Panaghoy sa Suba
Nanawag ang kalinaw sa
Suba sa loboc
Nadungog ko kini
Sa walay pagkatagbaw
Balikbalikan ko kini
Sama sa usa ka dalan
Padulong sa among
Balay nga karaan
(English)
The Whistle of the River
Serenity is calling
in Loboc river
I hear it
To no satisfaction
I want to be there again and again
Just like the path
Going towards
Our ancestral home
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ang akong kagahapon ug karon
Kawras sa iring ang
Kaniadto
Buot hilison ang bukog
Sa isda
Sa akong tutunlan
Sa usa lamang ka mahiko
Dili ako motoo
Ang akong karon
Sama sa dagan sa sakayan
Sa suba sa loboc
Adto ako sa iyang
Kinatumyan
Ang awit sa mga tubig
Daw sama sa hagikhik
Sa mga bata
Midayan dayan sa
Himsog nga mga aping
(English)
my past and present
the cat’s scratch
is the past
wanting to melt the
fishbone
in my throat
in one magic
I disagree
My present
Is like the sailing boat
In Loboc river
I am going to its
End
The song of the waters
Like the laughter
Of the children
Flowing through
Healthy cheeks
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Niining akong sulat
Gipatik ko ang akong
Mga damgo
Tutuki ang akong
Mga pulong
Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok
Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini
Sa mga pangandoy nga
Wala matuman
Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig
Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel
Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa
Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin
Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw
Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi
Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol
Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug
Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,
Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.
Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra
Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma
Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan
Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.
Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kamatouran
Sama kini sa hubag
Nga dunay mata
Gusto na nga moboto
Apan imong pugngan
Hadlok ka sa nana
Nga unya mobaha
Apan akong tambag
Pasagdi lang untag
Moboto kini sa iyang
Paningkamot
Paabota ang saktong
Higayon ang saktong
Panahon kay kon
Moabot na kini
Iya ka gayong
Hupayon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sama Sa Usa Ka Suba
Ang kinabuhi kuno sama sa usa ka suba
Diin nato gihinay-hinay og hulog
Ang mga talulot sa atong mga bulak,
Hinay-hinay og kuyog sa dagan sa tubig
Hangtod nga layo na kini sa atong
Panglantaw, ug isunod nato paghatag
Ang atong mga dahon, hinay hinay lang
Gihapon nga atong ipaanod ug ang atong
Mga sanga ato usab nga ipiyal sa suba
Sa atong kinabuhi hangtod nga mahurot na
Ang tanan natong mahatag. Tan-awon nato
Atong bulsa kon duna pa ba kitay mahatag
Kay kon wala na, moabot na ang dili
Kapugngan. Ihatag na nato ang atong
Lawas, ug dayon ang atong kalag.
Kasagaran buot nato nga magpabilin
Apan dili kini mahimo. Anaa ang balaod
Sa suba ug sa mga talulot sa mga bulak.
Ipaanod ang tanan. Ang tanan gayod.
Atong iuli pinaagi sa pagpaanod.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno
natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno
makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan
kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia
aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas
apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,
kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.
mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Didto Sa Sulod Sa Langob
Didto sa sulod sa langob sa karaan
Nga simbahan
Adtoa ug pangitaa ang kamatuoran.
Abli ang tugas nga pultahan
Wala kini trangkahe ug puthaw
Nga kandado
Sulod didto. Sulod na.
Padayon didto sa unahan
Sulod pa gayod hangtod
Didto sa utlanan.
Makita mo ang daghan
Nga mga gagmayng bintana
Nga gidan-agan sa ginagmayng
Kahayag sa putli nga adlaw.
Nakita mo na ba kini didto sa karaang
Simbahan sa Baclayon? Kon mao,
Nganong karon moingon ka man
Nga wala ka kaayo’y kapilian?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Si Papa Ug Ang Iyang Puting Kabayo
Usa ka adlaw niana
Misakay si papa sa iyang puting kabayo
Padulong siya sa baybayon
Aron sa sayo maligo
Walay kaon ang kabayo
Apan si papa walay puangod
Siging bunal sa kabayo
Siging syagit nga magpaspas
Ug dagan hala paspas pa gyod
Ug dagan kanang morag naglupad
Sa dihang naa na sila sa dagat
Gusto ko na untang sulsulan ang
Puting kabayo aron molangoy
Kini sa pikas nga isla aron
Dili na kani mabunalan
Sa akong walay puangod nga amahan
Apan wala akoy nahimo
Sa kaisog sa akong palibot
Usa ka adlaw niana
Miabot ang dautang balita
Adunay kunoy dako nga tawo
Gikilaw sa iyang kaugalingong kabayo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Your Grief........
you try to squeeze your heart
with your hands
to deceive pain with
another pain
but the pain is still there
persisting
so you try to sing
under the moon
the wind accompanies
your song
so does the breeze from
the sea
like a whistle
the sleepy cicadas hear
all these
they really want to join you
but they have second thoughts
they merely listened
because the pain seems
to be
unbearable
the following morning there were
many dead leaves
at the foot of the big tree in
the forest
even the snakes felt
the shock...
