Rain In Summer
the old wise men say
that when it rains in summer
then there is a feast in heaven.
================================== =========================
ulan init
ulan init
pista kuno sa langit.
(an old bisayan proverb)
============================================= ==============
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ulan
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
magtampisaw sa galak
silang mga batang
kamusmusa'y
di rin magtatagal.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
lunurin ng kanilang luha
ang mga puso nilang
sawi sa pag-ibig.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
hayaan mong
pag-isahin nilang
mga bagong magsing-irog
ang nag-aalab na mga puso.
Ulan, ulan
bumuhos ka ulan
at itago
sa iyong mga patak
itong luha
sa aking mga mata.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre
Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan
Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.
Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.
Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Silangan Sa Kasadpan
Samtang ang mga bata
Sa silangan
Nagtampisaw sa
Pangaligo sa ilalom
Sa ulan
Lahi usab didto
Sa kasadpan
Diin ang tigulang
Nagpungko
Sa iyang pag-inusara
Namati sa tingog
Sa ulan
Naglantaw
Sa pagkahulog niini
Sa yuta nga sa kanunay
Nagpaabot sa
Kataposan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Tulabong
Kon unsa ang tultol, mao kana
Ang mga puting tulabong sa among
Mga basakan.Panon sila kong
Manglupad ug mutogpa sa likod
Sa mga kabaw.Walay tingog
Walay gubot ang ilang pag-abot.
Nindot kaayong tan-awon ang
Ilang pakigsandurot sa mga kabaw.
Walay away nga makita sa ilang
Pagpuyo niining gamayng
Kalibotan sa mga basakan,
Kalapokan ug kasagbotan.
Walay tingog ang mga kabaw.
Nagpunay ug sabsab sa sagbot.
Walay makitang kagubot kuyog
Sa pagdagsang sa mga maya
Nga morag mga gagmayng laya
Nga dahon nga nangahulog
Gikan sa langit. Dili pa ting-ani
Karon, ug dili sab tingtanom.
Walay ulan. Dili kaayo init.
Ug ang hangin naglapos-lapos
Sa mga gikwadro nga kaumahan.
Naglingkod ako silong sa kahoy
Sa marang. Sa unahan atua
Ang mga puting tulabong mitugpa,
Mitupad. Nakig-unot na usab
Sa mga kabaw. Ug ang mga maya
Nanglupad paingon sa kabayabasan.
Milabay ang iro nga itom, kuyog
Sa iyang amo nga nagsul-ob og
Pla nga polo nga taas og bukton.
Itom ang karsones sa bata.
Ug siya mitaghoy. Bugnaw
Ang huyuhoy sa hangin. Nindot
Ang kaudtohon. Puti nga mga tulabong.
Itom nga mga kabaw. Lunhaw
Nga mga sagbot. Walay mga habalhabal
Dinhing dapita. Mipahulay ko. Naminaw,
Nag-aninaw. Madungog ko na
Ang mga tunob sa mga hulmigas
Lakat paingon sa hinog nga bayabas.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ulan sa Buhay
Pagdating nito kung minsan ay sabay-sabay
Na sa pagbuhos ay tila wala nang humpay
Pag labis na dibdibi'y nakakarindi't makakalumbay
Kaliwa't kanan, likura't harapan
Sa dami'y hindi na mawari pasimuno't pinagmumulan.
Tingin ng ibang taong dumaranas
Sila'y sinumpa kaya sa buhay minamalas
Sulirani'y ayaw harapin, damdami'y nagpupumiglas
Hanggang sila'y magiging manhid at puso'y nanigas
Na sa kalauna'y, asal ay mapanibugho't marahas.
Meron ding nagsasabi, sila'y ayos lang
Kabilaan man pagsubok na dinadaanan
Sila pa ri'y nakangiti't sa kapwa'y nakikipagtawanan
Subalit isang araw, sa balita ika'y magugulantang
Si Tarpolanong 'okey lang' pumanaw na't
Ulan sa buhay di na raw nakayanan.
