Mababaw na Ulap
Nagkakandirit and mga mata
sa malamlam na klima, ang usok
ay nakakalulang nakabitin
sa nakaluhod na hangin
Mayroong simoy ang kalangitan
na nakikilala ng gutom
at uhaw sa karangyaan -
Isang hinahasang kalungkutan
Sa maliliit at mahihina
ang sayaw ng alabok ay di naiiba
sa pagbabadya ng mga lobong
umaalulong sa kulog ng kalangitan
Bakit nga ba may mga bagay
na hindi napapagtibay
ng mga bakal at apoy -
malamya at hubad, nanatiling bugbog?
Kung ang bundok ay hihiga
at ang mga ulap ay bababa
upang hindi na maharangan ang langit
makikita na ba kita?
Totoo ba ang mga pangako
na nakalibing sa marurungis na kulay?
Ang katulad mo ba ay tunay
o patakim ka lamang ng pag-asa?
Wala na akong panlasa,
said at sadsad na ang pandama:
minsan kang umasa,
hanggang hukay ang dusa
Sa usok ng sigarilyo
at sa mumunting kapayapaan
na nakadaong sa mababaw nitong ulap
hihimlay ang takip-silim.
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Ang Apoy At Mga Aninong Isinilang
Sa kadiliman ng gabing nakadapo
sa iyong mga matang nahihimbing
kasama ng maalong awitin ng hangin
at sinasamyo ng mga orasang gutom
na naghihintay ng pagkakataong huminay
sa pagduyan ng takdang sayawin;
natagpuan ko ang mga bagang nagngangalit,
ang pahapyo-hapyong silab ay sumisirit
at sumasagitsit kahilitulad ng kidlat
na lumiliyab sa hinanakit at pilit pa ring
itinatago ang galit sa likod ng mga ulap
at sa bawat mailap na pag-udyok ng pagputok
ng liwanag sa iyong walang kamatayang gabi
nasilip ko ang mga nahihimlay sa likod ng tabing -
Ang iyong kabataang tahimik ngunit
sabik na naghihintay ng kapayapaan
tumatakbo at humahawi ng walang kalaban-laban
sa hagupit ng sunog at darag ng mga usok
upang mapanghawakan ang kalagitnaan,
ang kasukdulan ng trahedyang umuulan.
Galusan at walang bilang, yumabag ang mga paa
patungo sa paglisan; unti-unti kang naiiwanan
at kahilintulad ng isang libong nakaraan,
isang libong kahatulan - muli't-muli
iniwasan mo ang nakangangang pintuan
takot sa nagliliyab na liwanag - pula, puti,
maliwanag, malamya, galit at mahapdi
bumalik ka sa iyong higaan na tulad ng
isang bukas na palad ng lupa na naghihintay
ng mga puting rosas at handa ng sumara
pagka't sa dulo ng liwanag lahat ay magniningas
at paparoon sa kanikanilang hantungan
kagaya ng mga ibong namumutawi sa langit
lumilipad sa kanikanilang ihip ng hangin
dadapo at sasaklob sa pagkalimot at kaligayahan
sa piling ng kanikanilang buwan; hindi nga ba't
mas mahusay nang pumikit sa karimlan
ng nalalaang hindi ka na maiiwanan
sa piling ng malalagong anino at
umaalingawngaw nilang mga yabag
na sa mumunting langit mo'y naiwanan?
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Suntok Bago Magwakas
Patuloy na nagniningas
at humuhubog ng dahas
ang kamay ng langit,
ngunit wala na akong takot,
wala na akong kalaban
Ang aso sa pintuan
ay nagbibigay babala
ngunit pinagyayabong lamang
ang lihim na kagustuhan
upang himayin ang mga
nakasaklob sa kadiliman
Saan ba nagpupunta
ang pulutong ng ibon?
Bakit sila tumatakas?
Kumatok ako sa pintuan
umalingawngaw ang panawagan
Ang langit ay nalukot at
kumaskas ang mga bato
pinagliyab ang azul na apoy
sa likod ng kanyang telon
Ang aso ay tumalon
idinipensa ang matutulis na pangil
suminghal sa hangin
ngunit walang barikada
ang di tatanggap ng kaibigan
dahil sa matigas na kalamnan
nagtatago ang ningas
ng kanyang kahinaan,
naghihintay ng kamay
na tutugon sa saklolo
Hindi ako nagpatalo
sa pagbira ng delubyo
dahil ang klimang natutulog
sa marupok kong buto
ay masahol pa sa anyo
ng isang milyong anino
Ngunit bakit patuloy pa rin
ang paglisan ng mga ibon?
Hindi na ba muling dadaong
ang araw sa islang ito?
