En.Citatepedia^®.ro

Het Gelag betalen

Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".

Madrason 25-08-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ik tracht te zijn

Ik tracht te zijn

Ik tracht te zijn als
het ruisen der blaadren
op een zoele zomernacht
wiegend op de golven van
strelende geesteshanden
een insect gedragen door
de wind als kind
der natuur
zo puur
maar helaas
ik ben een kaaskop
met heel wat gewicht
zit vaak in andermans licht
en voel me uit de toon
bij zoveel valse noten
en borrelhapjes gepalaver
och was ik toch een pillendraaier
of een vier keer klaver
dan had ik nog ronduit een doel
maar ik denk dus ik ben
een cliënt van de psychiater
die me weer op het padje
draaien zal zodat het-
geen dat weer rollen moet
dat dan ook doet
zoals men dat verwacht
ik ben als mens dus
niet de pillen waard
die ik moet draaien
voor de Waard
een G.I *
of T.B.Ser **
of minder nog dan meer
ik ben een ééndagsvlieg
die ná 2 minuten leven
al blijft kleven aan
te hete teer.

Madrason 29 04 2009 met dank aan Willem

* Governmental Issue, overheids sujet of objekt der overheid
** Ter Beschikkinggestelde van de Staat

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Koekkoeken

Doet me toch geen flikker,
ikke, ikke lijkenpikker,
doet me toch geen zier,
de labelprikker labelt
alles
moet een sticker,
ikke ikke lijkenpikker
heeft plezier,
koekkoekt er niet om heen
hij is ronduit gemeen,
ikke ikke lijkenpikker
werd een pier
onder mijn te grote teen.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Vrijgezel

Ik drink mijn glas nog eenmaal leeg
en voel dat ik wat lichter weeg
of zijn mijn voeten speelser.

Mijn riem voelt strak
alsof in 't pak,
maar 'He' ik draag hem niet.

Wat zei ik nog zo-even,
was het halfacht of....
zal ik nog een rondje geven.

Ik zie het schuim al lang niet meer
in haar behaal ik reeds geen eer,
laat deze heer maar schuiven.

Ik pluk de zure druiven
voor een man en vrouw of zeven,
zeur nog even melancholisch door
en allen beamen ze
me zeer net alsof in koor.

Nu wordt het tijd voor bitterballen,
want bitter zal ze tegenvallen
de rekening die ik betalen mag
ja domme ik, en wat een hard gelag.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Vrome Baker Praatjes

De herder van de Heer
hij is er weer,
de herfst is
genaderd
en zijn
hoed
goed bebladerd.

Meneer Jan
praat met iedereen
en legt zijn
hoofd te luister,
past oren,
meneer
pastoor
geeft alle dag
handen, monden,
ogen en voeten.

Hij wandelt rustig door
ja heel de straat
neemt braaf
voor hem zijn
of haar
hoedje af.

De bakerpraatjes
hoort hij graag
want God vult
middels hem
de praatjes
niet de gaatjes.

Coppens'koorbanken,
de biechtzetels
ze staan weer klaar,
"zeg, zeg eens, zijn
die praatjes waar;
heeft Jan van ons Marie
of Mien van ons Jan
en die of wie,
de geest ontvangen! ? "

Zonder zich te schamen
"Ja" en "Amen! ".
"Drie weesgegroetjes
en een Ave Marie
en ge hoeft weer
om niets meer
te bangen! "

23-09-2012 Madrason

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kippen in de Hemel (voor R. Kopland)

Kippen in de Hemel

Mijn moeder was een beul,
ik harkte ze bijeeen
-begroef- boze gedachten
in een diepe donkere geul.

Ik vier een feest voor het Begin
met alle Vluchtelingen
die te lang moesten wachten,
laten we haar beminnen
er nu dan aan Beginnen.

De jas van mijn vader
-veel te vroeg gestorven-
draag ik als tweede huid,
-hij hoort bij me-
ik ben toch geen verrader,
ik doe hem nooit meer uit!