................................. ................................................. .................................
ang sakit sa dughan
gisulayan og kumot sa kamot
aron ang sakit
malimtan sa laing sakit
apan nagpabilin ang sakit
sa dughan
busa misulay ka og awit
diha sa silong sa bulan
giduyugan ka sa bugnaw nga
hangin sa kagabhion
mitayhop og apil ang dagat
sama sa usa ka taghoy
nadungog kini sa mga nahikatulog
nga mga gangis
gusto unta nilang moapil apan
nahingawa sila
nabati nila ang imong kasakit
og namati lamang sila
pagkaugma
pagkadaghan sa mga dahon sa naga
nga nangahulog
diha sa tiilan sa usa ka dakong lasang
pati gani ang mga
bitin
nalisang...
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot
Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya
Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang
Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.
Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kagalkal sa ubo sa kapobrehon
Pamatia ang kagalgal sa ubo
Sa kapobrehon
Pamatia pag-ayo
Gikan pa kana sa kagabhion
Hangtud sa kaadlawon
Kagalgal sa kabuntagon
Galawig pa gani sa kaudtuhon
Tan-awa ang dugo sa iyang palad
Gikan kana sa iyang tilaok
Sa iyang baba
Gipahid sa iyang dughan
Kay walay panyo nga pagalod-an
Walay gihimo ang mga silingan
Gawas lamang sa pag-antus sa balatian
Tan-awa ang tambal nga sagbot
Nga gihumol sa sud sa iyang baso nga barot
Mao lamang kini ang tambal
Sa ubo nga kagalkal
Sa iyang kapobrehon
Ugma mawala na ang ubo
Nga kagalkal sa kapobrehon
Mopuli sa kadyot ang bakho
Sa mga mabilin
Mopuli pag-usab ang laing
Ubo nga kagalkal gihapon
Mao kana ang ubo sa kapobrehon
Mulanog sa kahanginan
Sa among lungsod
Hangtod sa kaadlawon
Apil na sa kabuntagon
Molanab ang dugo
Gikan sa mga dughan
Moapil na ang kadaghanan
Mobaha mobuhagay sa tanang kadalanan
Kining kagalkal sa ubo
Sa atong kapobrehon kay hangtod kini sa atong kamatayon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pahimangno Alang Kanato
Ang unsang parte sa lawas nga dili kuno gamiton
Sa kadugayan sumala sa balaod sa evolution, kini mawala.
Sama sa isda nga milayas sa dagat, nahimo kining tabili.
Ug kadtong mga langgam nga misalom sa dagat, nahimo kining mga pagi.
Ug kadtong mga lumot nga naghandom nga mokiaykiay, nahimong ulod.
Kadtong mga lapu-lapu nga nangambisyon nga makalupad, nawad-an
Sa himbis, gituboan sa mga pako, ug nakalupad sa mga panganod.
Ug busa kita kunong mga tao, maglakaw gayod, kay basin mawala ang atong mga Tiil. Dili magtinapolan ug magsigig sakay o pabug-at sa uban. Kay basin mahimo Kitang mga yugo sa kabaw, o dili ba maupok ang atong mga tiil
Ug mahimong puro sampot na lang. Labaw sa tanan, dili kita
Mag-undang ug hunahuna kay basin ang atong utok. Mokubol ug mahimong
Mga bato daplin sa suba nga labyanan na lamang sa mga tubig ug lingkoran,
Id-iranan na lang sa mga lubot sa mga walay kasilyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mugna
kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon
maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas
manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos
pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos
mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Do You Really Want to Know Me?
if you know what a river is
perhaps you will know a man
i am a man and you will say to the river
i have known a man and i have known a river
there is no way that i will never you in full
you shall brag to the clouds in your mind
they drift
there is no permanence
permanence is an illusion
a river
a cloud
water
air
and this is where we must start
educating air
if you step upon my heart and tell me
i have know everything about you and you must not change and that is what you are
you are wrong
for i am a river that encircles a mountain
but i know a path but the paths do not know me
and so i keep on moving
changing paths and what path was it that you have seen yesterday
is no longer the path now
you must accept you have never known a river
because a river is man
and man is not forever man
he is a river that always escapes the hold of your mind
that frame that has walls
without even the possibility of another opening for stars....
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Salapati Sa Kahoy Nga Niwang
Dungan kon mobatog
Ang mga salapati
Sa mga sanga
Sa kahoy
Dungan usab kini
kon sila mobiya
Molupad palayo
Balik sa ilang
Balay tugpahanan
nakita ko karong
Buntaga
Ang mga puting
Kalapati nga mao
Pay pagtugpa sa kahoy
Nga niwang
Kalit ba lamang silang
Nagdungan ug panglupad
Palayo kanako
Sa akong pag-abot
Ug ang nabilin mao
Lamang ang kahoy
Nga niwang
Walay mga dahon
Sa iyang mga sanga
Mora siyag
Mga tudlo sa tigulang
Nga babaye
Nag-abli sa iyang palad
Hangad sa langit
Nangayo sa pasaylo
Ug kalooy
Sa atong Ginoo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kontento
kontento
nga tigulang
diha sa puti
nga mga balas
sa baybayon
nanampiling
makita
sa mga nanglabay
nga mga tunob
nga wala
siya ambata
og siya usab
wala mangambat
usa ka isla
sa tunga sa isla
walay tingog
walay kabalaka
wala siyay
labot kon mobaha
ang mga oras
dugay na kini
ug kanunay
sukad-sukad
wala gayod
siya malumos
sa kalaay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!