Ang Aming Magulang
Sa isang mag-anak ay meron pa kaya
Na sa ama't ina'y higit pang dakila
Na kahit sa angkang mahirap nagmula
Ang para sa anak, lahat ay ginawa
Sa paaralan ay di man nakatuntong
Mataas na aral di man nagkaroon
Binigyan ang anak ng pagkakataon
Na sa kahirapan ay mangakaahon
Di man napatira sa bahay na mansion
Ng malaking yaman di man nakaipon
Ang yaman nila ay sa anak naroon
Wala sa salapi kundi edukasyon
Ang amin pong ina ay tubong Montalban
At ang aming ama'y San Mateo naman
Ng anim na anak ay biniyayaan
Hanggang sa lumaki'y pawang ginabayan
Sa tamang ugali sila ay hinubog
Marunong magtiis kahit kinakapos
Mga pinalaki na mayroong takot
Sa batas ng tao at batas ng Diyos
Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Ang aming almusal lamang ay kung ano
Pan de sal na simple at walang palaman
Kapeng walang gatas lamang ang kasabay
Kung bakit gano'n lang, di dapat pagtakhan
Ay sadyang matipid ang aming magulang
Di ubos-biyaya kung may tinago man
Ang bukas ang laging pinaghahandaan
At tanda ko pa rin na kapag Deciembre
Sa Divisoria na sila'y namimili
Ng tela, damit at iba pang kalakal
Upang ipamalit ng tag-aning palay
Kaya laging puno yaong aming bangan
May pambentang bigas at panglaman sa tiyan
Hindi man marangya ang hapag kainan
Sumala sa oras, kami'y hindi naman
Noong Second World War, hinuli ng Hapon
Ang aming ama at saka ikinulong
Tumingin sa amin habang wala siya
Ay ang aming ina at wala nang iba
Nagawa niya iyon habang inaalam
Ang aming ama ba'y naroon kung saan
May dalang pagkain na pangtawid-gutom
Para sa 'ming ama na hindi matunton
Ginawa niya iyon lakad-takbo lamang
Sa panahong iyon na walang sasakyan
Hindi iniinda ang init ng araw
Ng tungkol kay ama'y makabalita lang
Ang pasasalamat namin ay sa Diyos
Nang higit sa isa, dalawang linggo halos
Ang aming ama ay bigla lang sumipot
Yayat na katawan may sugat at galos
Ikinuwento niya hirap na sinapit
Sa kamay ng mga sakang na pa'y singkit
Dahil daw sa gutom at matinding uhaw
Sila'y nagsiinom sa isang 'dirty' bowl
Sa bawat pamilya ay may'rong bayani
Na ng karangalan ay dapat umani
Sila'y walang iba kundi ang magulang
Na dapat mahalin at ating igalang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Man's Best Friend
Nang ako'y bata pa'y nagtataka ako
Kung bakit lagi nang may ulol na aso
Ito ay hinahabol ng mga tao
May dalang pamalo na kahoy o tubo
Kahit makarating pa sa ibang barrio
Kaming mga bata ay takut na takot
Di namin malaman kung saan susuot
Malamang sa hindi, aso'y mamamatay
Dahil ng tao siya'y hindi tatantanan
Kahit makarating sila saan pa man
Sa ilog, sa bukid, at sa kasukalan
Ang nagsisihabol kapag napagod na
Sila na'y hihinto, di na hahabol pa
Ang magpapatuloy naman sa paghabol
Taong barrio kung saan aso'y napasuong
Hindi naman kaya napagkamalan lang
Ang pobreng asong di makapangatwiran
Nakita lamang ang tumutulong laway
O bahag ang buntot, yon na ay dahilan
Na ang kawawang aso na ay madeklara
Na ulol kahit na hindi naman siya
Natural lamang para sa isang aso
Na bahag ang buntot kapag dumadayo
Laway na natulo ay di laging tanda
Na ang isang aso'y nauulol na nga
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Isip ng isang Sintu-sinto
Ako no'n ay nakatayo, sa isang tabi ng bangketa
Ang aking sasakyan na dyip, ay aking hinihintay pa
Nang isang batang gusgusin, sa tindahan ay lumapit
May binili, ang bayad ay dyario lamang na ginupit
Ako'y konting naintriga, nagtanong, di nakatiis
Lola, sino po ba iyon, yung batang nanglilimahid
Na ng kendi ay bumili, dyario't papel ang pambayad
Ako lang po'y nagtataka dahil ninyo ay tinanggap
Iyon, anak, ay si Intong, isang batang kulang-kulang
Sa tamang isip ay kapos, dahil kinulang sa buwan
Ngunit kahit na siya'y ganoon, nami'y kinagigiliwan
Pakibigay, pakidala, siya'y aming nauutusan
Sandaling ako'y natigilan, sa sarili'y naglilirip
Kahit sino, kahit ano, sa ibabaw ng daigdig
Maliit man o malaki, meron siyang kabuluhan
Na ng ating Panginoon, itinakda't ibinigay
May binatilyong dumating, perang papel ay pinunit
At saka itinapon d'on sa may kanal na malapit
Batang paslit ay gumanti, ng bote siya ay binato
Kahit hindi tinamaan, reresbak ang binatilyo
Huwag! Huwag Iho! Huwag mo sanang iyan ay gawin
Pagkat ang may kasalana'y walang iba't ikaw na rin
Ang pera niya, kahit dyario't ginupit lamang na papel
Sa isang katulad niya ay kayamanan kung ituring
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Hagdan ng Buhay
Ang buhay ay hagdan na bawat baitang
ay mayroong turo't iniiwang aral.
Sa dulo ng hagdan ako'y nakarating.
Anu-anong aral ba'ng naiwan sa 'kin?
