The Drops Of Dew On A Morning Leaf
the drops of dew
glitter on the leaves
this early morning
how beautiful to see!
pleasing to the heart
that grieves
for a short moment
they shall be gone when the
warmth of day arrives
after dusk
but there is no worry
for tomorrow at the same hour
they shall be back
they will glitter again
to please another heart
grieving on an early morning
================================== ========================
ang mga lusok sa yamog sa dahon sa kabuntagon
migilak ang mga lusok
sa yamog diha sa mga dahon
ning sayong kabuntagon
pagkaanindot nga lantawon!
makalipay sa kasingkasing
nga masulob-on
hamubo lang kaayong higayon
mawagtang sila pag-abot sa kainit
lapas sa kaadlawon
apan wala ang kabalaka
kay ugma sa samang oras
sa laing buntag mobalik sila
mogilak sila pag-usab
iyawat makalipay sa laing
maghilak ning dapita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Your Grief........
you try to squeeze your heart
with your hands
to deceive pain with
another pain
but the pain is still there
persisting
so you try to sing
under the moon
the wind accompanies
your song
so does the breeze from
the sea
like a whistle
the sleepy cicadas hear
all these
they really want to join you
but they have second thoughts
they merely listened
because the pain seems
to be
unbearable
the following morning there were
many dead leaves
at the foot of the big tree in
the forest
even the snakes felt
the shock...
................................. ................................................. .................................
ang sakit sa dughan
gisulayan og kumot sa kamot
aron ang sakit
malimtan sa laing sakit
apan nagpabilin ang sakit
sa dughan
busa misulay ka og awit
diha sa silong sa bulan
giduyugan ka sa bugnaw nga
hangin sa kagabhion
mitayhop og apil ang dagat
sama sa usa ka taghoy
nadungog kini sa mga nahikatulog
nga mga gangis
gusto unta nilang moapil apan
nahingawa sila
nabati nila ang imong kasakit
og namati lamang sila
pagkaugma
pagkadaghan sa mga dahon sa naga
nga nangahulog
diha sa tiilan sa usa ka dakong lasang
pati gani ang mga
bitin
nalisang...
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Early Morning Prayer
when morning comes
the fingers of light
caress the feathers of the
white heron
which does not look
at it
their breasts are far away
but in the middle of the morning grounds
they soon embrace each other
dusk had left earlier
pag-abot sa kabuntagon
gihapuhap sa mga tudlo sa adlaw
ang mga balahibo sa tulabong
nga wala mitutok kaniya
lagyo ang ilang dughan
apan gaginaksanay kini
taliwala sa nataran sa kabuntagon
nga ganiha rang milalin
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ugma Na Lang Gayod
sayo sa kaadlawon ikaw nahigmata
apan ang imong lawas anaa buot pang
magpabilin uban sa habol ug ugnan
nanghawid pa ang imong galamhan
sa imong mga damgo nga imong
gihinayhinayan og hapyod
sagad gayod nga ang imong matutokan
mao ang kangiob pa sa lapad
ug duol kaayo nga kisame
nagapos pa ang mga pulong sa imong baba
walay litok nga buot mogawas
ug ang imong mga hunahuna
nanggimok ug nahikot
sa imong nagkatuagsa nga buhok
unsa na pod kaha ang mahitabo karong adlawa
balik sa trabaho sa matag adlaw
balik sa mga kisaw sa ordinaryong kalihokan
sa imong mga kamot ug mga tiil
wala nay mga pako wala na
ang mga paglutawlutaw
sa kawanangan ug sa mga bitoon
nga gitinguhang kuhiton lakip
sa bulan nga buot nimong pakigsultihan
sa imong atubangan anaa ang mga nagtubo
nga mga papeles mga folders mga basahonon
ilubong mo una ang imong kaugalingon
sama sa usa ka tinagoan nga sulat
nga ugma na lang nimo basahon pag-ayo
unya na unya na lang
ang kabahin kanako
sa pag-abot sa laing gabii
ikaw mahanaw sama sa usa ka gamayng bato
nga imong gilabay sa tunga sa kangitngit
nahulog didto sa tunga sa mga kakahoyan
apan wala kay laraw nga imong kuhaoon pagbalik
ug kon imo mang sulayan pagkuha anaa diha
ang imong mga pasumangil
ugma na lang ugma na lang gayod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno
natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno
makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan
kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia
aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas
apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,
kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.
mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos
Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Duha Ka Baki Sa Silong Sa Dahon Sa Antulanga Nga Ilang Gihimong Payong
duha ka baki, baye ug laki, sa silong sa dahon
sa usa ka antuwanga nga ilang gihimo nga payong
nagkasabot nga bisan og unsa ka kusog sa pagkahulog sa mga dagko
nga lusok sa ulan sa umaabot nga bagyo sa ilang duha ka hamubo
nga kinabuhi silang duha gayod mag-unong
lantawa, lantawa ninyo, miulan na. mibagyo na.
duha ka baki sa silong sa dahon sa antuwanga
nangatawa sa tunga sa usa ka bagyo bisan pa’g unsa ka kusog sa ulan
bisan ug unsa pa kadagko ang mga lusok ug lusak sa ilang kapalaran.
sa ngalan sa ilang matuod nga gugma bisan pa sa
kahamubo sa ilang kinabuhi didto sa gamay nga sapa
silang duha nag-unong. silang duha naghagwa.
silang duha walay gibilin nga kabalaka.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
From The Night
the morning arrives
on my cheeks
light gives a new warmth
i meet the sun
and i understand
the darkness of your loneliness
=========================== ==============================
gikan sa gabii
pag-abot sa kabuntagon
midan-ag sa akong aping
ang bag-ong kainit
gitagbo ko ang adlaw
nasabtan ko ang kangitngit
sa imong kamingaw
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Alumni homecoming
those who came
and those who laughed
and those who feasted
and shared their past
glories
those who chewed and
sucked the sap
of their promising
future
those who planned
their now
and then
it is still them
and just them
no other
==================================== =====
Ang mga nanganha
Ug ang nangatawa
Ug ang nagsalosalo
Sa ilang tam-is nga
Kagahapon
Ang nagtam-os sa
Ilang mabanagong
Ugma
Ang naghan-ay sa
Tumang Kalipay
Sa ilang karon ug Unya
Sila ra gihapon
Sila lang gihapon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gugma Ug Ang Gana (bow)
ang gugma ug ang gana
daan nga amiga
nagkuyog silang duha
sa sayo sa kabuntagon
pagkaudto ang gugma
abtik pa apan ang gana
nagkaluya ug gustong
mopahulay sa bugnaw
mohigop sa sabaw
pagkahapon ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana nalipong
naghigda sa kutson
nasakit gisip-on
pagkagabii ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana patay na
nabaho na ug busa
ugma sa sayo sa kabuntagon
ilubong na kini sa yutang tabonon
mao kana ang kaminyoon
mao kana ang tiunay nga gugma
kay ang gana mawala na
apan ang gugma magpabilin sa gihapon
sa kahangtoran sa kahaponon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The dew on the lower side of the leaf of grass
The dew knows
That for a short moment
The sun comes
And they shall be wiped
Out
These pearls of the morning
Somehow glitter
And make my sad self
Sing a song
To the coldness of this
Early season
They know soon
They will be gone
But happy to note
That tomorrow soon too
They will be back
To cheer another sad heart
Lost in this
Wanton garden of grass
And pebbles
These pearls of the early morning
In a short moment
Yet so intense
In the cold their confidence linger
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kagalkal sa ubo sa kapobrehon
Pamatia ang kagalgal sa ubo
Sa kapobrehon
Pamatia pag-ayo
Gikan pa kana sa kagabhion
Hangtud sa kaadlawon
Kagalgal sa kabuntagon
Galawig pa gani sa kaudtuhon
Tan-awa ang dugo sa iyang palad
Gikan kana sa iyang tilaok
Sa iyang baba
Gipahid sa iyang dughan
