En.Citatepedia^®.ro

Ang Mga Salapati Sa Kahoy Nga Niwang

Dungan kon mobatog
Ang mga salapati
Sa mga sanga
Sa kahoy
Dungan usab kini
kon sila mobiya

Molupad palayo
Balik sa ilang
Balay tugpahanan

nakita ko karong
Buntaga
Ang mga puting
Kalapati nga mao
Pay pagtugpa sa kahoy
Nga niwang

Kalit ba lamang silang
Nagdungan ug panglupad
Palayo kanako
Sa akong pag-abot

Ug ang nabilin mao
Lamang ang kahoy
Nga niwang
Walay mga dahon
Sa iyang mga sanga
Mora siyag
Mga tudlo sa tigulang
Nga babaye
Nag-abli sa iyang palad
Hangad sa langit
Nangayo sa pasaylo
Ug kalooy
Sa atong Ginoo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pag-abot Sa Mga Panganod

sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo

dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit

hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako

panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon

panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo

panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay

usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon

moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan

mukuyog ba ikaw kanako?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre

Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan

Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.

Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.

Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kagalkal sa ubo sa kapobrehon

Pamatia ang kagalgal sa ubo
Sa kapobrehon

Pamatia pag-ayo
Gikan pa kana sa kagabhion
Hangtud sa kaadlawon

Kagalgal sa kabuntagon
Galawig pa gani sa kaudtuhon

Tan-awa ang dugo sa iyang palad
Gikan kana sa iyang tilaok
Sa iyang baba
Gipahid sa iyang dughan
Kay walay panyo nga pagalod-an

Walay gihimo ang mga silingan
Gawas lamang sa pag-antus sa balatian

Tan-awa ang tambal nga sagbot
Nga gihumol sa sud sa iyang baso nga barot

Mao lamang kini ang tambal
Sa ubo nga kagalkal
Sa iyang kapobrehon

Ugma mawala na ang ubo
Nga kagalkal sa kapobrehon

Mopuli sa kadyot ang bakho
Sa mga mabilin

Mopuli pag-usab ang laing
Ubo nga kagalkal gihapon

Mao kana ang ubo sa kapobrehon
Mulanog sa kahanginan
Sa among lungsod

Hangtod sa kaadlawon
Apil na sa kabuntagon

Molanab ang dugo
Gikan sa mga dughan

Moapil na ang kadaghanan
Mobaha mobuhagay sa tanang kadalanan

Kining kagalkal sa ubo
Sa atong kapobrehon kay hangtod kini sa atong kamatayon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Mga Tulabong

Kon unsa ang tultol, mao kana
Ang mga puting tulabong sa among
Mga basakan.Panon sila kong
Manglupad ug mutogpa sa likod
Sa mga kabaw.Walay tingog
Walay gubot ang ilang pag-abot.
Nindot kaayong tan-awon ang
Ilang pakigsandurot sa mga kabaw.
Walay away nga makita sa ilang
Pagpuyo niining gamayng
Kalibotan sa mga basakan,
Kalapokan ug kasagbotan.
Walay tingog ang mga kabaw.
Nagpunay ug sabsab sa sagbot.
Walay makitang kagubot kuyog
Sa pagdagsang sa mga maya
Nga morag mga gagmayng laya
Nga dahon nga nangahulog
Gikan sa langit. Dili pa ting-ani
Karon, ug dili sab tingtanom.
Walay ulan. Dili kaayo init.
Ug ang hangin naglapos-lapos
Sa mga gikwadro nga kaumahan.
Naglingkod ako silong sa kahoy
Sa marang. Sa unahan atua
Ang mga puting tulabong mitugpa,
Mitupad. Nakig-unot na usab
Sa mga kabaw. Ug ang mga maya
Nanglupad paingon sa kabayabasan.
Milabay ang iro nga itom, kuyog
Sa iyang amo nga nagsul-ob og
Pla nga polo nga taas og bukton.
Itom ang karsones sa bata.
Ug siya mitaghoy. Bugnaw
Ang huyuhoy sa hangin. Nindot
Ang kaudtohon. Puti nga mga tulabong.
Itom nga mga kabaw. Lunhaw
Nga mga sagbot. Walay mga habalhabal
Dinhing dapita. Mipahulay ko. Naminaw,
Nag-aninaw. Madungog ko na
Ang mga tunob sa mga hulmigas
Lakat paingon sa hinog nga bayabas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog

Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.

Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaadlawon

abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan

halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran

nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan

layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan

gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan

ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo

gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako

gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw

unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Katingala Sa Usa Ka Suban-on

Lahi ang ilang suba dinhi
Morag banig naglukotlukot.
Lahi ang ilang mga ginamos-
Kamaong molangoy sa suba.

Lahi ang ilang pagpanikma dinhi
Kay puston man sa puti nga panyo.
Lahi ang ilang kasilyas dinhi
Kay tagoan man pag-ayo ang tae.

Sa atoa, ang sikma alang
Sa mga hulmigas. Gutom sila.
Ang mga tae para sa atong
Mga gasuroysuroy nga baktin
Gutom usab sila. Ang suba dili
Magsaba. Hadlok sila sa mga
Tingog sa pusil. Ang atong
Mga isda dili asgad. Dili
Laog sa asin. Lahi sila dinhi

Sa ilang lungsod. Halab sila.
Gamayng sipyat nako, bunal
sa kuptanan sa silhig. Singka.
Sagpa. Sa ato, pagkahilom

Sa mga kahoy sa bukid.
Walay kamot nga managpa.
Walay mga aso sa sigarilyo
Ug ispirito sa bino
Nga mopatay diay og tawo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tan-awon Lang Ang Moabot

Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing

Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.

Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.

Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.

Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.

Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Karomata Ni Papa

ang iyang mga igsoon (i mean akong mga uyoan)
nakapalit ng ug Ford Fiera ug Hilux nga pick-up apan makapungot sad ni si
papa
permanente ug faithful sa iyang
karomata
ang ligid kahoy nga yakal, gihapnigan sa puthaw ug ang iyang padanlog
aron kini modagan nga kusog kusog
grasa sa baka nga among gipatay sa pista,

makaibog ang akong mga ig-agaw piknik mi sa beach sakay sila sa ilang
Ford Fiera ug ang uban dagkong katawa nga dili nimo maklaro kay silaw
baya ang bag-ong pintal sa ilang mga
wheels, samtang kami, sakay pa gihapon sa karomata guyod sa kabaw
nga nabasa ug nanimahong lapok sa basakan, ug ang among dala
binakid nga humay, sako sa kopra, binulig nga saging gikan sa among
uma,
ihapit sa balay, (i dropp lang kay naa pay laing lakaw) ug si papa moingon
nga

pag-una lang mo sa beach kay mosunod ra mi
(sus, udto na jud mi moabot niini)

naa pay among balay, nipa pa gihapon ang atop, tapak tapak nga kahoy sa
lubi ang mga gabok na nga narra, dayon ang verandah morag bata nga nanghiwi na sa kamaot, morag luha nga kahulugon na sa aping sa
wakwak sa kaimitohan,

sige ko ug reklamo, sige ko ug panaway kaniadto apan si papa hilom lang
suggest pa ko, 'pa nganong di man ka mopalit ug Ford Fiera, nganong di man ta magbalay ug gwapo, maulaw na baya ko sa akong mga classmate sa vincent? '

nganong di na lang mamaligya ug yuta aron ibalay aron mopalit ug sinaw nga sakayanan?

'Dili ko mobaligya ug kabilin sa akong ginikanan' mao kana ang tubag sa akong papa.

namatay siya, gihaya sa baratohon nga lungon, nag-ihaw sa iyang binuhi nga baka ug mga manok ug baboy sa among umahan ug kabukiran

gilubong na siya, human sa among mga novena ug pangadye.

ug karon, ania ako, nagpuyo nga haruhay sa kabilin sa akong amahan.
kalooy sa diyos, nakapalit na ug bag-ong pick-up noh? ug sa sunod bulan
magpatukod na ug simbahan... er, bungalow nga gamay...hayyy

