Sa Gamay Pa Ako
Sa gamay pa ako gipakuyog ko nimo
Aron manginhas sa bukana, didto
Diin nagtagbo ang suba ug dagat, didto
Diin nangamang ang mga kinason,
Ang balat, ang mga gagmayng kasag,
Ug mga kugita. Ako nga dili pa kaayo
Suheto sa atong panginabuhi isip inahan
ug anak, sa imong pagpangita’g sud-an
Sa atong panihapon, nagkadam-ag-
Dam-ag taw’n ko sa danlog nga mga bato
Ug mga lumot. Nisyagit ko sa kasakit
Sa dihang natunok ko sa tuyom nga saag.
Gipaihi ko nimo ug imong gihidhiran
Ang akong lapa-lapa, duha na ang imong
Gipas-an sa akong katapolan- basket
sa atubangan, ako sa imong likoran.
Dihang ngitngit na, aduna na kita’y
Sud-an sa atong panihapon. Gihayagan
Sa lampara, naglugit kita sa mga unod
Ginamit ang alpirel samtang namati kita
Og drama kabahin sa mga sirena. Karon
Nga dako na ko, ikaw na ang gapandol-
Pandol sa atong nataran, sa atong karaan
Nga kusina. Labaw na sa lampara
Ang kahayag sa atong talad-kan-anan.
Dili ko ikaw biyaan, nay. Ako usab andam na
Pag-agak nimo sa imong paghinumdom
Sa atong panginhas dihang ako gamay pa.
- RIC S. BASTASA
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya
Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay
Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan
Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na
Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,
Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod
Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.
Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-
Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok
Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan
Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na
Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Inig Takdol Sa Bulan
alang sa mga balakeros y balakeras)
inig takdol na gani sa bulan
ayaw og katingala nga dunay manubo
sa kilid sa atong mga bukobuko
dili nato ikaulaw ang atong kaliwat
dili kita nila mabasol sa atong pagkapak-an
gisunod lang nato ang ilang mga panaw
dili nato ikaulaw ang atong pagkawakwak
anad na kita nianang pagtukaw
anad na kita kon kita unya isalikway
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Alang Sa Usa Ka Mangkoy Nga Balakero
Dunay daotan nga nahitabo.
Miabot ka kaganiha pa. Wa’y tingog.
Misu’d ka sa lawak. Nag-ilis. Niligid
Sa imong katre. Way tingog-tingog.
Isip pagtahod, ako pod
Naghilom-hilom lang.
Sa imong edad nga singkwenta,
Unsa bay tambag nga imong ikadalit
Sa akong mga pangutana?
Wala. Kamingaw ning atong ba’y.
Mora tag nagpuyo sa menteryo.
Ugma mobangon ka, magsulat
Og laing balak. Magtudlo ka na usab
Sa imong mga tinun-an kabahin
Sa usa ka balakero nga dili kaayo
Ganahan motingog.
Nagbukot ka sa habol. Gitupong
Ang imong duha ka tiil aron ka
Masigo. Igo ra kong naglingo-lingo.
Sirad-an ko ang imong pultahan-
Balik ka ni Nanay. Sa iyang sabakan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Pagbalik Nato Dinhi
(hubad sa Iningles nga balak ni Mark Strand)
Nabuhat nato ang atong gusto.
Atong gibulabog ang mga damgo, gipalabi nato ang dagkong kakugi.
Ang matag usa kanato, naghangop sa kagul-anan
Ug atong gidapit ang kapildihon sama sa usa ka naandan nga dili maputol.
Ug karon ania kita dinhi.
Ang panihapon andam na ug dili ta mangaon.
Ang karne naglingkod sa tin-aw nga lanaw sa iyang sulaan.
Nagpaabot ang bino.
Pag-abot dinhi
Anaa ang ganti: kay walay gisaad, wala usa’y pagadalhon.
