Afrikaans: Sterregordels, Stilsonjare, Tydsbroekspypdinge, Haarsliert
Sterregordels
Cosmology in Afrikaans is an ode to joy, the
terms form sing-song strings with delightful
sounds “ewigbewegende elektron”
continuously spinning electron
“elektron in die hart van die atoomkorrel”
electron in the centre of the atom particle
- what a song!
“Triljoene Melkwegstelsels waaromheen ons
Melkweg elke tweehonderdmiljoenjaar
wentel – ‘n mallemeule van sterregordels…”
“Dobberende patrone, mesone en elektrone,
'n konfigurasie van konvekse novae”…
- these terms are singing to me!
A merry-go-round of star systems
Quotes from Adriaan Snyman “Die Messias Kode” (The Messiah Code) pp.9,10
Bombardement Van Frekwensies (English Explanation)
Waarmee sal ek hierdie leë oomblikke,
ankerloos, betekenisloos; aan die ewigheid
vasmaak - die gevoelsruimte in my hart
Is leeg, alle gevoel en denke het gesamentlik
in die donker duisternis van my brein ingeval
‘n laserbrein wat die hologramwêreld
Self moet konsituteer uit ‘n bombardement
van betekenislose frekwensies – maar
vandag is die ligstraalfokus uit
My pendulumgedagtes swaai ongefokus rond
die opgerolde, ingevoude ses-en-twintig of
meer dimensies van die virtuele werklikheid
Wil nie vir my oopgaan nie…
All thought and feeling fell into the black hole in my brain and the twenty-six or more rolled-up frequencies of reality does not want to open for me today…
Geloof In Liefde - Faith In Love
Die huis gee my die ritteltits vanaand, die kat
al dwalende, jy slaap alreeds, net ek hang
rond soos ‘n dwalende gees
Met al die simptome van rinnitus, nek stywer as
dié van ‘n Egiptiese mummie, gemoedstemming
swart soos die donkerste nag
Verstikkende verveling - ek is nie meer lus vir
lees nie, selfs die magiese betowering van
kinderverhale is my verlôre
Kyk weer na my gunsteling-DVD, Phantom of the
Opera, die musiek en lirieke sal my weereens
bekoor, Emmy Rossum se klokhelder stem
Sal my allengs meesleur, Gerhard Butler - die
tragiese phantom - sal nuwe drome ontvou, die
wonderbaarlike einde van begrip en vergifnis
Van onvoorwaardelike aanvaarding geskenk aan die
phantom deur ‘n ongelooflik liefdevolle Christine, sal
weereens my geloof in liefde versterk
My inspireer om die illusie van die werklikheid
te transsendeer...
Bored tonight, watching my favourite DVD Phantom of the Opera, the way Christine forgives the Phantom unconditionally will once again inspire me to transcend illusionary reality.
Ivan Rebroff
Ek en Minette sing uit volle bors
ons eie weergawe van Ivan Rebroff:
“Lief Blompies in die Maanskyn” wat
die sanger so mooi kon sing
Koesterende, fluweelsagte basnote
net om dan tot ‘n falsetto op te klim
dit was weergaloos – ons nabootsing
van die Rebroff-lied was uitsonderlik
Terwyl die skoolhoof ons meewarig
betrag - dit was ontoelaatbare gedrag
om op die skooltrappe te praat – maar
toe ons die hoë note jubelend sing
Begin hy te lag – vergeet toe skoon
om ons te betig vir ons lawaaierige
gedrag!
