En.Citatepedia^®.ro

Abi Nimo Og Sikat Ka Na Kay Usa Ka Na Ka Magbabalak

ayaw pailad sa imong kaugalingon
kon moingon sila nga ikaw sikat
dako kana nga bakak

abi nimo og sikat ka na
kay kuno ikaw
usa na ka magbabalak sama kanila
momata inig kaadlawon
aron kunohay mamati

sa mga tingog sa awit sa mga gangis
nga gihimo sa ginoo alang lang
kanimo

abi nimo og usa ka na ka halangdon
nga tawo nga pagapurongpurongan
sa usa ka korona sa kahayag
nga gimugna alang lang
sa bulan ug mga bitoon
ug sa adlaw ug usab
kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka magbabalak
tighawid sa lapis
tigtuplok sa mga letra
sa imong computer
tigpatik sa dugay na nga ania dinhi
tig-aninaw sa mga karaan nga butang
nga dili imo kay kini sila nauna na
sa ilang tagsa-tagsa ka yugto
ug panahon sa ilang kinabuhi
ug pagkamatay

nagtikawtikaw na samtang wala pa gani
matawo ang imong mga lolo og lola
samtang wala pa gani
nangulag ang imong
papa ug mama

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga dili nila madungog ug kon madungog man
dili gani nila paminawon kay
daghan pa kaayo silag buluhaton

ang pagtanom sa mga lagotmon
ang pagpangisda ug pagpamaling
ang pagpamasol
ang pagtikad sa yuta
ang paglakawlakaw aron pagpangita

sa mga liso nga itusok sa abono nga yuta
ang pagsalom sa mga suba
ang pag-abli sa mga nasirad-an
ang pagtuktok sa mga pultahan
ang pagtukod sa mga pinuy-anan
ang pagsunog sa mga kagulangan
ang pagputol sa mga kahoy
ug pagtanom na usab niini
ang paghimo sa mga tulay
ang pagtumpag sa mga pangpang
ang paghimo og mga pader
aron usab
sila mabuhi sama kanimo

sayop ka
usa ka lamang ka tingog
nga molabay
usa ka lamang ka hapdos
nga dili matambalan
usa ka lamang ka pangagho
nga motapad sa bungbong
ug dayon mawala kay gidagit
sa bugnaw nga hangin

dili ka sikat
tan-awa ang imong kaugalingon
nga migusbat ang imong gisi nga karsones
ang imong bulingon nga polo shirt
ang imong gidalikdik nga dughan
ang imong kuko nga wala maputol og bulingon
mora ka og iring nga nagpunay
og kawras sa haligi nga dili
maparog ug sa katapusan
mokatkat paingon sa atop
sa udtong tutok molantaw
sa mga bungtod ug mga panganod
ug igo lang nga miingon

pagkamingaw diay
pagkaalimuot sa akong kahimtang

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ning sud sa kasamok

Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.

Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.

Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.

Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.

Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?

Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan

Sila nga imong
Nabuntog.

Ania ako
Nagtagad kanimo

Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.

Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel

Tan-awon ta lang!

Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pulong Sa Bakakon

wala diay kuno
magpuyo ang
imong mga pulong sa
imong balay?

gilay-an gilayaan
diay ang imong
mga pulong sa
kahalayo sa imong
gipuy-an

asa ka naman
diay? dia ang imong
mga pulong nga
imong gibuhian
nagpaabot kanimo

dili nila gustong usbon
ang inyong gikasabutan
nangita lamang sila
sa hustisya ug katumanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang pagkamatuoron sa balak alang lang kanako

Wala kana sa ritmo
Sa sukod, sa mensahe

Dili usab kana
Dula dula lang sa pulong

Baid baid sa dila aron
Lang kini mahait

Para kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Sa kadali ikaw
Mibangon
Mihapuhap
Sa bun-og sa
Imong agtang
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
aping
Kay gustong
Mobalik pagsulod
Sa lam-aw
Sa naghibi mo
nga baba

Gihapuhap mo
Lamang ang
Kasakit
Ug wala mo
Panumbalinga
Ang nagbato
Kanimo sama

Nining akong
Balak alang
Lang kanako

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Gabii

Ayaw kahadlok. Ang tingog sa linti
Tingog kana ni Tatay. Ang hagunos sa hangin
Tambag ka na ni Nanay. Ang kilat
Kihat kana ni Ibyang.

