En.Citatepedia^®.ro

Ang Akong Nakita Sa Bukid

Usa ka linya sa mga kabaw,
Nagsibsib sa mga bag-ong pinutlan
Nga mga inani nga humay sa likod
Sa usa ka gamay ug biniyaang
Kamalig. Nangalaya ang mga sagbot
Ug napapas na ang mga tunob
Sa mga bata nga manganihay,
Nanguli na sa ilang mga panimalay
Sa daplin sa baybay. Ang nabilin
Mao na lang ang mga tawotawo nga
Nagpakaaron-ingnon gihapon sa
Pagbantay sa mga bulawanong uhay.

Miabot ang mga tulabong nga
Mitugpa sa bukobuko sa usa ka
Linya nga kabaw. Sugod na
Ang pagpanghinguto. Mibalik na
Ang tumang kahilom sa kaumahan.

Naglantaw na usab ako sa lunhaw
Nga wanang. Wala akoy gipaabot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Mga Tulabong

Kon unsa ang tultol, mao kana
Ang mga puting tulabong sa among
Mga basakan.Panon sila kong
Manglupad ug mutogpa sa likod
Sa mga kabaw.Walay tingog
Walay gubot ang ilang pag-abot.
Nindot kaayong tan-awon ang
Ilang pakigsandurot sa mga kabaw.
Walay away nga makita sa ilang
Pagpuyo niining gamayng
Kalibotan sa mga basakan,
Kalapokan ug kasagbotan.
Walay tingog ang mga kabaw.
Nagpunay ug sabsab sa sagbot.
Walay makitang kagubot kuyog
Sa pagdagsang sa mga maya
Nga morag mga gagmayng laya
Nga dahon nga nangahulog
Gikan sa langit. Dili pa ting-ani
Karon, ug dili sab tingtanom.
Walay ulan. Dili kaayo init.
Ug ang hangin naglapos-lapos
Sa mga gikwadro nga kaumahan.
Naglingkod ako silong sa kahoy
Sa marang. Sa unahan atua
Ang mga puting tulabong mitugpa,
Mitupad. Nakig-unot na usab
Sa mga kabaw. Ug ang mga maya
Nanglupad paingon sa kabayabasan.
Milabay ang iro nga itom, kuyog
Sa iyang amo nga nagsul-ob og
Pla nga polo nga taas og bukton.
Itom ang karsones sa bata.
Ug siya mitaghoy. Bugnaw
Ang huyuhoy sa hangin. Nindot
Ang kaudtohon. Puti nga mga tulabong.
Itom nga mga kabaw. Lunhaw
Nga mga sagbot. Walay mga habalhabal
Dinhing dapita. Mipahulay ko. Naminaw,
Nag-aninaw. Madungog ko na
Ang mga tunob sa mga hulmigas
Lakat paingon sa hinog nga bayabas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Langaw

langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko

og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo

dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?

kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat

apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw

og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw

nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga

langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo

apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tawo Gihapon Ako

akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian

ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw

nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako

tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran

masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog

usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon

ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon

ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Para Kanatong Mga Lalaki

akong basihan ang sulti sa akong lolo,
ang lalaki kinahanglang adunay baroganan
walay daghang pulong
kay ang iyang pulong usa lang ug dili na kani maparog
kon iya nang mabuhian

ug misunod ang akong amahan
ang lalaki dili alang sa panimalay kon dili sa darohan
diin ang iyang mga kanding, kabayo ug mga kabaw
sa daghang sagbot matagbaw

nadungog ko sila sa klaro sa wala pa sila mipanaw
apan bisan sa akong tumang kamingaw
gidasig ako
sa paghatag ug kahulugan kon unsa ba ang lalaki
kon unsa ba ako

tawo gihapon ako
usahay gani mahutdan sa pulong
usahay mawad-an sa baroganan
usahay mabalian ug bukog
usahay magkiang
magsangkiig sa kalibog ug
kahadlok ug kabalaka
kon unsay dangatan sa akong
ugma sa akong kapalaran

masayop usab ako madam-ag maulawan
mawad-an ug kusog
ug sakto nga barog

usahay moiyak usab ako sa tumang
kasuko ug sa tumang kalipay
nasuta ko kini sa akong
kaugalingon

ug sa tumang paubos
gidawat ko ang akong kahuyang
ang akong kakulangon
sa akong kaugalingon

ug labi na sa tanan gidawat ko
ang akong pagkinahanglan
kanimo babaye
karon nga akong gihalaran