Ik wil me bevestigd zien
op betonnen pilaren,
in glimmende ramen
en zelportretten bovendien
in het 'laten varen'.

Tabe zachte ziel
met een sprietje ijdelheid,
omarm haar nu de leegte maar
welk zo enorm beviel
en vertel ons op Onze tijd
hoe of ze voelt de eeuwigheid.

Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Handschoenen

Er lag een dood
paar handschoenen
langs de straatrand
satijnig rood
geweven
bebladerd de weg.

Een dood paar handschoenen.
nou kom op wat naar,
hoe kan dat nou
gebeuren zeg?
Er zat geen leven
meer in,
gestorven ding,
de zin die was
er uit,
de rode draad
verloren, pech.

Nu ligt het daar
zo lang uitgestrekt
bedekt met blaer
bezield zo-even nog
maar nu dan
in de goot
beland en...

Een vleugje van haar
ziel die riep
tot mij en
zei: 'He jij daar,
wacht eens even! '

'Kun jij ons niet
een nieuw begin
en zin tot
leven geven? '

Ik nam het paar
op teder in mijn
handen
maar zag
'ze zijn te klein'
'ze passen er
niet in',
'he, wacht eens
even, ik heb toch Ook
een vriendin........ '

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Een beetje mens zijn

Wat is dat beschaving
dat 'ikkeikkeikkeikke'
dat niet eens meer spreken kan
maar met geweld alles neemt van
zonder te vragen van wie
en zonder waarvoor
en zonder waarom.

Ik ben een worm
die wordt begraven
in een mesthoop van
normen en waarden,
nee wormen en maden.
In de shit moet ik woelen
om te mogen leven
en me thuis te voelen
tussen al dat gewurm
om de hete brei heen.

Er is niet veel voor nodig
om overbodig
of nog
van enige waarde,
mest voor aarde te zijn.
In een schoon huis kan men
ook een zwijn zijn
al leest men de Koran
of doet aan Ramadan,
gaat naar de kerk
om knapen te schenden.

Er is veel nodig om
een beetje mens,
een wurmpje
met een wens
te zijn.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Van Vrijheid die Moest

Vrijheid als juk
loopt steeds weer stuk,
het wordt op den duur
censuur voor dictatuur.

Het is verworden tot
ruilmiddel, pecunia, Lot,
markt van vraag en aanbod,
Gouden kalf zonder God.

Schaarste waarvoor gevochten,
zoekend naar ver-gezochten.
Vrijheid als schaarste goed
gepepert in intollerantie,
catwalk voor egocentristen
of de Verloren Generatie
niets voor pessimisten.

Vrijheid een prestatie?

Vrijheid dat kun je niet doen
je koopt het ook niet voor wat poen,
met knie-en die knikken
of spieren die verschrikken.
Als je denkt er van te hebben
lijkt ze steeds weer weg te ebben.

Vrijheid als juk voor Geluk
loopt op zichzelf steeds stuk.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Steeds de fopspeen stoppen

Steeds de fopspeen stoppen

Bij gebrek aan gelust-stelling
kom ik niet aan mijn krachten,
mis ik steeds meer de momemten
waarin ik de zon kan betrachten
Aton, Amor, Ozon, Adore
ik verbrand door gebrek aan
tedere pigmenten,
roze krenten
die mijn honger
stopten en mijn dorst
verlevendigden in antwoord,
en in plaats van te schreeuwen
had ik leren zingen
maar nu moet ik
mezelf steeds meer bedwingen
in plastic porno fragmenten
want met lauwe plastic doppen
mocht ik schuimend
steeds de fopspeen stoppen,
steeds de fopspeen foppen
in haar gulzigheid.
Bij gebrek aan geluststelling
mis ik de geruststelling
van een hele grote vraag
of ik er wel mag zijn,
deed de tepel soms te pijn
werd je chagrijn
van volle borsten
of bang voor decadentie,
had ik gewoon vette pech
daar je pijn had 'toe zeg'
of je me nooit had mogen krijgen.
Vergeef me mijn gezeur
het leven stelt teleur
ik weet niet 'hoe' verwoord
moet het prangende
verlangen naar een antwoord,
ik wil niet altijd maar
een ondankbaar
kind zijn en voor jouw smart blind zijn? ! .