Ang unang baitang, di ko namalayan
Ang aking paligid, hindi nawarian
Ako pa ay sanggol at kulang sa muwang
Ngunit kahit konti, na'y may natutunan
Ang ilan sa aking pangangailangan
Umiyak lang ako'y aking nakakamtan
Pag ako'y nagutom, sa 'ki'y ilalapit
Ang dibdib ni Inang sa gatas ay tigib
Pag ako'y naginaw, ako ay nanlamig
Ako'y mababalot, yakap na mainit
Ngunit gusto ko mang do'n ay manatili
Hindi mangyayari, hindi maaari
Ako nga'y sagana do'n sa pagmamahal
Ngunit kailangang ako ay lumisan
Sa pagkabata ko ako ay dumatal
Doo'y nakapulot din ng konting aral
Ang buhay ng bata ay di laging tamis
Doo'y mayro'ng lumbay, may hapdi at sakit
Laruang nawala, kaibigang lumayo
O kagat ng langgam ay pagkasiphayo
Napag-alaman ko na maari pa rin
Sa pag-iyak lamang, gusto'y maging akin
Sa konting sipag at pagkamasunurin
Mayroong gantimpalang sa aki'y darating
Ilang taon lamang ay nagulat ako
Ako ay isa nang taong binatilyo
Ang pagiging bata ay aking iniwan
Ako pala'y meron nang pananagutan
Sa mga kapatid, sa mga magulang
Sa ikabubuhay dapat nang tumulong
Ang pag-aaral na'y isang obligasyon
Sa tatag ng bukas ay isang pundasyon
Di lahat ng hiling pa ay makakamtan
Kailangang sila na ay pagpaguran
Sa pagkabinata ay aking nalaman
Ang pag-ibig pala'y sari-sari'ng taglay
May tamis, ligaya, hapis, kalungkutan
Pait o ligaya, bigo o tagumpay
Sa pagkabinata ko rin napagmasdan
Mga paruparo na nagliliparan
Sa mga bulaklak ay palipat-lipat
Ang bawat talulot ay gustong mapitas
Doo'y isang leksiyon ang aking napulot
Di dapat lagasin ang bawat talulot
ng isang bulaklak, di dapat mapitas
Kung hindi sa altar ay maihaharap
Ang isang bulaklak kapag kinuyumos
Sugat na nalikha sa puso niya'y tagos
Sa agos ng buhay siya ay maaanod
Kung walang sasagip, siya ay lulubog
Sa pagiging ama't baitang na ito
Ay maraming aral ang natutunan ko
Ang dalawang panig, pag may argumento
Ang lumunok ng pride ay di pagkatalo
Salita'y may tinik na nakasusubyang
Kelangang salain, kelangang kalisan
Pagkapinuhin mo bago bibitawan
Salitang may tinik, kapag nakasugat
Maghilom man ito ay hindi kaagad
Ng malaking yaman, hindi man nagkamal
Kung ano ang meron ko'y pinagtiisan
Yaong wala ako'y pinagpunyagian
Ang hindi sa aki'y di pinag-intresan
Ang kalooban mo kapag mayro'ng inggit
Ay hindi tiwasay, hindi matahimik
Ako ngayo'y nasa dulo na ng hagdan
Mayro'n pa ba akong ibang pupuntahan
At doon ba'y meron pang matututunan
Sa tingin ko'y wala at akin nang tanaw
Ang matagal nang sa akin ay naghihintay
Ang isang madilim, malamig na hukay
Sa mga nagawan ng pagkakamali
Ng kapatawaran ako'y humihingi
Ang aking nagawang baluktot at lihis
Ng paumanhin ba'y kaya pang ituwid
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Larong Trumpo
Ang laro sa trumpo na inabutan ko
Sa barrio namin ang ngalan ay Pandiego
Ang tamang spelling at talagang tawag
Ay hindi ko alam, hindi ko matiyak
Ngunit aking alam ang alituntunin
Kung p'anong ang laro ay dapat na gawin
Sila sa inyo ko'y iisa-isahin
Sa lupa'y guguhit ng isang bilog muna
Na ang diametro'y mga isang yarda
Guguhit ng ekis sa gitna at loob
Ang crossing ng ekis ay siyang centerpoint
Ng mga player ay siyang patatamaan
Ang mano't ang taya saka malalaman
Sa rules ng manuhan, kami ay strikto
Di komo malapit ang tama ng pako
Ikaw na'y di taya, ikaw na ay mano
Dapat umiikot, buhay ang iyong trumpo
At kelangang ito pa ay masate mo
Dahil pag nalaglag, ikaw din ay talo
Mayroon kaming rules na taya ang kulelat
Ang lahat ay buhay at titirang lahat
Nagsosolong taya ng kotong ay tadtad
Pero di tatagal, taya'y dumadami
Namatay sa loob, hindi nakasikad'
Di nakamaniola, kaya'y di nasate
Para ang laro ay parehas at timbang
Hinahati namin ang patay at buhay
O dami ng taya at ng tumitira
Kung ito ay gawin, nami'y paano ba
Kung apat ang player 'taya' ang dalawang
pinakakulelat, dalawang mano'y 'tira'
Ang mga trumpo na taya at 'patay' na
Ng mga 'buhay' silay tinitira
Trumpong nakataya kapag napakuan
Ito'y 'nakotongan' kung aming bansagan
Pag ang tayang trumpo'y natuklap, natapyas
'Nasiklatan' naman naming tinatawag
Trumpong itinira, pag hindi umikot
Iyon na ay patay, taya na sa loob
Trumpong di umikot, pero me nagalaw
Na trumpo na taya, siya pa rin ay buhay
Puwedeng muli't ulit siya ay tumira
Iyon ang tinatawag namin na 'maniola'
Ang trumpong nabuhay sa labas ng guhit
Pag di mo nasate, ikaw na rin ay 'dead'
Pag ang iyong trumpo'y sa loob umikot
Di puwedeng galawin habang nasa loob
Di puwedeng satihin, di puwedeng akayin
Kanyang pagkamatay ay dapat hintayin
Kapag namatay ay sa loob hindi dapat
Kelangang sa labas siya ay makasikad
Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Sa pako ng trumpo ng mga nanalo
Doon ihahampas, 'Batbatan' ay ito.