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Thinker In Rodin

Wala ko’y katungod
Nga manaway nga
Ang Thinker ni Rodin
Sa una nakong tan-aw
Mora bayag wrestler
Nga wala kabayad
Sa iyang utang.

Naglibog ko ngano ba
Nga huboan pa ang tawo
Aron ingnon nga siya diay
Dili bogo, nga siya kabalo
Sab diay maghunahuna
Sa iyang kahimtang.

Nganong gitago niya
Ang iyang kinatawo
Nga giutgan sa mga nindot
Usab nga nanan-aw niya
Samtang siya
Nagpakaron-ingnon
Nga naghinuktok
Sa iyang gilingkoran
Nga bato nga morag walay
Gibati bisag gamay na lang
Nga kaulaw, o bisan
Pagpangihat nga siya
Sa tinuod lang
Ulagan usab.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Manggiulawan Nga Sagbot Sa Daplin Sa Dalan

Bisan sa iyang pagkamanggiulawon-
Tungod kay siya usa man ka tunokon
Nga sagbot nga kanunay matumban
Sa mga kabaw, kanding ug baboy-

Siya baya usab nakahimo og tulo
Ka mga bulak diha sa iyang gagmay
nga mga sanga sa daplin sa dalan nga
nanugon nako: Alang kuno ni nimo.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Alumni homecoming

those who came
and those who laughed
and those who feasted
and shared their past
glories

those who chewed and
sucked the sap
of their promising
future

those who planned
their now
and then

it is still them
and just them
no other

==================================== =====

Ang mga nanganha
Ug ang nangatawa
Ug ang nagsalosalo
Sa ilang tam-is nga
Kagahapon

Ang nagtam-os sa
Ilang mabanagong
Ugma

Ang naghan-ay sa
Tumang Kalipay
Sa ilang karon ug Unya

Sila ra gihapon
Sila lang gihapon

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kon Magsakit Na Gani Ang Akong Kilid

Kon magsakit na gani ang akong kilid
Lain na dayon ang akong mahunahunaan.
Ubod sa lubi nga gikaon sa batol.
Mga kuting nga nagpista sa likod ni Exuperio.
Nangka nga gitigbak kay wala maputos.
Babaye nga nagkanta nga mipiyok.
Lalaki nga migunit sa pader kay dili makaihi.
Mga tambok nga karapata sa su’d sa dunggan
Sa akong iro nga si Bonbon. Mga alimatok
Nga nagsuyop sa dugo sa akong mga paa.
Gold fish sa aquarium nga nalimtan
Og lawog. Naunlod, mibutod ang tiyan.
Nabaho. Nahiloan nga bagtok nga mas
Dako pa sa iring. Giulod sa ilalom sa banakid
Nga humay sa among kamalig. Irong buang
Naglutaw sa sapa, gibitik sa mga bugoy.
Halwan nga gipasol, wala makuha nalimtan
Sa bata didto sa katunggan. Nadugta.

Hikapon ko ang akong kilid. Painitan
Sa akong kamot. Tusak-tusakon paghinay
Sa akong tudlo. Gipangita ko kon asa dapit
Ang hinungdan. Mahinumduman ko dayon
Ang gisulti ni Dr. Lao. Dunay mobutod.
Manghubag. Ug moabot ang takna nga atong
Gipaabot. Wala nay tambal. Ang mabuhat nato
Mao na lang ang paghangad ug pag-ampo.

