Kahinangop
ang kahinangop usahay magtudlo
kanato kon unsa ang besobeso
sa una pa lang kana
apan sa kadugay sa panahon
sa paglabay niini sa kalit morag
kagahapon lamang sa atong kabatan-on
unya sa imong pagmata
makita mo sugod ang kunot nga
mitapot sa imong agtang ug dayon
mahinumdm ka sa kahinangop
ug karon moabot sila
kadtong imong mga minahal
gikan sa America, Canada, Japan
Singapore, Dubai
(siempre nangita ug kwarta
sa kalisud sa panahon karon)
ug sa tumang kahinangop
mogakos ka, mohilak, mokatawa,
mogakos pag-usab, mopiyong sa
imong mga mata, morag anaa ka
galutaw sa panganod, sa walay
katingala, nakat-on ka sa mga
kinaiya sa usa ka kahinangop
hugot nga bakos sa gugma
hugot ug mas hugot pa tungod
kay bisan sa kalayo ug sa kapait
nangabot nga buhi ang imong
mga hinigugma: mga anak, mga apo,
ug mga hulagway sa imong bana.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Unsaon ba paghinuktok?
Molingkod ka
Sa usa ka silya
Nga tapad sa usa
Ka bongbong
O haligi nga lig-on
Idap-ig mo ang
Imong ulo diin ang
Imong mga buhok
Walay sudlay
Misamot ka kulong
Kay wala kay
Kaligo og kagahapon
Gipalid kini sa
Hangin daplin
Sa baybayon diin
Ikaw naglakaw
Nga nag-inusara
Iliraw liraw nimo ang
Imong mga mata
Hangtod mohunong
Kini dapit sa imong
Agtang nga morag
Dunay gidudahan
Nga daotang
Mahitabo sa imong
Likod
Apan moabot na
Ang pagsugod
Sa paghinuktok
Diin ang baba
Matulog kay
Ang imong utok
Magsugod na
Ug panaw
Paingon sa usa
Ka layo nga
Dapit kadtong
Dili na nila
Maabot sa
Ilang kabalaka
Hunong kadyot.
Ang kadyot
Mahimong dugay
Mamati ka
Sa usa ka
Classical nga
Musika
Dayon imong
Pahinayan
Ang kakusgon
Sa mga nota
Sa piano
Ni Mozart
Modagan ang
Panahon nga
Morag hinay
Nga huyop sa
Hangin
Hangtod ikaw
Mahikatulog
Og mawala
Diha sa sulod
Sa imong
Mabulukon
Nga mga damgo
Ambot og
Makahinumdom
Ka pa ba.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ning sud sa kasamok
Ning sud sa kasamok
Dili ko gusto nga ako
Makumot, makum-os
Nga morag usa ka sulat
Nga wala pa gani
Mabasa sa usa ka
Gihigugma.
Langkaton ko ang akong
Mga panit
Aron wala akoy mabati.
Patas-an ko ang akong
Liog aron ako makalantaw
Dapit sa unahan
Kadtong wala pa nako
Makita tungod
Kay ania ako dinhi
Sa lalom nga kasamok
Gitabonan sa mga
Balod sa kasuko
Ug kasakit.
Kon hangin ka nga
Daotan, mag-ampo
Ako nga mahimong
Mga lig-on nga pader
Nga dili mo
Maparog.
Ikaw nga lampingasan
Pila na ka
Mga damgo ang imong
Giyatakan
Og gipatay nga morag
Mga lamigas
Nga imong gipisatpisat
Pinaagi sa imong
Mga lapalapa?
Nadungog ko na
Ang imong ngalan
Og ang imong
Mga tunob
Naaninag ko
Sa ilang mga
Lubnganan
Sila nga imong
Nabuntog.
Ania ako
Nagtagad kanimo
Ako ang pader.
Ako ang mga tunok
Nga mutusok unya
Sa imong
Mga lapalapa.
