En.Citatepedia^®.ro

Early Morning Prayer

when morning comes
the fingers of light
caress the feathers of the
white heron
which does not look
at it

their breasts are far away
but in the middle of the morning grounds
they soon embrace each other

dusk had left earlier

pag-abot sa kabuntagon
gihapuhap sa mga tudlo sa adlaw
ang mga balahibo sa tulabong
nga wala mitutok kaniya

lagyo ang ilang dughan
apan gaginaksanay kini
taliwala sa nataran sa kabuntagon
nga ganiha rang milalin

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

The Drops Of Dew On A Morning Leaf

the drops of dew
glitter on the leaves
this early morning

how beautiful to see!
pleasing to the heart
that grieves

for a short moment
they shall be gone when the
warmth of day arrives
after dusk

but there is no worry
for tomorrow at the same hour
they shall be back

they will glitter again
to please another heart
grieving on an early morning

================================== ========================

ang mga lusok sa yamog sa dahon sa kabuntagon

migilak ang mga lusok
sa yamog diha sa mga dahon
ning sayong kabuntagon

pagkaanindot nga lantawon!
makalipay sa kasingkasing
nga masulob-on

hamubo lang kaayong higayon
mawagtang sila pag-abot sa kainit
lapas sa kaadlawon

apan wala ang kabalaka
kay ugma sa samang oras
sa laing buntag mobalik sila

mogilak sila pag-usab
iyawat makalipay sa laing
maghilak ning dapita

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kaadlawon

abo ang kaadlawon
itom ang mga kahoy nga nag-alirong niini
ug ang mga sagbot uga
sa akong tiilan

halayo pa ang kabuntagon
walay kalayo ang akong dapogan
bugnaw ang tanan
haw-ang ang akong kiliran

nahinumdum ako sa imong mga ngabil
ang kainit sama sa lamdag
sa kabuntagon
gihagkan mo ako
ug nadaub ang kalayo sa akong dughan

layaw ang akong panumduman
ang iyang mga pako
midagit kanako sa halayong kagulangan

gitaban ako sa akong kalibog
wala akoy nahimo
gitaral ako giwala ako gilinla ako
gihulog ako sa lam-aw sa kapakyasan

ania ako mibakho
naghandum sa kanunay sa imong hulagway
kaanyag ba sa kabuntagon
kainit sa iyang mga tudlo

gilantaw ko ang usa ka sakayan
nga nag-lutaw-lutaw sa baybayon
sa tumang kalinaw
ug hinay-hinay kining nagpalayo kanako

gitutukan ko ang mga butang nga nagpalayo kanako
nagatindog ako atubangan sa pagsilaw sa adlaw

unsa pa kaha ang akong itugpo nga mga katarungan
aron dili na ako biyaan sa akong mga panumduman?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

From The Night

the morning arrives
on my cheeks
light gives a new warmth
i meet the sun
and i understand
the darkness of your loneliness

=========================== ==============================

gikan sa gabii

pag-abot sa kabuntagon
midan-ag sa akong aping
ang bag-ong kainit
gitagbo ko ang adlaw
nasabtan ko ang kangitngit
sa imong kamingaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Gugma Ug Ang Gana (bow)

ang gugma ug ang gana
daan nga amiga
nagkuyog silang duha
sa sayo sa kabuntagon

pagkaudto ang gugma
abtik pa apan ang gana
nagkaluya ug gustong
mopahulay sa bugnaw
mohigop sa sabaw

pagkahapon ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana nalipong
naghigda sa kutson
nasakit gisip-on

pagkagabii ang gugma
abtik lang gihapon
apan ang gana patay na
nabaho na ug busa
ugma sa sayo sa kabuntagon
ilubong na kini sa yutang tabonon

mao kana ang kaminyoon
mao kana ang tiunay nga gugma
kay ang gana mawala na
apan ang gugma magpabilin sa gihapon
sa kahangtoran sa kahaponon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Instruction From A Text Mate In My Local Language

sugata
ang
kabuntagon
sa usa ka maanyag
nga pahiyom
ug gaksa
ang bag-ong
pagsidlak sa adlaw
uban sa saad
sa matam-is
nga gugma
sa Diyos

maayong buntag!

(in english)

meet the morning
with your
beautiful smile
and embrace
the new rising
of the sun
together with
the promise
of God's sweet love

good morning

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gikan Sa Gabii

pag-abot sa kabuntagon

midan-ag sa akong aping
ang bag-ong kainit

gitagbo ko ang adlaw

nasabtan ko ang kangitngit
sa imong kamingaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno

natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno

makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan

kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia

aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas

apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,

kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.

mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kagalkal sa ubo sa kapobrehon

Pamatia ang kagalgal sa ubo
Sa kapobrehon

Pamatia pag-ayo
Gikan pa kana sa kagabhion
Hangtud sa kaadlawon

Kagalgal sa kabuntagon
Galawig pa gani sa kaudtuhon

Tan-awa ang dugo sa iyang palad
Gikan kana sa iyang tilaok
Sa iyang baba
Gipahid sa iyang dughan
Kay walay panyo nga pagalod-an

Walay gihimo ang mga silingan
Gawas lamang sa pag-antus sa balatian

Tan-awa ang tambal nga sagbot
Nga gihumol sa sud sa iyang baso nga barot

Mao lamang kini ang tambal
Sa ubo nga kagalkal
Sa iyang kapobrehon

Ugma mawala na ang ubo
Nga kagalkal sa kapobrehon

Mopuli sa kadyot ang bakho
Sa mga mabilin

Mopuli pag-usab ang laing
Ubo nga kagalkal gihapon

Mao kana ang ubo sa kapobrehon
Mulanog sa kahanginan
Sa among lungsod

Hangtod sa kaadlawon
Apil na sa kabuntagon

Molanab ang dugo
Gikan sa mga dughan

Moapil na ang kadaghanan
Mobaha mobuhagay sa tanang kadalanan

Kining kagalkal sa ubo
Sa atong kapobrehon kay hangtod kini sa atong kamatayon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tinagidyot nga Panultihon ni Inday

