Ulan
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
magtampisaw sa galak
silang mga batang
kamusmusa'y
di rin magtatagal.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
lunurin ng kanilang luha
ang mga puso nilang
sawi sa pag-ibig.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
pag-isahin nilang
mga bagong magsing-irog
ang nag-aalab na mga puso.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
at itago
sa iyong mga patak
itong luha
sa aking mga mata.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Rain In Summer
the old wise men say
that when it rains in summer
then there is a feast in heaven.
================================== =========================
ulan init
ulan init
pista kuno sa langit.
(an old bisayan proverb)
============================================= ==============
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Silangan Sa Kasadpan
Samtang ang mga bata
Sa silangan
Nagtampisaw sa
Pangaligo sa ilalom
Sa ulan
Lahi usab didto
Sa kasadpan
Diin ang tigulang
Nagpungko
Sa iyang pag-inusara
Namati sa tingog
Sa ulan
Naglantaw
Sa pagkahulog niini
Sa yuta nga sa kanunay
Nagpaabot sa
Kataposan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ulan sa Buhay
Pagdating nito kung minsan ay sabay-sabay
Na sa pagbuhos ay tila wala nang humpay
Pag labis na dibdibi'y nakakarindi't makakalumbay
Kaliwa't kanan, likura't harapan
Sa dami'y hindi na mawari pasimuno't pinagmumulan.
Tingin ng ibang taong dumaranas
Sila'y sinumpa kaya sa buhay minamalas
Sulirani'y ayaw harapin, damdami'y nagpupumiglas
Hanggang sila'y magiging manhid at puso'y nanigas
Na sa kalauna'y, asal ay mapanibugho't marahas.
Meron ding nagsasabi, sila'y ayos lang
Kabilaan man pagsubok na dinadaanan
Sila pa ri'y nakangiti't sa kapwa'y nakikipagtawanan
Subalit isang araw, sa balita ika'y magugulantang
Si Tarpolanong 'okey lang' pumanaw na't
Ulan sa buhay di na raw nakayanan.
Kung mga ulan sa buhay, ikay nabibigatan
Mga problema't pasani'y dina makayanan
Kay Jesus manalig at ika'y tutulungan
Magtiwa lang sa kanya't di ka pababayaan.
Sa Kanyang mga bisig at kamay
Ika'y magiging matatag at matibay
Tulad ng agila, di mapapagod sa paglipad at pagkampay
Ulan man sa buhay sa pagbuhos wala nang humpay
Hatid ma'y baha, ika'y di matatangay.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kapag Dumilat Ang Mata Ng Bagyo
Kung ang ulan na ito ay
ang pagluha ng kalangitan -
ang hinagpis nya ay
umaapaw at nalulunod na
sa uhaw para sa kaibigan
Isang linggong walang araw,
walang bituin o buwan,
walang kulay ang kapaligiran
Ang oras ay lumisan
at tinalikuran ang kalungkutan
Ngayo'y bumabaha
at ang lamig ay di humuhupa
pumapatak ang pilak
ngunit wala tayong kalasag
dahil wala na ring pangunawa
Masdan mo ang putik
na dumako sa mga sulok
na hindi pa nasasakop -
bulag na tayo sa mga mantsa
ng kalamidad sa likod ng mga mata
Sa bawat paghimlay
mahimbing sa ilalim ng ulan
itinatanggi ang pag-iisa
wala tayong pinagkaiba
sa mga bara ng estero
Dahil sa likod ng postura
na malumanay ang tindig
ang bagyo ay bumubuhos
humahagupit, kumakatok:
Isang kalapating walang pugad
At sa pagpikit ng mga mata,
sa pagsamyo ng gunita;
bumabaha na sa kailaliman
di magtatagal, ito'y aapaw
bibigay din ang kalaban
At sa pag-guho ng barikada
kakawala na ang naipong tubig
hubad sa hagupit ang maliit mong daigdig
Ang agos ay di mo na mapipigilan
dilat na ang mata ng bagyo, kaibigan
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Duha Ka Baki Sa Silong Sa Dahon Sa Antulanga Nga Ilang Gihimong Payong
duha ka baki, baye ug laki, sa silong sa dahon
sa usa ka antuwanga nga ilang gihimo nga payong
nagkasabot nga bisan og unsa ka kusog sa pagkahulog sa mga dagko
nga lusok sa ulan sa umaabot nga bagyo sa ilang duha ka hamubo
nga kinabuhi silang duha gayod mag-unong
lantawa, lantawa ninyo, miulan na. mibagyo na.