Ako ang putos
Sa imong bato
Ako ang gunting
Sa imong papel
Tan-awon ta lang!
Mao kana ang
Saad sa akong
Mga mata
Nga kaniadto
Naligo sa mga
Lam-aw sa luha
Kadtong imong
Gibaharan
Nga lugiton.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Mga Sagbot Nga Haskang Hiloma
kahibawong motago ang mga kasakit
og kahiubos sa usa ka dapit diin dili na
sila makit-an
morag mga tagolilong
morag aso
morag mga hinungaw sa init
kaayo nga yuta nga kalit lang
giulan sa usa ka kaudtohon
sa Marso
ang imong makita mao na lamang
ang pahiyom sa adlaw
nga mihalok sa yuta nga
kaganiha nag-alburoto
ang imong mabati mao na lamang
ang huyohoy sa hangin
ang awit sa usa ka tamsi nga mibatog
sa punoan sa bayabas
ang imong makita mao na lamang
ang mga pungpong sa mga hinog
nga bunga nga andam na nga mahulog
diha sa kasagbotan
nga haskang hiloma
diha sa imong pahiyom
nga haskang hilawa
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-abot Sa Saktong Panahon
(kinamote nga pagbinisaya sa balak ni Derek Walcott, 'Love after love”)
Moabot ang panahon
Diin, sa tumang kasadya,
Imong sugaton ang pag-abot sa imong kaugalingon
Sa imong pultahan, sa imong samin,
Ug kamong duha magpahiyom sa inyong panagkita.
Moingon siya, Lingkod. Kaon.
Imong na usab nga higugmaon ang estranghero
Nga mao ra pud baya ikaw.
Tagayan sa bino.Tagaan og pan. Ibalik ang imong kasingkasing
Sa imong kaugalingon, sa estranghero
Nga nagmahal kanimo
Sa tibuok nimong kinabuhi, nga imong gisalikway
Tungod sa laing tawo, siya kinasingkasing nga nakighimamat kanimo
Kuhaa ang mga sulat sa kabinet,
Ang mga larawan, ang mga sulat sa kahiubos.
Paniti ang imong dagway sa samin
Lingkod. Pagpista sa imong kinabuhi.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Awit Sa Usa Ka Babaye Nga Nag-inosara
Ang pag-inusara ang imong gipili.
Ug busa mao kana ang nahitabo.
Kay kon unsa ang imong gisamkon
Mao baya ang imong ipanganak.
Gisamkon mo ang pag-inusara.
Gianak mo ang kamingaw, ug
Imo kining giamoma, gipatubo
Diha sa imong tugkaran.
Gisuroy mo ang mga gabii diha
Sa imong hardin, nakighinabi ka
Sa mga bitoon ug bulan nga milandag
Sa imong tanaman ug kakahoyan.
Miawit ka: huni sa gugma.
Nadungog sa hangin ug gihatod
Kini sa mga bungtod, lapos sa dagat
Ug mga suba, hangtod pa gani sa bangaw.
Subo ang imong awit kutob sa dag-om
Nga panganod. Nabasa ang uga nga yuta.
Namulak ang mga rosas. Imong gikutlo
Ug imong gihalokan ang imong kaugalingon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kinabuhi Sa Wali Ni Eustolia
i
Dili mahinungdanon kon unsa kadako ang imong madawat.
Ang imong bantayan kon duna pa bay mabilin
Bisag gamay lang sa imong pitaka
Sa matag tapos sa bulan.
ii
Ang mga ariyos nga bulawan dayan-dayan lamang.