Patay na ang apoy
wala ng pintig and baga
nang ang kamay ay bumaba
at sumibol ang pag-asa
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kapag Dumilat Ang Mata Ng Bagyo
Kung ang ulan na ito ay
ang pagluha ng kalangitan -
ang hinagpis nya ay
umaapaw at nalulunod na
sa uhaw para sa kaibigan
Isang linggong walang araw,
walang bituin o buwan,
walang kulay ang kapaligiran
Ang oras ay lumisan
at tinalikuran ang kalungkutan
Ngayo'y bumabaha
at ang lamig ay di humuhupa
pumapatak ang pilak
ngunit wala tayong kalasag
dahil wala na ring pangunawa
Masdan mo ang putik
na dumako sa mga sulok
na hindi pa nasasakop -
bulag na tayo sa mga mantsa
ng kalamidad sa likod ng mga mata
Sa bawat paghimlay
mahimbing sa ilalim ng ulan
itinatanggi ang pag-iisa
wala tayong pinagkaiba
sa mga bara ng estero
Dahil sa likod ng postura
na malumanay ang tindig
ang bagyo ay bumubuhos
humahagupit, kumakatok:
Isang kalapating walang pugad
At sa pagpikit ng mga mata,
sa pagsamyo ng gunita;
bumabaha na sa kailaliman
di magtatagal, ito'y aapaw
bibigay din ang kalaban
At sa pag-guho ng barikada
kakawala na ang naipong tubig
hubad sa hagupit ang maliit mong daigdig
Ang agos ay di mo na mapipigilan
dilat na ang mata ng bagyo, kaibigan
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Lando
Wag kang mabahala may nagbabantay sa dilim
Nakaabang sa sulok at may hawak na patalim
Di ka hahayaan na muli pang masaktan
Wag ka nang matakot sa dilim
Ito ay kwentong hango na galing sa dalawang taong
Nagmamahalan ng tunay ang ngala'y Elsa at Lando
At kahit parang pagkakataon ay nakakandado
Dahil magkalayo ang uri ng buhay ang estado
Ng buhay ni Lando ay di nalalayo sa marami
Sinunog ng araw ang kulay ng balat at marami
Ng galon ng pawis ang kanyang naidilig sa lupa
Upang ang gutom ay di na masuklian pa ng luha
Habang ang babaeng kanyang minamahal ay sagana
Ngunit kabilang sa pamilya na di alintanang
Makipagkapwa-tao sa mga tulad niyang dukha
Gayon pa ma'y patuloy ang pagmamahal na pinula ng pagibig
Repeat Chorus
Kahit na ano pang bagay ang pilit na ihadlang
Sino man ay walang makakapigil sa paghakbang
Ng mga paa na ang nais ay marating ang ligaya
Niyayang magtanan di nag-atubili na sumama
Hawak ang pangarap at pangako sa isa't isa
Nagpakalayo-layo di namuhay na may kaba
Dahil alam nila na sa bawa't isa'y nakalaan
At ang pagmamahalan tangi nilang sinasandalan
Wala ng ibang bagay pa silang mahihiling
Kundi isang pamilya sa loob ng apat na dingding
At isang bubong na maaaring tawaging tahanan
Bakit may pangit na kabanatang kailangang daanan pa
Repeat Chorus
Isang gabi na Huwebes lumubog na ang araw
Doon tayo magkita pasalubong ko'y siopao
Upang ating paghatian pagdating ng hapunan
Meron palang nakaabang sa amin na kamalasan
Eskinita sa Ermita may sumaksak kay Elsa
Sa tagiliran isang makalawang na lanseta
Ang gamit upang makuha lang ang kanyang pitaka
Kami'y mahirap lamang bakit di na siya naawa
Hindi ko naabutang buhay ang aking mahal
At hanggang sa huling hantungan ay nagdarasal
Bakit po bakit po ang laging lumalabas
Sa ‘king bibig palaboy-laboy ni walang landas
Akong sinusunod baliw sa mata ng marami
Siguro nga di ko na kilala aking sarili
Pangala'y taong grasa may patalim na gamit
At ang tanging alam ay isang malungkot na awit
At ang sabi…
Repeat Chorus
Wag ka nang matakot sa dilim…
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hari Ng Tondo
Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
[Voice: 'May gatas ka pa sa labi, gusto mo nang mag-hari dito sa Tondo? ']
Minsan sa isang lugar sa Maynila
Maraming nangyayari
Ngunit takot ang dilang
