En.Citatepedia^®.ro

Didto Sa Sulod Sa Langob

Didto sa sulod sa langob sa karaan
Nga simbahan
Adtoa ug pangitaa ang kamatuoran.
Abli ang tugas nga pultahan
Wala kini trangkahe ug puthaw
Nga kandado

Sulod didto. Sulod na.
Padayon didto sa unahan
Sulod pa gayod hangtod
Didto sa utlanan.
Makita mo ang daghan
Nga mga gagmayng bintana
Nga gidan-agan sa ginagmayng
Kahayag sa putli nga adlaw.

Nakita mo na ba kini didto sa karaang
Simbahan sa Baclayon? Kon mao,
Nganong karon moingon ka man
Nga wala ka kaayo’y kapilian?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Misa Ni Fr. Roman

Sa pag-isa nimo sa
Kopa diin giipis ang mompo,
Sa paghawid nimo sa puti nga ostiya

Sa paglitok mo nga mao kini
Ang lawas ug dugo ni Hesukristo

Miduko ako ug sama kanila
Miluhod dungan sa pagkiling-kiling
Sa gamay nga bagting.

Nipiyong ko.

Pasayloa ko, Father Roman,
Kay wala ko’y nakita nga Hesukristo
sa akong dughan

Wala ko’y nabati nga kinaadman.

Ug diha sa akong silingan
Wala ko’y nakita nga kalainan

Ug diha kanimo nga nagwali
Sa akong atubangan
Wala ko’y nakitang timailhan

Ngitngit gyod lagi, Father Roman
Bisa’g lamdag ang simbahan.

Saba gyod kaayo, Father Roman
Bisa’g hilom kaayo ang mga lingkoranan
Ug mga haligi ug bungbong.

Samok gyod gihapon bisa’g ang katawhan
Nangaamang, nangabuta, nangabungol.

Pasayloa ako, Father Roman
Kay mao kana ang nakita kong kamatuoran.

Gitawag ko nimo nga makasasala.

Tungod ba kay gibuka ko
Ang akong mga mata ug gitagoan ko
Ang duha ko ka kamot sa akong mga bulsa?

Gitaktak ko ang mga abog sa akong sapatos
Atubangan sa pultahan sa imong balay.

Wala didto ang tinuod nga simbahan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagkalaay

unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod

nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod

buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan

apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran

buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Dili Madugay

kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kadyot Lang Kita Dinhi

kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Lutos Baki Lotus

Gidan-agan sa bulan

Bulak nga gahubo
Sa iyang mga dahon
Sa ibabaw sa lim-aw

Sa ibabaw sa lapok
Daghan kaayong
Patay nga mga lamok

Didto sa labing lalom
Wala nako masabti
Ngano nga nalumos
Ang usa ka baki
Nga unta kabalo man

Kini nga molangoy
Moambak, mosalom nga
Hamtong ug kahibalo man
Unta siya kon unsa

Ang larawan sa gugma

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa sementeryo sa dihang mibisita ko kang nanay ug tatay

Nay tay
Ania na usab ako mananghid kaninyo
Ugma
Moadto na ako sa mental hospital
Kay aduna na akoy
Reservation didto
Basin didto una ako magpuyo
Bisag tulo lang ka bulan
Ug ma-extend basin
Tulo ka tuig depended sa akong
Pagmugna ug mga balak didto

Didto man gud kuno kasagaran
Mamugma ang pinakanindot nga
Mga Balak

Mao nga nay tay
miboluntaryo
Ako sa pagsulod didto
Sa ilang pagtugot

Sayod ko nay tay nga kamo
Nangimbitar usab kanako dinha sa inyong lugar
Diin mas nindot pa ang mga balak
Kay sa gimugna didto sa taga mental hospital

Apan sayod mo nay tay
Dili pa ko andam mosulod sa inyong kwarto
Kay daghan pa ako ug tinagoan
Nga dili jud ninyo mapasaylo

Adto na ako nay tay.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit

Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob

Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.

Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.

Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.

Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.

Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.

Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kadyot Lang Kita Dinhi (we Will Only Be Here For A While)

================================================= =========
we will only be here for a while
don't go for the worries

or those humiliations
what more of anger

we have only one destination
the grave

and there it is worse
there is no use

there where the coldness
is worse than the cemented coldness

where the worms
are restless

just like here
where there are more people without ears

===================================== =====================
kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

================================ ==========================

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya

Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay

Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan

Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na

Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,

Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod

Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.

Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-

Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok

Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan

Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na

Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Loss.....

he talks about how the three stars fell from
the sky that night
nothing is lost
there are still a thousand stars left

last night
the moon fell off from the clouds
into the lake
and his heart was broken
there was smoke after the splash
and then the light was gone
borrowed as it was

this morning
my sun did not come...