Oorlewing van die Bewussyn
Die klein bietjie lewe wat myne is
stukkie realiteit waaruit ek opstyg
om droomhorisonne te verken
Tussen “Vier mure teen die
Suidewind” voel ek nie tuis nie,
in die grysheid van die realiteit
Bou ek nie my huis nie - as jy kla
ek is ‘n bywoner in my eie huis -
stem ek saam ja, “Die wêreld
Is ons Woning nie”, ek is ‘n pelgrim
op reis na die ewigheid; wat die
wêreld my bied
Is nie die moeite werd nie, slegs
die visioene wat ek snags nog
sien, verskaf hoop
Vir oorlewing van die
bewussyn…
'Ivan Rebroff': We imitated one of his songs in the school passages and the headmaster was so amused by our brilliant rendition of the singer's exceptional voice, he never scolded us as he should have done.
'Oorlewing': I'm a pilgrim on earth and live for the visions I see at night, hoping for the survival of consciousness.]
Jakkalsdraaie Gooi (& English Explanation)
Daar’s niks fout met jakkalsdraaie gooi nie
solank mens die passies net geniet, maar
wanneer verwarring aanhoudend toeneem,
speletjies meer argwaan as afleiding bied
raak dit net ‘n gekke gejaag na wind –
die dag so grou en nat, sonder sprankelende
glinstervreugde omdat ek al weer verkeerd
geleef het, maak my moedeloos raadop
draai my gevoelens op hul kop, maak my
sit en opstaan ‘n syn in sak en as; ek kan
vandag nie weerstand bied nie, slegs een
wete bly: Jy gooi allengs meer jakkalsdraaie
as die meeste ander mense in hul hele leeftyd,
solank as wat jy staan en val by wat jy sê,
elke woord beterweterig verdedig, sal ek net
wysneusig swyg; my slegs verkneukel in
verklarings wat die bekoorlike in goed geplaaste
woorde wil verdoesel en versmoor - gaan maar
voort, vermorsel elke woord, my denke word nie
bepaal deur jou sienings nie
Ek kom tot die gevolgtrekking, jy weet nie
meer wat jy self bedoel of wat jy wil
beheer nie…
(It is fun to run around in circles as long as everone consents, but when the players lose sight of the meaning of the game, it makes no sense and communication comes to an end.)
Te Veel Verbeelding (English Translation)
My kantoor is ‘n slagveld vandag - eers
speel Tiaan met plastiekspeelgoedmanne
gooi hulle in die lug op, nou skop hy my
tafel wyl hy op sy maag lê en lees -
kort-kort wys hy my hoe die papierklamp
die bloedtoevoer afsny na sy hand
Ek lees van Kanada en die Kongo
terwyl hy Harry Potter geniet, my
dokument droog en vervelig terwyl
hy soek na koeldrank – lê nou al op
die tafel en lees; kan hom nie eens
verkwalik nie – hy is bloed van my bloed
Vlees van my vlees; ek lê ook altyd
en lees; hy antwoord my vrae met
dramatiese opmerkings vol sinlose
misterie – nou voel ek hoe andere
my soms ervaar - ek hoop om hom
eendag te help om sy kruis van
Te veel verbeelding te dra…
Too much imagination – Tiaan is visiting my office today, changing it into a war-zone, throwing plastic toys about, kicking my desk and reading while lying on his stomach; I can’t even blame him because that’s what I also do at home, he answers my questions with riddles like I do and I hope to help him channel his imagination one day…
Sterrekundewoordeboekdinge, Lieflikheid, Reptielbreinsindroom, Flirtasie, Stilsonjare
Stilsonjare, Eilanduniversum
Sirkel -van-voortdurende-Onsigbaarheid
Tempoverandering van Horlosiedwaal
met my Astrodeikton vir Sterrenavigasie
en Sterrekatalogus
gaan ek op reis
vind vreugde in
middelpuntvliedende Versnellingkrag
steek die Chandrasekhargrens verby
soekend na ‘n Sterrebeeld
vind vreugde in Byekorfswerm
en Knipoog van Katoognewel
speel met die korpuskelêre Ligteorie
en juig en dans van vreugde wanneer
die ingeboude Siklotron
die subatomiese deeltjies
van my hart versnel...