Kay walay panyo nga pagalod-an
Walay gihimo ang mga silingan
Gawas lamang sa pag-antus sa balatian
Tan-awa ang tambal nga sagbot
Nga gihumol sa sud sa iyang baso nga barot
Mao lamang kini ang tambal
Sa ubo nga kagalkal
Sa iyang kapobrehon
Ugma mawala na ang ubo
Nga kagalkal sa kapobrehon
Mopuli sa kadyot ang bakho
Sa mga mabilin
Mopuli pag-usab ang laing
Ubo nga kagalkal gihapon
Mao kana ang ubo sa kapobrehon
Mulanog sa kahanginan
Sa among lungsod
Hangtod sa kaadlawon
Apil na sa kabuntagon
Molanab ang dugo
Gikan sa mga dughan
Moapil na ang kadaghanan
Mobaha mobuhagay sa tanang kadalanan
Kining kagalkal sa ubo
Sa atong kapobrehon kay hangtod kini sa atong kamatayon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hinay Hinay Lang
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
hinay hinay lang
ang pagdawat
sa karon
ilabay na ang
gahapon og
ayaw lang sa
dawata ang
ugma
lisod ang tawong
magbagood
daghang mangahulog
kay dili na mahawiran
sa iyang gagmayng
mga kamot
dili mo mahakop ang
tanan
dili mo na magakos
ang dako og
karaan kaayong
kahoy
og busa mas
maayo pag
molingkod ka
na lang una
sa iyang silong
og manghaw-as
sa mga dili
na nimo
kinahanglan
tan-awa ang
mga gamot sa
kahoy
pamatia ang
kalinaw sa
iyang mga dahon
batia ang kabugnaw
sa iyang landong
karon
ang pamalandong
karon
ang paghinuklog
niining
mga kamatooran
usa ka higayon
usa ka ginhawa
usa ka tikang
lang una
hinay-hinay lang
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ulan sa Buhay
Pagdating nito kung minsan ay sabay-sabay
Na sa pagbuhos ay tila wala nang humpay
Pag labis na dibdibi'y nakakarindi't makakalumbay
Kaliwa't kanan, likura't harapan
Sa dami'y hindi na mawari pasimuno't pinagmumulan.
Tingin ng ibang taong dumaranas
Sila'y sinumpa kaya sa buhay minamalas
Sulirani'y ayaw harapin, damdami'y nagpupumiglas
Hanggang sila'y magiging manhid at puso'y nanigas
Na sa kalauna'y, asal ay mapanibugho't marahas.
Meron ding nagsasabi, sila'y ayos lang
Kabilaan man pagsubok na dinadaanan
Sila pa ri'y nakangiti't sa kapwa'y nakikipagtawanan
Subalit isang araw, sa balita ika'y magugulantang
Si Tarpolanong 'okey lang' pumanaw na't
Ulan sa buhay di na raw nakayanan.
Kung mga ulan sa buhay, ikay nabibigatan
Mga problema't pasani'y dina makayanan
Kay Jesus manalig at ika'y tutulungan
Magtiwa lang sa kanya't di ka pababayaan.
Sa Kanyang mga bisig at kamay
Ika'y magiging matatag at matibay
Tulad ng agila, di mapapagod sa paglipad at pagkampay
Ulan man sa buhay sa pagbuhos wala nang humpay
Hatid ma'y baha, ika'y di matatangay.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Katingala Sa Usa Ka Suban-on
Lahi ang ilang suba dinhi
Morag banig naglukotlukot.
Lahi ang ilang mga ginamos-
Kamaong molangoy sa suba.
Lahi ang ilang pagpanikma dinhi
Kay puston man sa puti nga panyo.
Lahi ang ilang kasilyas dinhi
Kay tagoan man pag-ayo ang tae.
Sa atoa, ang sikma alang
Sa mga hulmigas. Gutom sila.
Ang mga tae para sa atong
Mga gasuroysuroy nga baktin
Gutom usab sila. Ang suba dili
Magsaba. Hadlok sila sa mga
Tingog sa pusil. Ang atong
Mga isda dili asgad. Dili
Laog sa asin. Lahi sila dinhi
Sa ilang lungsod. Halab sila.
Gamayng sipyat nako, bunal
sa kuptanan sa silhig. Singka.
Sagpa. Sa ato, pagkahilom
Sa mga kahoy sa bukid.
Walay kamot nga managpa.
Walay mga aso sa sigarilyo
Ug ispirito sa bino
Nga mopatay diay og tawo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!