Ang aming parusa sa mga talunan
Sa pako ang trumpo nila'y tatalian
Saka ihahampas sa pako ng trumpo
Ng mga kalaro na siyang panalo
Hindi mawawala siyempre ang kantiyawan
'Ay! Kawawa naman! Siya ay NABATBATAN! '
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hi Tech
Salamat na lamang sa high technology
Na kahit huli na'y umabot pa kami
Kaming 'pinanganak noong ninteeen thirty's
At swerteng narating ang idad seventies
Ang tula na ito nang aking sulatin
Sign pen ang ginamit, substitute ay ballpen
Final draft, tinapos sa aking computer
Malinis na kopya'y ginawa sa printer
Extra copy nito'y puwedeng ipadala
Attachment sa email, by fax at meron pa
Surface mail at airmail, kundi kuntento ka
By Fedex, LBC, hari ng padala
Ang maraming kopya, paano gagawin
Noon ay photostat, masyadong maitim
O kaya'y mimeograph, a very messy thing
Tinta'y kumakalat sa pag-i-stencil
Ngayon nama'y xerox, pagkopya'y matulin
Kung ang tulang ito'y noon ko sinulat
Ako'y mayayamot, at iyon ay tiyak
Kung kailan ako ay nagmamadali
Ang lapis na gamit, saka mababali
Gamit na fountain pen, tinta'y umaagas
Kundi nagtatae, penpoint ay matalas
Sa aking 'cocomband', kakamot, kakaskas
Noong bata kami, ay wala pang cellphone
Telepono'y mayaman lang ang mayroon
Lihim na pag-ibig, hindi maite-text
Tulay o messenger, kelangang gumamit
Resultang madalas, sulat maintercept
Ng tatay o nanay na napakahigpit
O kaya'y si darleng, sa 'tulay' kumabet
Kapag ang wagas na pag-ibig na iyo
Ay sa kaprasong papel pa isusulat mo
Sa post o koreo padadaanin pa
Bago ka masagot, kayo'y matanda na
Walang mega taksing kung tawagi'y FX
Magtitiyaga ka lang sa PUJ na dyip
'God Knows Hudas Not Pay', paskel, nakadikit
'Upong Diyes lamang po', laging sinasambit
Ng tsuper na kundi mabait-masungit
Mga bata noon, hilig ay mangisda
'Fighting fish' naman ang sa mga matanda
Gamit ay projector aka aparato
At maputing telon na para sa porno
bomba, at iba pa na very lewd na show
Hindi siya nagtagal, mayroong sumulpot
Modernong betamax siya ay pinatos
Noon akala ko'y betamax na'y hanep
Wala nang tatalo at siya nang ultimate
Sinipa pa rin siya ng kanyang kapatid
Better resolution, tawag ay VHS
Ang pamilya ng tape, nangawala na rin
Dahil nabubuhol, tape ay 'kinakain'
Compact disc, video disc na ay nagsidating
DVD na ngayon kung sila'y tawagin
Meron pa kayang sa kanila'y tatalo
Let us just wait and see, maghintay pa tayo
Ang inabutan ko na aming turntable
Hindi de koryente, hindi reliable
Nagboboses chipmunk, kung minsan ay bulol
Ito ay de susi, subalit portable
Mabuti sa wala no'ng aming panahon
Salamat later on, kami'y nakabili
Ng noon ay sikat, ang high fidelity
Malapad ang plaka, speed ay 33
Long playing record na palayaw ay L. P.
Ang juke box din noon ay sikat na sikat
Ang bawat restaurant, meron yata lahat
Sa loob ng juke box ay nakahilera
Ang mga plaka ng sari-saring kanta
Kapag ang pamagat ay iyong pinindot
Plaka ay bubukod at saka iikot
Ang iyong peborit na kanta'y tutugtog
Mga nakikinig, napapaindayog
Ang juke box na sikat, naglaho't umalis
Casette na multiplex naman ang pumalit
Minus-1, sing-along, mga sumikat pa
Puwede mong alisan ng lyrics ang kanta
Ang background na lamang ang siyang matitira
Ang orig na artist ay 'out', ikaw ang 'in'
Sa accompaniment, ikaw na'ng sasaliw
Hindi natagalan, siya ay phased out na rin
Karaoke naman ang siyang naghari
Hindi rin nagtagal, narito sandali
Magic Sing ang gamit, videoke'y dumatal
Ng singer at audience pinapalakpakan
Wireless na microphone at siya pang selector
Hindi na kelangan pa ang operator
Ito ay fiesta para sa propessionals
At amateurs na nagsisimula pa lang
Kasama din dito ang frustrated singers
Nagpupumilit na sila ay mapansin
Kanta'y kinakaya kahit na baluktot
Masakit sa tenga, parang sinusundot
Transistor radio kong ipinagmayabang
Kahon ng sapatos, gano'n kalaki 'lang'
Ang tape recorder na una kong ginamit
Kahon ng typewriter, iyon ang kawangis
Ay mayabang na ko at lagi kong bitbit
Sila'y lumiit pa't hindi natagalan
Pinagsama sila at naging two in one
Laging nakasukbit, tinawag na walkman
O kaya ay cassette, kay sarap pakinggan
Ang tape ay nawala, CD ang pumalit
Sila'y wala na rin, sila'y na-obsolete
Ng iPod na modern, totoong maliit
MP3 at flash drive na rin ay dumating
Hindi ko malaman kung ano ang alin
Kahit ako'y takot, merong technophobia
Sa YouTube ay nakikinig ng musika
Naki-high tech na rin, kahit matanda na
May earphone sa tenga, may cellphone sa bulsa
Kung ako'y maglakad, paindak-indak pa
Cellphone ko ay high tech, may features pang iba
And just to name a few, internet, camera
Meron akong textmates, hindi chicks, 'Ay sayang! '
Kundi mga tulad kong matanda't gurang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Identity Crisis
Sa aking buhay ay may mga komedi
Na naranasan ko, sila ay marami
na nakakatawa, so makinig kayo
Isa-isa sila'y isasalaysay ko
Isang araw ako ay nasa bangketa
Ang sasakyan kong dyip ay hinihintay pa
Nang sa akin ay mayroong kumalabit,
si Mr. C. Santos, Director ng Roosevelt
Ako ay natuwa, ako'y nasiyahan
Na kay daming taon na ang nakaraan
Ako'y binati niya't pa'y natatandaan
Isang bagay na di ko inaasahan
Sa isang student na hindi nag-excel
At sa kanyang iskul di naging outstanding
Ito'y isang honor nang maituturing
Isang karangalan na para sa akin
Matapos ang konting kwento't kumustahan
Si Mr. Santos ay sa 'kin nagpaalam
'O, TONY, diyan ka na, ako'y aalis na,
at kumusta ulit sa iyong pamilya.'
Nang si Mr. Santos, wala na't malayo
Ang naramdaman ko ay pagkasiphayo
Aking kasiyahan, napawi't umalis
Di ako si Tony, siya'y aking KAPATID
Isang araw naman, ako'y nakatambay
Do'n kay Pareng Miniong, sa kanyang tindahan
Dumating ang ex-Mayor ng Marikina
Si Hon. Gil Fernando at wala nang iba
Ako'y kinausap, ako'y kinumusta
Ako ay natuwa, ako'y siyang-siya
Na akong anak ng dating ka-ticket niya
Ay natatandaan, kanya pang kilala
Narito ang siste, nang siya'y magpaalam
'O, aalis na ako't di na magtatagal
Sa iyong ama ay kumusta na lamang,
Kay Dr. Siasoco, aking kaibigan.'
Ako ay nanlumo, paano ba naman
Tatay ko'y Hernandez, Ayong ang pangalan
At siya'y hindi doktor, isang employee lang
Which only shows na 'ko'y napagkamalan lang
Mas masaklap itong aking ikukuwento
Sa isang bangketa'y naglalakad ako
Classmate sa grade school,19kopong-kopong
Nakangiti pa nang aking masalubong
Ang sabi niya agad, 'Kilala ko kayo.
Kayo'y taga-Nangka, natatandaan ko,
ang tatay ng kakalase ko'y di ba't kayo?