O Die Liewe Lieflikheid
(Sing op die wysie van 'O die Liewe Martatjie' - Du Lieber Augustin)
O, die liewe lieflikheid, loflikheid, heerlikheid
o, die liewe werklikheid - wat nou gedaan?
Werk van my, droom daarby, pligsgetrou
sal voortbou -
o, die liewe lieflikheid, wat nou gedaan!
Skielik onthou: 'Kersie brand sag en flou
in die stroopblikdeksel nou...'
'O Goedheids Gods' driestemmig gesing,
sopraan, alt en deskant - vir juffrou Malan
soveel jare al my droomweergawe van
Doktor Serfontein - Theunis Krogh
ontdek in standerd twee
Onmiddelik die huis en Blommeland verlaat -
wou nie meer Liewe Heksie wees nie -
In Keurboslaan gaan bly en gedroom
oor 'Jong Doktor Serfontein: Toe Lodi
die Gees op die berg verskyn het...'
saam geluister terwyl Mnr. Schoonbee
op sy viool gespeel het
Vreugdevol saam Tessa uit die Kaap
weggeloop en by die Hoof gaan bly,
Krynauw was my beste vriend, jong
Spaulding was my grootste maat
Helen Bielefeld het
As goudgeklede koningin in my hart
kom woon, ek het wenede saam met
Dian gesing op die Eistedfodd,
saam met Richard gehuil
toe hy saam met
Doktor weggery het, saam
met Josef getreur toe hy sy
pa se nuutste roman in die
vlamme gewerp het in 'n
vreeslike woedebui...
O, die liewe lieflikheid, loflikheid, heerlikheid
o, die liewe werklikheid - wat nou gedaan!
Die reptielbrein-sindroom
Ek lees op oor hoe Atlantis gestig is
deur buiteplanetêre wesens wat toe die land laat sink het
met hul onheilskennis
en hoe groot reptiele eens hul DNA met ons gene gemeng het
en daarom het ons almal 'n reptielbrein –
ek 'figure' net my reptielbrein funksioneer nog
want my hele lewe is net
'n bondel primitiewe angs
en oorlewingsgevegte....
…dis die rede hoekom ek met my nagemaakte mensheid
net helfte van alles doen wat ander mense gewoonlik doen.
Flirtasie
O flikkervergelyker
jy bedwelm my met jou knipoognewel
met skielike blouverheldering
die groenflits van ‘n blouson - gevolg deur
beeldvertroebeling
O aanjaagvuurpyl van pyn
in boegskokangs en breuksonesmart
vernietigende uitbrandingsoomblik
O my koolstofster sonder glans....
Stilsonjare 2000
In onderste verduisteringstydperk
groot die kosmologiese afstand
groot die kosmologiese rooiverskuiwing
wenend in my kraterkuil
o my sekelson
o my sekelmaan se punt...
Kom jul krepuskulêre skemerstrale
vasgevang in dwarsbeweging
O siklotrongeliefde
o versnelde subatomiese hartdeeltjies!
............................................. ............................2000
! Tydbroekspypdinge En Superstringe / Down The Trousers of Time
Ek huil emmers vol water omdat
Mr Adorable-Lovable op sy eie
donkerwolk-dooie-aarde-kaasdraak-
ellende- vuur-en-swael-planeet sit
en niks met feëmense en toorkrag
uit te waaie wil hê nie –
Maar ek sweef terselfdertyd op die
wolke omdat Okefenokee-Alligator
vir Shahrazd-Nyl-Krokodil reptiel-
breinvoedsel verskaf - en op mag-
lev-treine rondjaag, al met die
“ley-lines” langs – en omdat
Die multiversum verskeie broekspyp-
alternatiewe bied langs die tydhelling-
broekspyp af! Ek skryf sommer ‘n
Afrikaanse blog om al die tydbroeks-
pypdinge en superstringe bymekaar
te sit, en meer moontlikhede te
Realiseer - hoe gaan dit met die skrywery
met die goeie, kontemplatiewe, kompulsiewe
Mnr-Landdros–Die-Slaaplose en sy
digterlike opwellinge in die nanag,
vroegdag, middag en aand?
