Europa Een
Europa -jij stier
zonder ballen-
ooit zo fier,
laat Athene vallen
als een deerne
van te lichte zeden.
Want ooit door Zeus
ontvoerd bereden
wordt ze nu klassiek
Oudipeus bestreden
met je eigen liefde
voor ontkenning.
Wat betekent
Demokratie ook al weer
als men verrekend
heeft laat men de eer,
en heer Tyrannus
met zijn zweepje
knallen, Oh Europa
jij stier zonder.....
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Een beetje mens zijn
Wat is dat beschaving
dat 'ikkeikkeikkeikke'
dat niet eens meer spreken kan
maar met geweld alles neemt van
zonder te vragen van wie
en zonder waarvoor
en zonder waarom.
Ik ben een worm
die wordt begraven
in een mesthoop van
normen en waarden,
nee wormen en maden.
In de shit moet ik woelen
om te mogen leven
en me thuis te voelen
tussen al dat gewurm
om de hete brei heen.
Er is niet veel voor nodig
om overbodig
of nog
van enige waarde,
mest voor aarde te zijn.
In een schoon huis kan men
ook een zwijn zijn
al leest men de Koran
of doet aan Ramadan,
gaat naar de kerk
om knapen te schenden.
Er is veel nodig om
een beetje mens,
een wurmpje
met een wens
te zijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrome Baker Praatjes
De herder van de Heer
hij is er weer,
de herfst is
genaderd
en zijn
hoed
goed bebladerd.
Meneer Jan
praat met iedereen
en legt zijn
hoofd te luister,
past oren,
meneer
pastoor
geeft alle dag
handen, monden,
ogen en voeten.
Hij wandelt rustig door
ja heel de straat
neemt braaf
voor hem zijn
of haar
hoedje af.
De bakerpraatjes
hoort hij graag
want God vult
middels hem
de praatjes
niet de gaatjes.
Coppens'koorbanken,
de biechtzetels
ze staan weer klaar,
"zeg, zeg eens, zijn
die praatjes waar;
heeft Jan van ons Marie
of Mien van ons Jan
en die of wie,
de geest ontvangen! ? "
Zonder zich te schamen
"Ja" en "Amen! ".
"Drie weesgegroetjes
en een Ave Marie
en ge hoeft weer
om niets meer
te bangen! "
23-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Van Vrijheid die Moest
Vrijheid als juk
loopt steeds weer stuk,
het wordt op den duur
censuur voor dictatuur.
Het is verworden tot
ruilmiddel, pecunia, Lot,
markt van vraag en aanbod,
Gouden kalf zonder God.
Schaarste waarvoor gevochten,
zoekend naar ver-gezochten.
Vrijheid als schaarste goed
gepepert in intollerantie,
catwalk voor egocentristen
of de Verloren Generatie
niets voor pessimisten.
Vrijheid een prestatie?
Vrijheid dat kun je niet doen
je koopt het ook niet voor wat poen,
met knie-en die knikken
of spieren die verschrikken.
Als je denkt er van te hebben
lijkt ze steeds weer weg te ebben.
Vrijheid als juk voor Geluk
loopt op zichzelf steeds stuk.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrijgezel
Ik drink mijn glas nog eenmaal leeg
en voel dat ik wat lichter weeg
of zijn mijn voeten speelser.
Mijn riem voelt strak
alsof in 't pak,
maar 'He' ik draag hem niet.
Wat zei ik nog zo-even,
was het halfacht of....
zal ik nog een rondje geven.
Ik zie het schuim al lang niet meer
in haar behaal ik reeds geen eer,
laat deze heer maar schuiven.
Ik pluk de zure druiven
voor een man en vrouw of zeven,
zeur nog even melancholisch door
en allen beamen ze
me zeer net alsof in koor.
Nu wordt het tijd voor bitterballen,
want bitter zal ze tegenvallen
de rekening die ik betalen mag
ja domme ik, en wat een hard gelag.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Rendez-vous auf den Champs Elysees
Verlass Paris am Morgen mit dem TEE
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
In Wien sitzen wir im Nachtcafe
Direkt Verbindung TEE
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Trans Europa Express
Wir laufen 'rein in Duesseldorf City
Und treffen Iggy Pop und David Bowie
song performed by by Kraftwerk
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Het Gelag betalen
Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".