Ang ngalan niya ay Hernandez, Pacifico.'
'Ay! bakit ba ganoon, bakit ba ganito,
Paano bang ako ay naging tatay ko? '
'Biktima ka Amang ng Identity Crisis,
Pasensiya ka na lang at huwag mainis'.
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Upuan
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Ganito kasi yan eh...
Verse 1:
Tao po, nandyan po ba kayo sa loob ng
Malaking bahay at malawak na bakuran
Mataas na pader pinapaligiran
At naka pilang mga mamahaling sasakyan
Mga bantay na laging bulong ng bulong
Wala namang kasal pero marami ang naka barong
Lumakas man ang ulan ay walang butas ang bubong
Mga plato't kutsara na hindi kilala ang tutong
At ang kanin ay simputi ng gatas na nasa kahon
At kahit na hindi pasko sa lamesa ay may hamon
Ang sarap sigurong manirahan sa bahay na ganyan
Sabi pa nila ay dito mo rin matatagpuan
Ang tao na nagmamay-ari ng isang upuan
Na pag may pagkakatao'y pinag-aagawan
Kaya naman hindi niya pinakakawalan
Kung makikita ko lamang siya ay aking sisigawan
Chorus:
Kayo po na naka upo,
Subukan nyo namang tumayo,
At baka matanaw, at baka matanaw na nyo
Ang tunay na kalagayan ko
Verse 2:
[ Lyrics from:
Mawalang galang na po
Sa taong naka upo,
Alam niyo bang pantakal ng bigas namin ay di puno
Ang ding-ding ng bahay namin ay pinagtagpi-tagping yero
Sa gabi ay sobrang init na tumutunaw ng yelo
Na di kayang bilhin upang ilagay sa inumin
Pinakulong tubig sa lumang takuring uling-uling
Gamit lang panggatong na inanod lamang sa istero
Na nagsisilbing kusina sa umaga'y aming banyo
Ang aking inay na may kayamanan isang kaldero
Na nagagamit lang pag ang aking ama ay sumweldo
Pero kulang na kulang parin,
Ulam na tuyo't asin
Ang singkwenta pesos sa maghapo'y pagkakasyahin
Di ko alam kung talagang maraming harang
O mataas lang ang bakod
O nagbubulag-bulagan lamang po kayo
Kahit sa dami ng pera niyo
Walang doktor na makapagpapalinaw ng mata niyo
Kaya...
Wag kang masyadong halata
Bato-bato sa langit
Ang matamaa'y wag magalit
O bato-bato bato sa langit
Ang matamaan ay
Wag masyadong halata (ooh)
Wag kang masyadong halata
Hehey, (Wag kang masyadong halata)
(Wag kang masyadong halata)
(Chant)
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Noon at Ngayon
N'ong aming panahon,19kopong-kopong
Wala pang computer, wala pa ring cellphone
Noon baduy kami kumpara sa ngayon
At napag-iwanan ng sibilisasyon
Pag mero'ng bagong chix sa 'min na napadpad
Sa gabi ay aming hinaharana agad
Iyon ang aming modus para makilala
Ang nababago't (pag) magandang dalaga
Ang napapansin ko'y iba sila ngayon
Pag merong bagong chix, ang agad na tanong
Meron ka bang email o kaya ay cellphone
Ng facebook, twitter o landline na telephone
Noon ang binata kapag nakahawak
Ng litrato ng chix ay galak na galak
Lalo na't sa likod ay may dedication
Ng chix na subject ng kanilang atension
Dedikasyong baduy, dedikasyong korni
Sa 'min ay may dating, kinikilig kami
Bilang halimbawa, sampol ay narine
'Remember M, Remember E
Put them together, Remember ME'
Narito pa'ng isa, at meron pa pala
'Sa ganda ay wala, sa alaala ay sagana'
To make the story short, sa madaling sabi
Sa litrato ng chix ay excited kami
At sa aming wallet, laging palamuti
Ang eksenang gano'n, di na makikita
Dahil ang situation ngayon na ay iba
Litrato ngayon ay sampu isang pera
Dahil sa digital, at cellphone camera
Ganoon din ang panyolito ni Juliet
Ng pilyong so Romeo'y laging inuumit
Ito ay lucky charm ng isang binata
Lalo na't si Juliet ay love na love niya nga
Panyolitong laging kipit-kipit noon
Wala't, tissue paper ang pumalit ngayon
Pamunas na lang ng kilikili't sipon
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hecho
Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Na ang aking Lola at ang aking Lolo
Pag di nakanganga, mainit ang ulo
Paano ba naman, kanilang langguayan
Hindi nila alam ay wala nang laman
Ganitong sitwasyon, pag ko'y naramdaman
Ay well-bahaved ako, baka makutusan
Ingredients ng nganga ay anu ano ba
Ikmo, apog, bunga at saka maskada
Ang ikmo'y papahiran muna ng apog
Saka sa maskada't bunga'y ibabalot
Sabay-sabay silang saka ngunguyain
Ng mapulang bibig, ngipin na maitim
Ang sangkap ng nganga, habang nginangalot
Iyong maririnig na lumalangutngot
Green, brown, reddish at white sila ng pumasok
Pula nang lumabas sila pagkatapos
Ito kung tawagin sa amin ay hecho
Ay! ang daming gamit, ako'y pakinggan n'yo
Pangtapal sa dibdib kapag inuubo
Liniment sa likod laban sa pneumonia
At hindi lang iyan, mayroon pang iba
Panghaplas sa tiyan mo kapag nausog ka
Mga nagnganganga ay maraming gamit
At ang langguayan ang unang mababanggit
Kahon ng sapatos ang nito'y kawangis
Na merong compartments, sari-saring sukat
Doon nakalagaya ang gamit at sangkap
Ang kolokate ay pangtalop, pangbiyak
Ng bungang maganit, makunat ang balat
Pambiyak din ito ng butong matigas
na para lumiit gamit na pangtadtad
Ang mortar and pestle o almires at halo
Ay gamit sa nganga habang binabayo
Dito ang kanilang substitute ay sumpak
Hanggang ang nganga ay maluba't malupak
I have nothing against the nganga and hecho
Except in one instance noon sa buhay ko
Naglalaro kami below the bintana
Ng jolens na uso no'n sa mga bata
Nang sa likod ko ay mayroong tumoplak
Na mainit-init, tanong ko'y 'What is that? '
To resolve the issue, T-shirt ko'y hinubad
Kung iyon ba ay ano ay inalam agad
Ako'y tumingala din upang alamin
Kung ano nga ba 'yon at saan nanggaling
Ang aking nakita ay si Lolo Sidro
Malayo ang tingin, para disimulado
Ako'y ginawa niyang cuspidor ng hecho
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Puno, Ang Baging at Ang Damo
Ang sabi ng puno sa mababang damo
Hanggang diyan ka lang ba sa may paanan ko
Tumulad ka sa akin, matikas ang tindig
Kaya kong abutin, mataas na langit
Oo nga, oo nga, sabi nitong baging
Bakit ba hindi ka tumulad sa amin
Mataas ang tindig, malayo ang tingin
Mataas na langit ay kayang abutin
Ayokong sa iyo, puno ay tumulad
Pagkat tanda ko pa ang sabi ng lahat
Kung ano ang taas ng iyong paglipad
Ay siya ring lagapak pag ika'y bumagsak
Sa iyo naman baging, ang masasabi ko
Ayokong parisan ang isang tulad mo
Nakatayo ka nga'y nakasandig lamang
Sa sariling tatag, wala kundi hiram
Sa mundo ng tao'y, dami mong kawangis
Ayaw na mababa, ayaw na maliit
Kahit na sa sanga, kahit na sa siit
Huwag lang matapakan, pilit kumakapit
At sa iyo puno, sa 'kin makinig ka
Sa mga tao ay dami mong kapara
Ang mga mahina, ang mga maliit
Sa 'yong kapakanan iyong ginagamit
Meron ka nang dahon ay nanghihiram pa
Ng lilim sa baging, ginagamit mo siya
Para magmukha kang malago't mayabong
Ganoong kokonti lang ang iyong dahon
Lumakas ang hangin, dumating ang unos
Puno ay nabuwal, baging ay nalagot
Sa ilalim ng araw sila ay natuyot
Damo ay buhay pa at sariwang lubos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Akala
(Chito)
Akala ko iced tea, yun pala beer,
Akala reverse yun pala second gear,
Akala ko kasya yun pala hindi,
Akala ko tama yun pala mali...
