En.Citatepedia^®.ro

Boulevard sa Dumaguete

Daghang balak kuno ang
Nasulat sa mga
Nakaabot dinhi
Sa paglakaw sa sayo
Sa buntag
Sa boulevard sa Dumaguete

Kita ang mga panganod
Nga dili matandog
Sa hangin
Kita ang naglawig
Nga sakayan
Tingog sa bugsay
Ang akong nadungog
Sa kaadlawon

Nakita ko ang lunsay
Nga dagat
Ang mga lumot nga lunhaw
Sa daplin sa baybayon
Sa hinay
Nangapalong ang mga suga
Nga naglaray
Sa boulevard
Morag mga mata nga
Mipiyong kay
Mobuka na ang maanyag
Nga kabuntagon

Gisud-ong ko kini
Sa tumang kalipay.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Wala Ka Sa Tuo Ko

Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.

Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaadlawon

abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan

halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran

nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan

layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan

gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan

ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo

gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako

gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw

unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pahimangno Alang Kanato

Ang unsang parte sa lawas nga dili kuno gamiton
Sa kadugayan sumala sa balaod sa evolution, kini mawala.
Sama sa isda nga milayas sa dagat, nahimo kining tabili.
Ug kadtong mga langgam nga misalom sa dagat, nahimo kining mga pagi.
Ug kadtong mga lumot nga naghandom nga mokiaykiay, nahimong ulod.
Kadtong mga lapu-lapu nga nangambisyon nga makalupad, nawad-an
Sa himbis, gituboan sa mga pako, ug nakalupad sa mga panganod.
Ug busa kita kunong mga tao, maglakaw gayod, kay basin mawala ang atong mga Tiil. Dili magtinapolan ug magsigig sakay o pabug-at sa uban. Kay basin mahimo Kitang mga yugo sa kabaw, o dili ba maupok ang atong mga tiil
Ug mahimong puro sampot na lang. Labaw sa tanan, dili kita
Mag-undang ug hunahuna kay basin ang atong utok. Mokubol ug mahimong
Mga bato daplin sa suba nga labyanan na lamang sa mga tubig ug lingkoran,
Id-iranan na lang sa mga lubot sa mga walay kasilyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tawo Gihapon Ako

akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian

ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw

nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako

tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran

masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog

usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon

ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon

ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Para Kanatong Mga Lalaki

akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian

ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw

nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako

tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran

masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog

usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon

ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon

ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan

Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan

Tawgon ta siya ug
Sunoy

Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy

Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti

Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog

Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod

Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot

Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban

Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Akong Dila

daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?

pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing

higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw

ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha

ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing

dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay

* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Mosulat Ko Og Balak Sa Gugma Alang Kanimo

kon mosulat ko
og balak sa gugma bahin natong duha
buot nako nga ang mga pulong
sama sa mga sulog sa tubig sa suba
tapad sa kanipaan ug mga kasagbotan

kanang naa ta sa daplin
ug dili kabantay
sa paglabay sa dakong sulog
hangtod maanod tang duha

manghawid ka sa sagbot
apan maibot kini
manghawid ko sa nipa apan
malangkat ang dahon ug ako
madakin-as ug ikaw mohawid
sa akong kamot ug kitang duha
mangaanod ug dili ta manyagit
aron kita tabangan

magpaanod lamang kita
kuyog sa dakong baha
diin dili tang duha kabalo
kon asa ang padulngan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit

Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob

Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.

Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.

Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.

Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.

Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.

Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa lapyahan sa dagat

Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing

Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon

Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat

Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin

Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?

Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Alas Kwatro Sa Kaadlawon

ang alas kwatro sa kaadlawon
sa daplin sa baybayon
nindot nga talan-awon

asul nga mga balod
nga morag gilikitlikit sa sa mga tudlo
sa kangitngit
mga aninipot nga nagpahuway
ang mga kahayag gikan sa duha ka baroto
nga kagabii nagdungan og dunggo
sa lapa-lapa sa dagat gustong motupad
sa mga lubi nga nagpahipi ug nangahirig

naglakaw ko nga hinay
namati sa hunghong sa hangin
nga namugnaw sa kadagatan

ang asul ug itom
kon silang duha magpunay og hagwa-hagwa
nga morag manag-uyab
nga dugay na nga wala nagkita

kon motingog lang gayod unta
ang mga malipayong panghitabo
diha sa sulod sa mga lawak sa kaadlawon
seguro makaamgo ka
nga ang kalibotan
sa tinood lang
wala baya nagmasulob-on

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pag-abot Sa Mga Panganod

sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo

dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit

hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako

panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon

panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo

panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay

usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon

moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan

mukuyog ba ikaw kanako?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Unsaon ba paghinuktok?

