En.Citatepedia^®.ro

Sa Silangan Sa Kasadpan

Samtang ang mga bata
Sa silangan

Nagtampisaw sa
Pangaligo sa ilalom
Sa ulan

Lahi usab didto
Sa kasadpan

Diin ang tigulang
Nagpungko

Sa iyang pag-inusara
Namati sa tingog
Sa ulan

Naglantaw
Sa pagkahulog niini

Sa yuta nga sa kanunay
Nagpaabot sa
Kataposan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre

Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan

Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.

Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.

Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tan-awon Lang Ang Moabot

Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing

Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.

Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.

Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.

Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.

Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ulan

Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
magtampisaw sa galak
silang mga batang
kamusmusa'y
di rin magtatagal.

Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
lunurin ng kanilang luha
ang mga puso nilang
sawi sa pag-ibig.

Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
pag-isahin nilang
mga bagong magsing-irog
ang nag-aalab na mga puso.

Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
at itago
sa iyong mga patak
itong luha
sa aking mga mata.

poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kay Ang Tanan Lumalabay Lang

Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.

Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.

Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.

Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan

anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw

nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko

taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Paghimo Ug Banig

mat weaver, english ka na sa manghimoay ug banig
sa amoa ang tawag ana niya
tiglala ug banig
pwede buli puede pud kanang mas humok pa
kalimot kos ngan
apan actually tanan nga dahon basta humok lang pwedeng
mahimong banig
ang importante lamang nga kabalo molala ang tawo
pwede ganing maghimo ug
sanina, kabalo kas barong gikan sa pinya, jusi ang tawag niini

si papa kabalo maghimo ug banig
ug among silingan nga is asion, mas kabalo mohimo dili lamang banig
apil pa gani ang buyot (kanang sudlanan sa humay)
ug pati pa ang kalo

imbitahon ni papa si asion ug siya na ang magdala sa buli
aron maghimo ug banig, buyot ug kalo
libre ang pamahaw ug paniudto apil na ang sweldo
sa tibook adlaw
moplastar silang duha sa among kamalig nga ang atop nipa
bugnaw sa ilalom sa dakong kahoy nga kaimito
ug dayon patingog sa radyo mamati sa mga drama
kadtong kabahin ni saturno
kadtong estorya ni flora del cielo,
oi, kabalo sab ka, kadtong kabahin ni maria flor de luna

dayon maghimo sila ug koter, mag-inom, mangatawa,
samtang maglala sa banig
inser diri inser didto sa mga pinutol ug pinauga na
nga mga dahon sa buli

bata pa ako, ug kadugay na sa panahon,
namatay na si asion sa iyang katigulangon
namatay na si papa sa 'sagpa sa dautang hangin'

hataas nga estorya ug ako na lang kining mub-on
naglala silag banig
ug makita mo ang ilang agi, ang kalapad sa mga banig,
ang kolor sa mga tina niini,
ug ang kabugnaw niini
ug samtang namati silang asion ug papa sa drama
ako nagalantaw kanila
nahikatulog sud sa ilang mga banig
kaniadtong panahon

malinawon sila, bibo, malipayon sila, sa paglala sa banig
mora silag mga mambabalak
naghimo sa ilang mga balak,

morag banig ang tanan, atong haguan, ug unta pagkahuman
atong makatulgan
ug sa atong halawom nga pagkahinanok
magdamgo kitang tanan

pagkaanindot gayod unta

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Gamay Pa Ako

Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto

Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,

Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo

Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an

Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato

Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.

Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong

Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.

Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan

Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita

Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-

Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara

Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na

Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.

- RIC S. BASTASA

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa sementeryo sa dihang mibisita ko kang nanay ug tatay

Nay tay
Ania na usab ako mananghid kaninyo
Ugma
Moadto na ako sa mental hospital
Kay aduna na akoy
Reservation didto
Basin didto una ako magpuyo
Bisag tulo lang ka bulan
Ug ma-extend basin
Tulo ka tuig depended sa akong
Pagmugna ug mga balak didto

Didto man gud kuno kasagaran
Mamugma ang pinakanindot nga
Mga Balak

Mao nga nay tay
miboluntaryo
Ako sa pagsulod didto
Sa ilang pagtugot

Sayod ko nay tay nga kamo
Nangimbitar usab kanako dinha sa inyong lugar
Diin mas nindot pa ang mga balak
Kay sa gimugna didto sa taga mental hospital

