Gebrek aan liefde
Gebrek aan liefde
Hij is een egocentricus
-bij gebrek aan liefde-
die zich zelf graag kust
en lusteloos, soms ook.
Hij is de oorzaak en gevolg
van zijn eigen rook,
die zijn ongemakken sust
met sedatieven en madelieven.
Hij goochelt onbewust
met eigen grieven,
hij is immers egocentricus
bij gebrek aan liefde.
Madrason 21-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Steeds de fopspeen stoppen
Steeds de fopspeen stoppen
Bij gebrek aan gelust-stelling
kom ik niet aan mijn krachten,
mis ik steeds meer de momemten
waarin ik de zon kan betrachten
Aton, Amor, Ozon, Adore
ik verbrand door gebrek aan
tedere pigmenten,
roze krenten
die mijn honger
stopten en mijn dorst
verlevendigden in antwoord,
en in plaats van te schreeuwen
had ik leren zingen
maar nu moet ik
mezelf steeds meer bedwingen
in plastic porno fragmenten
want met lauwe plastic doppen
mocht ik schuimend
steeds de fopspeen stoppen,
steeds de fopspeen foppen
in haar gulzigheid.
Bij gebrek aan geluststelling
mis ik de geruststelling
van een hele grote vraag
of ik er wel mag zijn,
deed de tepel soms te pijn
werd je chagrijn
van volle borsten
of bang voor decadentie,
had ik gewoon vette pech
daar je pijn had 'toe zeg'
of je me nooit had mogen krijgen.
Vergeef me mijn gezeur
het leven stelt teleur
ik weet niet 'hoe' verwoord
moet het prangende
verlangen naar een antwoord,
ik wil niet altijd maar
een ondankbaar
kind zijn en voor jouw smart blind zijn? ! .
Madrason 03-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
be-Leven
Mauwende zeemeeuwen in de stad,
een kat die piept ook wat,
twee vissen aan vrouwenborst
hebben enorme dorst.
Ben ik dronken,
zoog ik te lang
aan vette joint?
Soms zijn het de dingen
die van zelf lijken te zingen
dat ze vaak net
even iets anders zijn
dan men had gedacht;
dat is de kracht
van be-Leven.
Madrason 23-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Europa Een
Europa -jij stier
zonder ballen-
ooit zo fier,
laat Athene vallen
als een deerne
van te lichte zeden.
Want ooit door Zeus
ontvoerd bereden
wordt ze nu klassiek
Oudipeus bestreden
met je eigen liefde
voor ontkenning.
Wat betekent
Demokratie ook al weer
als men verrekend
heeft laat men de eer,
en heer Tyrannus
met zijn zweepje
knallen, Oh Europa
jij stier zonder.....
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrome Baker Praatjes
De herder van de Heer
hij is er weer,
de herfst is
genaderd
en zijn
hoed
goed bebladerd.
Meneer Jan
praat met iedereen
en legt zijn
hoofd te luister,
past oren,
meneer
pastoor
geeft alle dag
handen, monden,
ogen en voeten.
Hij wandelt rustig door
ja heel de straat
neemt braaf
voor hem zijn
of haar
hoedje af.
De bakerpraatjes
hoort hij graag
want God vult
middels hem
de praatjes
niet de gaatjes.
Coppens'koorbanken,
de biechtzetels
ze staan weer klaar,
"zeg, zeg eens, zijn
die praatjes waar;
heeft Jan van ons Marie
of Mien van ons Jan
en die of wie,
de geest ontvangen! ? "
Zonder zich te schamen
"Ja" en "Amen! ".
"Drie weesgegroetjes
en een Ave Marie
en ge hoeft weer
om niets meer
te bangen! "
23-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik kwam bij een politicus
Ik kwam bij een politicus
-zijn huis was vol design-
'wie zijn' vroeg ik
'die zijn' zei hij,
nee, design bedoelde hij.
Op het toilet zaten
de spatters ver
boven de billenbril,
zo zie je maar dat wat
naar boven scheit
altijd wat wil.
Netwerken met je gat
omhoog noemen ze dat.
Hij mocht geen fouten maken,
dat zou hem kunnen raken
diep in zijn
bedorven hart.
Wat hij gekreukeld had
streek moeder wel weer glad.
Ik kwam bij een politicus
-zijn huis was vol design-
'wie zijn' vroeg ik
'die zijn' zei hij,
nee, design bedoelde hij.
Madrason 29-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Levensdrang uit bange nood
Vrouwentongen
brandnetelen
de Omphalos
het erectus
recht omhoog
tot regenboog
uit Adams' graf
prima directus
principe van
de groei in leven.
Want bij gebrek
aan stralende zon
vlammen de
dubbele lengua's
giftig tot beweging
en trekken ze uit
worteltenen laatste
sappen tot de
eerste stappen
die spenen
van dit vitae
zijn het de
brandende vlammen
die louterend
vergeven.
