Gerrit's Fado
Gerrit's Fado
Wij wensen geen applaus,
alleen maar stilte,
we leven en vergeven
versterven en vergaan
van warm totaan de kilte.
De Hypoglobus zwelt aan
een verkrampte lach
en verziltende traan.
Het zal niet Niks zijn
-wat daar verdwijnt-
al achter het Gordijn!
Madrason 14-07-2012
Naar aanleidning van het afscheid van Gerrit Komrij d.d 14-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Buitenzinnig
Dans, Oh dans,
totaan de trance
jij tweede ik,
jij slappe pik,
splijtzwam
van onvermogen.
Dans als een tol
dans je te dol,
dans uit je
verkrampte
kleine
pirouette.
D ans op de
castagnette,
op de krans,
op het Frans,
op de stralen
buitenzinnig.
Dans, Oh dans
als geregen kralen
die van verwrongen
strengen verdwalen
en zuig het leven
weer als een
naar binnen.
Madrason 15 10 2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Handschoenen
Er lag een dood
paar handschoenen
langs de straatrand
satijnig rood
geweven
bebladerd de weg.
Een dood paar handschoenen.
nou kom op wat naar,
hoe kan dat nou
gebeuren zeg?
Er zat geen leven
meer in,
gestorven ding,
de zin die was
er uit,
de rode draad
verloren, pech.
Nu ligt het daar
zo lang uitgestrekt
bedekt met blaer
bezield zo-even nog
maar nu dan
in de goot
beland en...
Een vleugje van haar
ziel die riep
tot mij en
zei: 'He jij daar,
wacht eens even! '
'Kun jij ons niet
een nieuw begin
en zin tot
leven geven? '
Ik nam het paar
op teder in mijn
handen
maar zag
'ze zijn te klein'
'ze passen er
niet in',
'he, wacht eens
even, ik heb toch Ook
een vriendin........ '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrolijk Gedicht
Ik wil er over schrijven
maar vind de woorden niet.
Ik wil graag overdrijven
al overdrijf ik eigenlijk niet.
Ik wil graag overblijven
zodat ik vertellen kan
dat vrolijkheid een
vreemde is gebleven.
Ik lachtte wel
en liet soms
een traan van geluk.
Maar die dikke krop
diep in mijn keel,
de krampen om
mijn opgezwollen hart
die hoorde of zag
men niet.
Soms trachtte ik wel
een vrolijk lied
maar liever werd
me vaker toch
de dikke rook
van Havana sigaar
en vette blues muziek
de lucht van
overrijpe wijn
het ritme
van vallende
regendruppels
op te droge grond.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Gedicht
Gedicht
Gedicht 'herken je me nog'
jij zoet lonkend refrein,
de rust van naaktgeboren zijn,
het nodige Keurslijf de stilte
glijdend uit de lange baan van kilte,
want bij je eerste letterbeentje
voel ik me steeds zoals een kindje.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn als
het ruisen der blaadren
op een zoele zomernacht
wiegend op de golven van
strelende geesteshanden
een insect gedragen door
de wind als kind
der natuur
zo puur
maar helaas
ik ben een kaaskop
met heel wat gewicht
zit vaak in andermans licht
en voel me uit de toon
bij zoveel valse noten
en borrelhapjes gepalaver
och was ik toch een pillendraaier
of een vier keer klaver
dan had ik nog ronduit een doel
maar ik denk dus ik ben
een cliënt van de psychiater
die me weer op het padje
draaien zal zodat het-
geen dat weer rollen moet
dat dan ook doet
zoals men dat verwacht
ik ben als mens dus
niet de pillen waard
die ik moet draaien
voor de Waard
een G.I *
of T.B.Ser **
of minder nog dan meer
ik ben een ééndagsvlieg
die ná 2 minuten leven
al blijft kleven aan
te hete teer.
Madrason 29 04 2009 met dank aan Willem
* Governmental Issue, overheids sujet of objekt der overheid
** Ter Beschikkinggestelde van de Staat
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Fado
Fado
What do we do with Fado, this guitar sound and
guttural Portuguese voice that has a twang of
Arabia in its heart and is pure poesy.
Life, loss longing and the finality of death, is in
songs that celebrate love’s unbearable sweetness,
our tragedy and the unobtainable.
Yes, sing me a Fado, let me hear the guitar and
I will close my eyes float in a sea of melancholy
and remember you.
poem by Oskar Hansen
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vloeiende Nocturne
Hoe vaak het 's nachts niet regent
in mijn eenzaam vergezicht
dat het ritme van de stilte
ving in duizend druppels licht.
Dat de nacht het zwarte laken
op me spreidde als gordijn
als mijn hemelse satijn
en de sterren 't donker braken.