27 August 2008

(alang sa tanang asawa nga gibiyaan sa ilang mga bana)

Diyutay niining kamingaw
Diyutay nianang panghungaw
Apan wala’y bisan diyutay nga katugnaw
Kay kita kahibalo maghulat sa adlaw
Bisan pa wala’y silaw nga motilap sa bangaw

Diyutay niining pag-antos
Diyutay nianang pagbugkos sa kahapdos
Apan wala’y bisan diyutay nga pagbasol
Kay kita kahibalo man pud mangita og ginamos
Bisan pa ang tanan mobalikos

Diyutay niining mirisi
Diyutay nianang kapintas
Apan wala’y bisan diyutay nga pakyas
Kay kita kahibalo magpadayon
Bisan nahimong aliwas ang atong kapikas

poem by Cindy Velasquez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pag-abot Sa Mga Panganod

sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo

dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit

hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako

panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon

panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo

panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay

usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon

moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan

mukuyog ba ikaw kanako?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

We Shall Return There Again

kini ang wala na nimo makita
gusto nimong ilubong
ang imong hulagway

this is what you have not seen
you want to bury
those images

diha sa likod sa balay nga nipa
sa kilid sa punoan sa nangka
nga wala na mamunga
sa layo dili na nimo

at the back of your house made of nipa shingles
beside the langka tree
which did not bear fruits
at the distance you cannot

kaayo maklaro ang usa ka iro
nga puti nga dunay puntik
nga itom sa iyang wala nga mata
gutom nangarol bahong
patay nga baki

anymore see clearly that dog
with a black make on its eye
hungry and sickly and smelling
like a rotten dead toad

wala na'y tawo kining balaya
hagbay ra namong gibiyaan

no one lives in this house anymore
it was long ago that they left

ang nagpabilin lamang
mao angmga handurawan
nga nagpunay og hinuktok
sa kilid sa bintana
nga hagbay rang nadugta

what is left here are only the memories
which are restless
by the side of the window
which was also rotten

gibitik ang iro
gihimong sumsuman
sa mga palaigit

the dog was trapped
made as viand
by the drunkards

ang lubi nga tigulang
wala gyoy mga pulak

the old coconut tree
did not bear fruits anymore

ang kabaw gikitlan
ug ilang gipaambitan

the buffalo was butchered
and they shared the loot

ang dalan nangliki na
gumikan sa dakong hulaw

the path cracks
because of the drought

kini ang dili mo
gusto nga mabati apan
sayod ko sa pag-abot
sa saktong panahon ato lang
gihapong balikan

this is the one that you
do not like to feel but i know
that the time will come
on that ripe moment
we shall return there again

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

The Possibilities

they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone

those snakes
those nails
those spears

at the end
the only judgment is this:

it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat

ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw

ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini

ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw

Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi

Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol

Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug

Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,

Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.

Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra

Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma

Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan

Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.

Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan

Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan

Tawgon ta siya ug
Sunoy

Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy

Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti

Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog

Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod

Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot

Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban

Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Loss.....

he talks about how the three stars fell from
the sky that night
nothing is lost
there are still a thousand stars left

last night
the moon fell off from the clouds
into the lake
and his heart was broken
there was smoke after the splash
and then the light was gone
borrowed as it was

this morning
my sun did not come...

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

naghisgot siya
sa pagkahulog sa tulo ka bitoon
wala'y nawala
daghan pang nahibilin sa langit

kagabii
nahugno ang iyang dughan
sa dihang
nahulog ang bulan didto sa
lanaw
nag-aso ang tubig
sa tumang kainit
dayog kawala
sa kahayag nga hinulman

karong buntag
wala mitunga ang akong adlaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa lapyahan sa dagat

Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing

Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon

Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat

Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin

Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?

Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mga Puti Nga Tulips Halad Sa Sayong Kabuntagon

mohilom sa ta kadyot
bisag mga singko minutos lang
alang sa duha ka mga
bag-ong nagpatay gahapon
didto sa Petron Station
atbang sa KNAS

duha ka lalaki ang naghinandosan
sa ilang hait nga mga kutsilyo
sa kilid sa ilang tiyan og
tunga-tunga sa ilang mga dughan

silang duha gayod ang
nangamatay sa akto
og ang ambulansya
nga miabot wala nay
nahimo gawas na lamang
sa paghatod nilang duha
didto sa Funenaria ni
Gamalinda

og sama sa pelikula
miabot ang duha ka pulis
apan ulahi na

og ang mga tawo
nangusisa apil na gani
ang among usa ka katabang
nga nagpalit lang god unta
og usa ka kilong asukar
sa tindahan ni Maricar

lain na usab ang milalin sa atong kalibotan
og gihaya anang walay pulos nga hinungdan

usa ka bilat lang ang giawayan sa mga kanahan,

usa ka manguhitay og lubi, giselosan
ang driver sa habal-habal nga
suki nga sakyan sa iyang asawa nga
mamaligyaay og mga prutas og otan

nakaingon ko sa akong kaugalingon
sus! bilat lang diay ang giawayan! pagkasayang!
kadaghang bilat sa kalibotan
nagpasad man gani diha sa kalibonan.

pagkabuang gayod sa bana! pagkakiat usab sa asawa
pagkabutakal pod sa driver sa habal-habal!

pagkasayang sa mga kalag
pagkamabaw sa ilang tanlag

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!