Ang Balay Ni Konsay Og Ni Tiago
sa dihang nagbulag na si konsay ug tiago
gibiyaan nila ang balay nga ilang gitukod
daplin sa baybayon
sa paglabay sa panahon
ang mga bintana morag mga mata sa buta
ang mga pultahan nga kanunay nanirado
sa kadugayan nadugta sa kamingaw ug katugnaw
ang mga bitoon didto wala na mangidhat
ug ang panganod ug hangin nahisama
sa mga kwaknit nagsige'g panglupad lapos-
lapos sa mga nangabuta nga bintana
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Unsaon ba paghinuktok?
Molingkod ka
Sa usa ka silya
Nga tapad sa usa
Ka bongbong
O haligi nga lig-on
Idap-ig mo ang
Imong ulo diin ang
Imong mga buhok
Walay sudlay
Misamot ka kulong
Kay wala kay
Kaligo og kagahapon
Gipalid kini sa
Hangin daplin
Sa baybayon diin
Ikaw naglakaw
Nga nag-inusara
Iliraw liraw nimo ang
Imong mga mata
Hangtod mohunong
Kini dapit sa imong
Agtang nga morag
Dunay gidudahan
Nga daotang
Mahitabo sa imong
Likod
Apan moabot na
Ang pagsugod
Sa paghinuktok
Diin ang baba
Matulog kay
Ang imong utok
Magsugod na
Ug panaw
Paingon sa usa
Ka layo nga
Dapit kadtong
Dili na nila
Maabot sa
Ilang kabalaka
Hunong kadyot.
Ang kadyot
Mahimong dugay
Mamati ka
Sa usa ka
Classical nga
Musika
Dayon imong
Pahinayan
Ang kakusgon
Sa mga nota
Sa piano
Ni Mozart
Modagan ang
Panahon nga
Morag hinay
Nga huyop sa
Hangin
Hangtod ikaw
Mahikatulog
Og mawala
Diha sa sulod
Sa imong
Mabulukon
Nga mga damgo
Ambot og
Makahinumdom
Ka pa ba.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Didto Sa Sulod Sa Langob
Didto sa sulod sa langob sa karaan
Nga simbahan
Adtoa ug pangitaa ang kamatuoran.
Abli ang tugas nga pultahan
Wala kini trangkahe ug puthaw
Nga kandado
Sulod didto. Sulod na.
Padayon didto sa unahan
Sulod pa gayod hangtod
Didto sa utlanan.
Makita mo ang daghan
Nga mga gagmayng bintana
Nga gidan-agan sa ginagmayng
Kahayag sa putli nga adlaw.
Nakita mo na ba kini didto sa karaang
Simbahan sa Baclayon? Kon mao,
Nganong karon moingon ka man
Nga wala ka kaayo’y kapilian?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Mga Panganod
sa pag-abot sa mga panganod
sa ibabaw sa atop
sa akong mga panglantaw
dili ko na ilarawan pa ang kasubo
ug dili na ako mamati
sa ilang mga pagbakho aron
isugid ug imantala ko kini kanimo
dili ko na lantawon unya puhon
ang pagbaha sa kasakit
hapit na mahilis ang akong mga mata
ug akong mga kamot ug mga tiil buot nang
mokaratil ug dagan palayo kanako
panahon na sa pagbag-o
pagalikayan na nako ang pagbaguod,
ang pag-aginod ug pag-agulo
sa kagahapon apil na ang karon
panahon na ang paglabay
sa mga dahon sa kahiubos
nga hagbay rang nalaya
sunugon ko kini aron ang aso
maoy mosigilon sa ginoo
panahon na ang pagkuyog ko sa kalipay
bisag kini lumalabay
usbon ko na ang tanan
mokuyog ko sa mga kahoy
sa paggitib sa ilang mga sanga
sa ilang tukmang panahon
moadto ako sa luyo sa dag-om
nga panganod sa atop sa akong
huna-huna ug molipot
didto diin ang kahayag sa adlaw
alang kanatong tanan
mukuyog ba ikaw kanako?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Unsa Ang Panganod Sa Adlaw
Baliwala sa adlaw ang panganod
Busa ang panganod nakighinabi
Sa hangin. Gitayhop kini padulong
Sa bukid. Giabog kini paingon sa
Dagat ug mga suba. Sa kaguol
Sa panganod, nakigdula siya
Sa bukid, sa suba ug dagat. Wala
Damha, nanamkon siya ug
Nanganak og ulan. Nagpista
Ang bukid sa pagbukhad sa kabulakan,
Sa pagpamunga sa kakahoyan,
Ug ang dagat ug suba nagpadaghanay
Sa ilang mga isda ug suwaki.Nagmahay
Ang panganod sa iyang gidangatan.
Nag-inusara sa gabii ug nakighinabi
Sa takdol nga bulan nga nanglingla
Ang kahayag kay anggid-anggid ra
Sa adlaw nga iyang gimahal.