Ang labaw nimong akatahon
Mao lamang unta kon makadungog pa ba
Ang imong dunggan.
iii
Sa imong dakong gugma sa iyang kabahong
Wa na nimo makita ang tinuod nga katahom
Sa pagtakdol sa bulan sa imong kagabhion
iv
Sa banag-banag magkita kitang duha
Dili ako moatubang sa imong kilom-kilom
Kay dili ako kabalong mosalom diha sa
Imong aslom nga pahiyom
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dapit Nga Abohon
abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan
puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan
abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on
abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong
kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas
ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya
kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara
molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton
mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban 2
Sa imong kagamay- labaw
Gamay sa tungaw- sa ginagmay kulisaw
Sa kang Nanay ug Tatay kanunay gyod ka'g
Palaban
Patay na sila. Midako ka na-
Dako-dako gamay sa tadyaw-
wala na ka'y kadaganan kon dunay mangaway
O manaway. Wa nay molaban nimo.
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang.
Apan sa kadugay nga dagan-dagan
Ug tago-tago, nakat-on ka ra gyod
Sa kaisog sa pag-inusara. Natagboan nimo
Kanang molaban gayod nimo.
Kanang mag-lig-on nimo kanunay.
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin.
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay malisang ka. Pananglitan dihang
Miabot ang balita sa cancer. Giluom mo lang kini
hangtod mikubol sa imong atay.
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw.
Mikitiw ang imong mga tudlo.
Mitig-a ang imong kasingkasing.
Wala kini malumoy.
Milantip ang imong hunahuna.
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong
Mga wa maparog nga pagtuo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi.
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag
Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.
Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka
Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.
Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.
Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.
Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pulong Sa Bakakon
wala diay kuno
magpuyo ang
imong mga pulong sa
imong balay?
gilay-an gilayaan
diay ang imong
mga pulong sa
kahalayo sa imong
gipuy-an
asa ka naman
diay? dia ang imong
mga pulong nga
imong gibuhian
nagpaabot kanimo
dili nila gustong usbon
ang inyong gikasabutan
nangita lamang sila
sa hustisya ug katumanan
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban
Sa imong kagamay
Labaw gamay sa kadako sa tungaw
Sa ginagmay kulisaw
Sa kang nanay ug tatay sige jud kag
Palaban
Ug si nanay ug tatay
Tungod sa imong kagamay
Nga labaw gamay sa kadako sa tungaw
Andam gayod kanunay
Kanimo molaban kay ikaw sige man pod nga
Palaban
Patay na sila, midako ka na, dako dako gamay
Sa tadjao
Wa ka nay kadaganan kon dunay mangaway
O manaway
Wa nay kanimo
Molaban
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang
Apan sa kadugay nga dagan-dagan ug tago-tago
Nakat-on ka ra gayod
Sa kaisog sa pag-inusara
Natagboan nimo ang bag-o nimong nanay ug tatay
Kanang molaban gayod kanimo
Kanang mag-lig-on kanimo kanunay
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay nalisang ka sa dihang miabot ang
Balita sa kanser
Giluom mo lang kani hangtod kini
Mikobol sa imong atay
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw
Mikitiw ang imong mga tudlo
Mitig-a ang imong kasingkasing
Wala kini malumoy
Milantip ang imong hunahuna
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong mga
Wa maparog nga pagtoo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ugma Na Lang Gayod
sayo sa kaadlawon ikaw nahigmata
apan ang imong lawas anaa buot pang
magpabilin uban sa habol ug ugnan
nanghawid pa ang imong galamhan
sa imong mga damgo nga imong
gihinayhinayan og hapyod
sagad gayod nga ang imong matutokan
