Pagkamalinawon Gyod Unta Sa Dagat
Pagkalinaw sa baybayon
Pagkahapsay pagkahilom
Morag nanay nako nga walay kibo
Nanudlay sa iyang buhok
Naglantaw sa unahan
Naglingkod sa gamay nga bangko
Sa among payag
Sa unahan adunay
Dako nga balay
Pula ang gate nga puthaw
Adunay amahan
Nga dako og lawas
Hubo ang ibabaw
Nagdala og silhig nga tukog
Gadali morag adunay gigukod
Gitawag ang iyang anak
Nga gwapito nakigdula
Sa akong manghod
Sa among nataran
Nalisang ang bata
Gibunalan og silhig
Ang iyang tiil
Nidagan pauli sa ilaha
Sayang
Pagkamalinawon gayod unta
Sa dagat sa sayo
Sa kabuntagon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Pagkalinaw sa baybayon karon
Pagkalinaw sa baybayon
Morag nanay nako nga walay kibo
Naglantaw sa unahan
Naglingkod sa gamay nga
Bangko sa among
Payag
Sa unahan adunay dako nga
Balay
Pula ang gate nga puthaw
Adunay tatay
Nga dako ug lawas
Hubo ang ibabaw
Nagdala ug tukog
Gadali morag adunay
Gigukod
Gitawgan ang iyang
Anak nga
gwapito nakigdula
Sa akong manghod
Sa among
Nataran
Nalisang ang bata
Gibunalan sa
Tukog sa lubi
Ang iyang tiil
Dagan pauli
Sa ila
Human sa kusog
Nga hampak
Sa nagukod
Nga amahan
Nga dako ug lawas
Ug hubo ang ibabaw
Sayang
Pagkamalinawon
Gayod unta
Sa dagat
Sa sayo
Sa kabuntagon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Si Papa Ug Ang Iyang Puting Kabayo
Usa ka adlaw niana
Misakay si papa sa iyang puting kabayo
Padulong siya sa baybayon
Aron sa sayo maligo
Walay kaon ang kabayo
Apan si papa walay puangod
Siging bunal sa kabayo
Siging syagit nga magpaspas
Ug dagan hala paspas pa gyod
Ug dagan kanang morag naglupad
Sa dihang naa na sila sa dagat
Gusto ko na untang sulsulan ang
Puting kabayo aron molangoy
Kini sa pikas nga isla aron
Dili na kani mabunalan
Sa akong walay puangod nga amahan
Apan wala akoy nahimo
Sa kaisog sa akong palibot
Usa ka adlaw niana
Miabot ang dautang balita
Adunay kunoy dako nga tawo
Gikilaw sa iyang kaugalingong kabayo
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Dili Malimtan Ni Mama
i
kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden
pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw
ii
kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan
iii
kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga
ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing
i
sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod
ii
ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat
iii
ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti
ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman
apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako
ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tambok nga babaye
Itom ang iyang sandalyas
Mobo siya morag
Katas-on sa among
Cabinet nga butanganan
Og kape og gatas
Daghan nag puti ang
Iyang buhok
Mubo usab morag
Lampaso ang
Iyang mga bangs
Ang iyang blouse
Itom nga dahon og
Puti nga mga bulak
Ang iyang karsones
Maong nga morag
Asul nga panapton
Nga nalimtan og
Bulad sa mahal nga
Adlaw kay napughaw
Nag-antiohos dayon
Sige siyag teks teks
Dayon tan-aw tan-aw
Sa unahan dayon duko
Na pod dayon teks teks
Na pod morag dunay
Gipangita gipaabot
Sa kadugayan misibog
Paingon siya sa punoan
Sa nangka sa kilid sa
Karsada. Nag-iyak.
Dayon og lakaw paingon
Sa estasyonan sa mga
Easyride og habal-habal.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tan-awon Lang Ang Moabot
Ang kagahapon nakita niya
Sa gamayng bata. Malipayon
Nga nanghingugmo sa sanga
Sa punoan sa balimbing
Samtang ang iyang nanay
Namilo sa iyang mga habol
Ug nanawag alang sa sayo
Nga pangaligo sa atabay.
Gahi'g ulo ang iyang kagahapon.
Ug nahulog siya kuyog sa nabali
Nga sanga sa gabok nga balimbing.
Nasamad. Nakuyapan. Nawala.
Sa iyang pagmata, wala na
Iyang nanay. Karon, siya
Mitutok sa kalsada paingon
Sa iyang padulngan.
Gikapoy na siya. Nagpungko sa
Daplin sa karsada. Naglantaw sa
Nanglabay. Nagpakahilom.
Nanghingugmo.Walay kabalaka.