Apan sayod mo nay tay
Dili pa ko andam mosulod sa inyong kwarto
Kay daghan pa ako ug tinagoan
Nga dili jud ninyo mapasaylo

Adto na ako nay tay.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Duha Ka Baki Sa Silong Sa Dahon Sa Antulanga Nga Ilang Gihimong Payong

duha ka baki, baye ug laki, sa silong sa dahon
sa usa ka antuwanga nga ilang gihimo nga payong
nagkasabot nga bisan og unsa ka kusog sa pagkahulog sa mga dagko
nga lusok sa ulan sa umaabot nga bagyo sa ilang duha ka hamubo
nga kinabuhi silang duha gayod mag-unong

lantawa, lantawa ninyo, miulan na. mibagyo na.
duha ka baki sa silong sa dahon sa antuwanga
nangatawa sa tunga sa usa ka bagyo bisan pa’g unsa ka kusog sa ulan
bisan ug unsa pa kadagko ang mga lusok ug lusak sa ilang kapalaran.

sa ngalan sa ilang matuod nga gugma bisan pa sa
kahamubo sa ilang kinabuhi didto sa gamay nga sapa
silang duha nag-unong. silang duha naghagwa.
silang duha walay gibilin nga kabalaka.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Rain In Summer

the old wise men say
that when it rains in summer
then there is a feast in heaven.

================================== =========================

ulan init

ulan init
pista kuno sa langit.

(an old bisayan proverb)
============================================= ==============

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Mga Tulabong

Kon unsa ang tultol, mao kana
Ang mga puting tulabong sa among
Mga basakan.Panon sila kong
Manglupad ug mutogpa sa likod
Sa mga kabaw.Walay tingog
Walay gubot ang ilang pag-abot.
Nindot kaayong tan-awon ang
Ilang pakigsandurot sa mga kabaw.
Walay away nga makita sa ilang
Pagpuyo niining gamayng
Kalibotan sa mga basakan,
Kalapokan ug kasagbotan.
Walay tingog ang mga kabaw.
Nagpunay ug sabsab sa sagbot.
Walay makitang kagubot kuyog
Sa pagdagsang sa mga maya
Nga morag mga gagmayng laya
Nga dahon nga nangahulog
Gikan sa langit. Dili pa ting-ani
Karon, ug dili sab tingtanom.
Walay ulan. Dili kaayo init.
Ug ang hangin naglapos-lapos
Sa mga gikwadro nga kaumahan.
Naglingkod ako silong sa kahoy
Sa marang. Sa unahan atua
Ang mga puting tulabong mitugpa,
Mitupad. Nakig-unot na usab
Sa mga kabaw. Ug ang mga maya
Nanglupad paingon sa kabayabasan.
Milabay ang iro nga itom, kuyog
Sa iyang amo nga nagsul-ob og
Pla nga polo nga taas og bukton.
Itom ang karsones sa bata.
Ug siya mitaghoy. Bugnaw
Ang huyuhoy sa hangin. Nindot
Ang kaudtohon. Puti nga mga tulabong.
Itom nga mga kabaw. Lunhaw
Nga mga sagbot. Walay mga habalhabal
Dinhing dapita. Mipahulay ko. Naminaw,
Nag-aninaw. Madungog ko na
Ang mga tunob sa mga hulmigas
Lakat paingon sa hinog nga bayabas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang

Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.

Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.

Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.

Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.

Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak

ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak

abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati

sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo

abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay

nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton

ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita

sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin

dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon

pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kontento

kontento
nga tigulang
diha sa puti
nga mga balas
sa baybayon
nanampiling

makita
sa mga nanglabay
nga mga tunob
nga wala
siya ambata
og siya usab
wala mangambat

usa ka isla
sa tunga sa isla
walay tingog
walay kabalaka

wala siyay
labot kon mobaha
ang mga oras
dugay na kini
ug kanunay

sukad-sukad
wala gayod
siya malumos
sa kalaay

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino

Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.

Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,

Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping

Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw

Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Manggiulawan Nga Sagbot Sa Daplin Sa Dalan

Bisan sa iyang pagkamanggiulawon-
Tungod kay siya usa man ka tunokon
Nga sagbot nga kanunay matumban
Sa mga kabaw, kanding ug baboy-

Siya baya usab nakahimo og tulo
Ka mga bulak diha sa iyang gagmay
nga mga sanga sa daplin sa dalan nga
nanugon nako: Alang kuno ni nimo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Dili Madugay

kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!