Passen op de Poes
Passen op de Poes
Wilt U passen op de poes?
Van wie..van bovenbuurvrouw?
Nou goed dan omdat het
zo'n mooie poes is.
Met haar, wil ik wel een
nacht naakt klaverjassen.
De schoonheid van een
haarbal of drie
bewonderend haar haarval
en ook de schoonheid
van mount Fuji
en de zee van Hiroshige
bepotelen met zacht
uitgestekte krallen,
besnorren en beknorren
tot aan apotheose
over nitwitjes brallen.
Zegt U maar wanneer het uitkomt?
Madrason 13-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Secretaressedag
Het ging niet goed vandaag,
ze presteerde niet genoeg
aanslagen per minuut.
Ze deed haar werk toch graag,
wat of je dan aan haar ook vroeg,
de laatste tijd ging het maar van tuut-tuut.
'Zeg lieve meid dit gaat zo niet,
ga maar naar huis want ik geloof
......dat je in de stenopauze zit! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Just a Kiss of Eén kusje maar
Just a Kiss
In just a Kiss
I built my
unity
and all I miss
what made me shy
were
you
to me..
15-12-2009 Madrason
Een kusje maar
In één kus maar
vond ik mezelf
kon ik vertrouwen
aan schoonheid bouwen
waarvoor mijn dank
; 'Oh, vrouw.............en! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hef het Glas
Ze rukten zich los
als twee warme banden
van het glanzende lippengloss
die als twee onderpanden
achterbleven op een glas
Gluhwein met roze wormen.
Haar Degas Dactyllen
trilden als leliestengels
de bengels langs Ionische Style
zegen plots moe ontdaan neer op aard.
Haar hoofd achterover
gebogen zacht wit satijn
alsof ze in katzwijm
zou raken.
Verover haar adem-stoten
op een veel te koud glas
en spreidt dan het maagdelijk
laken
alsof jij het glas zelf zou zijn.
Maar pas op voor Daffodillen
en te gretige Dactyllen,
zoet wrekend karmozijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naald voor de Vrouw.
Naald voor de Vrouw.
Na sex
komt Sectio
of Caesar Erectio,
steek van de keizer
en naald voor de vrouw
die na haar Eruptio
van jou bevallen zal.
Met andere woorden
zoekend naar verband,
sex betekent Pijn,
Liefde klinkt al beter,
maar houden van is fijn.
Onzichtbaar weeft de rode
zijden draad of draad van kant
de daden tussen beiden met haar hand.
Madrason 29-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dromen van identiteit
Dromen van identiteit
Over de emancipatie,
mannen die feminiseren,
vrouwen met vierkante kin.
Daar ligt de frustratie,
dat we er niets van leren,
dus lever haar snel maar weer in.
Haar haren zijn nog even schoon,
haar benen even lang,
haar stem de verleiding van kwaad.
Hij werkt steeds harder voor zijn loon
hobbelt heen achter haar gezang
dat hij diep van binnen haat.
In de antieke wereld had je nog
kerels En Amazonen.
In het Oostblok grote dichteressen
in Holland Dolle Mina met bovendien Rooie Sien
; nu heb je 'Krijg nou tieten! ' grieten.
We maken er een Breijtje van,
kinderen raken het kwijt
dromend van Identiteit.
Over de emancipatie,
mannen die feminiseren,
vrouwen met vierkante kin.
Daar ligt de frustratie,
dat we er niets van leren,
dus lever haar snel maar weer in.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Handschoenen
Er lag een dood
paar handschoenen
langs de straatrand
satijnig rood
geweven
bebladerd de weg.
Een dood paar handschoenen.
nou kom op wat naar,
hoe kan dat nou
gebeuren zeg?
Er zat geen leven
meer in,
gestorven ding,
de zin die was
er uit,
de rode draad
verloren, pech.
Nu ligt het daar
zo lang uitgestrekt
bedekt met blaer
bezield zo-even nog
maar nu dan
in de goot
beland en...
Een vleugje van haar
ziel die riep
tot mij en
zei: 'He jij daar,
wacht eens even! '
'Kun jij ons niet
een nieuw begin
en zin tot
leven geven? '
Ik nam het paar
op teder in mijn
handen
maar zag
'ze zijn te klein'
'ze passen er
niet in',
'he, wacht eens
even, ik heb toch Ook
een vriendin........ '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naar Hondjes kijken.
Naar Hondjes kijken.
Ik kijk heel vaak langs
mooie meisjes heen
naar hun te kleine hondjes,
blaf niet graag te modieus
en val niet voor een blondje
die haar sigarettenrook
verblaast in menig rondje.
Knuffel dan graag door hun haar
en stoei er even heerlijk mee
loop door langszij al het gestaar
van de mannenogen zee
die allen staarden naar haar.....
