Alumni homecoming
those who came
and those who laughed
and those who feasted
and shared their past
glories
those who chewed and
sucked the sap
of their promising
future
those who planned
their now
and then
it is still them
and just them
no other
==================================== =====
Ang mga nanganha
Ug ang nangatawa
Ug ang nagsalosalo
Sa ilang tam-is nga
Kagahapon
Ang nagtam-os sa
Ilang mabanagong
Ugma
Ang naghan-ay sa
Tumang Kalipay
Sa ilang karon ug Unya
Sila ra gihapon
Sila lang gihapon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno
natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno
makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan
kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia
aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas
apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,
kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.
mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Katingala Sa Usa Ka Suban-on
Lahi ang ilang suba dinhi
Morag banig naglukotlukot.
Lahi ang ilang mga ginamos-
Kamaong molangoy sa suba.
Lahi ang ilang pagpanikma dinhi
Kay puston man sa puti nga panyo.
Lahi ang ilang kasilyas dinhi
Kay tagoan man pag-ayo ang tae.
Sa atoa, ang sikma alang
Sa mga hulmigas. Gutom sila.
Ang mga tae para sa atong
Mga gasuroysuroy nga baktin
Gutom usab sila. Ang suba dili
Magsaba. Hadlok sila sa mga
Tingog sa pusil. Ang atong
Mga isda dili asgad. Dili
Laog sa asin. Lahi sila dinhi
Sa ilang lungsod. Halab sila.
Gamayng sipyat nako, bunal
sa kuptanan sa silhig. Singka.
Sagpa. Sa ato, pagkahilom
Sa mga kahoy sa bukid.
Walay kamot nga managpa.
Walay mga aso sa sigarilyo
Ug ispirito sa bino
Nga mopatay diay og tawo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Para Kanatong Mga Lalaki
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tawo Gihapon Ako
akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian
ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw
nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako
tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran
masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog
usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon
ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon
ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mga Panganod Ni Narcissus
Sila nga naglutawlutaw sa langit
Mihapit og hunong sa usa ka tin-aw
Nga lim-aw sa kilid sa dalan,
Mitan-aw sa ilang mga dagway-
Mga gapas mga kumpol sa
Mga nagkadiayang panagway.
Giganahan silag tutok sa ilang
Mga lawas ug panagway.Mihunong.
Nagtindog ang mga balili. Nagpatigkong
Ang mga lapokon nga suba, naningala
Sa mga panghitabo sa gamay nga sapa
Nga gitugpahan sa mga habog nga panganod.
Ang usa ka isla sa mga sagbot
Nagpaanod paingon didto ug nahadlok
Baya ang mga panganod ni Narcissus
Mipanaw palayo hadlok madakpan.
Wala kunoy tag-iya kanila ug dili
Usab sila kamaong mahigugma.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gaba
Sa dihang molarga na unta
Namugos nga mokuyog gayod ang bana
Walay nahimo ang asawa
Sa dihang mogawas na unta sa baba
Sa barge ang bus nga ilang
Gisakyan gikan sa tiil sa Mukas
Hunong sa agtang sa Ozamis
Kalit lang mibuto ang bomba
Nga gitanom sa terorista
Sa lubot sa Rural Transit
Nga ilang gikatulgan
Nasunog ang tanan nga wala
Moambak sa dagat sa tumang
Kahikurat ug ang ilang mga matang
Nagsulirat wala gani tagad kapiyong
Sa dihang gidali dali silag kuha
Sa limbong sa kamatayon
Ug ikaw sa way kukalooy miingon lamang
Ug “Gaba! ”
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Mga Amiga
ang akong mga amiga
sa kahanginan
nangawala na
wa na ko kasayod
kon asa sila
gipadpad
sa dakong unos
sa ilang kinabuhi
ania ako
naghandum kanila
nahadlok
kon sila kaha
gikaon na sa
dako nga bakunawa...
kangilngig ba
kahadlok ba sa akong
mga damgo
ako kuno
ang bakunawa....
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Duha Ka Baki Sa Silong Sa Dahon Sa Antulanga Nga Ilang Gihimong Payong
duha ka baki, baye ug laki, sa silong sa dahon
sa usa ka antuwanga nga ilang gihimo nga payong
nagkasabot nga bisan og unsa ka kusog sa pagkahulog sa mga dagko
nga lusok sa ulan sa umaabot nga bagyo sa ilang duha ka hamubo
nga kinabuhi silang duha gayod mag-unong
lantawa, lantawa ninyo, miulan na. mibagyo na.
duha ka baki sa silong sa dahon sa antuwanga
nangatawa sa tunga sa usa ka bagyo bisan pa’g unsa ka kusog sa ulan
bisan ug unsa pa kadagko ang mga lusok ug lusak sa ilang kapalaran.