Madrason 03-08-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Niets te Kiezen

Niets te Kiezen

Niet verder dan dit,
niet verder dan dit lied,
verder dan dit lied niet.
Dit witte lied dat,
dat tegen de nacht
tegen de nacht aan zit.
Bleek van schemer
blauwsig zelfs,
pulserende rivieren.
Dichtgeklapte klieren,
steunende scharnieren
kreunend van de kou
dat allesomvattend
blind, dof en grauw.
Bedekt met mantelzorg
voor die nooit een
mantel droegen
er nooit om vroegen
of hebben gevraagd.
Wat een martelgang
zelfs na de dood
iets te verliezen,
niets meer te kiezen;
er wordt beschikt
zoals voorheen.

Madrason 07-08-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Te Gejaagd

Te Gejaagd

Hoor het Te Deum schrokken
van vonkende kerkklokken.
Het leven is een jacht,
je vlucht voor het gedonder
-geen tijd voor al haar pracht-
van grommende honden
en naderend paardengedraf
....
zo rechtstreeks in je graf.

Madrason 19-07-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ontluisterend

Kom je in
een sfeer van licht
en versta je
het gedicht,
kunt de muziek al
horen spelen,
zit zelf in de band
die als geen ander kent
wat valt te delen.

Dan snaar de woorden maar,
bedaar de moordenaar,
verklaar de klank voor-waar.

Laat door de nauwe spleten
van de angst een spiegel klaar
voor hen die willen weten.

Deel het vibrato
langs kwatrijnen
of langs quadrofonen,
wees een falsetto of zo
die plots weer zal verdwijnen
in kwijnende tonen.

Spuug muren vol van oker
langs je handen,
en ben de joker
op te hete stranden,
de regenboog voor
tante Door

Ja grijp de luit,
gooi het eruit,
voordat het zal
verbranden.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Patatje Oorlog

Alsof hij gaat voor
een bestelling van
een frietje speciaal
vijf kroketten en....
zo schreef hij
ze neer de namen,
vroeg de commandant
wie er mee wilden
deze nacht op
expeditie;
Taliban zijn
heus geen
Talibang,
dat wordt
patatje
oorlog..

M adrason 12-08-2011

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ik kwam bij een politicus

Ik kwam bij een politicus
-zijn huis was vol design-
'wie zijn' vroeg ik
'die zijn' zei hij,
nee, design bedoelde hij.
Op het toilet zaten
de spatters ver
boven de billenbril,
zo zie je maar dat wat
naar boven scheit
altijd wat wil.
Netwerken met je gat
omhoog noemen ze dat.
Hij mocht geen fouten maken,
dat zou hem kunnen raken
diep in zijn
bedorven hart.
Wat hij gekreukeld had
streek moeder wel weer glad.
Ik kwam bij een politicus
-zijn huis was vol design-
'wie zijn' vroeg ik
'die zijn' zei hij,
nee, design bedoelde hij.

Madrason 29-07-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Laf zijn is in!

Laf is in, Laf heeft zin.
Kijk naar rechts als
er links bedrogen wordt.
Neem steeds de grootste lap
biefstuk van het grote bord.

Als iemand wordt geslagen
kijk dan gerust omhoog.
Als iemand start met vragen
loop dan maar om hem met een boog.

Als iemand 'Help' roept bij 't verzuipen
loop dan nooit in zeven sloten.
Als iemand door velen belaagd
heeft hij er vast zelf om gevraagd.

Als de buren veel te luid
spreek het dan vooral niet uit
en zet de radio maar gauw op tien.
Als er gestolen wordt
doe je zelf dan niets te kort
maar doe gewoon alsof je niets hebt gezien.