(Vinci)
Akala ko hiphop yun pala metal
Akala ko batis yun pala kanal
Akala ko toothpaste yun pala glue
Akala ko verde yun pala blue
(Gab)
Akala ko tsinelas yun pala sapatos,
Akala ko umabot yun pala kapos,
Akala ko bukas yun pala kahapon
Akala ko mamaya yun pala ngayon...
(Chito)
Akala ko alam ko na ang lahat
Ng dapat kong malaman ngunit
Mali na naman, pero ok lang yan...
Wag kang matakot na baka magkamali
Walang mapapala kung di ka magbakasakali
Dahil lumilipas ang oras, baka ka maiwanan
Kung hindi mo susubukan...
(Din2)
Akala ko chicken yun pala asado
Akala ko bukas pero yun pala sarado
Akala ko mansanas yun pala banana
Akala ko meron pa, yun pala wala na
(Darius)
Akala ko foreign yun pala pinoy
Akala ko blackjack yun pala pusoy
Akala ko talo yun pala panalo
Akala ko si chito, yun pala ako
(Chito)
Akala ko dati walang mangyayari
Akala din nila ngayon wala silang masabi
Akala ng lahat mapapagod din ako
Mabuti nalang matigas ang aking ulo
Akala ko walang mapupuntahan kahit na di mo paghirapan ngunit,
Mali nanaman, kung hindi mo sinubukan sana'y hindi ko na nalaman
Eh di nasayang lang
Wag kang matakot na baka magkamali
Walang mapapala kung di ka magbakasakali
Dahil lumilipas ang oras
Baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan
Wag kang matakot na baka magkamali
Walang mapapala kung di ka magbakasakali
Dahil lumilipas ang oras
Baka ka maiwanan kung hindi mo susubukan
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Patawad
Marami nang taon ang nakakalipas
Nang ng isang dilag pansin mo'y natawag
Ang kutis at tindig niya ay katamtaman
Di man pambihira ang niya'y kagandahan
Maayos ang kilos, maganda'ng ugali
Kaya ang puso mo'y kanyang nabighani
Simula noon ay iyo nang ninais
Na ang damdamin mo'y maipahiwatig
Sa isang sulat ay iyong naihatid
Ang tinataglay mong lihim na pag-ibig
Kinabukasan ang sulat mo'y sinagot
Ika'y nasiyahan, gumaan ang loob
Ikaw ay binigyan niya ng pag-asa
Mula noon ikaw ay laging masaya
Ang iyong pag-ibig ay kanyang tinanggap
Pagmamahalan ninyo'y sumibol agad
Kayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula't hanggang magpakailanman
Mga araw na sa inyo'y namagitan
Ay alaalang kay tamis na balikan
Paggawa ng parol, magkatulong kayo
Pag may simbang gabi't malapit na'ng pasko
Kapag simbang gabi, kayo'y magkasabay
At naglalakad na magkahawak-kamay
At kapag sa ilog siya'y naglalaba
Ika'y nakabantay, minamasdan siya
Ngunit bakit gano'n, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Sukdulang naapi ang kanyang pag-ibig
Nang sa ibang dilag ikaw ay naakit
Labis sa kamay mo, puso niya'y nasaktan
Ang kanyang pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Ang mga palad mo'y may bahid ng dugo
Ng kanyang naluray, nadurog na puso
Ng sariling budhi ika'y binagabag
Sa kanya ikaw ay labis na nahabag
Huli't walang silbi, magsisi man ikaw
Sa ibang babae ikaw na ay kasal
Na higit sa lahat ay iyong minahal
Sa iyong buhay ay merong mga araw
Na katahimikan ay di mo matagpuan
Dahilan ba'y ano, iyong iniisip
Ikaw ba ay kanya pa na iniibig
O kanyang sinumpang magbata ng sakit
Siya'y nangibang-bansa upang makalimot
At upang mapawi ang sama ng loob
Doon niya nakita, doon nakilala
Lalakeng kapalit mo sa puso niya
Iyon ba ay iyong dapat ikagalak
Ibig sabihin ba'y ika'y napatawad
Sa salang ginawa mo't iyong ginanap
Na iwanan siyang ang puso ay wasak
Sa tanong na ito'y sino ang sasagot
Wala kundi siya at Panginoong Diyos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagmamahal ng Isang Ina
Sa ating buhay ay mayroon pa kaya
Na sa ating ina'y higit pang dakila
Ina na nagtaya ng sariling buhay
Nang sa mundong ito'y tayo ay isilang
No'ng ako ay sanggol, batang maliit pa
Ay alam ni Inay pag ako'y balisa
Siya ay babangon, niya'y aalamin
Kung bakit ganoon, ano ba ang dahil
Kapag nalaman niyang ako'y nagugutom
Niya'y isusubo sa akin ang tsupon
At kapag malamig, ako ay naginaw
Ako'y mababalot ng yakap ni Inay
Kapag merong langgam siya na nakita
Agad papalisin, titirisin niya
Ang lamping nabasa, kanyang inaalis
Ang bago at tuyo kanyang ipapalit
Ako ay lumaki at na ay nag-aral
Siya pa rin ang sa landas ko'y tumatanglaw
Ako'y nagbinata, hanggang maging tao
Siya pa rin ang ilaw at tanging gabay ko
Ganyan kung paano magmahal ang ina
Wala siyang katumbas, walang hihigit pa
Ngayong siya'y malayo, meron akong hiling
Muli, sana siya ay aking makapiling
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kamatayan ng Isang Ilog
Simula pa noong aking kamusmusan
Ang ilog sa amin sa akin napamahal
Malaking bahagi ng kabataan ko
Ay dito nagugol hanggang maging tao
Malinaw ang tubig sa Batis at Layon
Sarap magtampisaw, kay sarap lumangoy
Sa kanyang Agos ay nagpapati-anod
Sa Uli-uli niya ay nagpapahigop
Sa Alimbukay na pumapaibabaw