sa ngalan sa ilang matuod nga gugma bisan pa sa
kahamubo sa ilang kinabuhi didto sa gamay nga sapa
silang duha nag-unong. silang duha naghagwa.
silang duha walay gibilin nga kabalaka.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Nakita Sa Bukid
Usa ka linya sa mga kabaw,
Nagsibsib sa mga bag-ong pinutlan
Nga mga inani nga humay sa likod
Sa usa ka gamay ug biniyaang
Kamalig. Nangalaya ang mga sagbot
Ug napapas na ang mga tunob
Sa mga bata nga manganihay,
Nanguli na sa ilang mga panimalay
Sa daplin sa baybay. Ang nabilin
Mao na lang ang mga tawotawo nga
Nagpakaaron-ingnon gihapon sa
Pagbantay sa mga bulawanong uhay.
Miabot ang mga tulabong nga
Mitugpa sa bukobuko sa usa ka
Linya nga kabaw. Sugod na
Ang pagpanghinguto. Mibalik na
Ang tumang kahilom sa kaumahan.
Naglantaw na usab ako sa lunhaw
Nga wanang. Wala akoy gipaabot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Karomata Ni Papa
ang iyang mga igsoon (i mean akong mga uyoan)
nakapalit ng ug Ford Fiera ug Hilux nga pick-up apan makapungot sad ni si
papa
permanente ug faithful sa iyang
karomata
ang ligid kahoy nga yakal, gihapnigan sa puthaw ug ang iyang padanlog
aron kini modagan nga kusog kusog
grasa sa baka nga among gipatay sa pista,
makaibog ang akong mga ig-agaw piknik mi sa beach sakay sila sa ilang
Ford Fiera ug ang uban dagkong katawa nga dili nimo maklaro kay silaw
baya ang bag-ong pintal sa ilang mga
wheels, samtang kami, sakay pa gihapon sa karomata guyod sa kabaw
nga nabasa ug nanimahong lapok sa basakan, ug ang among dala
binakid nga humay, sako sa kopra, binulig nga saging gikan sa among
uma,
ihapit sa balay, (i dropp lang kay naa pay laing lakaw) ug si papa moingon
nga
pag-una lang mo sa beach kay mosunod ra mi
(sus, udto na jud mi moabot niini)
naa pay among balay, nipa pa gihapon ang atop, tapak tapak nga kahoy sa
lubi ang mga gabok na nga narra, dayon ang verandah morag bata nga nanghiwi na sa kamaot, morag luha nga kahulugon na sa aping sa
wakwak sa kaimitohan,
sige ko ug reklamo, sige ko ug panaway kaniadto apan si papa hilom lang
suggest pa ko, 'pa nganong di man ka mopalit ug Ford Fiera, nganong di man ta magbalay ug gwapo, maulaw na baya ko sa akong mga classmate sa vincent? '
nganong di na lang mamaligya ug yuta aron ibalay aron mopalit ug sinaw nga sakayanan?
'Dili ko mobaligya ug kabilin sa akong ginikanan' mao kana ang tubag sa akong papa.
namatay siya, gihaya sa baratohon nga lungon, nag-ihaw sa iyang binuhi nga baka ug mga manok ug baboy sa among umahan ug kabukiran
gilubong na siya, human sa among mga novena ug pangadye.
ug karon, ania ako, nagpuyo nga haruhay sa kabilin sa akong amahan.
kalooy sa diyos, nakapalit na ug bag-ong pick-up noh? ug sa sunod bulan
magpatukod na ug simbahan... er, bungalow nga gamay...hayyy
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kahinangop
ang kahinangop usahay magtudlo
kanato kon unsa ang besobeso
sa una pa lang kana
apan sa kadugay sa panahon
sa paglabay niini sa kalit morag
kagahapon lamang sa atong kabatan-on
unya sa imong pagmata
makita mo sugod ang kunot nga
mitapot sa imong agtang ug dayon
mahinumdm ka sa kahinangop
ug karon moabot sila
kadtong imong mga minahal
gikan sa America, Canada, Japan
Singapore, Dubai
(siempre nangita ug kwarta
sa kalisud sa panahon karon)
ug sa tumang kahinangop
mogakos ka, mohilak, mokatawa,
mogakos pag-usab, mopiyong sa
imong mga mata, morag anaa ka
galutaw sa panganod, sa walay
katingala, nakat-on ka sa mga
kinaiya sa usa ka kahinangop
hugot nga bakos sa gugma
hugot ug mas hugot pa tungod
kay bisan sa kalayo ug sa kapait
nangabot nga buhi ang imong
mga hinigugma: mga anak, mga apo,
ug mga hulagway sa imong bana.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Tulabong
Kon unsa ang tultol, mao kana
Ang mga puting tulabong sa among
Mga basakan.Panon sila kong
Manglupad ug mutogpa sa likod
Sa mga kabaw.Walay tingog
Walay gubot ang ilang pag-abot.