Als de buurvrouw wordt verkracht
zal ze vast weer een Thriller zitten kijken
dat mens is te luidruchtig
ze moet gewoon niet zeiken.

Als er iemand Van de brug
springen wil
roep die dan niet terug
dat is zo kil.

Als er twintig mensen zien
hoe er iemand wordt neergestoken
tel dan eventjes tot tien.
Wees geduldig met jezelf
voel je niet schuldig.

Ben Laf, dat heeft echt zin
want Laf zijn dat is In.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Levensdrang uit bange nood

Vrouwentongen
brandnetelen
de Omphalos
het erectus
recht omhoog
tot regenboog
uit Adams' graf
prima directus
principe van
de groei in leven.

Want bij gebrek
aan stralende zon
vlammen de
dubbele lengua's
giftig tot beweging
en trekken ze uit
worteltenen laatste
sappen tot de
eerste stappen
die spenen
van dit vitae
zijn het de
brandende vlammen
die louterend
vergeven.

Wat een idee
of is dit de Hel
wat voor een spel
wordt er gespeeld
dat verveeld
zelfs zij de
neergeslagen
Homo Ludens
durven plagen
met al te wrang
zachte slinger dwang
doen opklimmen
en bijdragen
schoorvoetend
langs het klagen
tot progens verdragen
of simpel weg
ons Lot.

25-08-2012 Madrason

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kippenjicht en Tegenlicht (voor R.Kopland)

Kippenjicht en Tegenlicht

Bloed laten prikken
moest zo hard schrikken
mijn hart stond even stil.
Kwam te liggen
langs donzig witte biggen
waar men niet liggen wil.

Ik was hiervan het Hoofd
maar kon toch niet bevroeden
dat ik liggend aan haar voeten
van mijn leiding werd beroofd,
waarom ik Zo moest boeten.

Je hebt de kans gekregen
jouw eigen krans geregen
het leven heb je verslonden
en...................
Nog ben je er mede verbonden.

Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Europa Een

Europa -jij stier
zonder ballen-
ooit zo fier,
laat Athene vallen
als een deerne
van te lichte zeden.
Want ooit door Zeus
ontvoerd bereden
wordt ze nu klassiek
Oudipeus bestreden
met je eigen liefde
voor ontkenning.
Wat betekent
Demokratie ook al weer
als men verrekend
heeft laat men de eer,
en heer Tyrannus
met zijn zweepje
knallen, Oh Europa
jij stier zonder.....

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Dromen van identiteit

Dromen van identiteit

Over de emancipatie,
mannen die feminiseren,
vrouwen met vierkante kin.

Daar ligt de frustratie,
dat we er niets van leren,
dus lever haar snel maar weer in.

Haar haren zijn nog even schoon,
haar benen even lang,
haar stem de verleiding van kwaad.

Hij werkt steeds harder voor zijn loon
hobbelt heen achter haar gezang
dat hij diep van binnen haat.

In de antieke wereld had je nog
kerels En Amazonen.
In het Oostblok grote dichteressen
in Holland Dolle Mina met bovendien Rooie Sien
; nu heb je 'Krijg nou tieten! ' grieten.

We maken er een Breijtje van,
kinderen raken het kwijt
dromend van Identiteit.

Over de emancipatie,
mannen die feminiseren,
vrouwen met vierkante kin.

Daar ligt de frustratie,
dat we er niets van leren,
dus lever haar snel maar weer in.

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gerrit's Fado

Gerrit's Fado

Wij wensen geen applaus,
alleen maar stilte,
we leven en vergeven
versterven en vergaan
van warm totaan de kilte.
De Hypoglobus zwelt aan
een verkrampte lach
en verziltende traan.

Het zal niet Niks zijn
-wat daar verdwijnt-
al achter het Gordijn!

Madrason 14-07-2012

Naar aanleidning van het afscheid van Gerrit Komrij d.d 14-07-2012

poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!