Sabihin ang lahat
Animo'y kagat-kagat
Kahit itago'y 'di mo pwedeng pigilin ang alamat na umusbong
Kahit na madami ang ulupong
At halos hindi iba ang laya sa pagkakulong
Sa kamay ng iilan
Umaabusong kikilan
Ang lahat ng pumalag
Walang tanong
Ay kitilan ng buhay
Hukay, luha'y magpapatunay
Na kahit hindi makulay
Kailangang magbigay-pugay
Sa kung sino mang lamang
Mga bitukang halang
At kung wala kang alam
Ay yumuko ka nalang
Hanggang sa may nagpasya
Na sumalungat sa agos
Wasakin ang mga kadena na siyang gumagapos
Sa kwento na mas astig pa sa bagong-tahi na lonta
Sabay-sabay nating awitin ang tabing na tolda
[ Lyrics from:
Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
[Voices: 'Sino ang may sabi sa inyo na pumasok kayo sa teritoryo ko? Amin ang lupang ito.' 'Hindi, kay Asiong! ']
Nilusong ang kanal na sa pangalan niya'y tumawag
Alang-alang sa iba, tsaka na muna ang paawat
Sa maling nagagawa na tila nagiging tama
Ang tunay na may kailangan ang siyang pinatatamasa
Lahat sila'y takot, nakakapaso ang 'yong galit
Mga bakal na may nagbabagang tinggang papalit-palit sa hangin na masangsang
Nakakapanghina ang nana at hindi mo matanggal na para bang sima ng panang
Nakakulawit subalit sa kabila ng lahat
Ay ang halimuyak lamang ng nag-iisang bulaklak
Ang siyang tanging naghahatid sa kanya sa katinuan
At hindi ipagpapalit sa kahit na sinuman
Ngunit nang dumating ang araw na gusto na niyang talikuran
Ay huli na ang lahat
At sa kamay ng kaibigan
Ipinasok ang tingga
Tumulo ang dugo sa lonta
Ngayon, alam niyo na ang kwento ni Asiong Salonga
Kahit sa patalim kumapit
Isang tuka isang kahig
Ang mga kamay na may bahid ng galit
Kasama sa buhay na minana
Isang maling akala na ang taliwas kung minsan ay tama
Ang hari ng tondo, hari ng tondo
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
Hari ng tondo, hari ng tondo-ohhh
Baka mabansagan ka na hari ng tondo
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Upuan
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Ganito kasi yan eh...
Verse 1:
Tao po, nandyan po ba kayo sa loob ng
Malaking bahay at malawak na bakuran
Mataas na pader pinapaligiran
At naka pilang mga mamahaling sasakyan
Mga bantay na laging bulong ng bulong
Wala namang kasal pero marami ang naka barong
Lumakas man ang ulan ay walang butas ang bubong
Mga plato't kutsara na hindi kilala ang tutong
At ang kanin ay simputi ng gatas na nasa kahon
At kahit na hindi pasko sa lamesa ay may hamon
Ang sarap sigurong manirahan sa bahay na ganyan
Sabi pa nila ay dito mo rin matatagpuan
Ang tao na nagmamay-ari ng isang upuan
Na pag may pagkakatao'y pinag-aagawan
Kaya naman hindi niya pinakakawalan
Kung makikita ko lamang siya ay aking sisigawan
Chorus:
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo,
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Verse 2:
[ Lyrics from:
Mawalang galang na po
Sa taong naka upo,
Alam niyo bang pantakal ng bigas namin ay di puno
Ang ding-ding ng bahay namin ay pinagtagpi-tagping yero
Sa gabi ay sobrang init na tumutunaw ng yelo
Na di kayang bilhin upang ilagay sa inumin
Pinakulong tubig sa lumang takuring uling-uling
Gamit lang panggatong na inanod lamang sa istero
Na nagsisilbing kusina sa umaga'y aming banyo
Ang aking inay na may kayamanan isang kaldero
Na nagagamit lang pag ang aking ama ay sumweldo
Pero kulang na kulang parin,
Ulam na tuyo't asin
Ang singkwenta pesos sa maghapo'y pagkakasyahin
Di ko alam kung talagang maraming harang
O mataas lang ang bakod
O nagbubulag-bulagan lamang po kayo
Kahit sa dami ng pera niyo
Walang doktor na makapagpapalinaw ng mata niyo
Kaya...