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Paghimo Ug Banig

mat weaver, english ka na sa manghimoay ug banig
sa amoa ang tawag ana niya
tiglala ug banig
pwede buli puede pud kanang mas humok pa
kalimot kos ngan
apan actually tanan nga dahon basta humok lang pwedeng
mahimong banig
ang importante lamang nga kabalo molala ang tawo
pwede ganing maghimo ug
sanina, kabalo kas barong gikan sa pinya, jusi ang tawag niini

si papa kabalo maghimo ug banig
ug among silingan nga is asion, mas kabalo mohimo dili lamang banig
apil pa gani ang buyot (kanang sudlanan sa humay)
ug pati pa ang kalo

imbitahon ni papa si asion ug siya na ang magdala sa buli
aron maghimo ug banig, buyot ug kalo
libre ang pamahaw ug paniudto apil na ang sweldo
sa tibook adlaw
moplastar silang duha sa among kamalig nga ang atop nipa
bugnaw sa ilalom sa dakong kahoy nga kaimito
ug dayon patingog sa radyo mamati sa mga drama
kadtong kabahin ni saturno
kadtong estorya ni flora del cielo,
oi, kabalo sab ka, kadtong kabahin ni maria flor de luna

dayon maghimo sila ug koter, mag-inom, mangatawa,
samtang maglala sa banig
inser diri inser didto sa mga pinutol ug pinauga na
nga mga dahon sa buli

bata pa ako, ug kadugay na sa panahon,
namatay na si asion sa iyang katigulangon
namatay na si papa sa 'sagpa sa dautang hangin'

hataas nga estorya ug ako na lang kining mub-on
naglala silag banig
ug makita mo ang ilang agi, ang kalapad sa mga banig,
ang kolor sa mga tina niini,
ug ang kabugnaw niini
ug samtang namati silang asion ug papa sa drama
ako nagalantaw kanila
nahikatulog sud sa ilang mga banig
kaniadtong panahon

malinawon sila, bibo, malipayon sila, sa paglala sa banig
mora silag mga mambabalak
naghimo sa ilang mga balak,

morag banig ang tanan, atong haguan, ug unta pagkahuman
atong makatulgan
ug sa atong halawom nga pagkahinanok
magdamgo kitang tanan

pagkaanindot gayod unta

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hinay Hinay Lang

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang

hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon

ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma

lisod ang tawong
magbagood

daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot

dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy

og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan

tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong

karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak

ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak

abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati

sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo

abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay

nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton

ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita

sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin

dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon

pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang boksidor nga walay daog-daog

Bus-ok ang iyang lawas
Walay tambok bisag usa na lang
Ka bugasbugas

Nagtagbo mi sa dalan
Namalihog ko kon pwede
Ba niyang maaswat ang
Akong bug-at nga
Dala nga usa ka sako
Nga kamoteng kahoy

Wala jud mangambat
Ang kanahan
Nagmug-ot og morag
Miyawit nga unsa
Man kuno'y iyang labot

Sapoton ang boksidor
Nangita og sumbagay
Didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo

Sayod ko nga siya ang
Gidungog nga boksidor
Nga siging kapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga red horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag

Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.

Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka

Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.

Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.

Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.

Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Asa Gikan Ang Kasilag?

Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?

Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.

Kangil-ad gayod nga hunahunaon.

Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.

Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Kamingaw Ko Kanimo

Dunay hunghong sa kamingaw nga nasalaag
Dapit sa among balangay
Dunay gipangita

Naglakaw-lakaw ang maong hunghong
Nanuktok sa kada balay sa daplin sa kalsada
Nangutana kon nakaila ba kuno sila
Sa iyang gipangita

Iyang gisulti ang akong ngalan
Sa usa namo ka silingan nga nakaila kanako
Ug tuod man iya kong natultolan

Iya akong gitutokan og dugay
Ug migakos siya kanako, miiyak ug gihagkan niya
Pag-ayo ang akong mga dunggan lahos sa dughan

Akong gisuot ang akong jacket. Gisirado
Ang zipper. Namugnaw na usab ako sa paghunahuna
Kanimo. Nagpabilin lang gihapon ikaw
Bisan wala na'y tingog nga mapaminaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kabahin Sa Halangdong Kritiko

Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.

Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?

Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.

Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.

Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.

Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.

Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?

Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.

Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.

Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.

Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaulagan Ba

Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko

Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong

Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.

Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.

Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.

Mituybo
Ang akong
Mga panganti

Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.

Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba

Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil

Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!