Gibuka ko ang akong mga mata. Tutok
Sa kisame. Gidawat ko ang tanan. Giabrihan ko
Ang bintana. Hangad sa langit. Ihap-ihap
Sa mga bitoon. Pagka-anindot pa gayod unta.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mga Puti Nga Tulips Halad Sa Sayong Kabuntagon

mohilom sa ta kadyot
bisag mga singko minutos lang
alang sa duha ka mga
bag-ong nagpatay gahapon
didto sa Petron Station
atbang sa KNAS

duha ka lalaki ang naghinandosan
sa ilang hait nga mga kutsilyo
sa kilid sa ilang tiyan og
tunga-tunga sa ilang mga dughan

silang duha gayod ang
nangamatay sa akto
og ang ambulansya
nga miabot wala nay
nahimo gawas na lamang
sa paghatod nilang duha
didto sa Funenaria ni
Gamalinda

og sama sa pelikula
miabot ang duha ka pulis
apan ulahi na

og ang mga tawo
nangusisa apil na gani
ang among usa ka katabang
nga nagpalit lang god unta
og usa ka kilong asukar
sa tindahan ni Maricar

lain na usab ang milalin sa atong kalibotan
og gihaya anang walay pulos nga hinungdan

usa ka bilat lang ang giawayan sa mga kanahan,

usa ka manguhitay og lubi, giselosan
ang driver sa habal-habal nga
suki nga sakyan sa iyang asawa nga
mamaligyaay og mga prutas og otan

nakaingon ko sa akong kaugalingon
sus! bilat lang diay ang giawayan! pagkasayang!
kadaghang bilat sa kalibotan
nagpasad man gani diha sa kalibonan.

pagkabuang gayod sa bana! pagkakiat usab sa asawa
pagkabutakal pod sa driver sa habal-habal!

pagkasayang sa mga kalag
pagkamabaw sa ilang tanlag

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Karomata Ni Papa

ang iyang mga igsoon (i mean akong mga uyoan)
nakapalit ng ug Ford Fiera ug Hilux nga pick-up apan makapungot sad ni si
papa
permanente ug faithful sa iyang
karomata
ang ligid kahoy nga yakal, gihapnigan sa puthaw ug ang iyang padanlog
aron kini modagan nga kusog kusog
grasa sa baka nga among gipatay sa pista,

makaibog ang akong mga ig-agaw piknik mi sa beach sakay sila sa ilang
Ford Fiera ug ang uban dagkong katawa nga dili nimo maklaro kay silaw
baya ang bag-ong pintal sa ilang mga
wheels, samtang kami, sakay pa gihapon sa karomata guyod sa kabaw
nga nabasa ug nanimahong lapok sa basakan, ug ang among dala
binakid nga humay, sako sa kopra, binulig nga saging gikan sa among
uma,
ihapit sa balay, (i dropp lang kay naa pay laing lakaw) ug si papa moingon
nga

pag-una lang mo sa beach kay mosunod ra mi
(sus, udto na jud mi moabot niini)

naa pay among balay, nipa pa gihapon ang atop, tapak tapak nga kahoy sa
lubi ang mga gabok na nga narra, dayon ang verandah morag bata nga nanghiwi na sa kamaot, morag luha nga kahulugon na sa aping sa
wakwak sa kaimitohan,

sige ko ug reklamo, sige ko ug panaway kaniadto apan si papa hilom lang
suggest pa ko, 'pa nganong di man ka mopalit ug Ford Fiera, nganong di man ta magbalay ug gwapo, maulaw na baya ko sa akong mga classmate sa vincent? '

nganong di na lang mamaligya ug yuta aron ibalay aron mopalit ug sinaw nga sakayanan?

'Dili ko mobaligya ug kabilin sa akong ginikanan' mao kana ang tubag sa akong papa.

namatay siya, gihaya sa baratohon nga lungon, nag-ihaw sa iyang binuhi nga baka ug mga manok ug baboy sa among umahan ug kabukiran

gilubong na siya, human sa among mga novena ug pangadye.

ug karon, ania ako, nagpuyo nga haruhay sa kabilin sa akong amahan.
kalooy sa diyos, nakapalit na ug bag-ong pick-up noh? ug sa sunod bulan
magpatukod na ug simbahan... er, bungalow nga gamay...hayyy

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya

Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay

Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan

Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na

Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,

Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod

Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.

Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-

Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok

Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan

Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na

Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Mga Panganod Ni Narcissus

Sila nga naglutawlutaw sa langit
Mihapit og hunong sa usa ka tin-aw
Nga lim-aw sa kilid sa dalan,
Mitan-aw sa ilang mga dagway-

Mga gapas mga kumpol sa
Mga nagkadiayang panagway.

Giganahan silag tutok sa ilang
Mga lawas ug panagway.Mihunong.

Nagtindog ang mga balili. Nagpatigkong
Ang mga lapokon nga suba, naningala
Sa mga panghitabo sa gamay nga sapa
Nga gitugpahan sa mga habog nga panganod.

Ang usa ka isla sa mga sagbot
Nagpaanod paingon didto ug nahadlok
Baya ang mga panganod ni Narcissus
Mipanaw palayo hadlok madakpan.

Wala kunoy tag-iya kanila ug dili
Usab sila kamaong mahigugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagkalaay

unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tuod No? Unsaon Ba Pagkaon Sa Impyerno

natingala siya sa imong mga pulong
gahisgot ka man gud ug impyerno

makalilisang nga pulong, midugang sa ilang
mga kahadlok, kay ang ilang mga pinulongan

kutob ra man unta sa dagan, bakwet, tago,
hipos, walay daghang alingasa, dili magpasagad
ug lakaw sa gabii, basin ug adunay spray sa bala
sa armalite diha sa videokihan ni letecia

aw hinoon, wala sila kahisgot bahin sa langit
dili nila 'feel' kay wala sila sugod katilaw anang
langit sama sa kalinaw, kaasenso, kaedukado,
kalimpyo sa balay, kinabuhing haruhay, saktong
panginabuhi, steady nga pangita, piskay nga lawas

apan, kwidaw, paghisgut mo sa impyerno
mitaas ang ilang mga kilay, nanglimbawot ang
ilang mga balahibo, mibahag ang ilang mga ikog,
apan nagpugong lang sila, morag dedma lang,

kay para kanila, ania na kanila ang impyerno
nagbaga nga uling sa ilang tugkaran ug ania
sila sa ilang talad kan-anan ug mao kini ang
ilang mga sud-an: napago nga paglaum
hilaw nga mga damgo, gisawsaw sa ilang
mga luha, gisilian sa ilang mga kahadlok.

mao kana, cindy, ang ilang pagkaon sa impyerno
ug sakto ka, walay tinidor, walay kutsara, ug ako
pang idugang: ang uban wala na gani mga kamot
kay giputlan ug gitadtad sa ilang mga kapalaran.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Katabang Sa Alas Siete Sa Buntag

Lingkod sa hagdan. Sa ika-pito nga ang-ang.
Tan-awa ang karsada nga gaabog. Palayo na
Silang tanan. Su’d sa kotse sa ilang amahan.
Imong amo. Ikaw na lang usa karong orasaha.

Basa pa ang imong kamot sa paghugas
Sa ilang plato. Gipaningot ang imong agtang.
Giigang ang trapo sa kamot. Imong gipahid
Sa imong mga kahago. Karong mopahulay ka

Sa makadiyot, dili ka motan-aw sa TV
Ug maghinambid. Dili ka kasabot sa dagan
Sa panahon. Sa politika. Naglibog ka kon
Nganong sige silang nag-away. Nag-Tinagalog.
Nag-Iningles. Ang imong kamot luya samtang
Wala pay gibuhat. Pahulay sa makadiyot.
Paghinuktok. Paghunahuna sa kabaw sa bukid.
Nahurot na ang sagbot sa hulaw. Nauga na
Ang tubig sa suba. Nagratatat ang tingog
Sa mga nalaya nga dahon. Gubot usab didto.
Nag-away ang mga rebelde ug sundalo.