Kung mga ulan sa buhay, ikay nabibigatan
Mga problema't pasani'y dina makayanan
Kay Jesus manalig at ika'y tutulungan
Magtiwa lang sa kanya't di ka pababayaan.
Sa Kanyang mga bisig at kamay
Ika'y magiging matatag at matibay
Tulad ng agila, di mapapagod sa paglipad at pagkampay
Ulan man sa buhay sa pagbuhos wala nang humpay
Hatid ma'y baha, ika'y di matatangay.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
The Possibilities
they all surround me
and they all ask me to follow
but i did not go
they throw feeds in front of me
but i did not take any
i did not peck upon any grain
as though i am a chicken
the skies rain
but i did not go outside
i did not meet anything or
anyone
those snakes
those nails
those spears
at the end
the only judgment is this:
it is me
it is only me
i am
my only possibility
================================== =====================
nag-alirong kanako
apan wala ako mikuyog
nagpasabod sa akong
atubangan
apan ni bisan usa
wala ako'y gipunit
nag-ulan sa langit
apan wala ako migawas
wala ako'y gisugat
ang mga halas
ang mga lansang
og ang mga bangkaw
ang hukom sa
kataposan sa panahon
mao lamang kini
ako lamang og ako lamang
ang posibilidad
sa akong kaugalingon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mga Luha ng Kandila
Ako ay papunta sa mundong ibabaw
Nang ang liwanag mo'y una kong mamasdan
Liwanag na siyang matiyagang gumabay
Sa isang pares ng mabubuting kamay
Na sa akin ay sumahod mula sa karimlan
Na aking daigdig hanggang siyam na buwan
Ako'y inilapag nang buong lumanay
Sa siping ni Ina ako'y inilagay
Noon ko nakita luha mong napatak
Na kung para ano'y di ko madalumat
Iyon ba ay luha ng kaligayahan
Ang magiging akin, buhay na tiwasay
O 'yun ba'y mga luha ng kalungkutan
Ang daranasin ko'y pawang kabiguan
Muli kong nakita ang iyong liwanag
Sa araw na takda noong aking binyag
Muli, nakita ko iyong mga luha
'Yon ba'y pahiwatig o kaya'y babala
Ng dahop na buhay o kaya'y sagana
Ang iyong liwanag muli kong nakita
Nang ako't ang mahal ko'y kinakasal na
Init ng 'yong tanglaw noon ko nadama
Sing init ng isang tunay na pagsinta
Pagal kong katawan binigyang ginhawa
Ang huli mong sindi di ko na nakita
At ang iyong init di ko na nadama
Tanging naririnig ko'y mga panaghoy
Panangis ng mga nagluluksa noon
Pagkat ako noon na ay nakahimlay
At na'y paparoon sa kabilang buhay
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Revenge
in revenge
the rain
tears off
the banana
leaves
doing nothing
panimalos
Sa kalagot
Gibitas bitas sa
Ulan ang mga
Walay nabuhat
Nga mga dahon
Sa saging
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Babay Na
babay na babayeng
taga canada
adto na ako sa baybayon
kay malibang kadyot
niining init kaayo nga
kaodtohon
unsa kahay akong
dalhon nga ilo?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Upuan
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Ganito kasi yan eh...
