Your Grief........
you try to squeeze your heart
with your hands
to deceive pain with
another pain
but the pain is still there
persisting
so you try to sing
under the moon
the wind accompanies
your song
so does the breeze from
the sea
like a whistle
the sleepy cicadas hear
all these
they really want to join you
but they have second thoughts
they merely listened
because the pain seems
to be
unbearable
the following morning there were
many dead leaves
at the foot of the big tree in
the forest
even the snakes felt
the shock...
................................. ................................................. .................................
ang sakit sa dughan
gisulayan og kumot sa kamot
aron ang sakit
malimtan sa laing sakit
apan nagpabilin ang sakit
sa dughan
busa misulay ka og awit
diha sa silong sa bulan
giduyugan ka sa bugnaw nga
hangin sa kagabhion
mitayhop og apil ang dagat
sama sa usa ka taghoy
nadungog kini sa mga nahikatulog
nga mga gangis
gusto unta nilang moapil apan
nahingawa sila
nabati nila ang imong kasakit
og namati lamang sila
pagkaugma
pagkadaghan sa mga dahon sa naga
nga nangahulog
diha sa tiilan sa usa ka dakong lasang
pati gani ang mga
bitin
nalisang...
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang
Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.
Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.
Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.
Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak
ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak
abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati
sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo
abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo
sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay
nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama
sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton
ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita
sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo
sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin
dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon
pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Mahimong Tore
kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan
ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa
gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw
apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos
Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Mga Sagbot Nga Haskang Hiloma
kahibawong motago ang mga kasakit
og kahiubos sa usa ka dapit diin dili na
sila makit-an
morag mga tagolilong
morag aso
morag mga hinungaw sa init
kaayo nga yuta nga kalit lang
giulan sa usa ka kaudtohon
sa Marso
ang imong makita mao na lamang
ang pahiyom sa adlaw
nga mihalok sa yuta nga
kaganiha nag-alburoto
ang imong mabati mao na lamang
ang huyohoy sa hangin
ang awit sa usa ka tamsi nga mibatog
sa punoan sa bayabas
ang imong makita mao na lamang
ang mga pungpong sa mga hinog
nga bunga nga andam na nga mahulog
diha sa kasagbotan
nga haskang hiloma
diha sa imong pahiyom
nga haskang hilawa
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Buhagay
Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid
Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag
Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.
Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,
Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait
Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan
Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat
Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako
Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako
Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.
Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.
Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.
Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno
natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno
makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan
kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia
aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas
apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,
kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.
mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Paghimo Ug Banig
mat weaver, english ka na sa manghimoay ug banig
sa amoa ang tawag ana niya
tiglala ug banig
pwede buli puede pud kanang mas humok pa
kalimot kos ngan
apan actually tanan nga dahon basta humok lang pwedeng
mahimong banig
ang importante lamang nga kabalo molala ang tawo
pwede ganing maghimo ug
sanina, kabalo kas barong gikan sa pinya, jusi ang tawag niini
si papa kabalo maghimo ug banig
ug among silingan nga is asion, mas kabalo mohimo dili lamang banig
apil pa gani ang buyot (kanang sudlanan sa humay)
ug pati pa ang kalo
imbitahon ni papa si asion ug siya na ang magdala sa buli
aron maghimo ug banig, buyot ug kalo
libre ang pamahaw ug paniudto apil na ang sweldo
sa tibook adlaw
moplastar silang duha sa among kamalig nga ang atop nipa
bugnaw sa ilalom sa dakong kahoy nga kaimito
ug dayon patingog sa radyo mamati sa mga drama
kadtong kabahin ni saturno
kadtong estorya ni flora del cielo,
oi, kabalo sab ka, kadtong kabahin ni maria flor de luna
dayon maghimo sila ug koter, mag-inom, mangatawa,
samtang maglala sa banig
inser diri inser didto sa mga pinutol ug pinauga na
nga mga dahon sa buli
bata pa ako, ug kadugay na sa panahon,
namatay na si asion sa iyang katigulangon
namatay na si papa sa 'sagpa sa dautang hangin'
hataas nga estorya ug ako na lang kining mub-on
naglala silag banig
ug makita mo ang ilang agi, ang kalapad sa mga banig,
ang kolor sa mga tina niini,
ug ang kabugnaw niini
ug samtang namati silang asion ug papa sa drama
ako nagalantaw kanila
nahikatulog sud sa ilang mga banig
kaniadtong panahon
malinawon sila, bibo, malipayon sila, sa paglala sa banig
mora silag mga mambabalak
naghimo sa ilang mga balak,
morag banig ang tanan, atong haguan, ug unta pagkahuman
atong makatulgan
ug sa atong halawom nga pagkahinanok
magdamgo kitang tanan
pagkaanindot gayod unta
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Drops Of Dew On A Morning Leaf
the drops of dew
glitter on the leaves
this early morning
how beautiful to see!