Vriendelike groete,
Die Nylkrokodil
Down The Trousers of Time: Crying and laughing a the same time about crocodiles, mag-lev trains and ley-lines down the trousers of time...
Die Haarsliert – The Hairstring*
Hier is ‘n lang haarsliert wat
my aanhoudend kielie, wat
soos ‘n swaard my oog deur-
boor, ek wil guitig daardeur
loer en laat my hare groei
Maar die haarfrustrasie is
haas ondraaglik, my linker-
oog raak blind soos wat die
haarpunt gedurig daarin
steek, hoe op aarde
Hou ander vroue dit? As
dit so aanhou, sal ek
hand aan eie lewe
slaan!
* A string of hair keeps falling into my eye and irritates me to death!
poem by Margaret Alice
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Et Memoria [2]
Kom stap vanoggend deur my lewe
terwyl ons, ons gisters onthou,
‘n nuwe dag voor ons oopvou
en laat ‘n afdruk van jou
geskilder teen die seildoek van my gedagtes
want elke nuwe môre
word uit ons gisters gebore
en jy bly deel van my, al is
alles tussen ons nou verby,
sien ek jou in die glans van die son,
die dou wat blinkend op blare sit
en ek besef nou, dat liefde
in elke oomblik van onthou
weer van voor af begin
en hoe langsaam rek ek nog
oomblikke wat reeds verby is uit
asof dit altyd deel van my menswees is
maar ek is reeds daarvan bewus
dat dinge vêr by verby tussen ons is,
dat jy vanaand
hitte by iemand anders sal kry
asof ek, net nog
deel van ‘n dooie vlam is.
[Verwysing: Et Memoria deur Japie S. Strydom:
“Kom stap vanaand
deur my môre,
en blaai saam deur my drome,
teken jou liggaam hier
in my sagtebandboek aan,
want ons vandag is in gisters en more gebore:
jy is die ligflits van die son,
die môre-dag se dou;
‘n laat middag in my somer-drome,
‘n vroeë lente more –
Ek weet vanaand,
dat die dae van ons lewe (liefde?) ,
weer,
in elke nuwe onthou begin:
hoe langsaam het ek jou
in die dae van gister en môre
in onthou van lang-verlang –
toegespin en afgedra
na die wol kombers van my gewete.
Ek weet vanaand,
sal jou voete
ongewoond aan die vreemdheid –
my skaam-koud skei.”]
Et Memoria
Come and walk through my life today
while we remember our yesterdays,
a new day is unfolding for us
and leave an impression of you,
painted against the canvas of my thoughts
because every new tomorrow
is born from our yesterdays
and you stay part of me, even though
everything between us is past,
I see you in the sparkle of the sun,
the dew that are sparkling on leaves
and now I realize, that love
in every moment of remembering
starts new again
and how slowly I still stretch out moments
that is already past
as if it’s always part of my humanity
but I am aware
that our relationship is far past being dead,
that tonight
you will find heat with someone else
as if I am only
part of a quenched flame.
[Reference: Et Memoria by Japie S. Strydom:
“Come walk tonight
through my tomorrow,
and page with me through my dreams,
draw your body here
in my soft covered book,
since our today is born in yesterdays and tomorrows:
you are a flash of the sun,
the early morning dew;
summer dreams on a late afternoon,
an early spring morning–
tonight I know,
that the days of our lives (love?) ,
again,
starts in every remembrance:
how slowly I weaved you
and carried you down
– into the cocoon of yesterdays and tomorrows
in remembrance of drawn out longing
to the wool blanket of my conscience.
