Unsaon ba paghinuktok?
Molingkod ka
Sa usa ka silya
Nga tapad sa usa
Ka bongbong
O haligi nga lig-on
Idap-ig mo ang
Imong ulo diin ang
Imong mga buhok
Walay sudlay
Misamot ka kulong
Kay wala kay
Kaligo og kagahapon
Gipalid kini sa
Hangin daplin
Sa baybayon diin
Ikaw naglakaw
Nga nag-inusara
Iliraw liraw nimo ang
Imong mga mata
Hangtod mohunong
Kini dapit sa imong
Agtang nga morag
Dunay gidudahan
Nga daotang
Mahitabo sa imong
Likod
Apan moabot na
Ang pagsugod
Sa paghinuktok
Diin ang baba
Matulog kay
Ang imong utok
Magsugod na
Ug panaw
Paingon sa usa
Ka layo nga
Dapit kadtong
Dili na nila
Maabot sa
Ilang kabalaka
Hunong kadyot.
Ang kadyot
Mahimong dugay
Mamati ka
Sa usa ka
Classical nga
Musika
Dayon imong
Pahinayan
Ang kakusgon
Sa mga nota
Sa piano
Ni Mozart
Modagan ang
Panahon nga
Morag hinay
Nga huyop sa
Hangin
Hangtod ikaw
Mahikatulog
Og mawala
Diha sa sulod
Sa imong
Mabulukon
Nga mga damgo
Ambot og
Makahinumdom
Ka pa ba.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mugna
kamao kang magmugna ug palasyo
sa tungatunga sa isla sa halayong baybayon
diin taralon mo ang imong pagkamasulob-on
aron unta ikaw magmalipayon
sa tanang higayon
maghimo ka ug paraiso
diin ikaw mao si eba ug siya si adan
hubo kamo apan dili ngil-ad
walay halas ngadto
ug walay mansanas
manga o makopa
ang imong ibutang isip prutas
mamati ka sa pulong sa diyos
aron walay mamahimong sala
aron walay silotan ug mag-antos
pagka-anindot sa imong mugna
palasyo man o paraiso
kamo lang duha ni adan ug ni eba
ug ang Diyos
mao kini ang imong mugna
apan wala dinhi ang ugma
kay bakak ang tanan
ug walay kamatuoran
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalibang sayo sa buntag
Morag mogawas na gayod
Kagawson na
Midagan ka paingon
Sa lugar diin nimo
Kini siya ihulog
Pag-abot gihubo nimo
Ang imong gisuot
Milingkod ka
Mipiyong sa imong
Mga mata
Mitakilid mipatunga
Mihawid sa kilid
Mipiyong pag-usab
Miagulo sa kalami
Lamog ang kasakit
Gamay morag maingon
Ingon ang imong
Pagbati sa dihang
Migawas na silang
Tanan. Nakaingon ka
Og hay kahayahay!
Nalibang ka lang
Sa imong nakaon
Nga santol, pinya
Og kinilaw nga bolinaw.
Nabasa nimo ang
Usa ka sinulat sa usa
Ka banggiitan nga
Amerkano nga kining
Klaseng panghitabo
Diha sa imong sampot
Og sa imong pantawan
Usa ka dakong kalipay
Sama sa paghimugso
Sa usa ka himsog nga
Balak. Busa paglipay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban 2
Sa imong kagamay- labaw
Gamay sa tungaw- sa ginagmay kulisaw
Sa kang Nanay ug Tatay kanunay gyod ka'g
Palaban
Patay na sila. Midako ka na-
Dako-dako gamay sa tadyaw-
wala na ka'y kadaganan kon dunay mangaway
O manaway. Wa nay molaban nimo.
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang.
Apan sa kadugay nga dagan-dagan
Ug tago-tago, nakat-on ka ra gyod
Sa kaisog sa pag-inusara. Natagboan nimo
Kanang molaban gayod nimo.
Kanang mag-lig-on nimo kanunay.
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin.
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay malisang ka. Pananglitan dihang
Miabot ang balita sa cancer. Giluom mo lang kini
hangtod mikubol sa imong atay.
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw.
Mikitiw ang imong mga tudlo.
Mitig-a ang imong kasingkasing.
Wala kini malumoy.
Milantip ang imong hunahuna.
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong
Mga wa maparog nga pagtuo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi.
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sentro Sa Uniberso
Ug miabot ang adlaw nga gihimo
nimong sentro ang kaugalingon
sa imong uniberso.