Katulog lang. Ayaw kabalaka kay niining

Nasod sa kalayo, ikaw ang tubig.
Sa imong balay sila mga anino
Lamang. Manglabay lang sila.
Ikaw ang tinood nga lawas.
Ug magpabilin ka.

Kon makakita ka og
Sigbin nga nagtuwad sa imong salog,
Ayaw kahadlok. Ikaw kana nga gisulaya’g
Lumping sa kahayag sa bulan
Ia imong bintana diin
Daghang lumot.

Basa ang siradora. Ayaw kahadlok
singot lang kana ug mga higala mo sila.
Tinuloan sa imong atop nga buslot.
Miulan na. Nagsugod na
Og tulo. Ayaw kahadlok
Nga ikaw mabasa. Miyukbo lang nimo
Ang langit. Gihatdan ka lamang
Sa daghang linya sa imong
Mga balak karong gabhiona.

Ug anaa na pod ang mga baki,
Pamatia. Nagsugod na og pangharana.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia

i

Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.

ii

Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.

iii

Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion

iv

Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kay Ang Tanan Lumalabay Lang

Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.

Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.

Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.

Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pagkamatinooron Sa Usa Ka Balak

Wala kana sa ritmo,
Sa sukod, sa mensahe.

Dili usab kana
Dula-dula lang sa pulong
Ug baid-baid sa dila aron
kini mahait.

Alang kanako
Ang balak mao
Ang pagbalos
Sa nagbato kanimo
Naigo ka sa agtang
Ug ikaw
Nawad-an kadyot sa
Panimuot ug
Unya mibangon,
Mihapuhap sa bun-og
Sa imong agtang.
Mipahid sa dugo
Nga milatay
Sa tulay sa imong
Ilong tabok sa
Tampi sa imong
Aping kay buot
Mobalik pagsulod
Sa lim-aw
Sa nagtibi mo
nga baba.

Gihapuhap mo
Ang kasakit
Ug wala panumbalinga
Ang nagbato sama

Niining akong balak
Alang lang kanako.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang

Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.

Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.

Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.

Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.

Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Alang Sa Usa Ka Mangkoy Nga Balakero

Dunay daotan nga nahitabo.
Miabot ka kaganiha pa. Wa’y tingog.
Misu’d ka sa lawak. Nag-ilis. Niligid
Sa imong katre. Way tingog-tingog.
Isip pagtahod, ako pod
Naghilom-hilom lang.

Sa imong edad nga singkwenta,
Unsa bay tambag nga imong ikadalit
Sa akong mga pangutana?
Wala. Kamingaw ning atong ba’y.
Mora tag nagpuyo sa menteryo.
Ugma mobangon ka, magsulat
Og laing balak. Magtudlo ka na usab
Sa imong mga tinun-an kabahin
Sa usa ka balakero nga dili kaayo
Ganahan motingog.

Nagbukot ka sa habol. Gitupong
Ang imong duha ka tiil aron ka
Masigo. Igo ra kong naglingo-lingo.

Sirad-an ko ang imong pultahan-
Balik ka ni Nanay. Sa iyang sabakan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Dili Mahilabtan

Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.

Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.

Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?

Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.

Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw

Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Eskizo

imong gihimong yano ang tanan ang imong kaugalingon mao na lamang ang imong duha ka dunggan duha ka mata ug duha ka tiil gipapas nimo ang ilong kay dili na nimo kinahanglan ang gahom sa pagsimhot apil ang imong mga tudlo kay sa imong kadugayon gilaayan ka na sa mga kalipay niaanang paghikaphikap og paghapuhap milakat ka usa ka gabii niana mitan-aw ka sa luyo subay sa usa ka dalan nga gidan-agan sa usa ka bulan nga nagpahiyom kanimo nga dunay bungot ug imo pa untang gitutukan pag-ayo usa ka iring nga gustong mohapwag kanimo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag

Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.

Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka

Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.

Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.

Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.

Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Mga Sagbot Nga Haskang Hiloma

kahibawong motago ang mga kasakit
og kahiubos sa usa ka dapit diin dili na
sila makit-an
morag mga tagolilong
morag aso
morag mga hinungaw sa init
kaayo nga yuta nga kalit lang
giulan sa usa ka kaudtohon
sa Marso

ang imong makita mao na lamang
ang pahiyom sa adlaw
nga mihalok sa yuta nga
kaganiha nag-alburoto

ang imong mabati mao na lamang
ang huyohoy sa hangin
ang awit sa usa ka tamsi nga mibatog
sa punoan sa bayabas

ang imong makita mao na lamang
ang mga pungpong sa mga hinog
nga bunga nga andam na nga mahulog
diha sa kasagbotan
nga haskang hiloma

diha sa imong pahiyom
nga haskang hilawa

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Usa Ka Pula Nga Rosas Sa Kilid Sa Bungtod

nakita ko ikaw, bag-o
nga mibuswak didto
sa tiilan sa bungtod

buot nakong kutloon ko
ikaw aron akong dalhon
sa akong balay sulod
sa bulsa dap-ig
sa akong dughan

apan sa imong katahom
giwakli nako ang kamatayon
ug gitanom akong kaugalingon
sa imong kiliran

buot kong motubo
ug mobuswak usab sama
kanimo bisan og ako nasayod
nga kini mahitabo lamang
su'd sa usa ka adlaw

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ayaw Ko Ilara

palihug lang langga ayaw ko ilara
nianang imong usa ka nipis nga halok

ayaw awata ang mga ngabil ni hudas
ayaw ako og ilara sa paglutaw diha
sa mabaw nga sapa kay ako dili na bata
nga molangoy ug motidlom
padulong sa imong dughan

dugay ra akong nahimong bato
ug dili na malumos sa imong dagayday

palihug lang ayaw na ko ilara
sa imong gamay kaayo nga halok
kay dili na kana nako mabati
ug ayaw ko paambita anang mga lamigas
nga gadimdim sa katam-is

pasagdi ang mga langgam magpabilin
sa ilang mga salag silong sa imong simod
nga bugnaw pa sa mga dahon sa kahoy

dugay nang milayas ang mga langgam
dugay nang nangamatay ang mga lamigas

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara

Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.

Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.

Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.

Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.

Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Unsaon ba paghinuktok?

Molingkod ka
Sa usa ka silya
Nga tapad sa usa
Ka bongbong
O haligi nga lig-on

Idap-ig mo ang
Imong ulo diin ang
Imong mga buhok
Walay sudlay

Misamot ka kulong
Kay wala kay
Kaligo og kagahapon
Gipalid kini sa
Hangin daplin
Sa baybayon diin
Ikaw naglakaw
Nga nag-inusara

Iliraw liraw nimo ang
Imong mga mata
Hangtod mohunong
Kini dapit sa imong
Agtang nga morag
Dunay gidudahan
Nga daotang
Mahitabo sa imong
Likod

Apan moabot na
Ang pagsugod
Sa paghinuktok
Diin ang baba
Matulog kay
Ang imong utok
Magsugod na
Ug panaw

Paingon sa usa
Ka layo nga
Dapit kadtong
Dili na nila
Maabot sa
Ilang kabalaka

Hunong kadyot.
Ang kadyot
Mahimong dugay

Mamati ka
Sa usa ka
Classical nga
Musika
Dayon imong
Pahinayan
Ang kakusgon
Sa mga nota
Sa piano
Ni Mozart

Modagan ang
Panahon nga
Morag hinay
Nga huyop sa
Hangin

Hangtod ikaw
Mahikatulog
Og mawala
Diha sa sulod
Sa imong
Mabulukon
Nga mga damgo

Ambot og
Makahinumdom
Ka pa ba.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pag-abot Sa Saktong Panahon

(kinamote nga pagbinisaya sa balak ni Derek Walcott, 'Love after love”)

Moabot ang panahon
Diin, sa tumang kasadya,
Imong sugaton ang pag-abot sa imong kaugalingon
Sa imong pultahan, sa imong samin,
Ug kamong duha magpahiyom sa inyong panagkita.

Moingon siya, Lingkod. Kaon.
Imong na usab nga higugmaon ang estranghero
Nga mao ra pud baya ikaw.
Tagayan sa bino.Tagaan og pan. Ibalik ang imong kasingkasing
Sa imong kaugalingon, sa estranghero
Nga nagmahal kanimo

Sa tibuok nimong kinabuhi, nga imong gisalikway
Tungod sa laing tawo, siya kinasingkasing nga nakighimamat kanimo
Kuhaa ang mga sulat sa kabinet,

Ang mga larawan, ang mga sulat sa kahiubos.
Paniti ang imong dagway sa samin
Lingkod. Pagpista sa imong kinabuhi.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!