Segurista
umang nga gakamang kanunay
dala-dala ang iyang balay-gamay
kay hadlok masunog ang baybay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Segurista (wary)
================================================= ===========
he hermit crab crawls
always carrying its small shell house
fearing that there might be fire on the shore
==================================== ========================
umang nga gakamang kanunay
dala-dala ang iyang balay-gamay
kay hadlok masunog ang baybay
=================================== =========================
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang boksidor nga walay daog-daog
Bus-ok ang iyang lawas
Walay tambok bisag usa na lang
Ka bugasbugas
Nagtagbo mi sa dalan
Namalihog ko kon pwede
Ba niyang maaswat ang
Akong bug-at nga
Dala nga usa ka sako
Nga kamoteng kahoy
Wala jud mangambat
Ang kanahan
Nagmug-ot og morag
Miyawit nga unsa
Man kuno'y iyang labot
Sapoton ang boksidor
Nangita og sumbagay
Didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo
Sayod ko nga siya ang
Gidungog nga boksidor
Nga siging kapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga red horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Karomata Ni Papa
ang iyang mga igsoon (i mean akong mga uyoan)
nakapalit ng ug Ford Fiera ug Hilux nga pick-up apan makapungot sad ni si
papa
permanente ug faithful sa iyang
karomata
ang ligid kahoy nga yakal, gihapnigan sa puthaw ug ang iyang padanlog
aron kini modagan nga kusog kusog
grasa sa baka nga among gipatay sa pista,
makaibog ang akong mga ig-agaw piknik mi sa beach sakay sila sa ilang
Ford Fiera ug ang uban dagkong katawa nga dili nimo maklaro kay silaw
baya ang bag-ong pintal sa ilang mga
wheels, samtang kami, sakay pa gihapon sa karomata guyod sa kabaw
nga nabasa ug nanimahong lapok sa basakan, ug ang among dala
binakid nga humay, sako sa kopra, binulig nga saging gikan sa among
uma,
ihapit sa balay, (i dropp lang kay naa pay laing lakaw) ug si papa moingon
nga
pag-una lang mo sa beach kay mosunod ra mi
(sus, udto na jud mi moabot niini)
naa pay among balay, nipa pa gihapon ang atop, tapak tapak nga kahoy sa
lubi ang mga gabok na nga narra, dayon ang verandah morag bata nga nanghiwi na sa kamaot, morag luha nga kahulugon na sa aping sa
wakwak sa kaimitohan,
sige ko ug reklamo, sige ko ug panaway kaniadto apan si papa hilom lang
suggest pa ko, 'pa nganong di man ka mopalit ug Ford Fiera, nganong di man ta magbalay ug gwapo, maulaw na baya ko sa akong mga classmate sa vincent? '
nganong di na lang mamaligya ug yuta aron ibalay aron mopalit ug sinaw nga sakayanan?
'Dili ko mobaligya ug kabilin sa akong ginikanan' mao kana ang tubag sa akong papa.
namatay siya, gihaya sa baratohon nga lungon, nag-ihaw sa iyang binuhi nga baka ug mga manok ug baboy sa among umahan ug kabukiran
gilubong na siya, human sa among mga novena ug pangadye.
ug karon, ania ako, nagpuyo nga haruhay sa kabilin sa akong amahan.
kalooy sa diyos, nakapalit na ug bag-ong pick-up noh? ug sa sunod bulan
magpatukod na ug simbahan... er, bungalow nga gamay...hayyy
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkamalinawon Gyod Unta Sa Dagat
Pagkalinaw sa baybayon
Pagkahapsay pagkahilom
Morag nanay nako nga walay kibo
Nanudlay sa iyang buhok
Naglantaw sa unahan
Naglingkod sa gamay nga bangko
Sa among payag
Sa unahan adunay
Dako nga balay
Pula ang gate nga puthaw
Adunay amahan
Nga dako og lawas
Hubo ang ibabaw
Nagdala og silhig nga tukog
Gadali morag adunay gigukod
Gitawag ang iyang anak
Nga gwapito nakigdula
Sa akong manghod
Sa among nataran
Nalisang ang bata
Gibunalan og silhig
Ang iyang tiil
Nidagan pauli sa ilaha
Sayang
Pagkamalinawon gayod unta
Sa dagat sa sayo
Sa kabuntagon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalbaryo
Kalbaryo
kahit sino ay may dala
sa ayaw at sa gusto mo
kahit ikaw ay may dala.