Walay kahadlok. Kon kinsa kadtong
Moabot, dili na siya mangutana.
Kon kinsa ug unsay iyang tuyo.
Ug kon kinsay mopahawa.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manok Igsasabong Ug Ang Duha Ka Himungaan Sa Daplin Sa Basakan
Nindot ug barog
Pula ang iyang sudlay sa iyang ulo
Mabulukon ang iyang balahibo
Sagol ang pula, puti apan
Mas baga ang itom
Lig-on ang iyang mga tiil
Tag-as ug hait ang iyang
Mga kuko
Lalaking-lalaki ang manok nga
Igsasabong nga gibuhian
Sa iyang agalon
karon
Sa daplin sa basakan
Tawgon ta siya ug
Sunoy
Adunay miabot nga duha ka
Himongaan, pula ug puti
Nagkuyog pagpaduol sa
Barogan nga sunoy
Dili na ako ka seguro kon
Asa kanila ang mibirig
Ug kinsa ang gibirigan
Kay ang sunod nakong
Nasaksihan mao na man
Ang kadyot nga kapakapa
Ug kupokupo sa usa ka
Sunoy ilis-ilis ang duha
Ka inaan
Nga pula ug puti
Pagkaugma sayo sa kabuntagon
Madungog ang tugtugaok sa sunoy
Ug pagpamutak sa mga inaan
sa ilang pugaran
Nga daghan na ug mga itlog
Ug sarang ikalipay kini sa tag-iya nga
Mamaligya niini sa
Merkado sa lungsod
Nalayo na kita sa gusto nakong
Isulti ug ipasabot
Mao kana ang kalainan sa sunoy
Ug sa mga inaan
Sa daplin sa basakan
Ug sa mga desenting lalaki sa
Atong katilingban
Dili pwede ang usa ka sunoy
Moupa sa daghang mga inaan
Ug dili kuno malipay ang Ginoo
Sa daghang mga itlog
Kay dili kini mamaligya
Sa merkado sa iyang lungsod
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang boksidor nga walay daog-daog
Bus-ok ang iyang lawas
Walay tambok bisag usa na lang
Ka bugasbugas
Nagtagbo mi sa dalan
Namalihog ko kon pwede
Ba niyang maaswat ang
Akong bug-at nga
Dala nga usa ka sako
Nga kamoteng kahoy
Wala jud mangambat
Ang kanahan
Nagmug-ot og morag
Miyawit nga unsa
Man kuno'y iyang labot
Sapoton ang boksidor
Nangita og sumbagay
Didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo
Sayod ko nga siya ang
Gidungog nga boksidor
Nga siging kapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga red horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Pag-awat
miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi
sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon
ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog
dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon
bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Bukid Nga Bulawan
nunot sa pagkatkat sa taas
nga bungtod ug paglabang
sa suba nga galikos-likos
sama sa sawa
nadan-agan na gyod
ang payag ni anding
nga nagpatunga ug
gipailawman sa kakahoyan
nag-andam na diay silang tanan
sa iyang banay ug nagdukdok
ang iyang anak nga lalaki
sa dako nga agong
ug misayaw
ang iyang anak nga dalaga
samtang giihaw
ang usa ka itom nga baboy
nagluto sila og dinuguan
nag-adobo og naglata
sa upat ka tiil og naggisa
sa mga lumo og unod
pagkahapon atubang sa
adlaw nga talisalop na
nanglingkod kami alirong sa talad
ug gatagay dayon sa tuba
nagsultianay kami
kabahin sa akong tuyo
kabahin sa iyang utang
nga dugay na kaayo
nga wala niya nabayri
gidugangan niya og tagay
daghang baso pa
daghan pang sumsoman
nga sinugbang baboy
hangtod nga kaming
duha nangahubog
hangtod nakalimtan
ang utang hangtod
wala na mahisgoti
ang pagkobra sa bahin
sa saging sa yuta
nga iyang giugmad
wala na mahisgoti
ang mga mais ug humay
ug ang mga kamoteng kahoy
ug mga bunga sa mangga
ang among gihisgotan
mao na lamang ang mga idlas
nga langgam nga pula
ang balahibo sa dughan
hangtod nalimtan na
ang buluhisan ug ang utang
apil na ang kahakog
sa akong lolo ug tatay
ugma sakay sa kabayo
ni anding mopauli ko
nga walay dala kon dili ang pasalig
sa mga bag-ong tag-iya sa bukid
sakit pa gihapon ang akong ulo
ug nagngutngot kaayo
akong mga tiil sa kalayo
sa among gilakat ug mitapot
ang kahumot sa ylang-ylang
nga gihaplas sa tabonon nga panit
sa anak nga dalaga ni anding
nga nauga nunot sa baha
padulong sa akong dughan
latas sa duha ka aping
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Gamayng Bato
(hubad sa Iningles ni Peter Dale Scott ug Czeslaw Milosz
sa balak ni Zbigniew Herbert)
Ang bato
maoy hingpit nga nilalang
igo ra sa iyang kaugalingon
kabalo sa iyang utlanan
napuno og sakto
sa iyang kahulugan isip bato