Tonight I know
that your feet
unaccustomed to the strangeness -
will separate from me coldly shy.” (My English translation.) ]
poem by Gert Strydom
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Otoya en Oslo
Heer, in afgryse luister ons na ‘n verhaal van haat
‘n Verhaal wat ons verbuisterd laat
Hoe kan mens hierdie dade in woorde omsit?
Heer, ‘n hele nasie staan in pyn en smart
Die letters van swart op die wit papier kan nooit die pyn uitdruk
En ‘n groot gat is saam met gebou se mure uit ons hart geruk
En elke lyk van elke kind op daardie eiland voel soos ons eie
Die verlies wat ‘n ouer voel sal nooit beksryf kan word
Heer, Heer, ons uitroepe van smart en seer is so oorverdowend soos die bom
Heer, Heer, ons gevoelens lê soos die bakstene verstrooid
‘n Ramp uit ‘n mens se hand?
Heer, die vrae oor die toekoms van elkeen in daardie land
Heer, U alleen sal kan berusting bring, want troos is nie moontlik
Heer, U alleen sal kan oordeel oor so ‘n daad
Heer, vergelding is al waaraan mens kan dink
En tog sal dit ons plaas waar hy staan
Vergelding sal ons plaas in die hand van die duiwel
Heer, ons bid vir hierdie mense dat U hul sal beskerm
poem by Amanda Boucher
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Amsterdam, September 1939
Vir Ernst
Niks sal ooit weer wees soos dit daardie somer was:
die water van die Spiegelgracht lê swart soos glas;
die brûe, boë, bome en lampe ry op ry
wieg lui-lui heen en weer as ’n bootjie daaroor gly;
en deur die mis wat instoot van die see terwyl
die skemer teen die gewels styg, klink vér en yl,
asof gesprinkel, ’n wysietjie uit ’n toringklok.
Maar dis reeds oorlog! Dié besef tref skielik met ’n skok!
Ons wis dit séker ’n herfsmiddag, later, toe eindelik
ons skip die oop see kies en ons ’n laaste blik
vergun word van die kus – die strand, die kaal, wit duin
en ’n vuurtoring, donker, teen die donker, lae kruin;
en toe, ’n kwartiertjie later, in die Noordsee, mis ons boot
rakelings ’n myn wat los dryf in die see – en óns die dood.
Ons vaar dan verder: ’n helder driekleur aan die mas …
Maar niks sou ooit weer wees, soos dit daardie somer was.
poem by William Ewart Gladstone Louw
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Verlate en Vergete
Aleen in die wereld
So eensaam na jy weg is
My hart in stukkies
Gebroke en aleen
Sit ek en luister na die branders
Wat op die rotse breek
vluister ek jou naam
soos die reen druppels op die dak
dit lyk of die maan saam met my huil
die blink ogies van miljoene sterretjies
wat na my kyk
as of hulle my verdriet kan aanvoel
the aroma van jou skeurmiddel nog vars on my
asof jy enige oomblik by die deur gaan inkom
my enigste troos is die lughuis in die verte
hoe kon jy dit aan ons doen
poem by Persian Khushi
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Akker blaar
Een aand se trane van Liefde loop
Gevoelins van twee aan mekaar verkoop
Dit als verander in ´n derde probleem
In die ooste met die son embleem
Na die weste met die hang van berge
Die son brand en berge krap die hart tot op sy nerwe
Gooi jou akker blaar in die wind verwaai
Laat haar toe dat die wind haar oplaai
Waai saam die weste wind
Want weste wind waai na die ooste
Haar hart so deurmekaar soos akker blare
Jy weet daar pomp liefde in haar are
Ek gee aan haar al my sons ondergange
Met blare wat waai onder die son teen berge se hange
Sal sy takke en bande knip
En weer terug waai na my
poem by Frikkie de Beer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
(Afrikaans) Winter Hart
In die hartjie van die winter
in die winter van my hart
Lê ‘n leegte ongeneeslik
‘n Koue donker pad
Soos die storm wat hier buite dreig
die sneeu wat wit kom lê
Is daar koue in my lewe
is daar niks wat ek kan sê
Soos die winter windjie waai
en die wolke sneeu laat val
Is daar leegte binne my
‘n hol kol en dis al
Van somer soene
en sonskyn liefde
Na oë wat geen sins glans
as ek jou nie kan hê nie
sien ek vir niks anders kans
Die spasie waar jy pas
is in die holte van my hart
En niks sal ooit jou plek vat nie
niks behalwe smart.