Ikaw ang adlaw. Milingkod ka sa tunga
Sa imong balay. Ang mga lingkoranan, lamesa,
Ug mga aparador mao ang imong mga planeta.
Mipiyong ka, ug gihipos mo
Ang imong mga bukton. Gikumo nimo
Imong mga tudlo. Ikaw ang adlaw.
Ikaw ang sentro sa tanang mga nag-alirong nimo.
Nahimong kawanangan ang imong kwarto.
Ang kahayag nga nanglusot sa buslot
Sa imong bungbong ug atop mao
ang mga bitoon, ug ang bulan mao ang planggana
Sa imong pansayan. Naghimo ka sa kaugalingong
Luna sa kawanangan. Pagkahilom. Pagkanindot
Sa dihang nagsugod na ang imong paglutaw
Ug pagsibog layo sa imong gilingkoran.
Nindot ang paglawig. Morag usa ka sakayan
Sa tunga sa lawod sa dagat. Buntag na. Misulod
Ang imong iro. Mipaghot. Mikiwil ang ikog
U mitila sa imong mga tiil ug kamot. Mitan-aw
Sa iyang amo: opaw, pangag, nangunot ang agtang,
Walay panghinguko, taas ang bungot,
Walay kaligo, dako og tiyan, walay pamahaw.
Gigutom. Nagpiyong. Nagpakaaron-ingnon.
Mipaghot ang iro. Mitapad. Nagpaabot. Kay labaw
Sa tanan, alang niya, ikaw ang kamatuoran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Mga Sagbot Nga Haskang Hiloma
kahibawong motago ang mga kasakit
og kahiubos sa usa ka dapit diin dili na
sila makit-an
morag mga tagolilong
morag aso
morag mga hinungaw sa init
kaayo nga yuta nga kalit lang
giulan sa usa ka kaudtohon
sa Marso
ang imong makita mao na lamang
ang pahiyom sa adlaw
nga mihalok sa yuta nga
kaganiha nag-alburoto
ang imong mabati mao na lamang
ang huyohoy sa hangin
ang awit sa usa ka tamsi nga mibatog
sa punoan sa bayabas
ang imong makita mao na lamang
ang mga pungpong sa mga hinog
nga bunga nga andam na nga mahulog
diha sa kasagbotan
nga haskang hiloma
diha sa imong pahiyom
nga haskang hilawa
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Buhagay
Inig tapad sa akong nawong
Diha sa imong kilid
Dapit sa ubos sa imong
Kahumot og kaanyag
Pangitaon ko ang buhagay
Sa mga bugnaw nga busay.
Damgohon sa akong ngabil
Ug dila ang imong katam-is,
Kaaslom, kaasgad, ang tanan
Apil na gani ang kapait
Kay alang kanako ikaw
Akong salomon, akong tilaan
Akong kitkiton sa ilalom
Sa imong mga suba ug dagat
Sa pusod sa imong mga langob
Sa mga kangiob diin ako
Ang kabo sa kahayag
Ang kainit sa dila ug ako
Ang baba, ang tilaok,
Ang liog, ang dughan.
Paimna kining giuhaw.
Dawata ang akong dila.
Paaka ako ug kan-a.
Tun-la ako tagoi ako.
