Related quotes: people are moving moving out...

Pagbiya (Departure)

people are moving
moving out
siging balhin ang mga tawo
palayo

there is always
departure
anaa kanunay
ang pagbiya

the melancholic breath
of deserted houses
pollutes
the seaport

ang masulub-on nga gininhawa
sa mga balay nga gihawaan
nakahugaw
sa mga pantalan

a case of hands
still waiving
is shipped
to another shore

ang sudlanan sa mga kamot
nga nagbabay pa
gidala sa barko
paingon sa laing lapyahan

tears are bottled
and frozen
in hearts

gibotelya ang mga luha
ug gipagahi
sa kasingkasing

old friends
have no friends
to go to

ang mga amigo kaniadto
wala nay mga amigo
nga pagaadtoan

people prepare
to forget
nangandam ang mga tawo
sa paghikalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Related quotes

Sa lapyahan sa dagat

Kawras sa iring
Ang akong kagahapon
Gihandom ang bukog
Sa isda sa akong
Tutunlan
Kana ang akong karon
Ang imong kaanyag
Ania kanunay
Sa akong kasingkasing

Hagki ako pag-usab
Sama sa kainit sa adlaw
Sa bag-ong kabuntagon
Sa lapyahan
Sa linaw nga baybayon

Pagkasakit ba
Sa wala pagkasumpay
Sa atong mga damgo
Mga putol nga damyo
Mga nangabungkag
Nga tulay
Nangahulog sa suba
Nangahimong mga
Gagmay baroto
gianod sa sulog sa dagat

Mga tipik
Mga dugmok nga bildo sa akong
Panumduman
Gusto ko ikaw nga hikalimtan
Apan anaa ka kanunay
Sa bulan
Sa mga bitoon
Sa adlaw sa huyuhop hangin

Asa ba ako paingon karon?
Asa ko kaha ikaw ilubong
Sa tumang kalimot?

Pasayloa ako nining balak
Nga kanimo nagahandum
Sa lapyahan sa baybayon
Sugdan ko na usab
Ang pagkulit sa puti nga balas
ang imong panagway ang imong ngalan
Didto nahipatik ang atong duha ka kasingkasing
Mitulo ang dugo nga dili nako gustong makita

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya

Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay

Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan

Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na

Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,

Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod

Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.

Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-

Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok

Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan

Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na

Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Pag-awat

miabot ang pintor
mikuha sa iyang mga kahimanan
ang mga bulok nga iyang gihapnig sa iyang mga palad
ang brutsa nga iyang gihulom, gitagaan og kinabuhi

sa iyang lig-on nga mga tudlo
molihok na ang iyang kahanas sa pagmugna
ang tawo sa daplin sa baybayon

ang larawan sa tawo nga nagpungko
sa daplin sa baybayon
dili na ang tawo kon dili ang tawo
nga giawat sa iyang kahanas sa pagpinta
pukawon ang atong mga pagbati
sa mga bulok sa iyang panit
wala na kini giputos nga mga unod
ug ang mga unod wala na magtabon sa mga bukog

dakong patag na ang tawo nga atong nahimamat
dili na siya ang bukid, ang sapa, ang dagat
usa ka debuho, nga usahay labing mahal pa gani
sa tinuod nga tawo nga nagpungko
didto sa daplin sa baybayon
puli sa tinuod ang giawat-awat
puli sa tinuod ang mga bakak
nga karon labing bililhon

bakak kana, kay dili na kana kadtong
tawong adunay daghang balahibo ang iyang paa
kadtong init og ginhawa,
kadtong imong gihapuhap, kadtong namatay
nadugta, ug sa kataposan gilumotan sa kalimot

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Asa Gikan Ang Kasilag?

Asa gikan ang kasilag?
Asa gikan ang kasuko?
Asa gikan ang limbong?
Asa gikan ang kabakakon?

Gikan ka na sila sa tawo.
Milayat kana sa iyang kasing-kasing
Miambak gikan sa iyang baba
Milayas gikan sa iyang mga kamot
Milalin gikan sa iyang mga tiil.

Kangil-ad gayod nga hunahunaon.

Ug ang tawo manumangil sa dagat
Sa dihang iyang gilumsan ang tawo.
Ug iyang itugpo ang basol ngadto sa yuta
Sa dihang kini milinog ug mikaon sa daghang
Mga bata.
Apil na ang adlaw, ang mga langit,
Ang mga bitoon, ug bulan, ug lakip
Na ang kawanangan. Kay kuno
Sila ang kasilag, sila ang limbong.
Sila ang bakakon.sila ang maluibon.

Mitubag sila. Mibalos lang sila.
Kay sa pagkangil-ad sa tawo
Natingala sila ngano nga wa pa
Nila gipagawas ang ilang tinagoang kaayo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

The Roosting Of The Pegions

i did not have the time to appreciate
the pigeons roosting on a tree

and the way they took flight
away from me
i did not mind at all

i am also here on my journey
towards a place without a name

===================================== =====================

PAGBATOG SA MGA SALAPATI

wala ko makahigayon pagdayeg
sa pagbatog sa mga salapati

ug ang paglupad nila palayo kanako
wala na nako matagad pa samtang

ako usab nia sa akong pagpanaw
paingon sa dapit nga wala pay ngalan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Impotent 2

Pagkadako
Pagkaanindot
Sa kahoy

Apan wala
May tawo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Impotent

such a big
tall tree
too grand
to look at

but there
is nobody

---------

Pagkadako
Pagkaanindot
Sa kahoy

Apan wala
May tawo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Si Papa Ug Ang Iyang Puting Kabayo