Hoorde het zachte kwaken
van het groot kikker-orkest,
die van hun geliefden spraken
dromend van een liefdesnest.
En de maan die lachte teder
om mijn voet -aan 't doek ontsnapt-
aan zijn oog ontsprong een bron
tot dit uiltje was geknapt.
Heel haar hart aan mij zich wijdde
en me raakte in gemoed
niet verzaakte in haar goed
maar met droppelkens verblijdde.
Hoe vaak het 's nachts niet regent
in mijn eenzaam vergezicht
dat het ritme van de stilte
ving in duizend druppels licht.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik zuig, ik schijt, ik kom...
Ik zuig, ik schijt, ik kom...
op je toe,
ik schreeuw en jank en zing
totdat ik moe
in je armen lig te trillen.
Ik lik je lichaam
teder en schoon
van het pasgeborenvlies
dat over onze extase
heen gegroeid is,
dat is geen holle frase
dat is geen kattenpis.
Ik sla, ik stoot, ik ram op je smoel
jij vent die alleen vent bent
soms...............
dan mis ik dat gevoel
van de aardse sleetsheid
het helse temperament,
aanschouw ik te veel
tempera van een krent.
Je zult je nog verbazen,
want achter de beslagen
ramen van mijn vergezicht
liggen duizenden kristallen,
zilte tranen juwelen
die me niet wilden ontvallen
noch wilden vloeien,
noch aan het licht
van jouw aangezicht
wilden spelen
van verlangen
naar troost,
naar kroost
naar snotterende
metgezellen
die me konden kwellen.....
zo nu en dan met een gedicht.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrijgezel
Ik drink mijn glas nog eenmaal leeg
en voel dat ik wat lichter weeg
of zijn mijn voeten speelser.
Mijn riem voelt strak
alsof in 't pak,
maar 'He' ik draag hem niet.
Wat zei ik nog zo-even,
was het halfacht of....
zal ik nog een rondje geven.
Ik zie het schuim al lang niet meer
in haar behaal ik reeds geen eer,
laat deze heer maar schuiven.
Ik pluk de zure druiven
voor een man en vrouw of zeven,
zeur nog even melancholisch door
en allen beamen ze
me zeer net alsof in koor.
Nu wordt het tijd voor bitterballen,
want bitter zal ze tegenvallen
de rekening die ik betalen mag
ja domme ik, en wat een hard gelag.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Komrij's Fado
Komrij's Fado
A message moving,
lifting hands shifting
through the sky
alike a boat
drifting
on a sea
of eternity.
Smell that scent,
the fragrant roses
of poetry promises
and of coming proses,
and tears
and breathless rain
for Holland's Mozes,
departure of our beloved literator and poet, columnist etc Gerrit Komrij
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Fado Singer
The Fado Singer
Our visitor was ninety two and could see far into the past
and into a future that held no trepidation.
Unaided she got up and sang us a Fado about love that
never lasts and the sorrow of defeat...
Melancholy, that’s Fado for you, but it’s also about how
sweet love is, and the art of acceptance
She lives in the shadow land of an impending ending
and what is new and timeless.
When she left she beckoned for me to kiss her, I bent down
to touch her cheek, but she kissed my loveless lips.
I was enamoured, and her eyes was clear as heaven;
a woman is forever a woman even at ninety two.
poem by Oskar Hansen
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Het Gelag betalen
Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".
Madrason 25-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Te Gejaagd
Te Gejaagd
Hoor het Te Deum schrokken
van vonkende kerkklokken.
Het leven is een jacht,
je vlucht voor het gedonder
-geen tijd voor al haar pracht-
van grommende honden
en naderend paardengedraf
....
zo rechtstreeks in je graf.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Levensdrang uit bange nood
Vrouwentongen
brandnetelen
de Omphalos
het erectus
recht omhoog
tot regenboog
uit Adams' graf
prima directus
principe van
de groei in leven.
Want bij gebrek
aan stralende zon
vlammen de
dubbele lengua's
giftig tot beweging
en trekken ze uit
worteltenen laatste
sappen tot de
eerste stappen
die spenen
van dit vitae
zijn het de
brandende vlammen
die louterend
vergeven.
Wat een idee
of is dit de Hel
wat voor een spel
wordt er gespeeld
dat verveeld
zelfs zij de
neergeslagen
Homo Ludens
durven plagen
met al te wrang
zachte slinger dwang
doen opklimmen
en bijdragen
schoorvoetend
langs het klagen
tot progens verdragen
of simpel weg
ons Lot.
25-08-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Broze Bengel
Vliegend naar het licht
vliegt zwaargewicht,
bang dat door zijn val
'bam' plots de oer-knal,
alles opnieuw zal beginnen.