Wag kang masyadong halata
Bato-bato sa langit
Ang matamaa'y wag magalit
O bato-bato bato sa langit
Ang matamaan ay
Wag masyadong halata (ooh)
Wag kang masyadong halata
Hehey, (Wag kang masyadong halata)
(Wag kang masyadong halata)
(Chant)
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pusong Tuliro
Bakit ba kung minsan
Mapaglaro ang tadhana
Bakit pa pinagtagpo mga pusong di na malaya
At ang pag-ibig ay umusbong nang kusa
May mga panahong hindi ko na kaya
Puso't isipan ko'y suko na talaga
Isipin ko lang na kapiling ka ng iba
Dibdib ay nagsisikip at di makahinga
Hindi ako sigurado sa iyong nararamdaman
Maaaring ako'y iyong pinaglalaruan lamang
Subali't heto ako at laging naghihintay
Sa tinig mo pa lamang lumbay ay napaparam
Kahit malayo ka
At cellphone lang ang tanging nag-uugnay
Asahan mong ikaw lagi ang nasa aking isipan'
Hindi ko na inaasahan
Ang makapiling ka kailanman
'Pagkat alam kong kahit ang langit ay sadyang hahadlang
Kung kasalanan mang ika'y aking minahal
Tatanggapin ko ang hatol ng Poong Maykapal
Sapagkat hindi ko kayang ika'y aking kalimutan
poem by Rose de Ramar
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Aking Sentimiento
Sa bintana ay nakadungaw
Isipa'y sa malayo nakatanaw
Simoy ng hangi'y ninanamnam
Mga mata ay malamlam
Sa labi ay inaasam
Na dating pagsinta mo ay muling makamtam
Sa awit ng mga ibon aking naaalala
Boses mong malamig at kahangahanga
Na noon ay naging aking himig na maaya
Sa pagsulat ng mga tula at nobela
Mga haplos mo ay naging oyayi sa paghimbing
Maiinit na lambing at bati sa aking paggising
Katawan mong mala-Adonis
Sa pangarap sana'y masilip
Higpit ng mga yakap mo't halik
Giliw labis akong nasasabik
Muli't-muli ang aking nais
Makapiling, maangkin ka't makaniig
Kung di dumating marahas na bagyo
Sa iyo sana'y di lubusang napalayo
Katulad ko ngayon ay bulaklak na kay bango
Ikaw ang paru-paro na nauuhaw sa pagdapo
Ibinubulong na lang sa hangin ang kahilingan ko
Umaasang dadalhin sa kinaroroonan mo
Hanggang sa sumapit ang takip silim
Laman kang lagi ng mga salamisim
Kung araw man ay tuluyang lamunin ng dilim
Ala-ala mong nasa puso ko't isipan ay nakasukbit pa rin
Sa pagtulog ng taimtim ang samo ko't dalangin
Makasama kang muli, ang bukang liwayway ating haharapin.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Kalangitan Sa Araw Ng Huwebes Santo
Huwebes Santo
sa kalangitan
na kung saan naruon ang Ama
hindi kaya, mga anghel man
ay balisa
katulad ng Anak
sa hardin ng Gethsemane
bago pa man dumating
ang anghel
na nagbigay ng lakas
sa Anak.
Huwebes Santo
sa kalangitan
hindi kaya, maging ang Ama
ay balisa
at nagnais din na baguhin
ang sarili niyang takda...
kamatayan ng Anak...
Sa buhay
na kaloob ng Anak
sino...
ang naging karapat-dapat?
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Aming Magulang
Sa isang mag-anak ay meron pa kaya
Na sa ama't ina'y higit pang dakila
Na kahit sa angkang mahirap nagmula
Ang para sa anak, lahat ay ginawa
Sa paaralan ay di man nakatuntong
Mataas na aral di man nagkaroon
Binigyan ang anak ng pagkakataon
Na sa kahirapan ay mangakaahon
Di man napatira sa bahay na mansion
Ng malaking yaman di man nakaipon
Ang yaman nila ay sa anak naroon
Wala sa salapi kundi edukasyon
Ang amin pong ina ay tubong Montalban
At ang aming ama'y San Mateo naman
Ng anim na anak ay biniyayaan
Hanggang sa lumaki'y pawang ginabayan
Sa tamang ugali sila ay hinubog
Marunong magtiis kahit kinakapos
Mga pinalaki na mayroong takot
Sa batas ng tao at batas ng Diyos
Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Ang aming almusal lamang ay kung ano
Pan de sal na simple at walang palaman
Kapeng walang gatas lamang ang kasabay
Kung bakit gano'n lang, di dapat pagtakhan
Ay sadyang matipid ang aming magulang
Di ubos-biyaya kung may tinago man
Ang bukas ang laging pinaghahandaan
At tanda ko pa rin na kapag Deciembre
Sa Divisoria na sila'y namimili
Ng tela, damit at iba pang kalakal
Upang ipamalit ng tag-aning palay
Kaya laging puno yaong aming bangan
May pambentang bigas at panglaman sa tiyan
Hindi man marangya ang hapag kainan
Sumala sa oras, kami'y hindi naman
Noong Second World War, hinuli ng Hapon
Ang aming ama at saka ikinulong
Tumingin sa amin habang wala siya
Ay ang aming ina at wala nang iba
Nagawa niya iyon habang inaalam
Ang aming ama ba'y naroon kung saan
May dalang pagkain na pangtawid-gutom
Para sa 'ming ama na hindi matunton
Ginawa niya iyon lakad-takbo lamang
Sa panahong iyon na walang sasakyan
Hindi iniinda ang init ng araw