Usa ka adlaw niana
Misakay si papa sa iyang puting kabayo

Padulong siya sa baybayon
Aron sa sayo maligo

Walay kaon ang kabayo
Apan si papa walay puangod

Siging bunal sa kabayo
Siging syagit nga magpaspas

Ug dagan hala paspas pa gyod
Ug dagan kanang morag naglupad

Sa dihang naa na sila sa dagat
Gusto ko na untang sulsulan ang

Puting kabayo aron molangoy
Kini sa pikas nga isla aron

Dili na kani mabunalan
Sa akong walay puangod nga amahan

Apan wala akoy nahimo
Sa kaisog sa akong palibot

Usa ka adlaw niana
Miabot ang dautang balita

Adunay kunoy dako nga tawo
Gikilaw sa iyang kaugalingong kabayo

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ugma Na Lang Gayod

sayo sa kaadlawon ikaw nahigmata
apan ang imong lawas anaa buot pang
magpabilin uban sa habol ug ugnan
nanghawid pa ang imong galamhan
sa imong mga damgo nga imong
gihinayhinayan og hapyod

sagad gayod nga ang imong matutokan
mao ang kangiob pa sa lapad
ug duol kaayo nga kisame
nagapos pa ang mga pulong sa imong baba
walay litok nga buot mogawas
ug ang imong mga hunahuna
nanggimok ug nahikot
sa imong nagkatuagsa nga buhok

unsa na pod kaha ang mahitabo karong adlawa
balik sa trabaho sa matag adlaw
balik sa mga kisaw sa ordinaryong kalihokan
sa imong mga kamot ug mga tiil

wala nay mga pako wala na
ang mga paglutawlutaw
sa kawanangan ug sa mga bitoon
nga gitinguhang kuhiton lakip
sa bulan nga buot nimong pakigsultihan

sa imong atubangan anaa ang mga nagtubo
nga mga papeles mga folders mga basahonon
ilubong mo una ang imong kaugalingon
sama sa usa ka tinagoan nga sulat
nga ugma na lang nimo basahon pag-ayo
unya na unya na lang
ang kabahin kanako

sa pag-abot sa laing gabii
ikaw mahanaw sama sa usa ka gamayng bato
nga imong gilabay sa tunga sa kangitngit
nahulog didto sa tunga sa mga kakahoyan
apan wala kay laraw nga imong kuhaoon pagbalik

ug kon imo mang sulayan pagkuha anaa diha
ang imong mga pasumangil
ugma na lang ugma na lang gayod

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Maybe… there aren't any such things as good friends or bad friends — maybe there are just friends, people who stand by you when you're hurt and who help you feel not so lonely. Maybe they're always worth being scared for, and hoping for, and living for. Maybe worth dying for, too, if that's what has to be. No good friends. No bad friends. Only people you want, need to be with; people who build their houses in your heart.

quote by Stephen King
Submitted by Veronica Serbanoiu
Vote! | Copy!

To A False Friend

Our hands have met, but not our hearts;
Our hands will never meet again.
Friends, if we have ever been,
Friends we cannot now remain:
I only know I loved you once,
I only know I loved in vain;
Our hands have met, but not our hearts;
Our hands will never meet again!
Then farewell to heart and hand!
I would our hands had never met:
Even the outward form of love
Must be resign'd with some regret.
Friends, we still might seem to be,
If I my wrong could e'er forget;
Our hands have join'd but not our hearts:
I would our hands had never met!

poem by Thomas Hood
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kay Ang Tanan Lumalabay Lang

Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.

Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.

Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.

Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag

Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.

Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka

Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.

Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.

Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.

Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Making A Poem While Chatting With Friends At Facebook...

why do we really have to think that seriously
to an extent
we lose ourselves in those ideas

we failed in the grace of spontaneity

just write what comes at the stairs of your consciousness
open the door and let it enter
welcome it
offer it a nice seat

do no ask from where it comes
why it is here or what happened to it
why it has drifted here
what ill wind caused it?

offer her a bed to sleep in the room of your
heart
after a sumptuous dinner

after you have accommodated it
go back to chatting with your friends in the internet

they have long been waiting for your answers to their questions
definitely trivial
those that do not change the course of this world

and you ask. 'where are we? '

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ ^^^^^^^^^^^^^

nganong hunahunaon pa man gayod kaayo
mawala na hinoon ang

spontaneity

isulat lang ang unang miabot sa hagdanan sa imong utok
pasudla sa pultahan
og palingkora sa imong bangko

ayaw na pangutan-a kon dis-a kini gikan
og naunsa kini
nganong napadpad siya sa balay sa imong panumduman

imbitaha nga matulog sud sa lawak sa imong kasingkasing
human sa usa ka panihapon

kon mahaluna na siya
padayon sa

chat sa imong mga amigo og amiga
nga ganiha rang gapaabot sa imong mga tubag sa ilang mga pangutana

asa na gani ta?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kabahin Sa Halangdong Kritiko

Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.

Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?

Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.

Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.

Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.

Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.

Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?

Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.

Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.

Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.

Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Come Next Winter, Friends

COME NEXT WINTER, FRIENDS

I WILL WAIT WITH MY SON IN MY HANDS
FORGET NOT COMING TO MY LAND MY FRIENDS

WHEN THE WOODS BLOOM WITH FLOWERS OF SNOW
WHEN THE BOREAS BRING YOU HELL WITH BLOW
WHEN YOUR HEARTS CRAVE FOR WARMTH AND GLOW