Iyong kalbaryo
kahit ayaw mo
kailangan mong dalhin
sapagkat ito'y sa iyo
at tanging ikaw lamang
ang makadadala.
Kung sakaling ikaw
ay makaramdam ng pagsuko
iyong alalahanin
si Kristong para sa iyo'y
buhay ay inalay
upang kalbaryong
sa Kanya'y iyong bigay
Kanyang madala
hanggang katapusan.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kon Dili Mahilabtan
Abi nako’g komedya lamang kana
Nga kon ang asawa dili
Mahilabtan og usa ka semana-
Manguhit sa iyang bana
Apan iwakli ang iyang tudlo
Layo sa brief- siya pagkabuntag
Dili magluto sa paboritong piniritong
Itlog nga sunny side up.
Dili magtimpla sa kape
Nga barako ug ang ihatag
nga luto mao lang gihapon
ang bahaw nga wala makaon gahapon.
Nahikatawa ako nga nahinumdom
Sa asawa nga wala nag-panty
Ug nanglimpyo sa kisame
Kay wala man nimo ma-“kiss-me
Mabrotsame” kagabii.
Unsa ba diay katinuod nga ang gahi
Sa inyong balay mao na lamang
Ang imong mga ubo?
Mangutana lang ugod ako
Kay ang imong asawa sayo man god
Nakigtsismis sa akong manghod.
Kuno ang inyong banyo unta
Haskang danloga pa apan
Ikaw dili na man kuno
Mosulod didto aron manglimpyo.
Ikaw kuno hadlok madakin-as.
Pare ko, paminaw, kay dia diri
Imong misis sige’g tagawtaw.
Gasakit baya among dunggan
Sa pagpaminaw
Moadto kuno siya sa baybay
Ug mangita’g lab-as nga isda kay
Gimingaw og kinilaw.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Lumot Nga Sa Bato Mitapot
Ang lumot dako gayod og gugma
Sa bato. Kay bisan pa kini og tig-a,
Bisan pa sa pagkawalay-pagbati
tapot lang gihapon siya
Sa bato. Wala mangambat ang bato
Sa lumot. Apan ang lumot kanunay
Naghandom sa bato. Bisan pa og
Moligid ang bato sa sugo sa baha sa
Suba, sa mando sa tubig ug linog sa
Yuta, ang lumot nagpabilin nga
Nagpauraray sa iyang lawas, sa iyang
Paa, sa iyang bukton. Ang lumot ang
Tinood nga nahigugma. Dili malingla
Sa tambag sa gamut sa kawayan.
Dili kabalo magtoon sa gibuhat
Sa lapok nga mikuyog pagpaanod
Sa mga bali nga sanga ug larag
Nga dahon. Dili mausob sama
Sa dagayday sa sapa. Dili pod
Makiskis sama sa taya sa barko.
Gugma. Gilumotan na sa pagdis-og sa
Panahon: Madakin-as bisan mga umang
Nga nagbalhin-balhin sa ilang balayan.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lunti
Kapirasong pangarap
ang tanging dala-dala
sa ibayong dagat
duo'y napadpad.
Bakit nga ba
kailangan pang lumisan
gayung
may lunti din naman
sa pinagmulan.
Aah,
ang lunti doon
ay di ko pag-aari
hanggang tingin lamang
at hindi malapitan.