Wat een idee
of is dit de Hel
wat voor een spel
wordt er gespeeld
dat verveeld
zelfs zij de
neergeslagen
Homo Ludens
durven plagen
met al te wrang
zachte slinger dwang
doen opklimmen
en bijdragen
schoorvoetend
langs het klagen
tot progens verdragen
of simpel weg
ons Lot.
25-08-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Spiritus
Spiritus
De gassen zijn vervlogen
het lijk is reeds vergaan.
'Ze dachten', dat hij leefde
-van de lucht-
nu is hij er mede verbonden.
Er door verslonden
in eenzaam bestaan.
Zijn schrijven schreeuwde
-doch zeer bescheiden-
om wat gelezenheid.
Het inkt reeds maanden droog
verkristalliseerde sterfelijkheid;
'Toe sla nu zijn verstofte ziel
open met warme handen? '
Madrason 15-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wet Werk Naar Vermogen
Jullie durven je
te beroemen
-roepen heb mededogen-
op de druppel
ja de vlek
zo weggevaagd
niet de moeite waard,
reproduceren hem tot
vol kokend vat
van leugen
-heb mededogen-
om te getuigen
van jullie
goedheid,
'Kom, de soep wordt
nooit zo heet
gedronken
als men zegt';
-heb mededogen-
maar die daar liegt
en wie bedriegt
is werkelijk slecht,
-hebben mede bedrogen-
gestenigden
die metafysisch
zijn
zij groeien
door de pijn
en kunnen
zelfs van
deze zeugen
vol van liefde
getuigen
-vol van mededogen-
zagen zij wat
hun hart
niet kon verdragen
en eenzaam hadden zij
een desolate verlaten
grijze koude
prefab muur
waarop te klagen
met tranenzuur
en vurige slagen
want bloedig
durfden zij
hun hand op
te houden
-heb mededogen-.
Madrason 23-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Het Gelag betalen
Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".
Madrason 25-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naald voor de Vrouw.
Naald voor de Vrouw.
Na sex
komt Sectio
of Caesar Erectio,
steek van de keizer
en naald voor de vrouw
die na haar Eruptio
van jou bevallen zal.
Met andere woorden
zoekend naar verband,
sex betekent Pijn,
Liefde klinkt al beter,
maar houden van is fijn.
Onzichtbaar weeft de rode
zijden draad of draad van kant
de daden tussen beiden met haar hand.
Madrason 29-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrolijk Gedicht
Ik wil er over schrijven
maar vind de woorden niet.
Ik wil graag overdrijven
al overdrijf ik eigenlijk niet.
Ik wil graag overblijven
zodat ik vertellen kan
dat vrolijkheid een
vreemde is gebleven.
Ik lachtte wel
en liet soms
een traan van geluk.
Maar die dikke krop
diep in mijn keel,
de krampen om
mijn opgezwollen hart
die hoorde of zag
men niet.
Soms trachtte ik wel
een vrolijk lied
maar liever werd
me vaker toch
de dikke rook
van Havana sigaar
en vette blues muziek
de lucht van
overrijpe wijn
het ritme
van vallende
regendruppels
op te droge grond.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Oogst
Het kwaad
kan er niets
aan doen
dat het bestaat.
We bestralen
determineren
en ontleden,
manipuleren
zelf het zaad.
Het gaat immers
om ons bestaan
de ene baan
en het meer, meer, meer
gemegalomaan
van hoge heren;
het verlangen
het bangen
om armoe en honger,
om procre-eren..
Madrason 02-12-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Akker blaar
Een aand se trane van Liefde loop
Gevoelins van twee aan mekaar verkoop
Dit als verander in ´n derde probleem
In die ooste met die son embleem
Na die weste met die hang van berge
Die son brand en berge krap die hart tot op sy nerwe
Gooi jou akker blaar in die wind verwaai
Laat haar toe dat die wind haar oplaai
Waai saam die weste wind
Want weste wind waai na die ooste
Haar hart so deurmekaar soos akker blare
Jy weet daar pomp liefde in haar are
Ek gee aan haar al my sons ondergange
Met blare wat waai onder die son teen berge se hange
Sal sy takke en bande knip
En weer terug waai na my
poem by Frikkie de Beer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gedicht
Gedicht
Gedicht 'herken je me nog'
jij zoet lonkend refrein,
de rust van naaktgeboren zijn,
het nodige Keurslijf de stilte
glijdend uit de lange baan van kilte,
want bij je eerste letterbeentje
voel ik me steeds zoals een kindje.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gerrit's Fado
Gerrit's Fado
Wij wensen geen applaus,
alleen maar stilte,
we leven en vergeven
versterven en vergaan
van warm totaan de kilte.
De Hypoglobus zwelt aan
een verkrampte lach
en verziltende traan.
Het zal niet Niks zijn
-wat daar verdwijnt-
al achter het Gordijn!