poem by Carike Klokow
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Die koer-koer van die tortelduif
So vroeg soggens
Luister ek na die koer-koer van die tortelduif
Met sons opkoms en die sonstrale op my nakende liggaam
So warm voel my hart om te weet dat jy my lief het
Verlang ek na jou in ‘n verre land
Ek onthou ons tyd saam
Die ure van lag en gesels
Soos die son, jou warm onhelsing
onthou ek hoe jy my styf teen jou druk
En liefdes woorde in my ore fluister
poem by Persian Khushi
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Een beetje mens zijn
Wat is dat beschaving
dat 'ikkeikkeikkeikke'
dat niet eens meer spreken kan
maar met geweld alles neemt van
zonder te vragen van wie
en zonder waarvoor
en zonder waarom.
Ik ben een worm
die wordt begraven
in een mesthoop van
normen en waarden,
nee wormen en maden.
In de shit moet ik woelen
om te mogen leven
en me thuis te voelen
tussen al dat gewurm
om de hete brei heen.
Er is niet veel voor nodig
om overbodig
of nog
van enige waarde,
mest voor aarde te zijn.
In een schoon huis kan men
ook een zwijn zijn
al leest men de Koran
of doet aan Ramadan,
gaat naar de kerk
om knapen te schenden.
Er is veel nodig om
een beetje mens,
een wurmpje
met een wens
te zijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Die Son Kom Stadig Op
DIE SON KOM STADIG OP
Sing vir my ‘n lied
dat ek kan verstaan
waarom draai die lewe
as dit stil gaan staan
By die venster wag die son
op ‘n helder oggenduur
wat sal daardie dag nou bring
sal dit die lewe dalk versuur
Kan ek my oë oopmaak
en kyk wat vir my wag
‘n oomblik in die toekoms
dalk ‘n mooie dag
As die son se strale
op my gesig kom lê
sal ek vrede altyd vind
en U altyd ‘n antwoord hê
Stadig word dit nou
hier warm rondom my
U het my in U hande
sal my nou bybly
2004
Sylvia
poem by Sylvia Prinsloo
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Handschoenen
Er lag een dood
paar handschoenen
langs de straatrand
satijnig rood
geweven
bebladerd de weg.
Een dood paar handschoenen.
nou kom op wat naar,
hoe kan dat nou
gebeuren zeg?
Er zat geen leven
meer in,
gestorven ding,
de zin die was
er uit,
de rode draad
verloren, pech.
Nu ligt het daar
zo lang uitgestrekt
bedekt met blaer
bezield zo-even nog
maar nu dan
in de goot
beland en...
Een vleugje van haar
ziel die riep
tot mij en
zei: 'He jij daar,
wacht eens even! '
'Kun jij ons niet
een nieuw begin
en zin tot
leven geven? '
Ik nam het paar
op teder in mijn
handen
maar zag
'ze zijn te klein'
'ze passen er
niet in',
'he, wacht eens
even, ik heb toch Ook
een vriendin........ '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Het Gelag betalen
Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".
Madrason 25-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ontluisterend
Kom je in
een sfeer van licht
en versta je
het gedicht,
kunt de muziek al
horen spelen,
zit zelf in de band
die als geen ander kent
wat valt te delen.
Dan snaar de woorden maar,
bedaar de moordenaar,
verklaar de klank voor-waar.