Verse 1:
Tao po, nandyan po ba kayo sa loob ng
Malaking bahay at malawak na bakuran
Mataas na pader pinapaligiran
At naka pilang mga mamahaling sasakyan
Mga bantay na laging bulong ng bulong
Wala namang kasal pero marami ang naka barong
Lumakas man ang ulan ay walang butas ang bubong
Mga plato't kutsara na hindi kilala ang tutong
At ang kanin ay simputi ng gatas na nasa kahon
At kahit na hindi pasko sa lamesa ay may hamon
Ang sarap sigurong manirahan sa bahay na ganyan
Sabi pa nila ay dito mo rin matatagpuan
Ang tao na nagmamay-ari ng isang upuan
Na pag may pagkakatao'y pinag-aagawan
Kaya naman hindi niya pinakakawalan
Kung makikita ko lamang siya ay aking sisigawan
Chorus:
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo,
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Verse 2:
[ Lyrics from:
Mawalang galang na po
Sa taong naka upo,
Alam niyo bang pantakal ng bigas namin ay di puno
Ang ding-ding ng bahay namin ay pinagtagpi-tagping yero
Sa gabi ay sobrang init na tumutunaw ng yelo
Na di kayang bilhin upang ilagay sa inumin
Pinakulong tubig sa lumang takuring uling-uling
Gamit lang panggatong na inanod lamang sa istero
Na nagsisilbing kusina sa umaga'y aming banyo
Ang aking inay na may kayamanan isang kaldero
Na nagagamit lang pag ang aking ama ay sumweldo
Pero kulang na kulang parin,
Ulam na tuyo't asin
Ang singkwenta pesos sa maghapo'y pagkakasyahin
Di ko alam kung talagang maraming harang
O mataas lang ang bakod
O nagbubulag-bulagan lamang po kayo
Kahit sa dami ng pera niyo
Walang doktor na makapagpapalinaw ng mata niyo
Kaya...
Wag kang masyadong halata
Bato-bato sa langit
Ang matamaa'y wag magalit
O bato-bato bato sa langit
Ang matamaan ay
Wag masyadong halata (ooh)
Wag kang masyadong halata
Hehey, (Wag kang masyadong halata)
(Wag kang masyadong halata)
(Chant)
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Duha Ka Baki Sa Silong Sa Dahon Sa Antulanga Nga Ilang Gihimong Payong
duha ka baki, baye ug laki, sa silong sa dahon
sa usa ka antuwanga nga ilang gihimo nga payong
nagkasabot nga bisan og unsa ka kusog sa pagkahulog sa mga dagko
nga lusok sa ulan sa umaabot nga bagyo sa ilang duha ka hamubo
nga kinabuhi silang duha gayod mag-unong
lantawa, lantawa ninyo, miulan na. mibagyo na.
duha ka baki sa silong sa dahon sa antuwanga
nangatawa sa tunga sa usa ka bagyo bisan pa’g unsa ka kusog sa ulan
bisan ug unsa pa kadagko ang mga lusok ug lusak sa ilang kapalaran.
sa ngalan sa ilang matuod nga gugma bisan pa sa
kahamubo sa ilang kinabuhi didto sa gamay nga sapa
silang duha nag-unong. silang duha naghagwa.
silang duha walay gibilin nga kabalaka.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kapag Dumilat Ang Mata Ng Bagyo
Kung ang ulan na ito ay
ang pagluha ng kalangitan -
ang hinagpis nya ay
umaapaw at nalulunod na
sa uhaw para sa kaibigan
Isang linggong walang araw,
walang bituin o buwan,
walang kulay ang kapaligiran
Ang oras ay lumisan
at tinalikuran ang kalungkutan
Ngayo'y bumabaha
at ang lamig ay di humuhupa
pumapatak ang pilak
ngunit wala tayong kalasag
dahil wala na ring pangunawa
Masdan mo ang putik
na dumako sa mga sulok
na hindi pa nasasakop -
bulag na tayo sa mga mantsa
ng kalamidad sa likod ng mga mata
Sa bawat paghimlay
mahimbing sa ilalim ng ulan
itinatanggi ang pag-iisa
wala tayong pinagkaiba
sa mga bara ng estero
Dahil sa likod ng postura
na malumanay ang tindig
ang bagyo ay bumubuhos
humahagupit, kumakatok:
Isang kalapating walang pugad
At sa pagpikit ng mga mata,
sa pagsamyo ng gunita;
bumabaha na sa kailaliman
di magtatagal, ito'y aapaw
bibigay din ang kalaban
At sa pag-guho ng barikada
kakawala na ang naipong tubig
hubad sa hagupit ang maliit mong daigdig
Ang agos ay di mo na mapipigilan
dilat na ang mata ng bagyo, kaibigan
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
My 1st little car
Look there I see it
I seen it there just in sight
I felt the butterflies it felt so right
I felt the connection
I knew it was the perfect selection
My 1st little car
It was green and eye calling
The price cost my thoughts nothing
It stood out from the rest of the place
I knew that we would be together
I sat init and felt a warm embrace
My 1st little car
It called me over and invited me in
To take a drive and have our journey begin
It gleamed and shined it was nearly perfection
I drove for a while following the directions
Took it back to the garage and put down my deposit
My 1st little car
poem by Stephanie Mcgrath
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Forgetting You.....