Madrason 25-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gebrek aan liefde
Gebrek aan liefde
Hij is een egocentricus
-bij gebrek aan liefde-
die zich zelf graag kust
en lusteloos, soms ook.
Hij is de oorzaak en gevolg
van zijn eigen rook,
die zijn ongemakken sust
met sedatieven en madelieven.
Hij goochelt onbewust
met eigen grieven,
hij is immers egocentricus
bij gebrek aan liefde.
Madrason 21-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Laf zijn is in!
Laf is in, Laf heeft zin.
Kijk naar rechts als
er links bedrogen wordt.
Neem steeds de grootste lap
biefstuk van het grote bord.
Als iemand wordt geslagen
kijk dan gerust omhoog.
Als iemand start met vragen
loop dan maar om hem met een boog.
Als iemand 'Help' roept bij 't verzuipen
loop dan nooit in zeven sloten.
Als iemand door velen belaagd
heeft hij er vast zelf om gevraagd.
Als de buren veel te luid
spreek het dan vooral niet uit
en zet de radio maar gauw op tien.
Als er gestolen wordt
doe je zelf dan niets te kort
maar doe gewoon alsof je niets hebt gezien.
Als de buurvrouw wordt verkracht
zal ze vast weer een Thriller zitten kijken
dat mens is te luidruchtig
ze moet gewoon niet zeiken.
Als er iemand Van de brug
springen wil
roep die dan niet terug
dat is zo kil.
Als er twintig mensen zien
hoe er iemand wordt neergestoken
tel dan eventjes tot tien.
Wees geduldig met jezelf
voel je niet schuldig.
Ben Laf, dat heeft echt zin
want Laf zijn dat is In.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ontluisterend
Kom je in
een sfeer van licht
en versta je
het gedicht,
kunt de muziek al
horen spelen,
zit zelf in de band
die als geen ander kent
wat valt te delen.
Dan snaar de woorden maar,
bedaar de moordenaar,
verklaar de klank voor-waar.
Laat door de nauwe spleten
van de angst een spiegel klaar
voor hen die willen weten.
Deel het vibrato
langs kwatrijnen
of langs quadrofonen,
wees een falsetto of zo
die plots weer zal verdwijnen
in kwijnende tonen.
Spuug muren vol van oker
langs je handen,
en ben de joker
op te hete stranden,
de regenboog voor
tante Door
Ja grijp de luit,
gooi het eruit,
voordat het zal
verbranden.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
(Afrikaans) Winter Hart
In die hartjie van die winter
in die winter van my hart
Lê ‘n leegte ongeneeslik
‘n Koue donker pad
Soos die storm wat hier buite dreig
die sneeu wat wit kom lê
Is daar koue in my lewe
is daar niks wat ek kan sê
Soos die winter windjie waai
en die wolke sneeu laat val
Is daar leegte binne my
‘n hol kol en dis al
Van somer soene
en sonskyn liefde
Na oë wat geen sins glans
as ek jou nie kan hê nie
sien ek vir niks anders kans
Die spasie waar jy pas
is in die holte van my hart
En niks sal ooit jou plek vat nie
niks behalwe smart.
poem by Carike Klokow
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Rape Of Europa
Zeus finds Europa playing with her hand––
handmaidens some say, pulling wool
over eyes of people who demand
that she be modest. As a bull,
Zeus comes to her, and she spreads wide her legs,
experiencing rapture she has not
experienced with her hand and begs
for more. They call this rape. What rot!
Inspired by Titian's “Rape of Europa” at the Isabella Stewart Gardner Museum.
11/26/08
poem by Gershon Hepner
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Amsterdam, September 1939
Vir Ernst
Niks sal ooit weer wees soos dit daardie somer was:
die water van die Spiegelgracht lê swart soos glas;
die brûe, boë, bome en lampe ry op ry
wieg lui-lui heen en weer as ’n bootjie daaroor gly;
en deur die mis wat instoot van die see terwyl
die skemer teen die gewels styg, klink vér en yl,
asof gesprinkel, ’n wysietjie uit ’n toringklok.
Maar dis reeds oorlog! Dié besef tref skielik met ’n skok!
Ons wis dit séker ’n herfsmiddag, later, toe eindelik
ons skip die oop see kies en ons ’n laaste blik
vergun word van die kus – die strand, die kaal, wit duin
en ’n vuurtoring, donker, teen die donker, lae kruin;
en toe, ’n kwartiertjie later, in die Noordsee, mis ons boot
rakelings ’n myn wat los dryf in die see – en óns die dood.