Ng tungkol kay ama'y makabalita lang
Ang pasasalamat namin ay sa Diyos
Nang higit sa isa, dalawang linggo halos
Ang aming ama ay bigla lang sumipot
Yayat na katawan may sugat at galos
Ikinuwento niya hirap na sinapit
Sa kamay ng mga sakang na pa'y singkit
Dahil daw sa gutom at matinding uhaw
Sila'y nagsiinom sa isang 'dirty' bowl
Sa bawat pamilya ay may'rong bayani
Na ng karangalan ay dapat umani
Sila'y walang iba kundi ang magulang
Na dapat mahalin at ating igalang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Bakit
CHORUS: Bakit hinahanap ka (bakit kaya)
Bakit tinatawag ang 'yong pangalan
[Repeat CHORUS]
Nang una kitang makita
Sa may Ermita
Hindi ko na namalayan kung bakit
Na para bang ako'y naakit
Nang ika'y lumapit
Tinanong ko ang 'yong pangalan at ang
'Yong telepono, pero sabi mo
'Di mo kinakausap ang mga katulad kong
Walang pera, walang kotse
'Di doble-doble ang cell
Pero teka muna, miss, 'wag kang mabilis
Lumakad, 'di naman ako manyakis
At walang labis
Walang kulang ang sinukli ko sa 'yo
Balot
Eto pa sige dalhin mo na lang sa inyo
Kahit na wala akong kitain
Walang makain
Basta't alam mo lang
Kung gano kahalaga sa akin
Nang ikaw ay mapaglingkuran (paglingkuran)
At mapagsilbihan (pagsilbihan)
'Pagpatawad mo sana
Ako man ay naguguluhan
[Repeat CHORUS twice]
Sa loob ng aking kuwarto
Sa loob ng banyo
Kung alam mo lamang ang dami ng mga litrato
Kinunan ko sa may kanto
At ipinakuwadro ko pa
Nang sa ganon ay lagi tayong magkasama
Araw man o gabi kahit sandali
Sa hirap man o ginhawa
Ikaw at ako magpakailanman
Na para bang mga palabas sa sine
Alam mo na para bang imposible
Pero pwede ka bang mailibre
Sa kanto ng lugaw
Palamig, siomai o siopao
Baka pwede 'wag kang masyadong matakaw
Sige na nga pero pwede bang dumalaw
Pagmamahal ko
Sana ay tanggapin mo
Pero kung itataboy moAy ikamamatay, ikamamatay ko
[Repeat CHORUS]
Siguro naman ngayon ay alam mo na
Kung gaano kawagas ang aking pag-ibig
Simula sa laman hanggang sa litid
Kailaliman ay sinisisid
Pero bakit ginamit
Puro luha at pasakit
Makalipas ang mahabang panahon
Ang aking pagmamahal ay napalitan ng galit
Nang makita kita na may kasamang iba
May dala-dala pa naman akong regalo
Matagal kong pinag-ipunan
Kinuha sa alkansya
Naglalakad habang lumuluha
Tinititigan ang lupa
Sinungaling ang mga baraha na tinanong
Hindi naman natupad ang kanilang mga hula
Wala nang dahilan para mabuhay
Naging abo, wala nang kulay
Akala ko nung una, tayo nang dalawa
Ilang taon din naman akong naghintay
Paalam na, aking mahal
Ako ay 'di na magtatagal
At tanging ang 'yong pagbalik
Ang s'yang aking ipagdarasal (ipagdarasal, ipagdarasal)
[Repeat CHORUS thrice till fade]
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Minsan, Isang Kahapon
(george canseco)
Kung maibabalik pa ang nagdaang panahon
Maitutuwid ko pa
Ang bawat mali, kung nagawa kahapon
Na hanggang ngayoy dama
Minsan, isang kahapon lang di ba
Naitadhanang makilala kita
Pinagsaluhan nating ang saya
Buhat sa puso diwat kaluluwa
Minsan, isang kahapon din pala
Di ko alam na pansamantala
Ligaya naidulot mo sinta
Nag-iwan ng luha sa king mata
Minsan, isang kahapon ang saya
Buhat sa puso diwat kaluluwa
Minsan, isang kahapon din pala
Di ko alam na pansamantala
Ligaya naidulot mo sinta
Nag-iwan ng sugat sa king alaala
Minsan, isang kahapon hanap kita
song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Minsan Isang Kahapon (Interlude)
(George Canseco)
Kung maibabalik pa ang nagdaang panahon
Maitutuwid ko pa
Ang bawat mali, kung nagawa kahapon
Na hanggang ngayo'y dama
Minsan, isang kahapon lang di ba
Naitadhanang makilala kita
Pinagsaluhan nating ang saya
Buhat sa puso diwa't kaluluwa
Minsan, isang kahapon din pala
Di ko alam na pansamantala
Ligaya naidulot mo sinta
Nag-iwan ng luha sa 'king mata
Minsan, isang kahapon ang saya
Buhat sa puso diwa't kaluluwa
Minsan, isang kahapon din pala
Di ko alam na pansamantala
Ligaya naidulot mo sinta
Nag-iwan ng sugat sa 'king alaala
Minsan, isang kahapon hanap kita
song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Mula Noon, Hanggang Ngayon
(boyet palisoc)
Bakit kaya, pag nakikita ka
Araw koy gumaganda at laging masaya
Ganyan ang damdamin ko nadarama mula noon
Hindi nagbabago hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Chorus:
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pusoy nagtatanong
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Ewan ko ba, sa damdamin kong ito
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon.