the heavy rain cannot erase
the footsteps in the mud
the seasons cannot erase
the fossilized steps
in the heart that is made
of stone
if only what we had
were only found in the sands
of the shore
i cold have easily forgotten
you.....
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ ^^^^^^^^^^^^^
dili mapapas
sa kusog nga ulan ang
tunob diha
sa lapok
dili maguba sa panahon
ang mga tunob
nga mitaplak sa
bato nga
kasingkasing
unta kon diha lang
sa balason nga
baybayon
nalimtan ko na unta
ang tanan kanato
sa dayon...
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kami Nga Nagtrabaho Sa Korte Sa Gobyerno
Siya si Danny, gihilantan ganiha ra,
Gakurog sa katugnaw bisag init kaayo sa kaudtohon.
Giingnan na nga mopalit og Flanax,
Dili kay kuno basin madaot ang iyang bukog ug atay.
Apan sa tinuod lang
Wala siyay kwarta sa iyang pitaka.
Process server siya.
Siya si Landa, stenographer.
Kinabaratohang bugas utangon
Sa tindahan ni Flores-
NFA medyo baho-baho apan OK ra kuno.
Ayohon lang og hugas ug kilis sa tubig
Pwede na makaon
Sa katulo sa usa ka adlaw.
Budget lang sa sud-an
Kay mahal na hasta utan.
Siya nabuhi lang sa utang.
Siya si Jhonil,
Maayo mohubad og Iningles ngadto sa Binisaya
Duna’y barog, apan last year, nagdaot siya
Tumor mitubo sa iyang utok,
ug siya dili na kalakaw
Practically, vegetable na siya
Nagpabinisiya kay walay kwarta ikagasto para MRI
Maayo gani kay ang iyang sister naminyo og Kano
Maoy nag-finance sa iyang operasyon sa St. Luke’s.
Nakabalik na si Jhonil, ang among interpreter.
Siya si Dodo, ang among clerk of court.
Niwang lang gihapon.
Basin walay gikaon.
Ang iyang paper works sa korte pwerting haboga,
Labaw pa niya.
Dili na siya kahibalo mokatawa.
Ug ako si Ric
Ang ilang judge
Nia nagsulat niining maong balak
Alang kanila
Mopadako ako sa akong tiyan ug motiyabaw
Hangtod mora na ko og kabaw.
Mopataas sa akong bungot
Hangtod mora na ko og kagwang.
Mopataas sa akong mga kuko
Hangtod mora na ko og wakwak.
Magpagahigahi sa akong ulo
Hangtod mora na ko ug bato.
Gikan karon dili na ko maligo
Hangtod ako manimahong tawo
Aron mahibalo ang tanan
Sa sistemang wala nay kaayohan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Simbolismo Nimo Sa Mga Balak Ni Neruda
Ang imong duha ka lapalapa
Nagtalikod kang Neruda.
Nahimo silang mga tabil sa init
Nga adlaw nga misulay og halok
Sa imong balhiboon nga pusod.