Ons vaar dan verder: ’n helder driekleur aan die mas …
Maar niks sou ooit weer wees, soos dit daardie somer was.
poem by William Ewart Gladstone Louw
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Brief aan alle Ministers
Brief aan alle Ministers
De geschiedenis herhaalt zich weer,
kogels die de vrijheid belogen.
Vogels die als Auguren vlogen
Kwamen bedrogen op de bodem neer.
Als noestige knoestige oesters
van jeugdig verlangen.
Als bonte Madrillenbillen
met bloempjes behangen.
50 meter ver reiken de dijken,
ze bezwijken reeds onder de lijken.
NIet alle Maoïsten houden van China,
niet allen ontweken het 'Ratatatata'.
Moet ik nu lachen of huilen,
moet ik nu vluchten of schuilen!
Wat moet ik nu nog doen
met een hart vol van angst?
Die voor dat beetje poen
lijkt op een snelle vangst.
'Wat? ', is mijn hart dat nog vol hoop,
voor angst en wisselgeld te koop?
Kogels die de vrijheid belogen,
vogels die als Auguren vlogen.
De geschiedenis herhaalt zich weer:
'Beste' ministers, Lieg niet meer! !
Voor ieder mens, die 'ooit' een Vluchteling!
Madrason 23-03-2011
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Akker blaar
Een aand se trane van Liefde loop
Gevoelins van twee aan mekaar verkoop
Dit als verander in ´n derde probleem
In die ooste met die son embleem
Na die weste met die hang van berge
Die son brand en berge krap die hart tot op sy nerwe
Gooi jou akker blaar in die wind verwaai
Laat haar toe dat die wind haar oplaai
Waai saam die weste wind
Want weste wind waai na die ooste
Haar hart so deurmekaar soos akker blare
Jy weet daar pomp liefde in haar are
Ek gee aan haar al my sons ondergange
Met blare wat waai onder die son teen berge se hange
Sal sy takke en bande knip
En weer terug waai na my
poem by Frikkie de Beer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Et Memoria [2]
Kom stap vanoggend deur my lewe
terwyl ons, ons gisters onthou,
‘n nuwe dag voor ons oopvou
en laat ‘n afdruk van jou
geskilder teen die seildoek van my gedagtes
want elke nuwe môre
word uit ons gisters gebore
en jy bly deel van my, al is
alles tussen ons nou verby,
sien ek jou in die glans van die son,
die dou wat blinkend op blare sit
en ek besef nou, dat liefde
in elke oomblik van onthou
weer van voor af begin
en hoe langsaam rek ek nog
oomblikke wat reeds verby is uit
asof dit altyd deel van my menswees is
maar ek is reeds daarvan bewus
dat dinge vêr by verby tussen ons is,
dat jy vanaand
hitte by iemand anders sal kry
asof ek, net nog
deel van ‘n dooie vlam is.
[Verwysing: Et Memoria deur Japie S. Strydom:
“Kom stap vanaand
deur my môre,
en blaai saam deur my drome,
teken jou liggaam hier
in my sagtebandboek aan,
want ons vandag is in gisters en more gebore:
jy is die ligflits van die son,
die môre-dag se dou;
‘n laat middag in my somer-drome,
‘n vroeë lente more –
Ek weet vanaand,
dat die dae van ons lewe (liefde?) ,
weer,
in elke nuwe onthou begin:
hoe langsaam het ek jou
in die dae van gister en môre
in onthou van lang-verlang –
toegespin en afgedra
na die wol kombers van my gewete.
Ek weet vanaand,
sal jou voete
ongewoond aan die vreemdheid –
my skaam-koud skei.”]
Et Memoria
Come and walk through my life today
while we remember our yesterdays,
a new day is unfolding for us
and leave an impression of you,
painted against the canvas of my thoughts
because every new tomorrow
is born from our yesterdays
and you stay part of me, even though
everything between us is past,
I see you in the sparkle of the sun,
the dew that are sparkling on leaves
and now I realize, that love
in every moment of remembering
starts new again
and how slowly I still stretch out moments
that is already past
as if it’s always part of my humanity
but I am aware
that our relationship is far past being dead,
that tonight
you will find heat with someone else
as if I am only
part of a quenched flame.