Mula sa ilalim masarap sumakay
Siya ay Cornucopia ng likas na yaman
Ng isda sa tubig, halaman sa baybay
Sa kanyang aplaya'y kay inam mamasyal
Lunas sa isip na nagulumihanan
Ang singaw ng tubig at simoy ng hangin
Ng may karamdaman, mabuting langhapin
At do'n sa malalim, nasa dakong gitna
Ang mga tao ay nagsisipamangka
Ang gamit ay sagwan o mahabang tikin
Sa balsang kawayan o tiniban ng saging
Ilog na piknikan ng napakarami
Nilang kakainin di na binibili
Magdadala lamang ng posporo, bigas,
asin at lutuan, ayos na ang lahat
Di na kailangan ang mamalakaya
Mangangapa lamang, ay merong ulam na
Hipon, Bulig, Biya, kasama na Tulya,
Di ka kakapusin, meron nang gulay pa
Gulay na nagkalat lamang sa baybayin
O gulay na galing sa tubig na lalim
Ito'y Kalabuwa, katulad ay Pechay
Na sa kamatis ay masarap isigang
At sa kalaliman kay daming halaman
Kasama ng lumot, at sintas-sintasan
Digman at iba pa na gustong taguan
Ng Hipon, at Biya, saka Talibantan
Yaong aming ilog ay siya ring tahanan
Ng Sulib, ng Kuhol, ng Susong Tibagwang
Masarap ipangat, masarap subukan
Na pag ginataa'y lalong malinamnam
Ang Hipong Tagunton huli sa Talabog
Masarap na pritong muna'y hinalabos
Ang higanteng hipon, kung tawagi'y Ulang
Masarap iprito, isigang, iihaw
Sa katag-arawan ay maraming gamit
Ang mangingisda na dapat lang mabanggit
Ilan lang ang Suro at saka Takilis
Ang Pagpapakati o Paiwas-tubig
Talabog at Sagap ay uso rin naman
Kitang at Patukbang palubog o lutang
Pati na Sumanga at Bingwit o Galay
Baklad na Bakikong, ito'y ubod galing
Ang anumang isda ay kayang hulihin
At kapag ang isda'y napasok sa Hoyo
Ulam na at 'comestibles segurados'
Gamit ay tabakong kinatas, niluray
Ang Palos sa lungga din ay tinutublang
Na kapag nahuli'y di matuturingan
Isang delicacy, di mapepresyuhan
Sa lumot at digman maraming Birabid
Sa taga-Ilocos ay isang favorite
Nariyan din naman ang Susong pilipit
Na iba ang lasa, merong konting pait
At kapag tag-ulan, isda'y sumusuba
Nakaabang na ang Bubo't Balisasa
Pag magtatag-araw Isda'y lumuluslos
Ang Saplad naman ang handa't nakasahod
Sa tabi ng saplad likas na may kubo
Laging umuusok, laging okupado
Ng mangingisda at mga piknikero
Barrio ay masaya pag naman bumaha
Tao'y nanonood ng Flotsam o Dagsa
Na nagkakaanod patungong ibaba
Siyempre mananagip hindi mawawala
Nasagip na troso'y magaling na kahoy
Panggatong na libre hanggang buong taon
Sa madaling sabi isang paraiso
Ang pinakamamahal kong ilog na ito
Ngunit ano'ng nangyari, ba't nagkaganito
Ang ilog na atin, may sakit, matamlay
At parang hindi na siya pa'y mabubuhay
Patuloy na agos nawala sa kanya
Lawang putol-putol na lang ang natira
Ang isda niya dati ay maraming uri
Ngayo'y janitor fish lang ang naghahari
Gano'n din naman ang kanyang tributaries
Sa kamay ng tao yun din ang sinapit
Ang ilog na dati'y kinasisiyahan
Ngayon ay isa na lang na basurahan
Naglutang ang plastic, karton, mga papel
At bote at lata naman sa ilalim
Parang mga ito ay hindi pa sapat
Nadadagdagan pa ng animal carcass
At kapag tag-ulan siya ay dambuhala
Mga pag-aari ay napipinsala
Buhay nakikikitil pag siya'y nanalasa
Ang may kasalanan ay sino pa kaya
Sila'y walang iba kundi Tao na rin
Na pangsarili lang ang naging hangarin
Di pinag-ingatan ang kapaligiran
Na sila rin naman ang nakikinabang
Tinibag ang Bundok, inubos ang Gubat
Na sana'y naroon at Watershed dapat
Sa moisture at tubig, sana ay hahawak
Kugon ay ginanot, Talahib tinabas
Na kundi sinunog, inani ng sagad
Resultang erosion, sanhi ng landslides
Maraming species ang nangakalagas
Walang matirahan, they've lost their habitat
Paano pang ilog nati'y mabubuhay
Kung ang tributaries niya na'y mga kanal
Na dati'y linaw na tubig ang nadaloy
Ngayon ay maitim, may kasamang lason
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Salagubang
(Salagubang)
Sa tumana sa amin, pag buwan ng Mayo
Kapag takip-silim ay maraming tao
Iyon ang oras ng paglitaw, pagsabo
Ng salagubang naming inaadobo
Kapag bagong ulan, tamang araw iyon
Sa pananalagubang kapag dapit-hapon
Ang bata, matanda ay may dalang bumbong
Ng lata o bote o kaya'y garapon
Lagayan ng mga nila'y maiipon
Na pag adobo na'y masarap, malutong
Panahon din iyon sa mga tsikiting
Na ang punong mangga'y kanilang ug-ugin
Ang nalalaglag na mga salagubang
Nila'y pinupulot, gagawing laruan
Tinatalian ng maikling sinulid
At paliliparin ng paikit-ikit
Larong 'balikwasan' kung aming tawagin
Back-to-back, salagubang, pagdidikitin
Malagkit na dagta ng mangga ang gamit
Saka ilalapag silang patagilid
Kung sino ang siyang tumayo, tumindig
Ang may-ari ang siyang panalo't hahamig
Ng taya na walang iba't kadalasan
Ay ang naiipon nilang salagubang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Panaghoy
Aanhin ko
ang lahat ng yaman sa mundo
kung dito ay wala
ni isa mang kasalo.