dunay kahumot nga walay ikapanugilon bisan unsa
dili makahadlok ug dili makapaigmat sa gana
ang iyang kabugnaw og kainit
makatarunganon ug puno sa dignidad
Mabati nako ang dakong kaguol
dihang akong gihawiran sa akong kamot
ug ang iyang lawas
nasurop ang akong bakak nga kainit
Ang gagmayng' bato dili maanad
sa kataposan motan-aw sila kanato
sa usa ka linaw og tin-aw nga mata
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Karaang Kumbento Sa Kilid Sa Simbahan
anaa diha sa kilid sa simbahan nimo makita
ang karaang kumbento sa katipunan
daghang pari ang nakapuyo diha kaniadto
ang uban gani diha lang usab namatay
dili sa kagutom, dili sa sakit, dili sa kauhaw
nasunog ang maong kumbento
gihungihong nga gisunog og tuyo sa bag-ong pari
kay sa diha kuno nga iyang giukab ang karaang kaban
didto niya nakita ang mga ngalan sa mga anak
sa mga pari nga gitagoan sa usa ka kleriko
taas-taas baya ang listahan apil na ang galastohan
sa pagpabunyag, sa pag-eskwela, sa pagkasal, sa adlawan
ang bag-ong pari wala malipay sa maong naugkat
apan kwidaw ka kay sa iyang lawak adunay dalaga
nga magsige ug pamisita ug giingnan niya
ang kleriko nga kining bayhana suod nga higala
ug siya ra gayod ang makamaong mopilo
sa iyang mga habol, ug mipili sa kolor sa iyang
mga punda ug sa kadak-on sa iyang alugnan
siya lang ang makamaong manaod sa iyang kurtina,
ang mopahaluna sa iyang sabon ug tualya,
ang manirado sa iyang pultahan ug mga bintana,
inig-abot sa bugnaw nga hangin gikan sa baybayon
inig ulan, inig kuso-kuso sa iyang atop
sa usa ka gamug-ot nga panahon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Alang Sa Tawo Nga Hilig Sa Kaon
Kadtong imong larawan
Sa pulahon nga sakayan nga dunay
Usa ka katig nga naglutaw sa
Ibabaw sa lubog nga suba
Pagkaanindot gayod tan-awon
Morag sushi sa ibabaw
Sa cheese nga parmesan
Pizza ang larawan sa gatabisay
Nga dila, naglaway gustong
Mopaak bisag gamay nga hiwa
Diha sa iyang hotcake nga kalibotan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Asa Gikan Ang Kasilag?
Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?
Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.
Kangil-ad gayod nga hunahunaon.
Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.
Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog
Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.
Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaulagan Ba
Bisan sa akong
Kalapoy
Nabati ko
Ang pagdapion
Sa iyang palad
Sa akong
Ubon-ubon
Nga buot
Niyang ub-ubon.
Iyang giinat
Ang akong
Mga kabalaka.
Iyang giugay
Ang akong
Mga kahadlok.
Mituybo
Ang akong
Mga panganti
Mitikig
Ang akong
Kahidlaw.
Gipasagdan ko
ang iyang
dila ug baba
Sa pagkurog
Sa akong
Ngabil
Nakaluwa ko
Sa tunga sa akong
Habol.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Karomata Ni Papa
ang iyang mga igsoon (i mean akong mga uyoan)
nakapalit ng ug Ford Fiera ug Hilux nga pick-up apan makapungot sad ni si
papa
permanente ug faithful sa iyang
karomata
ang ligid kahoy nga yakal, gihapnigan sa puthaw ug ang iyang padanlog
aron kini modagan nga kusog kusog
grasa sa baka nga among gipatay sa pista,
makaibog ang akong mga ig-agaw piknik mi sa beach sakay sila sa ilang
Ford Fiera ug ang uban dagkong katawa nga dili nimo maklaro kay silaw
baya ang bag-ong pintal sa ilang mga
wheels, samtang kami, sakay pa gihapon sa karomata guyod sa kabaw
nga nabasa ug nanimahong lapok sa basakan, ug ang among dala
binakid nga humay, sako sa kopra, binulig nga saging gikan sa among
uma,
ihapit sa balay, (i dropp lang kay naa pay laing lakaw) ug si papa moingon
nga
pag-una lang mo sa beach kay mosunod ra mi
(sus, udto na jud mi moabot niini)
naa pay among balay, nipa pa gihapon ang atop, tapak tapak nga kahoy sa
lubi ang mga gabok na nga narra, dayon ang verandah morag bata nga nanghiwi na sa kamaot, morag luha nga kahulugon na sa aping sa
wakwak sa kaimitohan,
sige ko ug reklamo, sige ko ug panaway kaniadto apan si papa hilom lang
suggest pa ko, 'pa nganong di man ka mopalit ug Ford Fiera, nganong di man ta magbalay ug gwapo, maulaw na baya ko sa akong mga classmate sa vincent? '
nganong di na lang mamaligya ug yuta aron ibalay aron mopalit ug sinaw nga sakayanan?
