En.Citatepedia^®.ro

4: 47 Kaadlawon

katulgon pa baya unta ko
apan unsaon ta man
alas kwatro man ang iyang
gi-set sa iyang alarm

og dayon niyag mata
og pamalak sa atubangan
sa mga altar sa tanan
niyang mga santos
balik-balik og basa
anang iyang moingon kag
pulo ka klase-klaseng
nobenahan
nga imported pa niya
sa kilid sa simbahan
sa Baclaran

mimata na lang sab ko
og ania nagmugna ning
balak sa 4: 50 sa
kaadlawon

managlahi usahay
ang among ginabuhat
kagahapon gipang-ibot
niya ang akong tinanom
nga mga camote
kay gialisdan niyag
dama de noche

ug ang akong paboritong
firetree
kalooy sa Dyos
iyang gipatutol
kay ang bulok kuno
sa mga bulak
isog ra kaayo
sa iyang panglantaw
og gidaog ang mga
kaputi sa iyang mga
pangadlaw

managlahi na usab
ang among mga agianan
ako gustong
mogawas sa sala
apan mas ganahan siya
anang exit sa kusina

ang akong gikahadlokan mao
ang pag-abot sa
panahon nga managlahi
na ang among padulngan

siya paingon kaniya
og ako paingon na unya
kanimo

amo lang jud kining sa hinay-hinay sabot-sabotan
kanang dili pa tagad manglood ang among mga bugan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gusto Nako Mahimo Kong Gary Soto

gusto nakong mosulat sama kang gary soto
kanang mora kog trabahante nga gadala anang
pala og piko kanang gakandos sa yuta og dayog
pangagho, kanang gahandom kos bulad nga sud-an
og humot kaayo nga mais nga luto og dayon og
inom sa bugnaw kaayong tubig gikan sa atabay,

gusto kong moadto sa uma og mosimhot sa mga
bulak sa iyang mga gapas, gusto nakong makita
ang iyang giingon nga pula kaayo nga adlaw nga
iyang gikumkom sa iyang palad, ganahan ko nga
mahimo kong gary soto, magtindog nga gary soto,
og molingkod nga gary soto, og modagan nga gary
soto, og moambak na gary soto, kadtong mokuyog
sa mga langgam nga namakwit paingon sa San
Francisco, kanang mora kog tubig sa kanal nga
mikuyog sa pagdagan sa hangin paingon sa mga
lugar nga dagko og sweldo ang hago nga trabaho,

apan dili man gyod nako makaya si gary soto,
mas nindot man gayod ang pagsulat ni gary
sa iyang mga pangagho, sa iyang mga kahiubos
og pagpalutos: dili gayod ako mahimong gary
soto, mao nga ako ania, mao lang gihapon sa
akong pagkaako niining akong mga balak sa
pag-eksperimento. Sagdi na lang, basin puhon
maawat ko ra si gary soto sa iyang pagkamaldito

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno

Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.

Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.

Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.

Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.

Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,

Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.

Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila

Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Basakan Diin Hinog Na Ang Kahumayan

Hinog na usab ang mga lugas sa humay
Sa among kaumahan diri sa Katipunan
Bulaw ang bulok sa mga basakan
Daw sama sa bulaw nga buhok
Sa matahom nga amerkana
Nga akong mahinumduman

Mihunong ako makadyot
Sa kaanindot sa akong nakita

Apan sa tinood lang
Mikawat ako ug lantaw sa
Dalaga nga naligo sa sapa
Sa kilid sa mga bulaw nga
Basakan sa among kaumahan

Taas ang iyang itom nga buhok
Lagom ang iyang pamanit
Apan bus-ok ang iyang dughan
Ug ang tubig nga mibasa kaniya
Mipasihagsihag sa tanan
Nga gusto ko pa nga makit-an