duha ka baki sa silong sa dahon sa antuwanga
nangatawa sa tunga sa usa ka bagyo bisan pa’g unsa ka kusog sa ulan
bisan ug unsa pa kadagko ang mga lusok ug lusak sa ilang kapalaran.
sa ngalan sa ilang matuod nga gugma bisan pa sa
kahamubo sa ilang kinabuhi didto sa gamay nga sapa
silang duha nag-unong. silang duha naghagwa.
silang duha walay gibilin nga kabalaka.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Revenge
in revenge
the rain
tears off
the banana
leaves
doing nothing
panimalos
Sa kalagot
Gibitas bitas sa
Ulan ang mga
Walay nabuhat
Nga mga dahon
Sa saging
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Salagubang
(Salagubang)
Sa tumana sa amin, pag buwan ng Mayo
Kapag takip-silim ay maraming tao
Iyon ang oras ng paglitaw, pagsabo
Ng salagubang naming inaadobo
Kapag bagong ulan, tamang araw iyon
Sa pananalagubang kapag dapit-hapon
Ang bata, matanda ay may dalang bumbong
Ng lata o bote o kaya'y garapon
Lagayan ng mga nila'y maiipon
Na pag adobo na'y masarap, malutong
Panahon din iyon sa mga tsikiting
Na ang punong mangga'y kanilang ug-ugin
Ang nalalaglag na mga salagubang
Nila'y pinupulot, gagawing laruan
Tinatalian ng maikling sinulid
At paliliparin ng paikit-ikit
Larong 'balikwasan' kung aming tawagin
Back-to-back, salagubang, pagdidikitin
Malagkit na dagta ng mangga ang gamit
Saka ilalapag silang patagilid
Kung sino ang siyang tumayo, tumindig
Ang may-ari ang siyang panalo't hahamig
Ng taya na walang iba't kadalasan
Ay ang naiipon nilang salagubang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Nectar, Tears and Blood
Araw na nagdaan natin nilingon ko
Aking inaninaw, dahilan ba'y ano
Landas ng puso ko't landas ng puso mo
Ay nagkahiwalay, may sala ba'y sino
Tayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula hanggang magpakailanman
Ang mga araw na sa ati'y nagdaan
Ay alaala na kay tamis balikan
Sa mga gabi na tayo'y namamasyal
Mga halakhak mo'y kay sarap pakinggan
Matamis na halik, sa iyo natikman
Di ko hahanapin kahit kanino man
Ang mga pangarap natin ay binuo
Parang ng panahon, di kayang iguho
Ang namagitan sa atin na pag-ibig
Nectar ang katulad, walang gasing tamis
Ngunit bakit ganoon, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Ang iyong puso ay naging salawahan
Ang aking pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Tula ng pag-ibig natin ay natala
Sa papel ng dusa, tinta'y aking luha
Ang taksil mong puso ay nais bumalik
Sa puso kong wasak, sa sakit na'y manhid
Di ko matatanggap ang iyong pag-ibig
Pag ako'y lumingon, aking nadadama
Ang pait ng iniwan mong alaala
Nakaraan nati'y may bahid ng dugo
Ng aking naluray, nadurog na puso
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Forgetting You.....
the heavy rain cannot erase
the footsteps in the mud
the seasons cannot erase
the fossilized steps
in the heart that is made
of stone
if only what we had
were only found in the sands
of the shore
i cold have easily forgotten
you.....