mao ang kangiob pa sa lapad
ug duol kaayo nga kisame
nagapos pa ang mga pulong sa imong baba
walay litok nga buot mogawas
ug ang imong mga hunahuna
nanggimok ug nahikot
sa imong nagkatuagsa nga buhok
unsa na pod kaha ang mahitabo karong adlawa
balik sa trabaho sa matag adlaw
balik sa mga kisaw sa ordinaryong kalihokan
sa imong mga kamot ug mga tiil
wala nay mga pako wala na
ang mga paglutawlutaw
sa kawanangan ug sa mga bitoon
nga gitinguhang kuhiton lakip
sa bulan nga buot nimong pakigsultihan
sa imong atubangan anaa ang mga nagtubo
nga mga papeles mga folders mga basahonon
ilubong mo una ang imong kaugalingon
sama sa usa ka tinagoan nga sulat
nga ugma na lang nimo basahon pag-ayo
unya na unya na lang
ang kabahin kanako
sa pag-abot sa laing gabii
ikaw mahanaw sama sa usa ka gamayng bato
nga imong gilabay sa tunga sa kangitngit
nahulog didto sa tunga sa mga kakahoyan
apan wala kay laraw nga imong kuhaoon pagbalik
ug kon imo mang sulayan pagkuha anaa diha
ang imong mga pasumangil
ugma na lang ugma na lang gayod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Agony
i. pag-agulo sa usa ka babaye nga uhaw kaayo sa gugma
ang imong hunghong sa akong dunggan
misuot sa mga ugat sa akong utok
ang imong ilong misusi sa kalibog sa akong mga buhok
sa tunga tunga sa atong paghingutas
mibutho ang kalaliman sa usa ka talagsaong himaya
'patya! patya! patya ko! ' miyama yama ka og bungat
nianang mga pulong nga sayod ko lahi ang ang imong buot ipasabot.
ii tubag sa lalaki nga dugay na usab nga wala magamit
ang imong mga dalunggan nagpangamay
sa akong mga hunghong
og ang imong mga buhok
morag mga kamot nga mibira kanako
mitugsoy ang akong ilong
og mikusog ang akong pagginhawa
gisuyop ko ang hangin
sa atong lawak sa pagbati ning gisaloan tang kaulag
mora akog buyog nga mobatog
kanimo og akong gihigop ang nektar
sa pula nga rosas nga anaa diha sa imong ngabil, sa imong dughan sa imong bilahan
nag-uros-uros ang akong gugma,
mibuhagay nga morag busay, og ikaw babaye
anaa sa akong ubos, sa akong tiilan, naligo, nagpauraray, miluhod kay nahinangop usab kanako
'Luyaha! Luyaha! Luyaha ko! '
maoy balos ko kanimo.
...................................... ................................................. .......
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Akong Dila
daghan ang hugaw nga hunahuna kabahin sa dila
kay kon subayon ang sunod nga pulong sa dila mao ang tila
kon unsay tilaan, imoha na kana
diha sa halalom nga kangitngit tupad sa imong
gihigugma, ug kon unsa ang imong gihigugma
imo na usab kana, motugma baya ang dila sa tila
sa imong gustong makita ug makaingon ka
nga kon unsa man ugaling kana
hugaw kaha? lami ba kaha? lami ba ang hugaw nga hunahuna?
pula nga tambis mosablay sa imong buhok
kalami bang pupuon ug dayong kini kan-on
tubigon kini tambal sa atong kauhaw
sa kagutom sa atong init nga mga adlaw
lunhaw ang imong mga pangandoy
samtang ikaw mogamit sa imong dila
sa imong paghinamhinam
sa pagkuba-kuba sa imong dughan sa imong hubag
nga kasingkasing
higala, usahay makahiubos hunahunaon
ang pag-gamit sa ilang mga dila ug kita
walay pulos sa sulod sa usa ka kagabhion
wala kitay mahikap walay kitay masabtan
ilang dila lamang ang nagtikawtikaw
ug dili matagbaw ang atong kahidlaw
ug busa ania usab ako karon mogamit
sa akong dila, motila sa katam-is sa usa ka balak
motam-os sa kaligdong sa atong mga tinguha
ang akong dila ang akong kaugalingong pulong
ang akong kaugalingong laway ang akong kaugalingong
galay sa hardin sa mga bulak sa pulong sa usa ka
pag-ulbo sa kayo sulod sa akong kasingkasing
dila sulodd sa akong baba, kalayo sulodd sa akong kasingkasing
lunsay ang tanan, hapsay, mogitib ang akong panghayhay
molandong mohupay ania dinhi sa dila ang akong kalipay
* kon ang ubang manunulat dinhi dili mag-iningles kay
mag-afrikaan, ako usab mosulay sa pagsulat sa binisaya
bisag magsalapid ang akong dila, way sukod sa balos
walay kumo sa akong pagsulay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Wala Ka Sa Tuo Ko
Usahay, maglakaw akong mag-inusara
Sa karsada sa inyong dakong syudad.
