Ang Mga Ligbos Para Sa Bathalad
Ang mga ligbos
Human sa linti ug kilat ug sa makusog nga ulan
Kagabii segurado ako nga pagkaugma sa buntag
Manurok gayod ang daghang ligbos sa
Daplin sa punuan sa mga saging
Andamon ko ang akong basket nga uway
Aron ako kining pamuniton ug itugyan
Ko kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay mo
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong mga
Gipanglabay kadtong imong gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas
Kay ako silang pagasud-ongon ug otro
Sa lubog nga kahayag sa akong lampara sud sa akong kwarto
Ug sa Hinay-hinay ilukip ko sila sa
Pahina sa akong mga libro
Pangitaon ko ang rason kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ang Mga Ligbos
Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Buhagay
Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid
Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag
Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.
Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,
Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait
Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan
Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat
Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako
Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako
Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.
Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.
Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.
Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Imong Mga Balak
gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab
gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot
nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol
nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko
gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro
mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya
ug karon tugiti ako nga
mangutana
kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Imong Mga Balak
gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab
gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot
nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol
nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko
gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro
mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya
ug karon tugiti ako nga
mangutana
kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod
nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod
buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan
apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran
buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Mahimong Tore
kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan
ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa
gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw
apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Gamay Pa Ako
Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto
Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,
Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo
Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an
Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato
Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.
Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong
Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.
Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan
Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita
Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-
Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara
Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na
Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.
- RIC S. BASTASA
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaadlawon
abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan
halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran
nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan
layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan
gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan
ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo
gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako
gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw
unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Paigot
paigot sa baraha
sama usab sa
imong gustong
mahitabo
sa ato kunohay
nga panagkita
laing ngalan
gamiton
butang og picture
nga dili imo
komentaryo
nga morag
giganahan ka
sa iyang isulti
ganahan pod ko
anang paigot
usahay
sud sa kwarto
palongon ang
suga pulihan
og gamayng
sented nga kandila
dayon maghubo
ka hinay hinay
ipabilin ang
panting nipis
og gamay
kaayo
mosayaw kas
akong atubangan
maghaploy
haploy kanimo
ang kahayag sa
bulan
hangtod wala ka
nay sapot
og ako sa akong
kakapoy
nan nahikatulog
nga naghagok
mas hamis ang
mga paa ni
mariana didto
sa puerto galera
mas maayo siyang
mopaigot
sa iyang igot-igot
di jud ko
maghisgot
nga wala magsilbi
ang imong paigot kay
sapyot kag
sampot
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Bag-ong Pagsugod
Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre
Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba
Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,
Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.
Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.
Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?
Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.
Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.
Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ayaw Pod Ihungit Uy!
Ako lang putlan ang kamot
Aron di lang pud hungit kayo
Kana bang di ra pud klaro
Kanang medyo, sort of,
Mora’g si Mister Yoso.
Sama ini:
Gitulon sa kangingit
Ang kahayag. Smooth sa esophagus.
Gabii na, morag dako ug itom nga
Uwak. Milupad, miwarawara sa iyang
Mga pako. Gitukob ang adlaw.
Tan-awa ko, piyong kadyot
Kadyot lang, dugangi pa kadyot.
Ukba pod ang imong mata
Ayaw pagpamilok. Piloa ang imong
Dila. Paduladulaa sa imong tilaok.
Ayaw tunla. Ang imong dila
Kanang padulong sa imong
Gihandom sa kasingkasing
Ok ra ka?
Kagahi pa sa imong panumdoman
Katig-a ba sa cover design sa imong
Kasingkasing. Hard copy.
Matu’g ko sa katre ni
Procrustes. Na, hala, inata
Ang akong tiil. Biraha pagpugos
Kay mubo ra.
Ingon ana gyod kana si
Sisyphus. Snub kaayo, sige
Lang aswat ligid sa iyang bato.
Maghimo og dakong lingin
Walay katapusan walay sinugdanan.