Diha sa lawak sa imong
Kalag ako mobuhagay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kahinangop
ang kahinangop usahay magtudlo
kanato kon unsa ang besobeso
sa una pa lang kana
apan sa kadugay sa panahon
sa paglabay niini sa kalit morag
kagahapon lamang sa atong kabatan-on
unya sa imong pagmata
makita mo sugod ang kunot nga
mitapot sa imong agtang ug dayon
mahinumdm ka sa kahinangop
ug karon moabot sila
kadtong imong mga minahal
gikan sa America, Canada, Japan
Singapore, Dubai
(siempre nangita ug kwarta
sa kalisud sa panahon karon)
ug sa tumang kahinangop
mogakos ka, mohilak, mokatawa,
mogakos pag-usab, mopiyong sa
imong mga mata, morag anaa ka
galutaw sa panganod, sa walay
katingala, nakat-on ka sa mga
kinaiya sa usa ka kahinangop
hugot nga bakos sa gugma
hugot ug mas hugot pa tungod
kay bisan sa kalayo ug sa kapait
nangabot nga buhi ang imong
mga hinigugma: mga anak, mga apo,
ug mga hulagway sa imong bana.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban
Sa imong kagamay
Labaw gamay sa kadako sa tungaw
Sa ginagmay kulisaw
Sa kang nanay ug tatay sige jud kag
Palaban
Ug si nanay ug tatay
Tungod sa imong kagamay
Nga labaw gamay sa kadako sa tungaw
Andam gayod kanunay
Kanimo molaban kay ikaw sige man pod nga
Palaban
Patay na sila, midako ka na, dako dako gamay
Sa tadjao
Wa ka nay kadaganan kon dunay mangaway
O manaway
Wa nay kanimo
Molaban
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang
Apan sa kadugay nga dagan-dagan ug tago-tago
Nakat-on ka ra gayod
Sa kaisog sa pag-inusara
Natagboan nimo ang bag-o nimong nanay ug tatay
Kanang molaban gayod kanimo
Kanang mag-lig-on kanimo kanunay
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay nalisang ka sa dihang miabot ang
Balita sa kanser
Giluom mo lang kani hangtod kini
Mikobol sa imong atay
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw
Mikitiw ang imong mga tudlo
Mitig-a ang imong kasingkasing
Wala kini malumoy
Milantip ang imong hunahuna
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong mga
Wa maparog nga pagtoo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ugma Na Lang Gayod
sayo sa kaadlawon ikaw nahigmata
apan ang imong lawas anaa buot pang
magpabilin uban sa habol ug ugnan
nanghawid pa ang imong galamhan
sa imong mga damgo nga imong
gihinayhinayan og hapyod
sagad gayod nga ang imong matutokan
mao ang kangiob pa sa lapad
ug duol kaayo nga kisame
nagapos pa ang mga pulong sa imong baba
walay litok nga buot mogawas
ug ang imong mga hunahuna
nanggimok ug nahikot
sa imong nagkatuagsa nga buhok
unsa na pod kaha ang mahitabo karong adlawa
balik sa trabaho sa matag adlaw
balik sa mga kisaw sa ordinaryong kalihokan
sa imong mga kamot ug mga tiil
wala nay mga pako wala na
ang mga paglutawlutaw
sa kawanangan ug sa mga bitoon
nga gitinguhang kuhiton lakip
sa bulan nga buot nimong pakigsultihan
sa imong atubangan anaa ang mga nagtubo
nga mga papeles mga folders mga basahonon
ilubong mo una ang imong kaugalingon
sama sa usa ka tinagoan nga sulat
nga ugma na lang nimo basahon pag-ayo
unya na unya na lang
ang kabahin kanako
sa pag-abot sa laing gabii
ikaw mahanaw sama sa usa ka gamayng bato
nga imong gilabay sa tunga sa kangitngit
nahulog didto sa tunga sa mga kakahoyan
apan wala kay laraw nga imong kuhaoon pagbalik
ug kon imo mang sulayan pagkuha anaa diha
ang imong mga pasumangil
ugma na lang ugma na lang gayod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Saktong Panahon
(kinamote nga pagbinisaya sa balak ni Derek Walcott, 'Love after love”)
Moabot ang panahon
Diin, sa tumang kasadya,
Imong sugaton ang pag-abot sa imong kaugalingon
Sa imong pultahan, sa imong samin,
Ug kamong duha magpahiyom sa inyong panagkita.
Moingon siya, Lingkod. Kaon.
Imong na usab nga higugmaon ang estranghero
Nga mao ra pud baya ikaw.
Tagayan sa bino.Tagaan og pan. Ibalik ang imong kasingkasing
Sa imong kaugalingon, sa estranghero
Nga nagmahal kanimo
Sa tibuok nimong kinabuhi, nga imong gisalikway
Tungod sa laing tawo, siya kinasingkasing nga nakighimamat kanimo
Kuhaa ang mga sulat sa kabinet,
Ang mga larawan, ang mga sulat sa kahiubos.
Paniti ang imong dagway sa samin
Lingkod. Pagpista sa imong kinabuhi.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag
Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.
Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka
Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.
Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.
Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.
Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pulong Sa Bakakon
wala diay kuno
magpuyo ang
imong mga pulong sa
imong balay?
gilay-an gilayaan
diay ang imong
mga pulong sa
kahalayo sa imong
gipuy-an
asa ka naman
diay? dia ang imong
mga pulong nga
imong gibuhian
nagpaabot kanimo
dili nila gustong usbon
ang inyong gikasabutan
nangita lamang sila
sa hustisya ug katumanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang
Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.
Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.
Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.
Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kay Ang Tanan Lumalabay Lang
Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.
Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.
Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?
Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.
Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!