[Reference: Et Memoria by Japie S. Strydom:
“Come walk tonight
through my tomorrow,
and page with me through my dreams,
draw your body here
in my soft covered book,
since our today is born in yesterdays and tomorrows:
you are a flash of the sun,
the early morning dew;
summer dreams on a late afternoon,
an early spring morning–
tonight I know,
that the days of our lives (love?) ,
again,
starts in every remembrance:
how slowly I weaved you
and carried you down
– into the cocoon of yesterdays and tomorrows
in remembrance of drawn out longing
to the wool blanket of my conscience.
Tonight I know
that your feet
unaccustomed to the strangeness -
will separate from me coldly shy.” (My English translation.) ]
poem by Gert Strydom
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Otoya en Oslo
Heer, in afgryse luister ons na ‘n verhaal van haat
‘n Verhaal wat ons verbuisterd laat
Hoe kan mens hierdie dade in woorde omsit?
Heer, ‘n hele nasie staan in pyn en smart
Die letters van swart op die wit papier kan nooit die pyn uitdruk
En ‘n groot gat is saam met gebou se mure uit ons hart geruk
En elke lyk van elke kind op daardie eiland voel soos ons eie
Die verlies wat ‘n ouer voel sal nooit beksryf kan word
Heer, Heer, ons uitroepe van smart en seer is so oorverdowend soos die bom
Heer, Heer, ons gevoelens lê soos die bakstene verstrooid
‘n Ramp uit ‘n mens se hand?
Heer, die vrae oor die toekoms van elkeen in daardie land
Heer, U alleen sal kan berusting bring, want troos is nie moontlik
Heer, U alleen sal kan oordeel oor so ‘n daad
Heer, vergelding is al waaraan mens kan dink
En tog sal dit ons plaas waar hy staan
Vergelding sal ons plaas in die hand van die duiwel
Heer, ons bid vir hierdie mense dat U hul sal beskerm
poem by Amanda Boucher
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naald voor de Vrouw.
Naald voor de Vrouw.
Na sex
komt Sectio
of Caesar Erectio,
steek van de keizer
en naald voor de vrouw
die na haar Eruptio
van jou bevallen zal.
Met andere woorden
zoekend naar verband,
sex betekent Pijn,
Liefde klinkt al beter,
maar houden van is fijn.
Onzichtbaar weeft de rode
zijden draad of draad van kant
de daden tussen beiden met haar hand.
Madrason 29-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Stromen Vuur
Grijs is de wereld
waarin ik woon,
zwarte bolster
blanke pit
waar muziek in zit.
Grauw zijn de wolken
waarachter zon
, koffie, thee, ik drink
een hele zee
en zit op vers katoen.
Witte Marron ben ik
geschreven Madrason,
gedreven door de kern
die onhoudbaar
bruist als
woordvulkaan.
In stromen vuur
aan Uw schenen
puur
laat ik U dromen
en nader tot mij komen.
10-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn als
het ruisen der blaadren
op een zoele zomernacht
wiegend op de golven van
strelende geesteshanden
een insect gedragen door
de wind als kind
der natuur
zo puur
maar helaas
ik ben een kaaskop
met heel wat gewicht
zit vaak in andermans licht
en voel me uit de toon
bij zoveel valse noten
en borrelhapjes gepalaver
och was ik toch een pillendraaier
of een vier keer klaver
dan had ik nog ronduit een doel
maar ik denk dus ik ben
een cliënt van de psychiater
die me weer op het padje
draaien zal zodat het-
geen dat weer rollen moet
dat dan ook doet
zoals men dat verwacht
ik ben als mens dus
niet de pillen waard
die ik moet draaien
voor de Waard
een G.I *
of T.B.Ser **
of minder nog dan meer
ik ben een ééndagsvlieg
die ná 2 minuten leven
al blijft kleven aan
te hete teer.
Madrason 29 04 2009 met dank aan Willem
* Governmental Issue, overheids sujet of objekt der overheid
** Ter Beschikkinggestelde van de Staat
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Patatje Oorlog
Alsof hij gaat voor
een bestelling van
een frietje speciaal
vijf kroketten en....
zo schreef hij
ze neer de namen,
vroeg de commandant
wie er mee wilden
deze nacht op
expeditie;
Taliban zijn
heus geen
Talibang,
dat wordt
patatje
oorlog..
M adrason 12-08-2011
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!