Napusilan ang imong bana. Namatay
Ang imong tatay. Ang imong anak nga lalaki
Nasakit. Ang imong anak nga babaye
Sulugoon usab sa pikas nga lungsod.

Hangtod kanus-a ba mahuman ang tanan?
Humana ang pahulay. Motindog dayon ka.
Maglampaso sa hagdan. Maghumol sa bulingon
Magtigom og tubig. Maglata ug tiil sa baka.

Walay kahumanan ang tanan. Gikusi mo
Ang ilong sa radyo. Karon ikaw ra usa
Mamati sa drama. Moduyog sa kinahon
Nga kamingaw ug kasakit. Moiyak ka’g apil.
Ug sila nga makadungog sa imong bakho
Sa pikas nga balay, moingon nga ikaw
Nga bag-ong katabang, medyo may pagkabuang.
Mitulo ang imong mga luha sagol sa nilabhan.
Walay sapayan. Makakaon ka na ug katulo
Sa matag adlaw. Walay pasayan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gaba

Sa dihang molarga na unta
Namugos nga mokuyog gayod ang bana
Walay nahimo ang asawa

Sa dihang mogawas na unta sa baba
Sa barge ang bus nga ilang
Gisakyan gikan sa tiil sa Mukas
Hunong sa agtang sa Ozamis
Kalit lang mibuto ang bomba
Nga gitanom sa terorista
Sa lubot sa Rural Transit
Nga ilang gikatulgan

Nasunog ang tanan nga wala
Moambak sa dagat sa tumang
Kahikurat ug ang ilang mga matang
Nagsulirat wala gani tagad kapiyong
Sa dihang gidali dali silag kuha
Sa limbong sa kamatayon

Ug ikaw sa way kukalooy miingon lamang
Ug “Gaba! ”

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Basakan Diin Hinog Na Ang Kahumayan

Hinog na usab ang mga lugas sa humay
Sa among kaumahan diri sa Katipunan
Bulaw ang bulok sa mga basakan
Daw sama sa bulaw nga buhok
Sa matahom nga amerkana
Nga akong mahinumduman

Mihunong ako makadyot
Sa kaanindot sa akong nakita

Apan sa tinood lang
Mikawat ako ug lantaw sa
Dalaga nga naligo sa sapa
Sa kilid sa mga bulaw nga
Basakan sa among kaumahan

Taas ang iyang itom nga buhok
Lagom ang iyang pamanit
Apan bus-ok ang iyang dughan
Ug ang tubig nga mibasa kaniya
Mipasihagsihag sa tanan
Nga gusto ko pa nga makit-an

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Wala Ko Damha Ang Ulan Sa Oktubre

Ang ulan sa Oktobre wala damha apan
miabot kini. Mibisibis sa sagbot
nga dugay rang nangalaya,
nangluod. Midapig na gani kini
sa hulaw ug andam na
nga modawat sa pagkawala
sa iyang mga dahon nga gitayhop
sa hangin sa kasadpan

Miabot ang ulan sa Oktobre.
Hinay. Nipis. Mapailubon. Mihimas
sa aping sa yuta. Misubay
sa mga ugat sa napiang nga
mga kahoy. Mihilot sa nabali nga
mga sanga sa mangga ug santol.
Mihapuhap sa mga bulak
sa antulanga ug mga pangadlaw.

Miawit kini sa usa ka pag-ampo.
Mialam-alam sa usa ka gugmang pakyas.
Miyubit sa mga pulong kabahin
sa pag-antos sa likod sa mga kapa
sa itom nga mga panganod.