Dili ko kaharong magtan-aw kanimo
Kon ikahinagbo ko ikaw
Sa sementadong dalan.
Ikaw naglakaw usab nga nag-inusara
Hangtod sa kaadlawon
Gikan sa halawom nga kagabhion.
Gasadsad ang akong sapatos
Usahay sa akong kahubog
Nagdala og daghang lapok,
Lamog sa abog. Ug ikaw usab labaw pa
Kanako. Mas bug-at ang imong
Tiil nga walay sapatos. Guba nga tsinelas.
Kagabii nagtagbo ang atong mga panan-aw.
Wala kita magkasinultiay.
Nakita ko ang paglabay
Sa hangin sa imong aping.
Napalid sa makadyot ang imong buhok
Morag dunay buot ipasabot kanako.
Nangamay, morag nag-ingon
Hawiri ko. Ayaw ko biyai.
Apan wala kita magkasinultiay.
Sa wala ka. Sa tuo ako.
Ug ikaw mipadayon.Nagdali-dali
Sa paglakaw mora bag dunay
Balay ug mga anak pa nga paulian.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Imong Mga Balak
gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab
gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot
nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol
nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko
gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro
mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya
ug karon tugiti ako nga
mangutana
kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Imong Mga Balak
gamhanan gayod ang imong mga
balak
higala ko
sa mga panid sa pulong dagitab
gibasa ko kini kaganiha
sayod ka
gibasa ko na usab kini karon
sa akong pag-abot
halayo sa kagubot
nakakita ang mga buta
nakayubit sa mga pulong ang mga amang
nakasayaw ang mga bakol sa katahom sa imong mga pulong
nakadungog ang mga bungol
nahingangha gayod ako
sa mga kausaban sa tanan
nahimong bino ang mga sapa
sa akong tiilan
nahimong pan de sal ang imong
lawas nga kaniadto
patay na
ug ang imong mga bukog wala
gayod nila maputol
bisan pa sa ilang mga kasilag
ug sa kasuko
gibasa ko kining imong balak
sa makatulo
ug mipiyok baya ang manok
ni san pedro
mipahiyom ka higala
karon nagmalipayon ka na
kay ako nakaamgo na
sa kagamhanan sa imong mga linya
ug karon tugiti ako nga
mangutana
kon kining tanan gikan ba sa kinailawman sa imong kasingkasing?
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalibang sayo sa buntag
Morag mogawas na gayod
Kagawson na
Midagan ka paingon
Sa lugar diin nimo
Kini siya ihulog
Pag-abot gihubo nimo
Ang imong gisuot
Milingkod ka
Mipiyong sa imong
Mga mata
Mitakilid mipatunga
Mihawid sa kilid
Mipiyong pag-usab
Miagulo sa kalami
Lamog ang kasakit
Gamay morag maingon
Ingon ang imong
Pagbati sa dihang
Migawas na silang
Tanan. Nakaingon ka
Og hay kahayahay!
Nalibang ka lang
Sa imong nakaon
Nga santol, pinya
Og kinilaw nga bolinaw.