Laat door de nauwe spleten
van de angst een spiegel klaar
voor hen die willen weten.
Deel het vibrato
langs kwatrijnen
of langs quadrofonen,
wees een falsetto of zo
die plots weer zal verdwijnen
in kwijnende tonen.
Spuug muren vol van oker
langs je handen,
en ben de joker
op te hete stranden,
de regenboog voor
tante Door
Ja grijp de luit,
gooi het eruit,
voordat het zal
verbranden.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Steeds de fopspeen stoppen
Steeds de fopspeen stoppen
Bij gebrek aan gelust-stelling
kom ik niet aan mijn krachten,
mis ik steeds meer de momemten
waarin ik de zon kan betrachten
Aton, Amor, Ozon, Adore
ik verbrand door gebrek aan
tedere pigmenten,
roze krenten
die mijn honger
stopten en mijn dorst
verlevendigden in antwoord,
en in plaats van te schreeuwen
had ik leren zingen
maar nu moet ik
mezelf steeds meer bedwingen
in plastic porno fragmenten
want met lauwe plastic doppen
mocht ik schuimend
steeds de fopspeen stoppen,
steeds de fopspeen foppen
in haar gulzigheid.
Bij gebrek aan geluststelling
mis ik de geruststelling
van een hele grote vraag
of ik er wel mag zijn,
deed de tepel soms te pijn
werd je chagrijn
van volle borsten
of bang voor decadentie,
had ik gewoon vette pech
daar je pijn had 'toe zeg'
of je me nooit had mogen krijgen.
Vergeef me mijn gezeur
het leven stelt teleur
ik weet niet 'hoe' verwoord
moet het prangende
verlangen naar een antwoord,
ik wil niet altijd maar
een ondankbaar
kind zijn en voor jouw smart blind zijn? ! .
Madrason 03-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ek Is 'n Dapper Muis / Brave Little Mouse
Ek is ‘n dapper muis
Ek slap in die kombuis
Im a brave little mouse
I live under the shelf
Naby al the kos in die hius
Graan is die lekkerste van als
Close to all the food in the house
Utopia!
Ek het ‘n nes in elke kamer in die huis
Terwyl die mense slaap
Is ek die baas
When humans sleep
I strut through the house
like a king
i have a nest in every room
I can pick and choose what i want to eat
Ek is ‘n dapper muis
Ek eet van hul kos in die kombuis
Then one day
I followed the aroma of gold
Cheese!
Whiskers twitch-twitch twirr!
Op n dag toe ruik ek dit weer!
Die geur van die lekkerste lekkerny
Gelei deur my neus
Kom ek af op die mooiste kleur van goud
Kaas!
Im a brave little mouse
Snap-wham-Bang
As my tail got caught I the trap
Meteens klap daar ‘n ding
En my stertjie
Is vas gevang
Still I am in their house
Living under the shelf
My tail shortened
Living a full life...
Ja ek is ‘n dapper muis
Nog steeds leef ek in die kombuisk
Met my kort gekapte stert
En my familie!
poem by Persian Khushi
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Secretaressedag
Het ging niet goed vandaag,
ze presteerde niet genoeg
aanslagen per minuut.
Ze deed haar werk toch graag,
wat of je dan aan haar ook vroeg,
de laatste tijd ging het maar van tuut-tuut.
'Zeg lieve meid dit gaat zo niet,
ga maar naar huis want ik geloof
......dat je in de stenopauze zit! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrijgezel
Ik drink mijn glas nog eenmaal leeg
en voel dat ik wat lichter weeg
of zijn mijn voeten speelser.
Mijn riem voelt strak
alsof in 't pak,
maar 'He' ik draag hem niet.
Wat zei ik nog zo-even,
was het halfacht of....
zal ik nog een rondje geven.
Ik zie het schuim al lang niet meer
in haar behaal ik reeds geen eer,
laat deze heer maar schuiven.