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

naghisgot siya
sa pagkahulog sa tulo ka bitoon
wala'y nawala
daghan pang nahibilin sa langit

kagabii
nahugno ang iyang dughan
sa dihang
nahulog ang bulan didto sa
lanaw
nag-aso ang tubig
sa tumang kainit
dayog kawala
sa kahayag nga hinulman

karong buntag
wala mitunga ang akong adlaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Agn Bikil Sa Atong Kinabuhi

mao nga kita mopiyong aron
magpadayag ang wala nato makita
sukad-sukad sa sulod
sa atong kasing-kasing

ug dayon ibuka nato
ang atong mga mata aron makita
pag-usab ang mga dayag
nga nakapabuta kanato
sa dugay na kaayong higayon
diha sa tunga sa kusog kaayo
nga sulog sa kahayag

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Balay Ni Konsay Og Ni Tiago

sa dihang nagbulag na si konsay ug tiago
gibiyaan nila ang balay nga ilang gitukod
daplin sa baybayon

sa paglabay sa panahon
ang mga bintana morag mga mata sa buta
ang mga pultahan nga kanunay nanirado
sa kadugayan nadugta sa kamingaw ug katugnaw

ang mga bitoon didto wala na mangidhat
ug ang panganod ug hangin nahisama
sa mga kwaknit nagsige'g panglupad lapos-
lapos sa mga nangabuta nga bintana

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kabahin Sa Halangdong Kritiko

Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.

Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?

Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.

Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.

Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.

Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.

Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?

Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.

Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.

Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.

Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Imong Pagkamaayo Moluto

Saludo ko sa imong pagkamaayo moluto
Sa akong mga paboritong putahe.
Sakto sa timpla sa asin, dunay gamayng tam-is sa asukar,
Ug gamayng aslom sa biyasong nga moigot-igot sa akong dila.
Duna puy gamayng kapait pero lami lang gihapon
Sa akong panglasa. Humot. May pagkahalanghalang.
Maayo g'yong pagkasagol ang mga sibuyas
Ug ang kamatis ug ang ahos ug sili ug luy-a
Nga gigisa sa mantika sa baboy ug
Sa aslom nga suka gikan sa bahal nga tuba.

Saludo gayod ako. Nabati ko ang imong gugma
Sa sulod sa dughan sa piniritong manok. Sobra nga gugma.
Morag gabukal nga sabaw sa tinolang manok nga bisaya
Nga gitanglaran. Saktong pagkalata sa kalayo nga gikan
Sa bukong ug takong ug lahing sa lubi. Dili mosabod kon
Birahon ang unod sa bukog sa pako ug sa paa. Kadako gayod
Sa imong gugma kanako. Gibati ko kini sa imong
Lami nga nilutuan sa matag kaon

Su'd sa akong tilaok, lapos sa
Baba sa akong atay ug ngabil sa akong kasingkasing. Mihagok
Ang akong tiyan sa tumang kabusog. Langitnon.
Apan karong gabhiona, aduna kay giluto nga mas lami pa gyod
Kay sa piniritong manok ug tinola. Humok nga karneng
Baka. Imo kuno kining gibunalbunalan disir
Gihumol sa suka ug gamay nga asin ug paminta. Ginapahumok
Sa daghang latos sa habol nga sundang sa tadtaran nga tugas.
Ayha nimo gipabukalan ug gigisa sa gamay nga mantika.

Akong gitilawan. Mas lami gayod. Mas nanam. Mas sabroso.
Surop ang kalami sa tanang buslot sa salog sa akong dila.
Lapos sa akong tilaok, sa kasing kasing sa atay sa tiyan sa tanang
Liko-liko sa akong tinai. Nagdumili pa gani ang akong lubot
Sa pagpagawas niini.

Gipangutana ko ikaw. Akong giunhan nga dili na kini gugma.
Kay natilawan ko na ang lami niini. Mas lami pa kini sa gugma.
Ingon ka. Ang kalooy imong gilamog didto. Ang pagsabot
sa mga kasaypanan. Ang pag-unong.

Ingon ka mas lami kini sa gugma. Kay ug kon wala na ang gugma
Usa lamang ang imong pangayoon kanako. Bugti sa imong
Pagkamaayo moluto. Pangayoon mo ang kalooy.
Andam ka ba mohatag sa imong kalooy bisan ug wala
Na ang gugma? Andam ka bang mounong bisan ug wala na
Ang kalami sa mga niluto?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagsalop Sa Adlaw Sa Katipunan

Gihakop ni Dante ang larawan sa pagsalop sa adlaw
Diri sa among gamay nga lungsod. Unsa ba
Ang iyang buot ipasabot- ang adlaw iya mang'
Gibutang sa tumoy sa guba nga pantalan?
Dili man unta siya kabalong manigarilyo apan
Ang pagsalop sa adlaw sa Katipunan nahimo namang
Usa ka tumoy sa posporo nga hapit na nga mapalong.
Nahuman na ang pagdilaab. Hapon na gyod diay.
Mitaob ang dagat. Mikusog ang hangin. Mitaligsik.
Midalugdog ug mikilat dapit sa kalubihan.
Ug sa kahadlok sa mga panganod, nanago sila
Didto sa likod sa tampi. Giusikan ko. Wala nako
Makita ang pagdilaab sa gugma niining dapita.
Ang akong naabtan mao lamang ang kagubot
Sa mga balod ug ang dayong pagkamatay
Sa adlaw. Dali-dali ang paglubong niini,
Wala gani'y pag-novena, wala'y pagpangadye.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Gamay Pa Ako

Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto

Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,

Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo

Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an

Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato

Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.

Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong

Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.

Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan

Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita

Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-

Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara

Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na

Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.

- RIC S. BASTASA

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!