Gipatong mo ang Five Decades
Of Poetry ni Neruda
Didto sa bahin sa imong lawas
Nga gitabonan sa puti nga panapton
Tapad sa Nature’s Spring mineral water
Ug sa imong dark shades.
Nahikatulog ka su’d sa imong mga damgo
Samtang ang imong mga lapalapa
Nahimong mga pako sa mga salampati
Nga dili kamaong molupad
Ngadto sa hanap kaayo nga mga panganod.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sestina Otiosa
Our great work, the Otia Merseiana,
Edited by learned Mister Sampson,
And supported by Professor Woodward,
Is financed by numerous Bogus Meetings
Hastily convened by Kuno Meyer
To impose upon the Man of Business.
All in vain! The accomplished Man of Business
Disapproves of Otia Merseiana,
Turns his back on Doctor Kuno Meyer;
Cannot be enticed by Mister Sampson,
To be present at the Bogus Meetings,
Though attended by Professor Woodward.
Little cares the staid Professor Woodward:
He, being something of a man of business,
Knows that not a hundred Bogus Meetings
To discuss the Otia Merseiana
Can involve himself and Mister Sampson
In the debts of Doctor Kuno Meyer.
So the poor deluded Kuno Meyer,
Unenlightened by Professor Woodward --
Whom, upon the word of Mister Sampson,
He believes to be a man of business
Fit to run the Otia Merseiana --
Keeps on calling endless Bogus Meetings.
Every week has now its Bogus Meetings,
Punctually convened by Kuno Meyer
In the name of Otia Merseiana:
Every other week Professor Woodward
Takes his place, and, as a man of business,
Audits the accounts with Mister Sampson.
He and impecunious Mister Sampson
Are the mainstay of the Bogus Meetings;
But the alienated Man of Business
Cannot be allured by Kuno Meyer
To attend and meet Professor Woodward,
Glory of the Otia Merseiana.
Kuno Meyer! Great Professor Woodward!
Bogus Meetings damn, for men of business,
Mister Sampson's Otia Merseiana.
poem by Sir Walter Raleigh
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Unsaon Pagkaon sa Impyerno?
24 August 2008
Sukara ang kahadlok sa init nga kaha
Aron imong isula sa dukot nga panggoberno
Ibutang sa imong plato samtang
Naay mga yawa sa imong atubangan
Kinamota ug usapa hangtod
mabusog ka uban sa mga bala
Hay...dili na uso ang tinidor ug
Kutsara, mao na, kaon na lang diha.
Kon ikaw mapul-an sa imong sud-an,
Uy, ang kahadlok pwede baya silian
Ania pa man sad ang hilaw nga paglaom
Ug isawsaw lang sa bahaw nga kalinaw
Ug kon ikaw mapaso, intawn
Ayaw kalimot og pag-ampo
poem by Cindy Velasquez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Tugon Ni Ogden Nash Sa Mga Bana
Aron kuno magbukal gihapon
Ang tuba diha sa hungot sa inyong kaminyoon
Kon ikaw ang bana ug nasayop ka
Ayaw daghag estorya, dawata.
Kon ikaw ang sakto, maghilomhilom na lang kuno ka.
Sa pagkadungog ni Jerry kabahin sa gisulti ni Ogden
Siya miiktin nga mora og baktin
Kay kuno nganong ingon ana man
Dili ba unfair? Nagtagay mi sa tuba
tupad sa gisumsuman nga kinilaw nga isda...
Migalot si Jerry. Mibangka og estorya
Kay kuno dili gyod siya magpa-under sa iyang asawa.
Wa pa mahuman ang iyang pagpunay og porma
Nadunggan niya ang tawag sa iyang asawa:
“Jer! Jer! Jer! Jer! Pauli na, kadali ba! '
Nayabo ang galon sa tuba nga iyang nasingkilan
Dihang kalit mikaratil siya'g dagan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!