pleasing to the heart
that grieves
for a short moment
they shall be gone when the
warmth of day arrives
after dusk
but there is no worry
for tomorrow at the same hour
they shall be back
they will glitter again
to please another heart
grieving on an early morning
================================== ========================
ang mga lusok sa yamog sa dahon sa kabuntagon
migilak ang mga lusok
sa yamog diha sa mga dahon
ning sayong kabuntagon
pagkaanindot nga lantawon!
makalipay sa kasingkasing
nga masulob-on
hamubo lang kaayong higayon
mawagtang sila pag-abot sa kainit
lapas sa kaadlawon
apan wala ang kabalaka
kay ugma sa samang oras
sa laing buntag mobalik sila
mogilak sila pag-usab
iyawat makalipay sa laing
maghilak ning dapita
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia
i
Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.
ii
Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.
iii
Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion
iv
Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lingaw-lingaw Lang
lingaw-lingaw lang
poetry, karon, ug unya
sama sa snack
nga pritong kamote
tam-is, tinusok
morag linya sa mga pulong
nga karon
akong pagatunlon
sud na sa akong
tilaok
sirit sa akong dughan
medyo
dako, sakit usahay
inom ko sa tubig
bugnaw baya
sud sa akong
dughan
kamote, tubig
ug poetry
makabusog
sa akong lawas
ug kalag
lingaw-lingaw lang
apan
dalang pangadye
sa diyos
dalang
tinuod,
ok lang,
balak sa udto
balak usab
sa gabii
morag kita
sige sige
walay pagkapuol
haskang
hubaga oy!
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos Para Sa Bathalad
Ang mga ligbos
Human sa linti ug kilat ug sa makusog nga ulan
Kagabii segurado ako nga pagkaugma sa buntag
Manurok gayod ang daghang ligbos sa
Daplin sa punuan sa mga saging
Andamon ko ang akong basket nga uway
Aron ako kining pamuniton ug itugyan
Ko kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay mo
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong mga
Gipanglabay kadtong imong gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas
Kay ako silang pagasud-ongon ug otro
Sa lubog nga kahayag sa akong lampara sud sa akong kwarto
Ug sa Hinay-hinay ilukip ko sila sa
Pahina sa akong mga libro
Pangitaon ko ang rason kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Salimuang sa kanahan nga nangandoy ug anak
Ang amahan kugos ang duha ka anak
Ang inahan tapad
Posing silang upat sa kilid sa mga tulips
Balhin na pud sila sa tunga
Dayon sa tuo Sa wala Sa sentro
Pagkaanindot jud tan-awon ang ilang family Picture,
gusto sa pud unta ko pa-take ug family Picture
Pila ra gud unta pagposing sama nila
Maka-afford man sad kog bakasyon diha ba
Palit ug round trip ticket
Kuyog ang akong asawa
Maka-afford man sad kog palit ug digital camera
Bisan pa gani ug paliton nako ang mga tulips
Kanang tanang klase sa kolor
Apan ang problema ug duna bay baligya
Nga bata dihang lugara
Bisag for rent lang, para posing sad ming upat
Aron duna na koy
Family picture with the tulips in the states
Dayon akong i-email sa akong mga
Close nga higala
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!