Ano nga ba
sa akin ang saysay
ng mga lunti doon
kung kahit sa gilid nito'y
di rin lang naman
makakaapak.
Sa ibayong dagat....
taglay ko'y
kapirasong pangarap
baka sakaling doon
bukod sa lunti
ay may kulay pa
ng bahaghari.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Langaw
langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko
og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo
dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?
kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat
apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw
og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw
nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga
langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo
apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Boksidor Nga Walay Daug-daog
Bus-ok ang iyang lawas.
Walay tambok, walay bisan
usa lang ka bugas.
Nagtagbo mi sa dalan.
Namalihog ko kon pwede ba
Nga aswaton niya ang akong
Usa ka sako nga kamoteng kahoy.
Wala gyod mosabat
Ang kanahan, nagmug-
Ug mora'g miyawit. Unsa man
Kuno iyang labot.
Gisapot ang boksidor, nangita
Og sumbagay didto sa peryahan
Sa kilid sa munisipyo.
Sayod ko nga siya
Ang gidungog nga boksidor
Nga kanunay mapilde
Busa ang iyang kumo
Iyang gisuntok sa
Mga Red Horse dapit
Sa ngiob nga luna
Sa daang merkado.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Tyabaw Ni Edvard Munch
Ang estorya mao nga ang iyang igsoong babaye
diay nasu'd sa usa ka mental hospital ug iyang
giduaw. Nalooy siya. Ug sa dihang mipauli
na siya sakay sa usa ka gamay nga baroto
mibuto ang bulkan sa Krakatoa, diha
sa iyang likod makita ang mga kalayo
sa panganod. Wala siyay kadaganan, ug busa
siya misyagit. Mityabaw siya, apan
walay nakadungog. Misid-ok.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagkalinaw sa baybayon karon
Pagkalinaw sa baybayon
Morag nanay nako nga walay kibo
Naglantaw sa unahan
Naglingkod sa gamay nga
Bangko sa among
Payag
Sa unahan adunay dako nga
Balay
Pula ang gate nga puthaw
Adunay tatay
Nga dako ug lawas
Hubo ang ibabaw
Nagdala ug tukog
Gadali morag adunay
Gigukod
Gitawgan ang iyang
Anak nga
gwapito nakigdula
Sa akong manghod
Sa among
Nataran
Nalisang ang bata
Gibunalan sa
Tukog sa lubi
Ang iyang tiil
Dagan pauli
Sa ila
Human sa kusog
Nga hampak
Sa nagukod
Nga amahan
Nga dako ug lawas
Ug hubo ang ibabaw
Sayang
Pagkamalinawon
Gayod unta
Sa dagat
Sa sayo
Sa kabuntagon
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban
Sa imong kagamay
Labaw gamay sa kadako sa tungaw
Sa ginagmay kulisaw
Sa kang nanay ug tatay sige jud kag
Palaban
Ug si nanay ug tatay
Tungod sa imong kagamay
Nga labaw gamay sa kadako sa tungaw
Andam gayod kanunay
Kanimo molaban kay ikaw sige man pod nga
Palaban
Patay na sila, midako ka na, dako dako gamay
Sa tadjao
Wa ka nay kadaganan kon dunay mangaway
O manaway
Wa nay kanimo
Molaban
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang
Apan sa kadugay nga dagan-dagan ug tago-tago
Nakat-on ka ra gayod
Sa kaisog sa pag-inusara
Natagboan nimo ang bag-o nimong nanay ug tatay
Kanang molaban gayod kanimo
Kanang mag-lig-on kanimo kanunay
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay nalisang ka sa dihang miabot ang
Balita sa kanser
Giluom mo lang kani hangtod kini
Mikobol sa imong atay
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw
Mikitiw ang imong mga tudlo
Mitig-a ang imong kasingkasing
Wala kini malumoy
Milantip ang imong hunahuna
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong mga
Wa maparog nga pagtoo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Palaban 2
Sa imong kagamay- labaw
Gamay sa tungaw- sa ginagmay kulisaw
Sa kang Nanay ug Tatay kanunay gyod ka'g
Palaban
Patay na sila. Midako ka na-
Dako-dako gamay sa tadyaw-
wala na ka'y kadaganan kon dunay mangaway
O manaway. Wa nay molaban nimo.