Ik sloeg eens stoutmoedig en ter troost
een arm om arme kroost,
verbrak het geparasiteer;
eensklaps sloegen de ogen neer
en enige wang die bloosde bang.
van menig schelend'heer'
En 'pats' plots kreeg ik een klap
hard midden in mijn gezicht
de mannen lachten gemeen
het hondje plaste tegen mijn been.
Wat een grap en dat midden in de regen
, ik kan er niet meer tegen.
Ik kijk heel vaak
langs mooie meisjes heen
naar hun te kleine hondjes.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vloeiende Nocturne
Hoe vaak het 's nachts niet regent
in mijn eenzaam vergezicht
dat het ritme van de stilte
ving in duizend druppels licht.
Dat de nacht het zwarte laken
op me spreidde als gordijn
als mijn hemelse satijn
en de sterren 't donker braken.
Hoorde het zachte kwaken
van het groot kikker-orkest,
die van hun geliefden spraken
dromend van een liefdesnest.
En de maan die lachte teder
om mijn voet -aan 't doek ontsnapt-
aan zijn oog ontsprong een bron
tot dit uiltje was geknapt.
Heel haar hart aan mij zich wijdde
en me raakte in gemoed
niet verzaakte in haar goed
maar met droppelkens verblijdde.
Hoe vaak het 's nachts niet regent
in mijn eenzaam vergezicht
dat het ritme van de stilte
ving in duizend druppels licht.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kroegtijger
Ze heeft haar nagels aangescherpt
en vijlt vilein de randjes zeer venijnig,
het rosarode lippenglos is hard als glas
dat zij zojuist omklemden,
ze weet zeer wel wat staat te doen,
voor haar coureurs en ongeremden
heeft ze een air of toch misschien een zoen.
Haar nagels strelen door haar peroxide dalen,
ze weet dat al dat licht zeer zeker niet zal falen,
haar rijbewijs heeft ze nog niet
-ze zal hem snel behalen-
en bukt voorzichtig, blaast wat witte o-tjes,
let op haar naaldbelijmde witte pumps en
-wie zal ze straks weer moeten dumpen-
, ja, ja, ze wegen zwaar de laatste loodjes.
Met zwarte bezems slaat ze blank haar blauw op,
haar neuslijn trilt parmantig en wat hitsig,
het tipje van haar tong rolt snel
tussen twee gladde paden.
Er buzzed iets in haar tasje,
het is haar Blackberrie die
fulmineerd;
ze gaat en neemt haar jasje.
Ze voelen zich -zo halfvol een kroeg-
zo plots zomaar verraden.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kippen in de Hemel (voor R. Kopland)
Kippen in de Hemel
Mijn moeder was een beul,
ik harkte ze bijeeen
-begroef- boze gedachten
in een diepe donkere geul.
Ik vier een feest voor het Begin
met alle Vluchtelingen
die te lang moesten wachten,
laten we haar beminnen
er nu dan aan Beginnen.
De jas van mijn vader
-veel te vroeg gestorven-
draag ik als tweede huid,
-hij hoort bij me-
ik ben toch geen verrader,
ik doe hem nooit meer uit!
Ik wil me bevestigd zien
op betonnen pilaren,
in glimmende ramen
en zelportretten bovendien
in het 'laten varen'.
Tabe zachte ziel
met een sprietje ijdelheid,
omarm haar nu de leegte maar
welk zo enorm beviel
en vertel ons op Onze tijd
hoe of ze voelt de eeuwigheid.
Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Handicap
Eenoog is koning
in het land der blinden
en Klein Duimpje
kan dan wel
weer alles vinden, maar
wat als je drie benen
hebt en een arm
of twee monden
en een been,
is dat dan niet
gemeen?
Mijn vader
zegt heel vaak;
was ik maar nooit
geboren
want een kwartje
wordt toch
nooit een knaak!
Ik weet het
riep een jongen
toen en hij zei
'wat ik heb dat
is erger dan
wat ook,
want ik heb al
na een zoen
mijn hele
Hoofd verloren! '
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kippenjicht en Tegenlicht (voor R.Kopland)
Kippenjicht en Tegenlicht
Bloed laten prikken
moest zo hard schrikken
mijn hart stond even stil.
Kwam te liggen
langs donzig witte biggen
waar men niet liggen wil.
Ik was hiervan het Hoofd
maar kon toch niet bevroeden
dat ik liggend aan haar voeten
van mijn leiding werd beroofd,
waarom ik Zo moest boeten.
Je hebt de kans gekregen
jouw eigen krans geregen
het leven heb je verslonden
en...................
Nog ben je er mede verbonden.
Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrome Baker Praatjes
De herder van de Heer
hij is er weer,
de herfst is
genaderd
en zijn
hoed
goed bebladerd.
Meneer Jan
praat met iedereen
en legt zijn
hoofd te luister,
past oren,
meneer
pastoor
geeft alle dag
handen, monden,
ogen en voeten.
Hij wandelt rustig door
ja heel de straat
neemt braaf
voor hem zijn
of haar
hoedje af.