'Dili ko mobaligya ug kabilin sa akong ginikanan' mao kana ang tubag sa akong papa.
namatay siya, gihaya sa baratohon nga lungon, nag-ihaw sa iyang binuhi nga baka ug mga manok ug baboy sa among umahan ug kabukiran
gilubong na siya, human sa among mga novena ug pangadye.
ug karon, ania ako, nagpuyo nga haruhay sa kabilin sa akong amahan.
kalooy sa diyos, nakapalit na ug bag-ong pick-up noh? ug sa sunod bulan
magpatukod na ug simbahan... er, bungalow nga gamay...hayyy
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sentro Sa Uniberso
Ug miabot ang adlaw nga gihimo
nimong sentro ang kaugalingon
sa imong uniberso.
Ikaw ang adlaw. Milingkod ka sa tunga
Sa imong balay. Ang mga lingkoranan, lamesa,
Ug mga aparador mao ang imong mga planeta.
Mipiyong ka, ug gihipos mo
Ang imong mga bukton. Gikumo nimo
Imong mga tudlo. Ikaw ang adlaw.
Ikaw ang sentro sa tanang mga nag-alirong nimo.
Nahimong kawanangan ang imong kwarto.
Ang kahayag nga nanglusot sa buslot
Sa imong bungbong ug atop mao
ang mga bitoon, ug ang bulan mao ang planggana
Sa imong pansayan. Naghimo ka sa kaugalingong
Luna sa kawanangan. Pagkahilom. Pagkanindot
Sa dihang nagsugod na ang imong paglutaw
Ug pagsibog layo sa imong gilingkoran.
Nindot ang paglawig. Morag usa ka sakayan
Sa tunga sa lawod sa dagat. Buntag na. Misulod
Ang imong iro. Mipaghot. Mikiwil ang ikog
U mitila sa imong mga tiil ug kamot. Mitan-aw
Sa iyang amo: opaw, pangag, nangunot ang agtang,
Walay panghinguko, taas ang bungot,
Walay kaligo, dako og tiyan, walay pamahaw.
Gigutom. Nagpiyong. Nagpakaaron-ingnon.
Mipaghot ang iro. Mitapad. Nagpaabot. Kay labaw
Sa tanan, alang niya, ikaw ang kamatuoran.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Thinker In Rodin
Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.
Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.
Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kaniadto
ang paglabang sa suba kaniadto
sumala pa sa akong apohan
lisod gayod kaayo
gihubo ni tikoy ang iyang purol
aron dili mabasa
ug si inday nga walay panti
gaisa ang iyang sayal
ug si nanay nga nagbitbit
og putos sa iyang ulo
magtungkod sa kawayan
aron dili mapandol sa bato
ug maanod sa sulog
sa daplin sa mga bato
magdalidali silag tikang
kay kuyaw mapaakan unya
sa mga kasag og alimango
samtang nagpasad
ang mga uwang
ang mga kasili
ug ang mga haw-an
pagkadaghan sa sud-an
ang tawo maoy kulang
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ambot Og Nahinumdom Pa Ba Si Marcelino
Usahay makakatawa ko nga mag-inusara
Niining lawak sa akong kabatan-on
Nga usahay akong pagaabton.
Kay dinhi baya samtang bag-ong nagmata
Ang gwapita nga si Maya
Sa dihang iyang edad lima ka tuig pa,
Dinhi sa katre nga nagbung-aw sa bintana,
Nikalit og kawat ug halok si Marcelino
Sa iyang nipis kaayo nga aping
Upat pa iyang panuigon, ug iyang purol mubo.
Ug bisan sa iyang pagkawalay-buot
Nasihag ko baya ang mga ugat sa tungaw
Nga mitapot sa iyang nanghubag nga itlog.
Sakto gayod si Freud. Dili nato angay
Kompyansahan ang mga tungaw sa kagahapon.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!