Nagpaila ang ulan
sa iyang tinood nga ngalan. Luha
nga dugay na nga nagpahipi sa aping
sa langit. Siya unya ang suba
nga mohatud nato didto
sa dagat, sa kagawasan, ngadto
sa kamatuoran, ngadto
sa imong kaugalingon. Balik
sa panganod. Sa langit. Sa yuta.
Sa bulak. Sa mga sanga
nga nangasumpay sa mga gugma
nga misaad nga dili na mapakyas.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

We Shall Return There Again

kini ang wala na nimo makita
gusto nimong ilubong
ang imong hulagway

this is what you have not seen
you want to bury
those images

diha sa likod sa balay nga nipa
sa kilid sa punoan sa nangka
nga wala na mamunga
sa layo dili na nimo

at the back of your house made of nipa shingles
beside the langka tree
which did not bear fruits
at the distance you cannot

kaayo maklaro ang usa ka iro
nga puti nga dunay puntik
nga itom sa iyang wala nga mata
gutom nangarol bahong
patay nga baki

anymore see clearly that dog
with a black make on its eye
hungry and sickly and smelling
like a rotten dead toad

wala na'y tawo kining balaya
hagbay ra namong gibiyaan

no one lives in this house anymore
it was long ago that they left

ang nagpabilin lamang
mao angmga handurawan
nga nagpunay og hinuktok
sa kilid sa bintana
nga hagbay rang nadugta

what is left here are only the memories
which are restless
by the side of the window
which was also rotten

gibitik ang iro
gihimong sumsuman
sa mga palaigit

the dog was trapped
made as viand
by the drunkards

ang lubi nga tigulang
wala gyoy mga pulak

the old coconut tree
did not bear fruits anymore

ang kabaw gikitlan
ug ilang gipaambitan

the buffalo was butchered
and they shared the loot

ang dalan nangliki na
gumikan sa dakong hulaw

the path cracks
because of the drought

kini ang dili mo
gusto nga mabati apan
sayod ko sa pag-abot
sa saktong panahon ato lang
gihapong balikan

this is the one that you
do not like to feel but i know
that the time will come
on that ripe moment
we shall return there again

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dapit Nga Abohon

abi nila kadtong sa bag-o pa sila nahimugso
kadtong ang ilang aping sama pa sa bulok sa gumamela
abi nila nga ang kalibotan

puti ug itom lamang
wala ug tuo
sinugdan lang ug katapusan

abi nila duha lang ang atong kapilian
nga ako mahimong daotan o buotan
nga ako magpabilin ba o molakaw palayo
nga ako mahimo bang bibo o masulob-on

abi nila duha lang ang numero niining kalibotan
abi nila ikaw ug ako lamang
abi nila ang pultahan sud ug gawas lamang
abi nila ang bintana sira ug abri lamang
abi nila ang tanan mao lamang
ang pagsibog ug paghunong

kini o dili kini
kana o dili kana
nga kon moadto ka didto
biyaan mo gayod kining dapita
nagkinahanglan kita
og daghang katuigan
ug daghang mga tawo
nga ato gayod ila-ilahon
himamaton ug amumahon
ang uban ato ganing ikaipon
ug sa matag kaadlawon
atong hagwaon pinaagi
sa usa ka pakighilawas

ug estoryahon sa tunga
sa usa ka kamingaw
aron atong mahibaw-an
nga ang tanan diay
dili lang duha ka buok
nga dili lang kini og kana
nga dili lang ang pagsugod og pagtapos
o pagtagbo ug pagbiya

kay sa tinuod lang adunay
mga dapit nga abohon
nga mura'g naa ug morag wala
nga imong mabati
nga didto ka apan
dia ka usab kaniya
mahimamat mo kini sa usa ka panaw
sa imong pagbaktas sa dalan
sa imong pag-inusara

molantaw ka sa kasadpan
ug sa imong likod naa pa gihapon
ang kahayag sa silangan sa adlaw
anaa ang paghiusa sa tanan
kadtong imong gipili ug imong gilabay
kay giingnan ka nga dili mahimo
ang paggakos sa upat ug walo o napulo
sa imong duha ka mga bukton

mag-abot sila ug ikaw mopahiyom
kay karon ania na silang tanan
naghiusa sa imong mga kamot
wala nimo damha
nga sa mga dapit nga abohon
mahingpit diay ang tanan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!