Sus, buntag na man diay! Time na
para malibang. Makigsulti na pod ko
Sa akong tai. Di na ko patugatuga’g
Kaon og mais.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Alang Sa Usa Ka Mangkoy Nga Balakero
Dunay daotan nga nahitabo.
Miabot ka kaganiha pa. Wa’y tingog.
Misu’d ka sa lawak. Nag-ilis. Niligid
Sa imong katre. Way tingog-tingog.
Isip pagtahod, ako pod
Naghilom-hilom lang.
Sa imong edad nga singkwenta,
Unsa bay tambag nga imong ikadalit
Sa akong mga pangutana?
Wala. Kamingaw ning atong ba’y.
Mora tag nagpuyo sa menteryo.
Ugma mobangon ka, magsulat
Og laing balak. Magtudlo ka na usab
Sa imong mga tinun-an kabahin
Sa usa ka balakero nga dili kaayo
Ganahan motingog.
Nagbukot ka sa habol. Gitupong
Ang imong duha ka tiil aron ka
Masigo. Igo ra kong naglingo-lingo.
Sirad-an ko ang imong pultahan-
Balik ka ni Nanay. Sa iyang sabakan.
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Imong Pagkamaayo Moluto
Saludo ko sa imong pagkamaayo moluto
Sa akong mga paboritong putahe.
Sakto sa timpla sa asin, dunay gamayng tam-is sa asukar,
Ug gamayng aslom sa biyasong nga moigot-igot sa akong dila.
Duna puy gamayng kapait pero lami lang gihapon
Sa akong panglasa. Humot. May pagkahalanghalang.
Maayo g'yong pagkasagol ang mga sibuyas
Ug ang kamatis ug ang ahos ug sili ug luy-a
Nga gigisa sa mantika sa baboy ug
Sa aslom nga suka gikan sa bahal nga tuba.
Saludo gayod ako. Nabati ko ang imong gugma
Sa sulod sa dughan sa piniritong manok. Sobra nga gugma.
Morag gabukal nga sabaw sa tinolang manok nga bisaya
Nga gitanglaran. Saktong pagkalata sa kalayo nga gikan
Sa bukong ug takong ug lahing sa lubi. Dili mosabod kon
Birahon ang unod sa bukog sa pako ug sa paa. Kadako gayod
Sa imong gugma kanako. Gibati ko kini sa imong
Lami nga nilutuan sa matag kaon
Su'd sa akong tilaok, lapos sa
Baba sa akong atay ug ngabil sa akong kasingkasing. Mihagok
Ang akong tiyan sa tumang kabusog. Langitnon.
Apan karong gabhiona, aduna kay giluto nga mas lami pa gyod
Kay sa piniritong manok ug tinola. Humok nga karneng
Baka. Imo kuno kining gibunalbunalan disir
Gihumol sa suka ug gamay nga asin ug paminta. Ginapahumok
Sa daghang latos sa habol nga sundang sa tadtaran nga tugas.
Ayha nimo gipabukalan ug gigisa sa gamay nga mantika.
Akong gitilawan. Mas lami gayod. Mas nanam. Mas sabroso.
Surop ang kalami sa tanang buslot sa salog sa akong dila.
Lapos sa akong tilaok, sa kasing kasing sa atay sa tiyan sa tanang
Liko-liko sa akong tinai. Nagdumili pa gani ang akong lubot
Sa pagpagawas niini.
Gipangutana ko ikaw. Akong giunhan nga dili na kini gugma.
Kay natilawan ko na ang lami niini. Mas lami pa kini sa gugma.
Ingon ka. Ang kalooy imong gilamog didto. Ang pagsabot
sa mga kasaypanan. Ang pag-unong.
Ingon ka mas lami kini sa gugma. Kay ug kon wala na ang gugma
Usa lamang ang imong pangayoon kanako. Bugti sa imong
Pagkamaayo moluto. Pangayoon mo ang kalooy.
Andam ka ba mohatag sa imong kalooy bisan ug wala
Na ang gugma? Andam ka bang mounong bisan ug wala na
Ang kalami sa mga niluto?
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa

Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!