Ik pluk de zure druiven
voor een man en vrouw of zeven,
zeur nog even melancholisch door
en allen beamen ze
me zeer net alsof in koor.
Nu wordt het tijd voor bitterballen,
want bitter zal ze tegenvallen
de rekening die ik betalen mag
ja domme ik, en wat een hard gelag.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn als
het ruisen der blaadren
op een zoele zomernacht
wiegend op de golven van
strelende geesteshanden
een insect gedragen door
de wind als kind
der natuur
zo puur
maar helaas
ik ben een kaaskop
met heel wat gewicht
zit vaak in andermans licht
en voel me uit de toon
bij zoveel valse noten
en borrelhapjes gepalaver
och was ik toch een pillendraaier
of een vier keer klaver
dan had ik nog ronduit een doel
maar ik denk dus ik ben
een cliënt van de psychiater
die me weer op het padje
draaien zal zodat het-
geen dat weer rollen moet
dat dan ook doet
zoals men dat verwacht
ik ben als mens dus
niet de pillen waard
die ik moet draaien
voor de Waard
een G.I *
of T.B.Ser **
of minder nog dan meer
ik ben een ééndagsvlieg
die ná 2 minuten leven
al blijft kleven aan
te hete teer.
Madrason 29 04 2009 met dank aan Willem
* Governmental Issue, overheids sujet of objekt der overheid
** Ter Beschikkinggestelde van de Staat
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Laf zijn is in!
Laf is in, Laf heeft zin.
Kijk naar rechts als
er links bedrogen wordt.
Neem steeds de grootste lap
biefstuk van het grote bord.
Als iemand wordt geslagen
kijk dan gerust omhoog.
Als iemand start met vragen
loop dan maar om hem met een boog.
Als iemand 'Help' roept bij 't verzuipen
loop dan nooit in zeven sloten.
Als iemand door velen belaagd
heeft hij er vast zelf om gevraagd.
Als de buren veel te luid
spreek het dan vooral niet uit
en zet de radio maar gauw op tien.
Als er gestolen wordt
doe je zelf dan niets te kort
maar doe gewoon alsof je niets hebt gezien.
Als de buurvrouw wordt verkracht
zal ze vast weer een Thriller zitten kijken
dat mens is te luidruchtig
ze moet gewoon niet zeiken.
Als er iemand Van de brug
springen wil
roep die dan niet terug
dat is zo kil.
Als er twintig mensen zien
hoe er iemand wordt neergestoken
tel dan eventjes tot tien.
Wees geduldig met jezelf
voel je niet schuldig.
Ben Laf, dat heeft echt zin
want Laf zijn dat is In.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrolijk Gedicht
Ik wil er over schrijven
maar vind de woorden niet.
Ik wil graag overdrijven
al overdrijf ik eigenlijk niet.
Ik wil graag overblijven
zodat ik vertellen kan
dat vrolijkheid een
vreemde is gebleven.
Ik lachtte wel
en liet soms
een traan van geluk.
Maar die dikke krop
diep in mijn keel,
de krampen om
mijn opgezwollen hart
die hoorde of zag
men niet.
Soms trachtte ik wel
een vrolijk lied
maar liever werd
me vaker toch
de dikke rook
van Havana sigaar
en vette blues muziek
de lucht van
overrijpe wijn
het ritme
van vallende
regendruppels
op te droge grond.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Handicap
Eenoog is koning
in het land der blinden
en Klein Duimpje
kan dan wel
weer alles vinden, maar
wat als je drie benen
hebt en een arm
of twee monden
en een been,
is dat dan niet
gemeen?
Mijn vader
zegt heel vaak;
was ik maar nooit
geboren
want een kwartje
wordt toch
nooit een knaak!
Ik weet het
riep een jongen
toen en hij zei
'wat ik heb dat
is erger dan
wat ook,
want ik heb al
na een zoen
mijn hele
Hoofd verloren! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!