sa gawas sa bintana
kaysa dagway
sa iyang uyab
nga bag-o lang
iyang gikayat
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manggiulawan Nga Sagbot Sa Daplin Sa Dalan
Bisan sa iyang pagkamanggiulawon-
Tungod kay siya usa man ka tunokon
Nga sagbot nga kanunay matumban
Sa mga kabaw, kanding ug baboy-
Siya baya usab nakahimo og tulo
Ka mga bulak diha sa iyang gagmay
nga mga sanga sa daplin sa dalan nga
nanugon nako: Alang kuno ni nimo.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gamayng Bato
(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)
Ang bato
maoy hingpit nga nilalang
igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan
napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato
dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana
ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad
Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit
Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pag-awat
miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi
sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon
ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog
dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon
bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Fault Of The Flowers In Closing Their Petals At Night
================================================= =========
it is faulty for the flowers to close
their petals at night
because in the savory world
it is during the night
where the lonely hearts open
the hollow breasts
the pockets of the pants
the tearing of the seams
of those undergarments
and those that are covered
the petals of the flowers will be wasted
not tasting the bunch of happiness
================================ ==========================
Sipyat ang usa ka bulak nga manirado
sa iyang mga gihay inig gabii
kay sa kalibotan sa mga lamian
ang kagabhion baya maoy pagpangabre
sa mga gamingaw nga kasingkasing,
mga dughan nga haw-ang
sa mga bulsa sa karsones,
ang pagkagisi sa mga sidsid
anang mga pang-ilalom,
anang mga tabon-tabon.
Sipyat ang mga bulak
sa ilang pangindahay nga di mahikap
ang mga pungpong sa kalipay.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Salapati Sa Kahoy Nga Niwang
Dungan kon mobatog
Ang mga salapati
Sa mga sanga
Sa kahoy
Dungan usab kini
kon sila mobiya
Molupad palayo
Balik sa ilang
Balay tugpahanan
nakita ko karong
Buntaga
Ang mga puting
Kalapati nga mao
Pay pagtugpa sa kahoy
Nga niwang
Kalit ba lamang silang
Nagdungan ug panglupad
Palayo kanako
Sa akong pag-abot
Ug ang nabilin mao
Lamang ang kahoy
Nga niwang
Walay mga dahon
Sa iyang mga sanga
Mora siyag
Mga tudlo sa tigulang
Nga babaye
Nag-abli sa iyang palad
Hangad sa langit
Nangayo sa pasaylo
Ug kalooy
Sa atong Ginoo
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tambok nga babaye
Itom ang iyang sandalyas
Mobo siya morag
Katas-on sa among
Cabinet nga butanganan
Og kape og gatas
Daghan nag puti ang
Iyang buhok
Mubo usab morag
Lampaso ang
Iyang mga bangs
Ang iyang blouse
Itom nga dahon og
Puti nga mga bulak
Ang iyang karsones
Maong nga morag
Asul nga panapton
Nga nalimtan og
Bulad sa mahal nga
Adlaw kay napughaw
Nag-antiohos dayon
Sige siyag teks teks
Dayon tan-aw tan-aw
Sa unahan dayon duko
Na pod dayon teks teks
Na pod morag dunay
Gipangita gipaabot
Sa kadugayan misibog
Paingon siya sa punoan
Sa nangka sa kilid sa
Karsada. Nag-iyak.
Dayon og lakaw paingon
Sa estasyonan sa mga
Easyride og habal-habal.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan
Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan
Tawgon ta siya ug
Sunoy
Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy
Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti
Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog
Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod
Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot
Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban
Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino
Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.
Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,
Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping
Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw
Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tan-awon Lang Ang Moabot
Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing
Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.
Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.
Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.
Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.
Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hinay Hinay Lang
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon
ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma
lisod ang tawong
magbagood
daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot
dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy
og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan
tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong
karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!