Wala tay kasingkasing o makaluwas nga kaambong,
Walay dapit nga kapaingnan, wala'y katarongan nga kita magpabilin.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos Para Sa Bathalad
Ang mga ligbos
Human sa linti ug kilat ug sa makusog nga ulan
Kagabii segurado ako nga pagkaugma sa buntag
Manurok gayod ang daghang ligbos sa
Daplin sa punuan sa mga saging
Andamon ko ang akong basket nga uway
Aron ako kining pamuniton ug itugyan
Ko kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay mo
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong mga
Gipanglabay kadtong imong gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas
Kay ako silang pagasud-ongon ug otro
Sa lubog nga kahayag sa akong lampara sud sa akong kwarto
Ug sa Hinay-hinay ilukip ko sila sa
Pahina sa akong mga libro
Pangitaon ko ang rason kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalibang sayo sa buntag
Morag mogawas na gayod
Kagawson na
Midagan ka paingon
Sa lugar diin nimo
Kini siya ihulog
Pag-abot gihubo nimo
Ang imong gisuot
Milingkod ka
Mipiyong sa imong
Mga mata
Mitakilid mipatunga
Mihawid sa kilid
Mipiyong pag-usab
Miagulo sa kalami
Lamog ang kasakit
Gamay morag maingon
Ingon ang imong
Pagbati sa dihang
Migawas na silang
Tanan. Nakaingon ka
Og hay kahayahay!
Nalibang ka lang
Sa imong nakaon
Nga santol, pinya
Og kinilaw nga bolinaw.
Nabasa nimo ang
Usa ka sinulat sa usa
Ka banggiitan nga
Amerkano nga kining
Klaseng panghitabo
Diha sa imong sampot
Og sa imong pantawan
Usa ka dakong kalipay
Sama sa paghimugso
Sa usa ka himsog nga
Balak. Busa paglipay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sama Sa Usa Ka Suba
Ang kinabuhi kuno sama sa usa ka suba
Diin nato gihinay-hinay og hulog
Ang mga talulot sa atong mga bulak,
Hinay-hinay og kuyog sa dagan sa tubig
Hangtod nga layo na kini sa atong
Panglantaw, ug isunod nato paghatag
Ang atong mga dahon, hinay hinay lang
Gihapon nga atong ipaanod ug ang atong
Mga sanga ato usab nga ipiyal sa suba
Sa atong kinabuhi hangtod nga mahurot na
Ang tanan natong mahatag. Tan-awon nato
Atong bulsa kon duna pa ba kitay mahatag
Kay kon wala na, moabot na ang dili
Kapugngan. Ihatag na nato ang atong
Lawas, ug dayon ang atong kalag.
Kasagaran buot nato nga magpabilin
Apan dili kini mahimo. Anaa ang balaod
Sa suba ug sa mga talulot sa mga bulak.
Ipaanod ang tanan. Ang tanan gayod.
Atong iuli pinaagi sa pagpaanod.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mga Ligbos
Nunot sa dugdog ug kilat lakip sa kusog nga ulan
Kagabii, segurado ko nga pagkaugma sa buntag
Manurok gyod ang daghang ligbos
Sa daplin sa punoan sa mga saging.
Andamon ko ang basket nga uway
Aron pamuniton nako ug itugyan
Kini sa imong mga kamot
Sa dakong pagsalig sa imong kahanas.
Ilain mo ang mga makaon ug ilabay
Gawas sa kusina ang mga makalanag
Sa atong lawas.
Apan sa pag-abot na usab sa kagabhion
Pamuniton ko pag-usab kadtong imong
Mga gipanglabay ug ang mga gihusgahan
Nga makalanag sa akong lawas.
Sud-ongon ko sila og otro sa lubog
Nga kahayag sa akong lampara su’d
Sa akong kwarto ug sa hinay-hinay
Isukip ko sila sa ahina sa akong mga libro.
Pangitaon ko ang hinungdan kon ngano.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Mahimong Tore
kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan
ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa
gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw
apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sentro Sa Uniberso
Ug miabot ang adlaw nga gihimo
nimong sentro ang kaugalingon
sa imong uniberso.