Mingaw di ba? Hadlok pod di ba?
Tago-tago lang kon dunay kahadlokan
Di man gani ka kapanagang.
Apan sa kadugay nga dagan-dagan
Ug tago-tago, nakat-on ka ra gyod
Sa kaisog sa pag-inusara. Natagboan nimo
Kanang molaban gayod nimo.
Kanang mag-lig-on nimo kanunay.
Usahay molagom ang imong nawong
Kay nasagpaan ka na usab sa dautang hangin.
Usahay molabhag ang imong sampot kay
Nahulog ka sa atabay sa kalaay
Usahay malisang ka. Pananglitan dihang
Miabot ang balita sa cancer. Giluom mo lang kini
hangtod mikubol sa imong atay.
Apan bisan pa sa tanang hulga ug kahadlok
Mikalma ang imong mga panglantaw.
Mikitiw ang imong mga tudlo.
Mitig-a ang imong kasingkasing.
Wala kini malumoy.
Milantip ang imong hunahuna.
Mitusoy ang imong mga panganduhay
Paingon sa halayong dapit sa imong
Mga wa maparog nga pagtuo ug pangandoy
Sa lain pang umaabot nga kinabuhi.
Nagpalaban ka sa imong mga balak
Ug dinha nakat-on ka
Nga sa imong pagkagamay
Dako ka diay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dala
DALA
Ang dala ay lambat, malapad at bilog
May mahabang lubid na pinaka-buntot
Ang dulo sa kamay ay nakapulupot
Para laging hawak kahit na lumubog
Hawak pa rin kahit malayo'ng inabot
Sa laylayan ay mga tinggang pabigat
Para pag inihagis ay lulubog agad
At para ng isda ay di maiangat
Ang iba kung minsan ay meron pang kuuko
Lupi sa laylayan para isda'y recohido
Bago ito maihagis ay hinahati muna
Sa tatlong parte ang laylayang may tingga
1/3 sa isang kamay,1/3 sa kabila
1/3 ay sa sikong kaliwa o kanan
Siyempre'y hindi hawak, nakasanpay lamang
Saka ihahagis, todo't ubos-lakas
Ng dahil sa buelo, buka ay malapad
Paggamit ng dala ay papaano ba
Merong naglalakad, merong namamangka
May nag-aabang ng pagpusag ng carpa
Sa water lily na inihanda nila
Water liling "bumbon", merong mga tulos
Sa dulo'y may lata ng gatas, nakasaklob
Pagpusag ng karpa, mga ito'y kumakalog
Sa dilim ng gabi, ng mandadala'y matatalos
Na meron nang carpang nagsasabog ng itlog
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Manggiulawan Nga Sagbot Sa Daplin Sa Dalan
Bisan sa iyang pagkamanggiulawon-
Tungod kay siya usa man ka tunokon
Nga sagbot nga kanunay matumban
Sa mga kabaw, kanding ug baboy-
Siya baya usab nakahimo og tulo
Ka mga bulak diha sa iyang gagmay
nga mga sanga sa daplin sa dalan nga
nanugon nako: Alang kuno ni nimo.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
There Goes Your Baybay
Your ship is sinking in a swirling sea
The waters rising up around your knees
Lets pop the question
Is it time to leave?