song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Bakit Ka Ba Mahihiya? (w/english - Why Be Ashamed? -)
Bakit mo ikinahihiya?
kung ikaw ay isang drayber, o mekaniko
elektrisyan, o tindera, tindero
tagapagluto, o magsasaka.
Bakit mo ikinahihiya?
kung ang iyong suot
ay hindi de kurbata
o hindi mataas ang takong.
Kaibigan
taas noo kang maglakad
sapagkat ang kaning ipinapakain mo
sa iyong pamilya
ay hindi galing sa limos
o sa pagnanakaw
o sa awa ng iba.
english-Why Be Ashamed?
Why be ashamed
if you are just a driver, or a mechanic
an electrician, or a vendor
a cook, or a farmer?
Why be ashamed
if you do not wear neckties
or high heeled shoes
when going to work?
My friend
walk with pride
because the rice you buy for your family
does not come from begging alms
or from stealing.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kasalanan
Maari bang makausap ka di na biro ang nararamdaman
Nalungkot sa aking buhay mula nang ikay matauhan
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Maari bang mapigilan pa ang yong di maaming binabalak
Nakalimutan mo na ang pagsasama di na ba kayang mapagbigyan
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawad ay isang salitang animoy isang parusa itoy
Sasambitin mo lang kung lahat ay huli na at di na
Maibabalik ang dating pinagsamahan parang putik sa
Mukha na pinahid ng pabalang.
Sa iyo lahat ay paharang dahil ayaw mong magparaya
Habang siyay bigay ng bigay at ipinauubaya lahat ng
Makakabuti kahit na pang huling butil ay iaabot sa iyo.
Parang ikay isang inutil na hindi nagiisip wala kang
Nararamdaman subukan mang pumikit wala kang
Natatandaan lagi mong inaalala ang para lamang sa yo
Walang iba kundi ikaw at kailanmay walang kayo
Mapalad ka kung hihingan mo ng tawad ay nagagalit
Ikay sasaktan at sumisigaw ng salitang pumupunit kaysa
Pilit mong kausapin ay di na sasagot akapin
Man ng mahigpit ay di mo na maabot (Patawad)
Di na mauulit
Di na uulitin
Sanay tanggapin mo
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Patawarin mo ako sa aking nagawang kasalanan (kasalanan)
Tayoy nagtalot nagsigawan at halos magtulakan sa
Galit ko akoy lumayas at di ka binalikan
Nilimot ang lahat ng pangako at ang pagmamahal
Sumpaan natin sa isat isa di rin nagtagal
Ang gabi ay aking umaga umagay aking gabi
Akoy gumigising hindi ko kilala ang katabi
Paulit ulit na ganito ngunit ng aking makita larawan
Mo sa loob ng aking lumang pitaka ay nalaman ko
Hinanap ko ang tunay na sarili ko nakita ko nalaman ko
Ito ay nasa piling mo inipon ang lahat ng aking lakas
Ng loob ngunit bakit parang hindi rin maganda ang
Aking kutob.