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ ^^^^^^^^^^^^^
dili mapapas
sa kusog nga ulan ang
tunob diha
sa lapok
dili maguba sa panahon
ang mga tunob
nga mitaplak sa
bato nga
kasingkasing
unta kon diha lang
sa balason nga
baybayon
nalimtan ko na unta
ang tanan kanato
sa dayon...
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Possibilities
they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone
those snakes
those nails
those spears
at the end
the only judgment is this:
it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat
ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw
ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini
ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Katulad Ng Haring Araw
Ganyan nga kaibigan
hayaan mong mag-ingay ang mundo
subalit iyong puso'y payapain
at sa mukha'y
biglang laya ang iyong ngiti
katulad ng haring araw
tahimik lamang
na nagbibigay ng liwanag
sa sangkatauhan.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos Para Sa Bathalad
Ang mga ligbos
Human sa linti ug kilat ug sa makusog nga ulan
Kagabii segurado ako nga pagkaugma sa buntag
Manurok gayod ang daghang ligbos sa
Daplin sa punuan sa mga saging
Andamon ko ang akong basket nga uway
Aron ako kining pamuniton ug itugyan
Ko kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay mo
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong mga
Gipanglabay kadtong imong gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas
Kay ako silang pagasud-ongon ug otro
Sa lubog nga kahayag sa akong lampara sud sa akong kwarto
Ug sa Hinay-hinay ilukip ko sila sa
Pahina sa akong mga libro
Pangitaon ko ang rason kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Huwag Kang Yumuko Sa Purgatoryong Ito
‘Wag kang yumuko, kaibigan
lumakad ka sa ilalim ng buwan
at maligo sa kanyang liwanag
at wag mong itago ang iyong
anino na nais lamang sumayaw
sa kanyang maamong sinag
Lumakad ka sa apoy at
maligo ka sa nyebe, isuot
ang iyong pinaka-magarang
maskara, ngunit huwag
mong hayaan ang ilog
sa malalalim mong salamin
na matulog at di na gumising
o di kaya'y kalimutan ang
sining ng liwanag nito
Huwag mong sandalan ang
mga mayaybong na puno
dahil ito ay nakaugat sa lupang
hindi mababasag kahit pa
umaandar muli ang gulong ng
mga humintong orasan
at sa huli, ikaw rin ang maiiwan
Dumulong ka sa mga bulaklak
at hayaan mong mamukadkad
ang mga sinilid na hinagpis
dahil ito ang magbibigay kalansay
sa malamyang katawan na
sumasayaw at yumuyuko sa
marahas na hanging habagat
Ito ang magbibigay kalasag
sa marupok na kagandahan -
sa anyo ng matutulis na tinik
sa payat at walang laban na katawan
Huwag kang matakot
at huwag kang sumuko
hangga't mayroon pang
mga mumunting piraso ng
langit sa purgatoryong ito.
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos
Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Bawal Na Pag-ibig
Ang pag-ibig mo
ang pag-ibig ko
di maaring ipahayag
di maaring angkinin.
Kapag aking idinadalangin
na ang pag-ibig na para sa iyo
ay iyong makamtan
ang puso ko'y naghuhumiyaw
sa pagtanggi.
Magkagayunpaman
ay idadalangin ko pa ring
iyong makamtan ang pag-ibig
na maaari mong ipagmalaki.
Ang pag-ibig mo
ang pag-ibig ko
di maaring ipahayag
di maaring angkinin
sapagkat ito
ay bawal.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw
Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi
Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol
Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug
Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,
Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.
Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra
Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma
Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan
Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.
Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Anino Ng Kahapon -sa tagsibol
Anino ng kahapon
hanggang kailan mo yayakapin
iyong sarili'y
hanggang kailan pahihirapan.
Masdan mo
kahit sa tigang na lupa
mga munting usbong
nagpupumilit mamukadkad
upang sa iyo'y
ganda nila'y ipang-aliw.
Hayo ka na
at sa iyong lungkot ay magpaalam
anino ng kahapon
ay tuluyan mong iwan
at ang handog ng tagsibol
na bagong pag-asa
ay siya mong yakapin
sa iyong puso.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang
Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.
Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.
Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.
Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!