You say maybe
Youre at the bottom of an avalanche
A swift departure is your only chance
You say it doesnt make a difference cause
There goes your baybay
There goes your baybay
There goes your baybay
You never thought youd see her
Walking away
There goes your baybay
There goes your baybay
There goes your baybay
You never thought that it would
Affect you this way
The markets crashing and the bulls and bears
Are falling out of windows everywhere
Youve got it covered and you just dont care
Yeah, its crazy
You made some clever moves in real estate
Its caviar upon a golden plate
Until youre throttled by the hand of fate
There goes your baybay
You know Ive seen it happen all the time
You get too far above the bottom line
One day youre sure that everything is fine
Then the next day you see
I stand behind every word I said
It takes a special thing to make her stay
And I was convinced that I had found a way
Now I cant believe its happened to me
cause there goes my baybay
song performed by by Todd Rundgren
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
When The Grain Is Golden and The Wind Is Chilly Then it is Time To Harvest
Leron-leron sinta, umakyat sa papaya
Dala-dala’y buslo’, sisidlan ng bunga
In a dusty village in Cagayan Valley,
Ramon and his father were planting rice when soldiers
appeared on their farm. They questioned his father,
if he’d seen any communist rebels recently
in the area, and when he did not give them
a good enough answer, they beat him with the blunt ends
of their rifles, shot him as he was lying
on the ground. Ramon snuck away but remained hidden
in nearby bushes, to witness the soldiers
laugh out loud as they chopped his father’s shaking body--
'they first removed his penis, then cut below
the knees, then the ankles, then the elbows, then the neck.'
Leron-leron sinta, umakyat sa papaya
Dala-dala’y buslo’, sisidlan ng bunga
After dusk Ramon ran home to his mother
and younger brother. She feared the soldiers would soon knock
on their door, so she took her sons deep inside
the muddy jungle of the Sierra Madre mountains.
After about four weeks, she sent Ramon to buy
rice, some fish, and a few canned goods. The sun was heavy,
the road to the village kept stretching further
and his legs felt weak, so Ramon boarded a jeepney
to take him to the market on Luna street.
A soldier recognized him at a military
checkpoint and he pointed his gun at Ramon,
yelled at him to step out with his hands up in the air.
Leron-leron sinta, umakyat sa papaya
Dala-dala’y buslo’, sisidlan ng bunga
No questions were asked. Ramon told us the most
painful torture he endured was when the soldiers joined
two blocks of wood and used the weapon to hit
him directly on the ears, over and over
until he bled. He doesn’t remember how
he escaped but he found himself wandering around
the countryside for days, eating grass,
guava leaves, bamboo shoots, and bananas to survive.
Leron-leron sinta, umakyat sa papaya
Dala-dala’y buslo’, sisidlan ng bunga
Here, at the Children’s Rehabilitation
Center, Ramon made friends, played with the other children,
started to learn how to write. He asked questions
about his mother and younger brother, he wanted
to know when he could return to his village
to harvest their rice fields. He said it was important
to go home because 'when the grain is golden
and the wind is chilly, then it is the time to harvest.'
After four months, we learned that Ramon’s mother
was probably dead. 'Where’s the body? I want to see
the body, I want to bury my mother.'
I told him we didn’t know where the body was, but we
would try to find it. After a long silence,
he finally went to his room. Then I followed him
upstairs, found him hunched over the bathroom sink
washing his red face again and again and again.
Leron-leron sinta, umakyat sa papaya
Dala-dala’y buslo’, sisidlan ng bunga
Ramon is still with us, his friends have brought him
out of his shell, he has learned how to speak Tagalog,
and he is beginning to read. Ramon dreams
about going home. He writes letters to his younger
brother even though we tell him he is still
missing. We collect those letters he writes every day.
He tells his younger brother, 'If you come here,
you will have many good friends to play with, eat plenty
of food, and these nice people will let us stay
here in Manila, but maybe I will go home first
and see what’s happened to our family farm.'
He then writes, 'Do you know that your mother is now dead?'
poem by Nick Carbo
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Thinker In Rodin
Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.
Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.
Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kabahin Sa Halangdong Kritiko
Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.
Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?
Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.
Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.
Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.
Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.
Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?
Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.
Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.
Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.
Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!