Nilapitan ka at pilit na tinitigan sa mata
Akoy nagdarasal na sabihin mo saking pwede pa
Ikay hindi kumikibo at parang lumalayo tila pagibig
Mo sa kin tuluyan na natuyo
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Puno, Ang Baging at Ang Damo
Ang sabi ng puno sa mababang damo
Hanggang diyan ka lang ba sa may paanan ko
Tumulad ka sa akin, matikas ang tindig
Kaya kong abutin, mataas na langit
Oo nga, oo nga, sabi nitong baging
Bakit ba hindi ka tumulad sa amin
Mataas ang tindig, malayo ang tingin
Mataas na langit ay kayang abutin
Ayokong sa iyo, puno ay tumulad
Pagkat tanda ko pa ang sabi ng lahat
Kung ano ang taas ng iyong paglipad
Ay siya ring lagapak pag ika'y bumagsak
Sa iyo naman baging, ang masasabi ko
Ayokong parisan ang isang tulad mo
Nakatayo ka nga'y nakasandig lamang
Sa sariling tatag, wala kundi hiram
Sa mundo ng tao'y, dami mong kawangis
Ayaw na mababa, ayaw na maliit
Kahit na sa sanga, kahit na sa siit
Huwag lang matapakan, pilit kumakapit
At sa iyo puno, sa 'kin makinig ka
Sa mga tao ay dami mong kapara
Ang mga mahina, ang mga maliit
Sa 'yong kapakanan iyong ginagamit
Meron ka nang dahon ay nanghihiram pa
Ng lilim sa baging, ginagamit mo siya
Para magmukha kang malago't mayabong
Ganoong kokonti lang ang iyong dahon
Lumakas ang hangin, dumating ang unos
Puno ay nabuwal, baging ay nalagot
Sa ilalim ng araw sila ay natuyot
Damo ay buhay pa at sariwang lubos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Elmer
Ito ay bayan ni juan
Hindi bayan ni run
Dumating pa sa puntong
Ang braso ay may bayanihan
Bago magkalimutan
Wag magsapilitan
Walang papalitan
Hindi 'to katatawanan
(chorus)
Wag kang maniniwala sa paligid mo
(Hindi lahat ay totoo)
Mga naririnig at nakikita mo
(Isa-isang isipin 'to)
Piliin mo ang iniidolo
(Mga ginagawa't binibigkas)
Dahil pag-usad ay hindi ganun kadulas
Kung ika'y makata sa pinas
Kamusta ka na idol
Ako nga pala si Elmer
Ikaw ang aking idol
Ang idol ko na rapper
Mula nang marinig ko
Ang kanta mong simpleng tao
Ako ay nabaliw nung
Nilabas mo pa yung lando
May bago ka bang album
Penge naman ng kopya
Meron ako nung luma
Ang kaso nga lang pirata
Sumusulat din ako
Marunong din akong mag rap
Gusto mo ipadinig ko sa'yo
Wag kang kukurap
Di lang ikaw ang idol ko
Pati rin yung stickfiggas
Bihira lang kasi
Sa pilipinas ang matikas
Mabilis kang magsalita
Pero gangsta ka ba
Meron ka na bang baril
Nakulong ka na ba
Ako rin hindi pa
Pero bukas baka sakali
May gang doon sa amin
Susubukan kong sumali
Basta tandaan mo lang
Ang pangalan ko ay Elmer
Ikaw ang aking idol
Ang idol ko na rapper
(chorus)
Wag kang maniniwala sa paligid mo
(Hindi lahat ay totoo)
Mga naririnig at nakikita mo
(Isa-isang isipin 'to)
[ From: ]
Piliin mo ang iniidolo
(Mga ginagawa't binibigkas)
Dahil pag-usad ay hindi ganun kadulas
Kung ika'y makata sa pinas
Gloc9 anong balita
Narito ka rin pala
Buti napadaan ka
Magpapatatoo ka ba
Nakita mo ba 'to
Ang mga bago kong tatoo
Mas maangas daw ang rapper
Pag marami kang tatoo
At makabayan ang dating
Isa pa cool ka
Nagpalagay ako ng watawat
May flag pole pa
Kasi sasali ako sa pa audition
Ng isang rapper
At maging isang artist
Sa kanyang bagong record label
Ilan ba ang natanggap
Siguro mga singkwenta
Binigyan kami ng ticket
Para daw aming ibenta
Medyo malabo ang sabi n'ya
May album pa
Eh bakit hindi n'ya malabas
Ang album n'ya
Ah baka naman busy lang
Kaya pare easy lang
Kasi mga mayabang lang
Ang mahilig magbilang
Pero sana maalala mo
Ang pangalan ko'y Elmer
Ikaw ang aking idol
Ang idol ko na rapper
(chorus)
Wag kang maniniwala sa paligid mo
(Hindi lahat ay totoo)
Mga naririnig at nakikita mo
(Isa-isang isipin 'to)
Piliin mo ang iniidolo
(Mga ginagawa't binibigkas)
Dahil pag-usad ay hindi ganun kadulas
Kung ika'y makata sa pinas
Ito ay bayan ni juan
Hindi bayan ni run
Dumating pa sa puntong
Ang braso ay may bayanihan
Bago magkalimutan
Wag magsapilitan
Walang papalitan
Hindi 'to katatawanan
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tao Lang
Uy si Loonie Yun ah
Tara lapitan natin
Idol Fliptop tayo
Tara isa lang kuya, sige na
Parinig naman ng rap mo! sample naman d'yan
Ang ganda naman ng cap mo! arbor nalang yan
Ang yabang mo naman! wala ka bang kanta na bago?