Nabasa nimo ang
Usa ka sinulat sa usa
Ka banggiitan nga
Amerkano nga kining
Klaseng panghitabo
Diha sa imong sampot
Og sa imong pantawan
Usa ka dakong kalipay
Sama sa paghimugso
Sa usa ka himsog nga
Balak. Busa paglipay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Gabii
Ayaw kahadlok. Ang tingog sa linti
Tingog kana ni Tatay. Ang hagunos sa hangin
Tambag ka na ni Nanay. Ang kilat
Kihat kana ni Ibyang.
Katulog lang. Ayaw kabalaka kay niining
Nasod sa kalayo, ikaw ang tubig.
Sa imong balay sila mga anino
Lamang. Manglabay lang sila.
Ikaw ang tinood nga lawas.
Ug magpabilin ka.
Kon makakita ka og
Sigbin nga nagtuwad sa imong salog,
Ayaw kahadlok. Ikaw kana nga gisulaya’g
Lumping sa kahayag sa bulan
Ia imong bintana diin
Daghang lumot.
Basa ang siradora. Ayaw kahadlok
singot lang kana ug mga higala mo sila.
Tinuloan sa imong atop nga buslot.
Miulan na. Nagsugod na
Og tulo. Ayaw kahadlok
Nga ikaw mabasa. Miyukbo lang nimo
Ang langit. Gihatdan ka lamang
Sa daghang linya sa imong
Mga balak karong gabhiona.
Ug anaa na pod ang mga baki,
Pamatia. Nagsugod na og pangharana.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pasayloa
pasayloa
kay ang akong balak ug uban pang balak nga umaabot karon
sa akong kinabuhi
sideline na lamang
sa akong ka-busy, maglala na lamang ako sa akong mga pulong
samtang
nagpaabot pag print sa akong mga legal nga buluhaton
sama sa paghimo
ug desisyon sa mga kasong na-trial ug nahuman kagahapon
mahimo ko lamang ang mga galay sa akong mga tudling
kon ako
mopahulay sa pagbasa sa desisyon sa korte suprema
well, poetry has become just a diversion, sort of parang excuse lamang
kon motaas na ang pressure
sa trabahong nagahatag kanato sa atong
bread and butter thing
apan sa tinood lang, kon aduna pa untay kwarta sa poetry
nganong dili gud ako mag full time of poet diha kanimo
bahinon gayod ang oras
time for relaxation, poetry ka na, time for real work, lahi na usab kana
diretso lang baya ang pagsulat sa mga balak,
usahay, wrong spelling, usahay, walay lami ma reflect ang pagkawalaygana
sa pagsulat
usahay plastic sad, hisgot sa mga bulan ug mga bitoon, sa mga suba ug
dagat, ug uban pang mga bulak nga wala gayod masimhot
sa imong ilong nga gipaningot sa kakapoy ug kainit sa panahon
usahay, mora ka ug gadagkot ug kandila, halad sa mga kalag nga wala
na nimo mahinumdumi nga naglagot na kanimo ug sigeg padamgo
dinhi, ang kanindot, sulat que sulat, walay direksyon, mora ug baha sa tubig
subay sa suba nga morag halas nga galikos likos sa daplin sa kabukiran
bisan unsa pa ang buhaton, balak lang gihapon ang tanan, usahay medyo
sekreto gibulgar sa usa ka simbolo,
images kon baga, morag padaplis daplis apan paingong gihapon sa tinood,
opps, nahuman nako ug print sa akong mga sinulat
kutob ra ko diri
di ba, sideline lang ang pagsulat sa balak?
ok, sorry, hataas uyamot ang imong gibasa abi nimo ug unsa
wala lang, morag wala lang, apan tutuki, di ba may kamatuoran?
nga sa hataas nga prusisyon,
sa simbahan ra gihapon kita paingon.
relax lang, unya naa na pud koy balak, kabahin sa wala, apan actually
duna baya.
kon wala ka kasabot, ayaw kalagot, kay ikaw ra gayod ang mag-ugot.
for the meantime, trial sa ko.
time sa,
kaihoon na hinoon ko da.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!