En.Citatepedia^®.ro

Kaniadto

ang paglabang sa suba kaniadto
sumala pa sa akong apohan
lisod gayod kaayo

gihubo ni tikoy ang iyang purol
aron dili mabasa
ug si inday nga walay panti
gaisa ang iyang sayal
ug si nanay nga nagbitbit
og putos sa iyang ulo
magtungkod sa kawayan
aron dili mapandol sa bato
ug maanod sa sulog
sa daplin sa mga bato

magdalidali silag tikang
kay kuyaw mapaakan unya
sa mga kasag og alimango
samtang nagpasad
ang mga uwang
ang mga kasili
ug ang mga haw-an

pagkadaghan sa sud-an
ang tawo maoy kulang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Gamayng Bato

(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)

Ang bato
maoy hingpit nga nilalang

igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan

napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato

dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana

ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad

Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit

Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot

Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya

Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang

Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.

Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino

Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.

Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,

Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping

Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw

Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tan-awon Lang Ang Moabot

Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing

Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.

Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.

Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.

Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.

Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno

Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.

Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.

Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.

Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.

Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,

Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.

Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila

Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hinay Hinay Lang

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang

hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon

ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma

lisod ang tawong
magbagood

daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot

dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy

og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan

tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong

karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran

usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Si Papa Ug Ang Iyang Puting Kabayo

Usa ka adlaw niana
Misakay si papa sa iyang puting kabayo

Padulong siya sa baybayon
Aron sa sayo maligo

Walay kaon ang kabayo
Apan si papa walay puangod

Siging bunal sa kabayo
Siging syagit nga magpaspas

Ug dagan hala paspas pa gyod
Ug dagan kanang morag naglupad

Sa dihang naa na sila sa dagat
Gusto ko na untang sulsulan ang

Puting kabayo aron molangoy
Kini sa pikas nga isla aron

Dili na kani mabunalan
Sa akong walay puangod nga amahan

Apan wala akoy nahimo
Sa kaisog sa akong palibot

Usa ka adlaw niana
Miabot ang dautang balita

Adunay kunoy dako nga tawo
Gikilaw sa iyang kaugalingong kabayo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Bag-ong Pagsugod

Gihakot ko ang mga parte
Sa akong lawas. Una, gitagoan ko
Ang akong ulo sa ilalom sa katre

Ni lolo. Sunod ang akong mga tiil
Akong gilubong sa daplin sa suba

Aron dili kini anoron kon magbaha.
Sunod ang akong dughan diin
Ang akong kasingkasing naghago,

Akong gisang-at sa atop aron makakita
Sa bulan ug bituon. Bisag wala na ako.
Ang akong mga kamot akong gitapad
Sa salag sa mga langgam aron
Makat-on kini puhon sa paglupad.

Ang ubang parte sa hamubong
Pagkasulti akong giapod-
Apod sa kawanangan aron
Dili na nimo mailhan,
Makit-an ug mapuslan.

Karon mobalik ako kanimo
Nga walay pulos. Kanang dili mo na
Ako mahimong magamit.
Higugmaon mo pa ba kaha ako?

Kon dili ka katubag niini
Sabton ko gihapon ikaw.

Ug ako mopalayo kanimo
Balik sa akong kaugalingon,
Sugod sa uno, balik
sa akong pagkawala yamo.

Dinha baya ako gikan
Sa dihang nakit-an ko ikaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ning sud sa kasamok

Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.

Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.

Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.

Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.

Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?

Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan

Sila nga imong
Nabuntog.

Ania ako
Nagtagad kanimo

Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.

Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel

Tan-awon ta lang!

Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gusto Nako Mahimo Kong Gary Soto

gusto nakong mosulat sama kang gary soto
kanang mora kog trabahante nga gadala anang
pala og piko kanang gakandos sa yuta og dayog
pangagho, kanang gahandom kos bulad nga sud-an
og humot kaayo nga mais nga luto og dayon og
inom sa bugnaw kaayong tubig gikan sa atabay,

gusto kong moadto sa uma og mosimhot sa mga
bulak sa iyang mga gapas, gusto nakong makita
ang iyang giingon nga pula kaayo nga adlaw nga
iyang gikumkom sa iyang palad, ganahan ko nga
mahimo kong gary soto, magtindog nga gary soto,
og molingkod nga gary soto, og modagan nga gary
soto, og moambak na gary soto, kadtong mokuyog
sa mga langgam nga namakwit paingon sa San
Francisco, kanang mora kog tubig sa kanal nga
mikuyog sa pagdagan sa hangin paingon sa mga
lugar nga dagko og sweldo ang hago nga trabaho,

apan dili man gyod nako makaya si gary soto,
mas nindot man gayod ang pagsulat ni gary
sa iyang mga pangagho, sa iyang mga kahiubos
og pagpalutos: dili gayod ako mahimong gary
soto, mao nga ako ania, mao lang gihapon sa
akong pagkaako niining akong mga balak sa
pag-eksperimento. Sagdi na lang, basin puhon
maawat ko ra si gary soto sa iyang pagkamaldito

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Mosulat Ko Og Balak Sa Gugma Alang Kanimo

kon mosulat ko
og balak sa gugma bahin natong duha
buot nako nga ang mga pulong
sama sa mga sulog sa tubig sa suba
tapad sa kanipaan ug mga kasagbotan

kanang naa ta sa daplin
ug dili kabantay
sa paglabay sa dakong sulog
hangtod maanod tang duha

manghawid ka sa sagbot
apan maibot kini
manghawid ko sa nipa apan
malangkat ang dahon ug ako
madakin-as ug ikaw mohawid
sa akong kamot ug kitang duha
mangaanod ug dili ta manyagit
aron kita tabangan

magpaanod lamang kita
kuyog sa dakong baha
diin dili tang duha kabalo
kon asa ang padulngan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Getting To Know The Real Person

WE cannot know
clearly who that man is
when he is happier
with what he sees outside
the window
rather than with the
woman in bed that
he had just made love
with.

dili nato maila
pag-ayo ang tawo
kon labaw ba
siyang nalipay
sa iyang nasiplat
sa gawas sa bintana
kaysa dagway
sa iyang uyab
nga bag-o lang
iyang gikayat

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Asa Gikan Ang Kasilag?

Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?

Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.

Kangil-ad gayod nga hunahunaon.

Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.

Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Bukid Nga Bulawan

nunot sa pagkatkat sa taas
nga bungtod ug paglabang
sa suba nga galikos-likos
sama sa sawa

nadan-agan na gyod
ang payag ni anding
nga nagpatunga ug
gipailawman sa kakahoyan

nag-andam na diay silang tanan
sa iyang banay ug nagdukdok
ang iyang anak nga lalaki
sa dako nga agong

ug misayaw
ang iyang anak nga dalaga
samtang giihaw
ang usa ka itom nga baboy

nagluto sila og dinuguan
nag-adobo og naglata
sa upat ka tiil og naggisa
sa mga lumo og unod

pagkahapon atubang sa
adlaw nga talisalop na
nanglingkod kami alirong sa talad
ug gatagay dayon sa tuba

nagsultianay kami
kabahin sa akong tuyo
kabahin sa iyang utang
nga dugay na kaayo

nga wala niya nabayri
gidugangan niya og tagay
daghang baso pa
daghan pang sumsoman

nga sinugbang baboy
hangtod nga kaming
duha nangahubog
hangtod nakalimtan

ang utang hangtod
wala na mahisgoti
ang pagkobra sa bahin
sa saging sa yuta

nga iyang giugmad
wala na mahisgoti
ang mga mais ug humay
ug ang mga kamoteng kahoy

ug mga bunga sa mangga
ang among gihisgotan
mao na lamang ang mga idlas
nga langgam nga pula

ang balahibo sa dughan
hangtod nalimtan na
ang buluhisan ug ang utang
apil na ang kahakog
sa akong lolo ug tatay
ugma sakay sa kabayo
ni anding mopauli ko
nga walay dala kon dili ang pasalig

sa mga bag-ong tag-iya sa bukid
sakit pa gihapon ang akong ulo
ug nagngutngot kaayo
akong mga tiil sa kalayo
sa among gilakat ug mitapot
ang kahumot sa ylang-ylang
nga gihaplas sa tabonon nga panit
sa anak nga dalaga ni anding
nga nauga nunot sa baha
padulong sa akong dughan
latas sa duha ka aping

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaulagan Ba

Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko

Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong

Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.

Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.

Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.

Mituybo
Ang akong
Mga panganti

Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.

Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba

Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil

Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Tumoy Sa Tumoy Ni Manoy

lisod baya pag analayz ug tigulang
sa tinood lang kitang tanan nga bisdak (bisag di na lang Pinoy
ang pung gamiton)
adunay tigulang, in one way or another, sa atong bay, naa jud tiguls
sa amo lang, naa si lolo enggoy, naa si lola pacing,
naa pa si tiyo miguel (mangkoy pero ingon si lolo nakaukoy)

sugod tang lolo, pagkasug uhan, ug pagkalimtanon na,
wa kuno siya katumar sa iyang tambal sa highblood,
wa kuno siya papamahawa moreport ni tiya inday
sa manila, ug dayon ug kasuko, makagot ang ngipon
mokaging ang apapangig, ug dayon ug dram ug iyak
kay kuno siya gipasagdan na

ug si lola pacing, siging hinumdum sa iyang pagka miss bisaya
cover girl kaniadto sa pagkahuman sa gubat sa misurender na ang
mga hapon, mangutana ug naniudto na ba kuno mi, dayon hangyoon
ka nga isulat ang iyang ihangyo ni alfred sa Dubai,
papalit ug turban sa moslem, kay dili siya gusto nga maitom samtang
isuroy siya sa wheelchair sa iyang garden nga adunay mga dama de noche,

ug si tiyo miguel, nga ang favorite past time magsiging ibot sa mga salibotbot didto sa among nataran, pul-ong sa mga dahoy sa likway,
dayon hangyo nga magpaluto ug haw-an nga tinonoan kay kuno siya
gimingaw ug isda sa suba sa Olingan, ug kon gutmon motawag kanako
aron papaliton ug sopas sa tindahan ni Nidas, parisan sa pepsi nga bugnaw,

ingon sila dili enjoy mag-akatar ug mga tigulang kay kuno ang uban bisag
nag-antus ug pangamaw sa chicago apan tungod lang kini sa dollar ug sa mga utang nga bayran, sa mga anak nga nageskwela ug nursing aron puhon
makakalos usab ug mas daghan pang dollar, makatukod ug maayong balay,
makapalit ug basakan ug kalubian, aron ang kinabuhi maharuhay

ako? enjoy lang
(hmm, ayaw lang ug saba, ako baya ang nabutang nga heredero sa
.... ayaw lang ug saba ha.. sa last will and testament ni lolo, ni lola ug labaw pa
ni tiyo miguel, ... sa totoo lang.. pila ra goy pagpalit ug pepsi ug sopas sa
tindahan ni Nidas)

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!