Bakit wala kang battle? Takot ka bang matalo? Ha?
Paulit-ulit ang tanong ng mga tao
Wag sanang apurado, anong magagawa ko?
Wala akong maisip, masyado pang mainit
Akala mo tuloy mukhang suplado pag tahimik
Pagod lang talaga, galing gig Tuguegarao
Walong oras sa van, tatlong oras sa kalabaw
Tapos pag uwi ko pa para bang hindi ko malaman
kung bakit ang buhay ko ay para bang naging pelikula
Laging puyat! Nagkalat ang papel na nilamukos
Andame ng kapeng ipinautos
Tinta ng aking bolpen, malapit ng maubos
Isang patak na lang pero aking ibubuhos.
Hook:
Mali ba na magkamali ang 'sang tulad ko
Ako ay tao lang din naman na tulad mo
Ano ba ang dapat na gawin
Dapat bang kamuhian o dapat ba na tularan ang 'sang tulad ko na tao lang.
Pasensya na, tao lang
Sapul sa pagkabata, sablay nung tumanda
Lumakad humakbang hanggang sa madapa
Wag kang mawawalan ng pag-asa, wag kang madadala
Kung wala ka pang mali wala ka pang nagagawa
Madadapa ka muna bago ka matutong lumakad
Ang buhay ay utang, hulugan ang bayad
Kaya wag kang matakot magkamali
Pero alalay lang wag kang masyadong magmadali
Yan ang sabi sa akin ng aking itay
Na pinapaalala palagi sakin ni inay na kadalasan ay
hindi nasusunod
Ayoko ng sumali, gusto kong manuod
Minsan wala ng gana, ayoko ng magrap
Kase akala ko dati, alam ko na lahat
Yun pala kulang pa ang kaalaman kong labis
Ngayon alam ko na kung ba't may pambura ang lapis.
Hook
Pasensya na, tao lang
Pero di ba tao ka lang din, hindi mo ba napansin?
Kahit anong taas mo na, titingala ka pa rin
Kahit planuhin mong mabuti, bakit ganun pa din?
Di maiwasan na magkamali kahit anong gawin
Kadalasan, nangyayari ay ang kabaliktaran
Marami kang detalye na makakaligtaan
Mamamali ka ng daan lalo kung wala kang g'anong alam
Ano magagawa mo? Tao ka lang
Napapagod, natatakot, naiinip
Natatawa, nagtataka, naiinggit
Nangangawit, nagagalit, nabibigla
Nalulungkot, nauutot, nahihiya
Natutukso, nakukonsensya, nauubusan din ng pasensya
Nasasaktan, nagmumura pero nagmamahal pa rin kahit natuto na.
Hook
Pasensya na, tao lang
Pasensya na, sorry naman
Kung pwede lang sanang isoli na lang
Pasensya na.
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Man's Best Friend
Nang ako'y bata pa'y nagtataka ako
Kung bakit lagi nang may ulol na aso
Ito ay hinahabol ng mga tao
May dalang pamalo na kahoy o tubo
Kahit makarating pa sa ibang barrio
Kaming mga bata ay takut na takot
Di namin malaman kung saan susuot
Malamang sa hindi, aso'y mamamatay
Dahil ng tao siya'y hindi tatantanan
Kahit makarating sila saan pa man
Sa ilog, sa bukid, at sa kasukalan
Ang nagsisihabol kapag napagod na
Sila na'y hihinto, di na hahabol pa
Ang magpapatuloy naman sa paghabol
Taong barrio kung saan aso'y napasuong
Hindi naman kaya napagkamalan lang
Ang pobreng asong di makapangatwiran
Nakita lamang ang tumutulong laway
O bahag ang buntot, yon na ay dahilan
Na ang kawawang aso na ay madeklara
Na ulol kahit na hindi naman siya
Natural lamang para sa isang aso
Na bahag ang buntot kapag dumadayo
Laway na natulo ay di laging tanda
Na ang isang aso'y nauulol na nga
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!