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Paigot

paigot sa baraha
sama usab sa
imong gustong
mahitabo
sa ato kunohay
nga panagkita

laing ngalan
gamiton
butang og picture
nga dili imo
komentaryo
nga morag
giganahan ka
sa iyang isulti

ganahan pod ko
anang paigot
usahay

sud sa kwarto
palongon ang
suga pulihan
og gamayng
sented nga kandila

dayon maghubo
ka hinay hinay
ipabilin ang
panting nipis
og gamay
kaayo

mosayaw kas
akong atubangan
maghaploy
haploy kanimo
ang kahayag sa
bulan

hangtod wala ka
nay sapot

og ako sa akong
kakapoy
nan nahikatulog
nga naghagok

mas hamis ang
mga paa ni
mariana didto
sa puerto galera

mas maayo siyang
mopaigot
sa iyang igot-igot

di jud ko
maghisgot
nga wala magsilbi
ang imong paigot kay
sapyot kag
sampot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tan-awon Lang Ang Moabot

Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing

Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.

Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.

Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.

Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.

Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino

Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.

Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,

Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping

Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw

Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaulagan Ba

Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko

Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong

Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.

Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.

Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.

Mituybo
Ang akong
Mga panganti

Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.

Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba

Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil

Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Basakan Diin Hinog Ang Kahumayan

Hinog na usab ang mga lugas sa humay
Sa among kaumahan diri sa Katipunan
Bulaw ang bulok sa mga basakan
Daw buhok sa matahom nga Amerkana.

Mihunong ako makadiyot
Sa kaanindot sa akong nakita.

Apan sa tinood lang
Mikawat ako og lantaw
Sa dalaga nga naligo sa sapa
Sa kilid sa basakan.

Taas ang iyang itom nga buhok.
Lagom ang iyang pamanit.
Apan bus-ok ang iyang dughan
Ug ang tubig nga mibasa kaniya
Mipasihag sa tanan
Nga buot ko pang makit-an

- RIC S. BASTASA
Katipunan, Zamboanga del Norte, Philippines

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tambok nga babaye

Itom ang iyang sandalyas
Mobo siya morag
Katas-on sa among
Cabinet nga butanganan
Og kape og gatas

Daghan nag puti ang
Iyang buhok
Mubo usab morag
Lampaso ang
Iyang mga bangs

Ang iyang blouse
Itom nga dahon og
Puti nga mga bulak

Ang iyang karsones
Maong nga morag
Asul nga panapton
Nga nalimtan og
Bulad sa mahal nga
Adlaw kay napughaw

Nag-antiohos dayon
Sige siyag teks teks
Dayon tan-aw tan-aw
Sa unahan dayon duko
Na pod dayon teks teks
Na pod morag dunay
Gipangita gipaabot

Sa kadugayan misibog
Paingon siya sa punoan
Sa nangka sa kilid sa
Karsada. Nag-iyak.

Dayon og lakaw paingon
Sa estasyonan sa mga
Easyride og habal-habal.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Kalisod Sa Pangutana

sa kalisod sa mga pangutana
sa kinabuhi alang kaniya
igo na lang siya pagduko
sa iyang ulo ug gapahiyom
nga nagpiyong paingon
sa yuta- nakighimamat
sa iyang duha ka tiil
ang iyang hunahuna

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog

Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.

Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hinay Hinay Lang

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang

hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon

ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma

lisod ang tawong
magbagood

daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot

dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy

og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan

tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong

karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang boksidor nga walay daog-daog

Bus-ok ang iyang lawas
Walay tambok bisag usa na lang
Ka bugasbugas

Nagtagbo mi sa dalan
Namalihog ko kon pwede
Ba niyang maaswat ang
Akong bug-at nga
Dala nga usa ka sako
Nga kamoteng kahoy

Wala jud mangambat
Ang kanahan
Nagmug-ot og morag
Miyawit nga unsa
Man kuno'y iyang labot

Sapoton ang boksidor
Nangita og sumbagay
Didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo

Sayod ko nga siya ang
Gidungog nga boksidor
Nga siging kapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga red horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Kamingaw Ko Kanimo

Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita

Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita

Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan

Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan

Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaadlawon

abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan

halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran

nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan

layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan

gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan

ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo

gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako

gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw

unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Gamayng Bato

(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)

Ang bato
maoy hingpit nga nilalang

igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan

napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato

dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana

ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad

Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit

Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tawo Gihapon Ako

akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian

ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw

nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako

tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran

masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog

usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon

ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon

ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!