Nindot kaayong tan-awon ang
Ilang pakigsandurot sa mga kabaw.
Walay away nga makita sa ilang
Pagpuyo niining gamayng
Kalibotan sa mga basakan,
Kalapokan ug kasagbotan.
Walay tingog ang mga kabaw.
Nagpunay ug sabsab sa sagbot.
Walay makitang kagubot kuyog
Sa pagdagsang sa mga maya
Nga morag mga gagmayng laya
Nga dahon nga nangahulog
Gikan sa langit. Dili pa ting-ani
Karon, ug dili sab tingtanom.
Walay ulan. Dili kaayo init.
Ug ang hangin naglapos-lapos
Sa mga gikwadro nga kaumahan.
Naglingkod ako silong sa kahoy
Sa marang. Sa unahan atua
Ang mga puting tulabong mitugpa,
Mitupad. Nakig-unot na usab
Sa mga kabaw. Ug ang mga maya
Nanglupad paingon sa kabayabasan.
Milabay ang iro nga itom, kuyog
Sa iyang amo nga nagsul-ob og
Pla nga polo nga taas og bukton.
Itom ang karsones sa bata.
Ug siya mitaghoy. Bugnaw
Ang huyuhoy sa hangin. Nindot
Ang kaudtohon. Puti nga mga tulabong.
Itom nga mga kabaw. Lunhaw
Nga mga sagbot. Walay mga habalhabal
Dinhing dapita. Mipahulay ko. Naminaw,
Nag-aninaw. Madungog ko na
Ang mga tunob sa mga hulmigas
Lakat paingon sa hinog nga bayabas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod
Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.
Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang
Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.
Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.
Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.
Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gugma Ug Ang Gana (bow)
ang gugma ug ang gana
daan nga amiga
nagkuyog silang duha
sa sayo sa kabuntagon
pagkaudto ang gugma
abtik pa apan ang gana
nagkaluya ug gustong
mopahulay sa bugnaw
mohigop sa sabaw
pagkahapon ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana nalipong
naghigda sa kutson
nasakit gisip-on
pagkagabii ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana patay na
nabaho na ug busa
ugma sa sayo sa kabuntagon
ilubong na kini sa yutang tabonon
mao kana ang kaminyoon
mao kana ang tiunay nga gugma
kay ang gana mawala na
apan ang gugma magpabilin sa gihapon
sa kahangtoran sa kahaponon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Paghimo Ug Banig
mat weaver, english ka na sa manghimoay ug banig
sa amoa ang tawag ana niya
tiglala ug banig
pwede buli puede pud kanang mas humok pa
kalimot kos ngan
apan actually tanan nga dahon basta humok lang pwedeng
mahimong banig
ang importante lamang nga kabalo molala ang tawo
pwede ganing maghimo ug
sanina, kabalo kas barong gikan sa pinya, jusi ang tawag niini
si papa kabalo maghimo ug banig
ug among silingan nga is asion, mas kabalo mohimo dili lamang banig
apil pa gani ang buyot (kanang sudlanan sa humay)
ug pati pa ang kalo
imbitahon ni papa si asion ug siya na ang magdala sa buli
aron maghimo ug banig, buyot ug kalo
libre ang pamahaw ug paniudto apil na ang sweldo
sa tibook adlaw
moplastar silang duha sa among kamalig nga ang atop nipa
bugnaw sa ilalom sa dakong kahoy nga kaimito
ug dayon patingog sa radyo mamati sa mga drama
kadtong kabahin ni saturno
kadtong estorya ni flora del cielo,
oi, kabalo sab ka, kadtong kabahin ni maria flor de luna
dayon maghimo sila ug koter, mag-inom, mangatawa,
samtang maglala sa banig
inser diri inser didto sa mga pinutol ug pinauga na
nga mga dahon sa buli
bata pa ako, ug kadugay na sa panahon,
namatay na si asion sa iyang katigulangon
namatay na si papa sa 'sagpa sa dautang hangin'
hataas nga estorya ug ako na lang kining mub-on
naglala silag banig
ug makita mo ang ilang agi, ang kalapad sa mga banig,
ang kolor sa mga tina niini,
ug ang kabugnaw niini
ug samtang namati silang asion ug papa sa drama
ako nagalantaw kanila
nahikatulog sud sa ilang mga banig
kaniadtong panahon
malinawon sila, bibo, malipayon sila, sa paglala sa banig
mora silag mga mambabalak
naghimo sa ilang mga balak,
morag banig ang tanan, atong haguan, ug unta pagkahuman
atong makatulgan
ug sa atong halawom nga pagkahinanok
magdamgo kitang tanan
pagkaanindot gayod unta
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!