Madrason 14-07-2012
Naar aanleidning van het afscheid van Gerrit Komrij d.d 14-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hef het Glas
Ze rukten zich los
als twee warme banden
van het glanzende lippengloss
die als twee onderpanden
achterbleven op een glas
Gluhwein met roze wormen.
Haar Degas Dactyllen
trilden als leliestengels
de bengels langs Ionische Style
zegen plots moe ontdaan neer op aard.
Haar hoofd achterover
gebogen zacht wit satijn
alsof ze in katzwijm
zou raken.
Verover haar adem-stoten
op een veel te koud glas
en spreidt dan het maagdelijk
laken
alsof jij het glas zelf zou zijn.
Maar pas op voor Daffodillen
en te gretige Dactyllen,
zoet wrekend karmozijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Stromen Vuur
Grijs is de wereld
waarin ik woon,
zwarte bolster
blanke pit
waar muziek in zit.
Grauw zijn de wolken
waarachter zon
, koffie, thee, ik drink
een hele zee
en zit op vers katoen.
Witte Marron ben ik
geschreven Madrason,
gedreven door de kern
die onhoudbaar
bruist als
woordvulkaan.
In stromen vuur
aan Uw schenen
puur
laat ik U dromen
en nader tot mij komen.
10-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Een beetje mens zijn
Wat is dat beschaving
dat 'ikkeikkeikkeikke'
dat niet eens meer spreken kan
maar met geweld alles neemt van
zonder te vragen van wie
en zonder waarvoor
en zonder waarom.
Ik ben een worm
die wordt begraven
in een mesthoop van
normen en waarden,
nee wormen en maden.
In de shit moet ik woelen
om te mogen leven
en me thuis te voelen
tussen al dat gewurm
om de hete brei heen.
Er is niet veel voor nodig
om overbodig
of nog
van enige waarde,
mest voor aarde te zijn.
In een schoon huis kan men
ook een zwijn zijn
al leest men de Koran
of doet aan Ramadan,
gaat naar de kerk
om knapen te schenden.
Er is veel nodig om
een beetje mens,
een wurmpje
met een wens
te zijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kippenjicht en Tegenlicht (voor R.Kopland)
Kippenjicht en Tegenlicht
Bloed laten prikken
moest zo hard schrikken
mijn hart stond even stil.
Kwam te liggen
langs donzig witte biggen
waar men niet liggen wil.
Ik was hiervan het Hoofd
maar kon toch niet bevroeden
dat ik liggend aan haar voeten
van mijn leiding werd beroofd,
waarom ik Zo moest boeten.
Je hebt de kans gekregen
jouw eigen krans geregen
het leven heb je verslonden
en...................
Nog ben je er mede verbonden.
Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Edgar Cairo
Een rivier
van vuur
een stroom,
een droom,
zwarte spiegel
zwarte boom,
neger oom. *0
Apinti, *1
"atiton-
atititontonton"
woorden magie.
Sranan*, Taki**, *2 **3
Taki, Sranan,
trots als een huis,
statig als de nacht
haar sterrenpracht,
vuurvliegjes melodie,
Oh, Edgar Cairo*! ! ! ! *4
Madrason 10—9-2012
*0/verwijzing naar Uncle Tom's Cabin door Harriet Beecher Stowe
*1/Apinti
De apinti is een enkelvellig slaginstrument dat door de Surinaamse marrons gebruikt werd om berichten door te seinen naar naburige dorpen en/of stammen. Deze manier van berichtenverkeer is door de marrons tot in het recente verleden gebruikt. Dit communicatiemiddel is vanuit de tijd van de slavernij...
*2/Surinaams, Sranantongo (vroeger: Nengre of 'Negerengels') is de Nederlandstalige benaming voor de in Suriname gesproken taal (ook wel Sranan Tongo of kortweg Sranan genoemd) .
*3/Vooral vroeger werd de taal ook wel informeel aangeduid met taki taki of nengre, maar die benamingen worden tegenwoordig als denigrerend ervaren. Van engels creools to talk, Talki.
*4/Biografie
Cairo werd geboren te Paramaribo. Zijn ouders waren afkomstig van een voormalige plantage in het district Para. Hij volgde de lagere school bij de fraters, en haalde het diploma aan de Algemene Middelbare School (AMS) . Vervolgens vertrok hij in 1968 naar Amsterdam waar hij Nederlands en Algemene Literatuurwetenschap studeerde.In zijn laatste boeken openbaarde zich een ernstige psychose. Ook liet hij in 1988 een advertentie in een krant plaatsen met de tekst Jezus terug op aarde. Edgar Cairo, Gods zoon, spreekt alle talen met Jawehs stem en doet grote wonderen.
Cairo werd op 16 november 2000 dood aangetroffen in zijn woning in Amsterdam-Oost. Hij was overleden aan een maagbloeding; op welke dag precies kon niet worden vastgesteld. Hij is 52 jaar geworden. Wikipedia 2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!