De bakerpraatjes
hoort hij graag
want God vult
middels hem
de praatjes
niet de gaatjes.
Coppens'koorbanken,
de biechtzetels
ze staan weer klaar,
"zeg, zeg eens, zijn
die praatjes waar;
heeft Jan van ons Marie
of Mien van ons Jan
en die of wie,
de geest ontvangen! ? "
Zonder zich te schamen
"Ja" en "Amen! ".
"Drie weesgegroetjes
en een Ave Marie
en ge hoeft weer
om niets meer
te bangen! "
23-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Oor Kussen
Onder aan de treden
benut de dame
fluisterwegen
als haar degen.
Duivels'oorkussen
in stede van
luister te geven
aan haar persoon
of aan de Reden.
Vooroordelen
bestrijden velen
met hetzelfde.
Veroordeelt
tot elkander
brengt botte
bijltjesdag,
geen verander
-ing die Mag!
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Te Gejaagd
Te Gejaagd
Hoor het Te Deum schrokken
van vonkende kerkklokken.
Het leven is een jacht,
je vlucht voor het gedonder
-geen tijd voor al haar pracht-
van grommende honden
en naderend paardengedraf
....
zo rechtstreeks in je graf.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Stille Nacht, Heilige Nacht
Stille nacht, heilige nacht!
Alles schlft, einsam wacht
Nur das traute hoch-heilige paar.
Holder knabe Im lockigen haar,
Schlaf in himmlischer ruh,
Schlaf in himmlischer ruh!
Stille nacht, heilige nacht!
Hirten erst kund gemacht,
Durch der engel hallelija
Tnt es laut von fern und nah:
Christ der retter ist da!
Stille nacht, heilige nacht!
Gottes sonh, o wie lacht
Lieb aus deinem göttlichen mund,
Da uns schlägt die rettende strund,
Christ, in deiner geburt.
song performed by by Boney M.
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Con Fuego
Con Fuego
Het opgeklopte ritme
van de castagnetten
en de palmpitten,
de snaren die bedaren
er danst een Tzigane
-als een Wayangpop-
machtig silhouetten.
Een zangeres komt op
en zingt een Fado
cadeau naar mijn zinnen.
Mag ik dan "El Toro"
wezen, .....haar beminnen?
Ik stap binnen
uit het linnen van El Greco
door schaduwen die stuwen
in het ritme van tollen
omringt geflagelleerd
door ruwe dollen.
Ik heb me verweerd
met pijn in mijn voeten.
Ze namen me mee
in het ritme van trance,
ik zal moeten.
Wilt U dan.....
deze dans......begroeten...? ?
Madrason 17-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Akker blaar
Een aand se trane van Liefde loop
Gevoelins van twee aan mekaar verkoop
Dit als verander in ´n derde probleem
In die ooste met die son embleem
Na die weste met die hang van berge
Die son brand en berge krap die hart tot op sy nerwe
Gooi jou akker blaar in die wind verwaai
Laat haar toe dat die wind haar oplaai
Waai saam die weste wind
Want weste wind waai na die ooste
Haar hart so deurmekaar soos akker blare
Jy weet daar pomp liefde in haar are
Ek gee aan haar al my sons ondergange
Met blare wat waai onder die son teen berge se hange
Sal sy takke en bande knip
En weer terug waai na my
poem by Frikkie de Beer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrijgezel
Ik drink mijn glas nog eenmaal leeg
en voel dat ik wat lichter weeg
of zijn mijn voeten speelser.
Mijn riem voelt strak
alsof in 't pak,
maar 'He' ik draag hem niet.
Wat zei ik nog zo-even,
was het halfacht of....
zal ik nog een rondje geven.
Ik zie het schuim al lang niet meer
in haar behaal ik reeds geen eer,
laat deze heer maar schuiven.
Ik pluk de zure druiven
voor een man en vrouw of zeven,
zeur nog even melancholisch door
en allen beamen ze
me zeer net alsof in koor.
Nu wordt het tijd voor bitterballen,
want bitter zal ze tegenvallen
de rekening die ik betalen mag
ja domme ik, en wat een hard gelag.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dronken van geluk
Dronken van geluk
Dronken van geluk
breng ik de brug terug
aan hen die
niets bevroeden
en schenk ik
ongebruikte zaden
aan de kwaden,
-bedenk ik plots-
'waar ben ik nu'
'bij de nomaden'.
Myriaden letters razernij
-die haastig mij belonen-
rijden snel aan mij voorbij,
op merries en in quadrofonen
droom ik mijn boeken vol
met avonturen
en vol van paden
die baanbrekend zich
een weg banen.
En ik maar turen
in het water van
mijn natte lakens
glurend naar de
huid van 'liefste lief'
die ik alleen als
dief zou mogen strelen.
Kan ik nat laken
ooit nog
met haar delen
of blijf ik
wat droogjes
duldzaam
met mezelf
....spelen? .
Madrason 09-072012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!