Molingkod ka
Sa usa ka silya
Nga tapad sa usa
Ka bongbong
O haligi nga lig-on

Idap-ig mo ang
Imong ulo diin ang
Imong mga buhok
Walay sudlay

Misamot ka kulong
Kay wala kay
Kaligo og kagahapon
Gipalid kini sa
Hangin daplin
Sa baybayon diin
Ikaw naglakaw
Nga nag-inusara

Iliraw liraw nimo ang
Imong mga mata
Hangtod mohunong
Kini dapit sa imong
Agtang nga morag
Dunay gidudahan
Nga daotang
Mahitabo sa imong
Likod

Apan moabot na
Ang pagsugod
Sa paghinuktok
Diin ang baba
Matulog kay
Ang imong utok
Magsugod na
Ug panaw

Paingon sa usa
Ka layo nga
Dapit kadtong
Dili na nila
Maabot sa
Ilang kabalaka

Hunong kadyot.
Ang kadyot
Mahimong dugay

Mamati ka
Sa usa ka
Classical nga
Musika
Dayon imong
Pahinayan
Ang kakusgon
Sa mga nota
Sa piano
Ni Mozart

Modagan ang
Panahon nga
Morag hinay
Nga huyop sa
Hangin

Hangtod ikaw
Mahikatulog
Og mawala
Diha sa sulod
Sa imong
Mabulukon
Nga mga damgo

Ambot og
Makahinumdom
Ka pa ba.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Ako Mahimong Tore

kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan

ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa

gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw

apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Niining akong sulat

Gipatik ko ang akong
Mga damgo

Tutuki ang akong
Mga pulong

Dili labyog sa dahon
Ang ilang mga lihok

Dili na nila kaila ang hangin
Gituok kini

Sa mga pangandoy nga
Wala matuman

Uga ang akong mga ngabil
Naligti ang akong mga ngipon
Mitikig ang akong apapangig

Pil-on ko kining
Akong mga pulong
Katulo kaupat
Kapulo sama sa
Pagpilo-pilo niining
Akong puti nga papel

Isulod ko kini sa sobre
Sirad-an sa akong
Laway ug dili na ako
Mamulong pa

Pil-on ko kini
Sama sa usa ka
Eroplanong papel
Ipalupad ko kini
Sama sa usa ka tabanog
Mawagtang kini ug ang
Tanan maanod sa halapad ug kusog
nga bug-os sa hangin

Ako na lamang ang magpabilin
Kay ikaw wala na sa akong kiliran
Alimahan ko ang mga tanom
Sa akong kasakit ug kamingaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Mga Ligbos Para Sa Bathalad

Ang mga ligbos

Human sa linti ug kilat ug sa makusog nga ulan
Kagabii segurado ako nga pagkaugma sa buntag
Manurok gayod ang daghang ligbos sa
Daplin sa punuan sa mga saging
Andamon ko ang akong basket nga uway
Aron ako kining pamuniton ug itugyan
Ko kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay mo
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas

Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong mga
Gipanglabay kadtong imong gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas
Kay ako silang pagasud-ongon ug otro
Sa lubog nga kahayag sa akong lampara sud sa akong kwarto
Ug sa Hinay-hinay ilukip ko sila sa
Pahina sa akong mga libro
Pangitaon ko ang rason kon ngano.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Mga Ligbos

Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.

Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Pagbalik Nato Dinhi

(hubad sa Iningles nga balak ni Mark Strand)

Nabuhat nato ang atong gusto.
Atong gibulabog ang mga damgo, gipalabi nato ang dagkong kakugi.

Ang matag usa kanato, naghangop sa kagul-anan
Ug atong gidapit ang kapildihon sama sa usa ka naandan nga dili maputol.

Ug karon ania kita dinhi.
Ang panihapon andam na ug dili ta mangaon.
Ang karne naglingkod sa tin-aw nga lanaw sa iyang sulaan.
Nagpaabot ang bino.

Pag-abot dinhi
Anaa ang ganti: kay walay gisaad, wala usa’y pagadalhon.
Wala tay kasingkasing o makaluwas nga kaambong,
Walay dapit nga kapaingnan, wala'y katarongan nga kita magpabilin.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw

Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi

Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol

Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug

Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,

Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.

Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra

Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma

Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan

Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.

Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!