Aanhin ko
ang pinakamataas na karangalan
kung dito ay walang
mapag-aalayan.
Aanhin ko
ang makapiling ka
kung ang isinisigaw ng iyong puso
ay hindi ako.
Aanhin ko
ang aking magandang tinig
kung wala ditong
makikinig.
Aanhin ko
ang aking mga tula
kung wala ditong
tutula.
Aanhin ko
ang mabuhay
kung aking saysay
ay maitutulad sa hanging
walang nakakakita.
Oh, poon ng mga poon
bakit pa ako'y nilalang
kung ika'y walang gagawin
kundi ako'y pagtaghuyin.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Bakit
CHORUS: Bakit hinahanap ka (bakit kaya)
Bakit tinatawag ang 'yong pangalan
[Repeat CHORUS]
Nang una kitang makita
Sa may Ermita
Hindi ko na namalayan kung bakit
Na para bang ako'y naakit
Nang ika'y lumapit
Tinanong ko ang 'yong pangalan at ang
'Yong telepono, pero sabi mo
'Di mo kinakausap ang mga katulad kong
Walang pera, walang kotse
'Di doble-doble ang cell
Pero teka muna, miss, 'wag kang mabilis
Lumakad, 'di naman ako manyakis
At walang labis
Walang kulang ang sinukli ko sa 'yo
Balot
Eto pa sige dalhin mo na lang sa inyo
Kahit na wala akong kitain
Walang makain
Basta't alam mo lang
Kung gano kahalaga sa akin
Nang ikaw ay mapaglingkuran (paglingkuran)
At mapagsilbihan (pagsilbihan)
'Pagpatawad mo sana
Ako man ay naguguluhan
[Repeat CHORUS twice]
Sa loob ng aking kuwarto
Sa loob ng banyo
Kung alam mo lamang ang dami ng mga litrato
Kinunan ko sa may kanto
At ipinakuwadro ko pa
Nang sa ganon ay lagi tayong magkasama
Araw man o gabi kahit sandali
Sa hirap man o ginhawa
Ikaw at ako magpakailanman
Na para bang mga palabas sa sine
Alam mo na para bang imposible
Pero pwede ka bang mailibre
Sa kanto ng lugaw
Palamig, siomai o siopao
Baka pwede 'wag kang masyadong matakaw
Sige na nga pero pwede bang dumalaw
Pagmamahal ko
Sana ay tanggapin mo
Pero kung itataboy moAy ikamamatay, ikamamatay ko
[Repeat CHORUS]
Siguro naman ngayon ay alam mo na
Kung gaano kawagas ang aking pag-ibig
Simula sa laman hanggang sa litid
Kailaliman ay sinisisid
Pero bakit ginamit
Puro luha at pasakit
Makalipas ang mahabang panahon
Ang aking pagmamahal ay napalitan ng galit
Nang makita kita na may kasamang iba
May dala-dala pa naman akong regalo
Matagal kong pinag-ipunan
Kinuha sa alkansya
Naglalakad habang lumuluha
Tinititigan ang lupa
Sinungaling ang mga baraha na tinanong
Hindi naman natupad ang kanilang mga hula
Wala nang dahilan para mabuhay
Naging abo, wala nang kulay
Akala ko nung una, tayo nang dalawa
Ilang taon din naman akong naghintay
Paalam na, aking mahal
Ako ay 'di na magtatagal
At tanging ang 'yong pagbalik
Ang s'yang aking ipagdarasal (ipagdarasal, ipagdarasal)
[Repeat CHORUS thrice till fade]
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Semplang
--
--
Year 1956, buwan ng Septiembre
Ako'y nag-aaral noon sa PCC
Palibhasa'y Promdi at baguhan pa lang
Sa paghirit sa chick, ako ay sumemplang
Mahapdi't masaklap na karanasan ko
Ay aking ikukuwento sa inyo
Isaang magandang chick, gusto kong ligawan
Aking inimbita sa isang restoran
Ang treat ko sa kanya ay coke lang at sandwich
Kung bakit umorder pa ng banana split
Na-over spent ako't nawala sa budget
Pornada ang aking allowance for a week
Matapos mabusog siya na'y nagpaalam
Ang kakaba-kabang ako ay naiwan
Kakala-kalatok pa ko sa lamesa
Waiter hinihintay, kung may sukli pa ba
Waiter ay lumapit, ako ay tinanong
'Meron pa ba kayong hinihintay, Senyor? '
'Oo, meron pa ba akong sukli 'bigan? '
'Naku wala na po, bayad niyo'y sakto lang! '
Buong klase ako'y hindi mapakali
Pag-uwi ko'y ano ba ang mangyayari
Anong ibabayad sa bus ng Halili
Na ang terminal ay doon sa Aranque
Sa bus na bibiyahe ako na'y sumakay
At doon pumuwesto sa huli't likuran
Walang nakarinig sa aking sinabian
Selo, (ang kunduktor) pasahe ko'y utang
Bukas pagsakay ko, saka babayaran
Para makapasok no'ng kinabukasan
At hindi magalit ang mga magulang
Ako'y umextra sa isang trabahador
Sa hollowblock making d'on sa aming silong
Ang bayad na bigay everyday sa hapon
Ang naging allowance na aking binaon
Insidenteng ito ko'y kinapulutan
Masakit na kutos, merong leksiyong moral
Ang pagde-date ng chick ay huwag at di dapat
Kung pera sa bulsa ay hindi sasapat
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Panaginip
Nagtitipon na ang puso ko 'pag ako'y inaantok
Wala na 'kong pakialam kahit papakin pa ng lamok
Kahit mainit, malamig basta't napasandal
Dire-diretso na ang tulog kahit bumarandal
Well, okey lang, alam ko naman na magkikita pa naman
Tayong dalawa sa may tagpuan tayo lang ang may alam
Maramdaman na kahit minsan na ako'y iyong mahal
Subalit nagising na lang ako na meron nang sumasakal
Umaandar pa rin ang isip ko na kasama pa kita
Kahit sinasampal nila ako, nakikita pa kita
Ano nga bang pinakain mo, bakit patay na patay ako
Pati na nga trabaho ko, napabayaan ko
Ipagtatapat sa 'yo ikaw lang ang aking pantasya
Sagutin mo lang ako, ililibot kita sa Asya
Buong hacienda, ipapamana sa iyo
Okey na sana ang lahat, bakit ginising mo pa ako
CHORUS
Kung panaginip ka lang, ayaw ko nang magising pa