Naburos ang panganod ug nanganak
Ug daghang mga bitoon. Pagkaugma
Nagpalutawlutaw siya sa atubangan s
Sa gihigugmang Adlaw.Wala na
Sa kaugalingon. Walay kalibotan
Kon asa siya paingon. Gianod-anod
Sa pagtamay sa hangin. Baliewala lang
Sa iyang gihigugmang Adlaw.
Intawon pagkasakit sa nahitabo
Sa panganod. Nahisama siya kanako.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalaay
unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
We Shall Return There Again
kini ang wala na nimo makita
gusto nimong ilubong
ang imong hulagway
this is what you have not seen
you want to bury
those images
diha sa likod sa balay nga nipa
sa kilid sa punoan sa nangka
nga wala na mamunga
sa layo dili na nimo
at the back of your house made of nipa shingles
beside the langka tree
which did not bear fruits
at the distance you cannot
kaayo maklaro ang usa ka iro
nga puti nga dunay puntik
nga itom sa iyang wala nga mata
gutom nangarol bahong
patay nga baki
anymore see clearly that dog
with a black make on its eye
hungry and sickly and smelling
like a rotten dead toad
wala na'y tawo kining balaya
hagbay ra namong gibiyaan
no one lives in this house anymore
it was long ago that they left
ang nagpabilin lamang
mao angmga handurawan
nga nagpunay og hinuktok
sa kilid sa bintana
nga hagbay rang nadugta
what is left here are only the memories
which are restless
by the side of the window
which was also rotten
gibitik ang iro
gihimong sumsuman
sa mga palaigit
the dog was trapped
made as viand
by the drunkards
ang lubi nga tigulang
wala gyoy mga pulak
the old coconut tree
did not bear fruits anymore
ang kabaw gikitlan
ug ilang gipaambitan
the buffalo was butchered
and they shared the loot
ang dalan nangliki na
gumikan sa dakong hulaw
the path cracks
because of the drought
kini ang dili mo
gusto nga mabati apan
sayod ko sa pag-abot
sa saktong panahon ato lang
gihapong balikan
this is the one that you
do not like to feel but i know
that the time will come
on that ripe moment
we shall return there again
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Ako Mahimong Tore
kon ako mahimong tore
gusto ko nga daghang lumot
og mga tanom nga motubo
sa akong mga kilid
gusto ko nga aduna akoy kampana
sa akong kinatumyan
gusto ko nga aduna akoy daghang
mga bintana sama kadaghan
sa akong mga pultahan
ug gusto ko nga mosaka ka
sa kinatas-an aron didto nimo
makita ang kalibotan
gusto ko nga imong bagtingon
ang akong kampana
aron mabati nila
ang akong tingog
aron mangutana sila
kon kinsa na usab
ang ilubong karong adlawa
gusto ko nga mabati nila
ang akong kasubo
gusto ko nga mahanggab nila
ang hangin ug ang tambag
sa usa ka pari nga kitang tanan
mangandam sa atong
kataposang adlaw
apan sayod ka nga
dili ka na mahimo kay
ako usa lamang ka hawanan
ug ang akong hangin
walay gisubay nga agianan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Boulevard sa Dumaguete
Daghang balak kuno ang
Nasulat sa mga
Nakaabot dinhi
Sa paglakaw sa sayo
Sa buntag
Sa boulevard sa Dumaguete
Kita ang mga panganod
Nga dili matandog
Sa hangin
Kita ang naglawig
Nga sakayan
Tingog sa bugsay
Ang akong nadungog
Sa kaadlawon
Nakita ko ang lunsay
Nga dagat
Ang mga lumot nga lunhaw
Sa daplin sa baybayon
Sa hinay
Nangapalong ang mga suga
Nga naglaray
Sa boulevard
Morag mga mata nga
Mipiyong kay
Mobuka na ang maanyag
Nga kabuntagon
Gisud-ong ko kini
Sa tumang kalipay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hubad Sa Balak Ni Lia Lopez-Chua A POEM FROM Lia
she lived in that house
the windows were like her
tight-lipped
their tongue never showed
nagpuyo siya anang balaya
sama kaniya ang mga bintana
sirado
ang ilang dila dili makita
the front door was a watchdog
it guarded her from harm
guarded the doorknob from
falling
ang pultahan sa atubangan irong gabantay
gibantayan siya sa kadaut
gibantayan ang trangka nga dili
mahulog
one night
as in any other night
the lights remain blindfolded
a man disguised as the wind
stole in
through the soles of the door
usa ka gabii
sama sa laing mga gabii
ang mga suga natabonan
ang lalaki nga nagtakuban nga hangin
mikawat og sulod
diha sa giwang sa pultahan
in the morning
the watchdog was dead
the windows talked endlessly
without sense
the furniture broke down like nerves
pagkabuntag
ang bantay nga iro patay na
ang mga bintana nagsalimuang og sulti
walay unod
ang mga kasangkapan nangaguba nga morag mga ugat
a lock of masculine hair
lounged on the floor
adunay buhok sa lalaki
nga nagtambay sa salog
wa na siya hikit-i
she could not be found
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pag-awat
miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi
sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon
ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog
dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon
bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tinagidyot nga Panultihon ni Inday
27 August 2008
(alang sa tanang asawa nga gibiyaan sa ilang mga bana)
Diyutay niining kamingaw
Diyutay nianang panghungaw
Apan wala’y bisan diyutay nga katugnaw
Kay kita kahibalo maghulat sa adlaw
Bisan pa wala’y silaw nga motilap sa bangaw
Diyutay niining pag-antos
Diyutay nianang pagbugkos sa kahapdos
Apan wala’y bisan diyutay nga pagbasol
Kay kita kahibalo man pud mangita og ginamos
Bisan pa ang tanan mobalikos
Diyutay niining mirisi
Diyutay nianang kapintas
Apan wala’y bisan diyutay nga pakyas
Kay kita kahibalo magpadayon
Bisan nahimong aliwas ang atong kapikas
poem by Cindy Velasquez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Balay Sa Davao
sa davao
sa pink nga balay ni jun evasco
sa may kwadrado nga bintana
sa bungtod
gilantaw ko ang Mt. Apo
dili ko mahikap bisan
ang kinamob-an nga panganod
nga nagbitay
sa iyang tiilan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Magsakit Na Gani Ang Akong Kilid
Kon magsakit na gani ang akong kilid
Lain na dayon ang akong mahunahunaan.
Ubod sa lubi nga gikaon sa batol.
Mga kuting nga nagpista sa likod ni Exuperio.
Nangka nga gitigbak kay wala maputos.
Babaye nga nagkanta nga mipiyok.
Lalaki nga migunit sa pader kay dili makaihi.
Mga tambok nga karapata sa su’d sa dunggan
Sa akong iro nga si Bonbon. Mga alimatok
Nga nagsuyop sa dugo sa akong mga paa.
Gold fish sa aquarium nga nalimtan
Og lawog. Naunlod, mibutod ang tiyan.
Nabaho. Nahiloan nga bagtok nga mas
Dako pa sa iring. Giulod sa ilalom sa banakid
Nga humay sa among kamalig. Irong buang
Naglutaw sa sapa, gibitik sa mga bugoy.
Halwan nga gipasol, wala makuha nalimtan
Sa bata didto sa katunggan. Nadugta.
Hikapon ko ang akong kilid. Painitan
Sa akong kamot. Tusak-tusakon paghinay
Sa akong tudlo. Gipangita ko kon asa dapit
Ang hinungdan. Mahinumduman ko dayon
Ang gisulti ni Dr. Lao. Dunay mobutod.
Manghubag. Ug moabot ang takna nga atong
Gipaabot. Wala nay tambal. Ang mabuhat nato
Mao na lang ang paghangad ug pag-ampo.
Gibuka ko ang akong mga mata. Tutok
Sa kisame. Gidawat ko ang tanan. Giabrihan ko
Ang bintana. Hangad sa langit. Ihap-ihap
Sa mga bitoon. Pagka-anindot pa gayod unta.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa lapyahan sa dagat
Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing
Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon
Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat
Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin
Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?
Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya
Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay
Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan
Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na
Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,
Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod
Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.
Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-
Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok
Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan
Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na
Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Misa Ni Fr. Roman
Sa pag-isa nimo sa
Kopa diin giipis ang mompo,
Sa paghawid nimo sa puti nga ostiya
Sa paglitok mo nga mao kini
Ang lawas ug dugo ni Hesukristo
Miduko ako ug sama kanila
Miluhod dungan sa pagkiling-kiling
Sa gamay nga bagting.
Nipiyong ko.
Pasayloa ko, Father Roman,
Kay wala ko’y nakita nga Hesukristo
sa akong dughan
Wala ko’y nabati nga kinaadman.
Ug diha sa akong silingan
Wala ko’y nakita nga kalainan
Ug diha kanimo nga nagwali
Sa akong atubangan
Wala ko’y nakitang timailhan
Ngitngit gyod lagi, Father Roman
Bisa’g lamdag ang simbahan.
Saba gyod kaayo, Father Roman
Bisa’g hilom kaayo ang mga lingkoranan
Ug mga haligi ug bungbong.
Samok gyod gihapon bisa’g ang katawhan
Nangaamang, nangabuta, nangabungol.
Pasayloa ako, Father Roman
Kay mao kana ang nakita kong kamatuoran.
Gitawag ko nimo nga makasasala.
Tungod ba kay gibuka ko
Ang akong mga mata ug gitagoan ko
Ang duha ko ka kamot sa akong mga bulsa?
Gitaktak ko ang mga abog sa akong sapatos
Atubangan sa pultahan sa imong balay.
Wala didto ang tinuod nga simbahan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno
natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno
makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan
kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia
aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas
apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,
kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.
mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!