Ikaw ang adlaw. Milingkod ka sa tunga
Sa imong balay. Ang mga lingkoranan, lamesa,
Ug mga aparador mao ang imong mga planeta.
Mipiyong ka, ug gihipos mo
Ang imong mga bukton. Gikumo nimo
Imong mga tudlo. Ikaw ang adlaw.
Ikaw ang sentro sa tanang mga nag-alirong nimo.
Nahimong kawanangan ang imong kwarto.
Ang kahayag nga nanglusot sa buslot
Sa imong bungbong ug atop mao
ang mga bitoon, ug ang bulan mao ang planggana
Sa imong pansayan. Naghimo ka sa kaugalingong
Luna sa kawanangan. Pagkahilom. Pagkanindot
Sa dihang nagsugod na ang imong paglutaw
Ug pagsibog layo sa imong gilingkoran.
Nindot ang paglawig. Morag usa ka sakayan
Sa tunga sa lawod sa dagat. Buntag na. Misulod
Ang imong iro. Mipaghot. Mikiwil ang ikog
U mitila sa imong mga tiil ug kamot. Mitan-aw
Sa iyang amo: opaw, pangag, nangunot ang agtang,
Walay panghinguko, taas ang bungot,
Walay kaligo, dako og tiyan, walay pamahaw.
Gigutom. Nagpiyong. Nagpakaaron-ingnon.
Mipaghot ang iro. Mitapad. Nagpaabot. Kay labaw
Sa tanan, alang niya, ikaw ang kamatuoran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pakig-away Kanako, Ayaw, Kay Imo Ko
pakig-away kanako ayaw
magkuyog kitang duha, hinonoa
sa atong nag-ung-ong nga
tam-is kaayong mga lusok
sa atong gugma
dili nato iluwa, hinonoa,
atong usapon, atong tilaan
sa atong mga dila
ilad-ok ang kalami
sulod sa atong mga
naglaway nga mga
tilaok
===============english translation==================
fight me not, think
fight me not
we shall be together, forgive
in this love impending
spit it not, think,
let us chew, and lick
with our tongues
and swallow the taste
of its sweetness
inside our wetting
throats.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia
i
Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.
ii
Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.
iii
Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion
iv
Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Hingtundan Nga Kuno Akong Gimahal
Sa tiilan sa taas nga bangaw
Anaa ang sulbad sa atong kamingaw.
Sa habog nga bung-aw
Pangitaa ang tungaw.
Gaksa ang iro nga maayong moaw-aw
Dayon sakay sa tambok nga kabaw.
Didto ta magkita sa Davao.
Himamata ang akong kataw.
Sublion ta ang atong mga laraw-
Supaon ang mais, apil na ang pakaw.
Dili ko matukib ang akong kamingaw.
Ang akong kaulag dili na kini tiaw-tiaw.
Kanus-a ba kita magkita sa isla sa Talicod?
Katol na baya kaayo ang akong likod.
Kalimti ako ayaw, pangitaon ko ang katagbaw
Dia ko gapaabot tapad sa plato nga bahaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban 2
Sa imong kagamay- labaw
Gamay sa tungaw- sa ginagmay kulisaw
Sa kang Nanay ug Tatay kanunay gyod ka'g
Palaban
Patay na sila. Midako ka na-
Dako-dako gamay sa tadyaw-
wala na ka'y kadaganan kon dunay mangaway
O manaway. Wa nay molaban nimo.
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang.
Apan sa kadugay nga dagan-dagan
Ug tago-tago, nakat-on ka ra gyod
Sa kaisog sa pag-inusara. Natagboan nimo
Kanang molaban gayod nimo.
Kanang mag-lig-on nimo kanunay.
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin.
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay malisang ka. Pananglitan dihang
Miabot ang balita sa cancer. Giluom mo lang kini
hangtod mikubol sa imong atay.
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw.
Mikitiw ang imong mga tudlo.
Mitig-a ang imong kasingkasing.
Wala kini malumoy.
Milantip ang imong hunahuna.
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong
Mga wa maparog nga pagtuo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi.
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!