Maar voor blindheid alles fel
-het licht van de schijn doet hem pijn-
verbrandt hij in de hel.
De doffe schalen
en Bachanalen,
fee-erieke taferelen,
harpyende minnestrelen.
Alpha redt Omega wel
het is een tijdloos stel.
Prikkende puteaen
op olijven zee-en
prikken snel.
Het ritme van de snaar
breekt vlak voor het gevaar
en jij.......Broze bengel
slaapt zomaar als een engel.
Alleen vuurvliegjes beminnen
het licht dat schijnt van binnen.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Just a Kiss of Eén kusje maar
Just a Kiss
In just a Kiss
I built my
unity
and all I miss
what made me shy
were
you
to me..
15-12-2009 Madrason
Een kusje maar
In één kus maar
vond ik mezelf
kon ik vertrouwen
aan schoonheid bouwen
waarvoor mijn dank
; 'Oh, vrouw.............en! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dronken van geluk
Dronken van geluk
Dronken van geluk
breng ik de brug terug
aan hen die
niets bevroeden
en schenk ik
ongebruikte zaden
aan de kwaden,
-bedenk ik plots-
'waar ben ik nu'
'bij de nomaden'.
Myriaden letters razernij
-die haastig mij belonen-
rijden snel aan mij voorbij,
op merries en in quadrofonen
droom ik mijn boeken vol
met avonturen
en vol van paden
die baanbrekend zich
een weg banen.
En ik maar turen
in het water van
mijn natte lakens
glurend naar de
huid van 'liefste lief'
die ik alleen als
dief zou mogen strelen.
Kan ik nat laken
ooit nog
met haar delen
of blijf ik
wat droogjes
duldzaam
met mezelf
....spelen? .
Madrason 09-072012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Plomp doch fijnbesnaard
Plomp doch fijnbesnaard
Ik ben niet van de nette
doch plomp en fijnbesnaard
ben niet van de etiquette
geniet ethiek intrinsiek
eerder te luid dan te bedaard
ad rem maar nog geen olifant
draai niet weg, voel aan de tand
soms onschuldig bijdehand
hang mijn blouse nat te drogen
vouw niet netjes in de plooi
gewoon doen en niet enkel pogen
ben ook niet van laag allooi
simpelweg niet van de nette
doch plomp en fijnbesnaard.
13-11-2011 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
In de schaduwranden van het licht.
In de schaduwranden
van het licht.
Voor hen die nooit een lied
gezongen,
voor hen die nooit een
woord gelezen,
voor hen die nooit een doek
hebben beschilderd,
ze lieten werelden in zich
besloten,
werelden waarvan we
mede genoten,
zongen ze niet onder
de regen zacht een lied,
gaven ze niet bij 't ochtend gloren
thee aan bed
met mandarijntjes toe
alsof opnieuw geboren,
zij hebben niet de moed
der grote namen nodig
om ze te gedenken,
ze leven voort in elke twijg
in alle stille wenken,
in Salomonsgezangen
en ook in het gezwijg
klinken ze zeker door,
in een Rilke herdenkingskoor
achter de satijnen
gordijnen van Hafiz,
of uit de stille handen
van een vluchteling
na het verbranden
stijgen ze op
in kleine dwarrelkringen,
hoor ze zingen
voor hen die nooit een lied
bezongen,
ik ken niet hun gezicht,
maar in de vele
vitrines van het leven
herken ik hun gedicht,
pak ik de lans weer op
en stop pas dan als
samen we bekennen
dat wij ze voortaan vaker
zullen zoeken
in de schaduwranden
van het licht.
Madrason 09-072012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Wenn Du Lachst, Lacht Das Glck
Du bist schoen, wenn du lachst sally sunshine, denn das macht auch die regentage schoen
Ich hab's gern, wenn du lachst, weil mich das gluecklich macht
Und ich freu' mich darauf, wenn wir uns seh'n
Hab' ich streit irgendwann, sally sunshine, dann erzaehl' ich dir alles ganz genau
Dann verziehst du den mund und du sagst mir den grund
Ich lach' mit und schon ist der himmel blau
(refr.:)
Wenn du lachst, lacht das glueck, sally sunshine
Und die welt hat dann gleich ein sonntagskleid
Wenn du lachst, lach' ich mit, oh, sally sunshine
Das ganze leben, das wird dann kinderleicht
Hab' den bus ich verpasst, sally sunshine, und der zweite kommt ganz bestimmt zu spaet
Dann fahr' ich, aus der haut und du lachst dann ganz laut
Ich lach' mit, weil es gar nicht anders geht
song performed by by Cliff Richard
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!