'Pagkat nadarama'y ligaya
Lahat ng naisin mo'y aking ibibigay
'Pagkat ikaw ay aking mahal
Pagbigyan mo naman ako, minsan na lamang hihiling
Pagkatapos naman nito, patuloy kitang mamahalin
'Wag mo namang palampasin ang gabing ito nang 'di malinaw
'Paliwanag mo nang mabuti pero 'wag mong isigaw
Napahiyaw 'pagkat nangyari ang aking inaasam
Kahit medyo suntok sa buwan at least 'di na manghihiram
Kay Ka Bunegro na may gawa ng matatamis na panaginip
Luluwang na ang paghinga, ang puso'y 'di na maninikip
Pinapahigpit mo pa nga ang yakap, ako nama'y tuwang-tuwa
At ang milagro ngang ito, sa isip ko, walang-wala
Binale-wala ang mga kantsaw na 'di raw tayo nababagay
Ako mismo, 'di makapaniwala na sa 'kin ka pa bibigay
Pinagpalagay ko na lang ang lahat ay kaloob sa 'kin ng Diyos
Kailanma'y 'di babastusin, susundin lahat ng utos
Hanggang mapaos sa awitin, sana nama'y iyong dinggin
At kung panaginip lang ito, sana'y 'di na ko magising
[Repeat CHORUS]
3RD STANZA BACKGROUND
Nasa'n ka man ngayon
Nais ko malaman mo
Hinahanap-hanap ko
Kinakabahan, iyong halik
Kung panaginip ka lang, ayaw ko nang magising pa
'Pagkat nadarama'y ligaya
Lahat ng maisip mo'y aking ibibigay
'Pagkat ikaw ay aking mahal
[With 3RD STANZA BACKGROUND]
Dapat ko lang tapatan, taasan, higitan nang walang hanggan
Pagmamahal na inalay mo, lubusan kong tutumbasan
Sabihin mo lang, sige lang, sige lang bago tuluyang mabuang
'Di na nga makapaghihintay, pahalik naman, isa lang, isa lang, isa lang
Ha, ha ha ha ha ha ha, he he he
Nababaliw yata ako sa tamis ng 'yong halik
Masasabik ako parati na ikaw ay makapiling
Pero this time, baby, ako'y nagising, nagising, nagising, nagising
Na para bang duling, para bang lasing na napraning
Sabihin mo lang kung sa'n patungo upang aking marating
Ang minimithi, abot-kamay, walang wala ito sablay
Handang-handa nang maghintay, wala na sanang bibigay
Mga halik hanggang buhay, mga halik kahit patay
Parang pilay na walang saklay kapag ika'y humiwalay
Mamamatay dahil sa 'yo, mabubuang dahil sa 'yo
Mamamatay na lang ako kung panaginip lang ito
[Repeat CHORUS]
CODA
Mahal
'Pagkat ikaw ay aking mahal
Hah hah hah haah
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
A Dog Named Happy
Ang aso ni Karen ay pampered at spoiled
She thinks she's a human, she thinks she's not a dog
Mukhang merong pulgas, laging nagkakamot
Ugaling habulin ang sariling buntot
Siya'y parang whirligig na ikot nang ikot
Kapag siya'y aking nakakagalitan
Siya ay nag-e-emote, marunong masaktan
Siya'y nagtatampo, siya'y nagdaramdam
Sa ilalim ng sofa siya'y nagtatago
Siya'y maghapon doon, hindi kumikibo
Ang nakasungaw lang ay ang kanyang ulo
Hindi lumilingon as there I come and go
Pero paningin niya'y sinusundan ako
Para siya lumabas, para pakainin
Kinakailangan pang siya ay sunduin
At hindi lalakad, kelangang kalungin
Pero pag gusto kong drama niya'y matapos
Kukuha lang ako ng plastic o supot
Pag nilamukos ko at kanyang narinig
Siya ay lalabas, takbo, at full speed
She's thinking that I have for her something to eat
Sino man sa 'min ang lalayo, aalis
At nahalata niyang na ay nakabihis
Siya'y di mapakali, siya'y nangangalabit
Ibig sabihin no'n, siya din maghahatid
hanggang do'n sa driveway, hanggang doon sa gate
Ikaw na umalis, pag na ay dumating
Kailangang siya ang una mong batiin
Siya'y kahol nang kahol, hindi siya titigil
Hangga't ang tiyan niya'y di mo kinakamot
O balahibo niya'y di mo hinahaplos
Kinaakailangang ito ay gawin mo
At pag di nasiyahan, kelangang may take 2
At meron din siyang kakatwang ugali,
Kapag natutuwa ay napapaihi
Oftentimes sa balahibo niya sa puwet
Malagkit na pupu ay may dumidikit
Siya'y uncomfortable, shy at laging kimi
Sa ilalim ng mesa, doon siya palagi
Parang nahihiya na siya ay marumi
Hindi lamang ito, siya pa'y intrigera
Mahilig sumali sa away ng iba
Pag me mga pusang sa labas nag-away
Siya'y nagagalit, siya ay kumakawkaw
Parang sinasabing 'Hwag kayong maingay! '
Minsan, naisip kong siya ay ipasyal
Dog leash na mahaba, siya'y kinabitan
Ang layo ng aming pinunta't narating
Hindi siya naglakad, nakakalong sa 'kin
Sa lahat ng aso siya'y di dogfood-vorous
Mahilig sa prutas, she is frugivorous
But I have found lately, she is omnivorous
And that's easy to see, I do not have to prove
Ipis at butiki, kanyang nginangalot
Kapag ako ay mayroong kinakain
Siya'y titig na titig, siya'y nakatingin
Hindi kumukurap, parang inaasam
Na kahit na konti, siya'y aking bigyan
Kapag narinig niya ang salitang 'ligo'
Siya ay nagagalitr, siya ay nagtatago
Kapag siya'y amin nang pinaliliguan
Nangangalahotog at ginaw na ginaw
Baba'y tumatahip, siya'y nangangaligkig
At sa aking kamay mahigpit ang kapit
Ano mang bagay ang sa sahig malaglag
Kanyang tinatakbo, kinukuha agad
Pag natipuhan niya ay huwag mong kukunin
Siguradong ikaw, kanyang kakagatin
Kapag gusto niya ng doggie bacon strips
Siya ay tumatayo, siya'y nangangalabit
Iyan po si 'Happy', ang asong makulit
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!