Domestic Hero
Kuskos dito, kusot doon
Pantahanang katulong kanyang propesyon
Mababa man uri ng trabaho
Kalidad naman hatid na serbisyo.
Sa oras ng kanyang pahinga't pag-iisa
Tahimik lang habang pumapatak ang luha
Pagkat kanyang pamilya'y naaalala
Sa kahirapa'y nais makaraos kaya tinitiis pangungulila.
Sa oras ng sahuran
Siya'y nasisiyahan sa pagtanggap ng pinagpaguran
Na kahit sa bulsa'y wala nang matitira
Handang magtiis maibigay lamang pangangailangan ng pamilya.
Domestic Helper ang bansag sa kanya
Alilang dukha, taong mababa turing man ng iba
Ngunit siya'y Domestic Hero sa sariling bansa't pamilya
Dahil sakripisyo'y di matatawaran, di matutumbasan anumang halaga.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Lando
Wag kang mabahala may nagbabantay sa dilim
Nakaabang sa sulok at may hawak na patalim
Di ka hahayaan na muli pang masaktan
Wag ka nang matakot sa dilim
Ito ay kwentong hango na galing sa dalawang taong
Nagmamahalan ng tunay ang ngala'y Elsa at Lando
At kahit parang pagkakataon ay nakakandado
Dahil magkalayo ang uri ng buhay ang estado
Ng buhay ni Lando ay di nalalayo sa marami
Sinunog ng araw ang kulay ng balat at marami
Ng galon ng pawis ang kanyang naidilig sa lupa
Upang ang gutom ay di na masuklian pa ng luha
Habang ang babaeng kanyang minamahal ay sagana
Ngunit kabilang sa pamilya na di alintanang
Makipagkapwa-tao sa mga tulad niyang dukha
Gayon pa ma'y patuloy ang pagmamahal na pinula ng pagibig
Repeat Chorus
Kahit na ano pang bagay ang pilit na ihadlang
Sino man ay walang makakapigil sa paghakbang
Ng mga paa na ang nais ay marating ang ligaya
Niyayang magtanan di nag-atubili na sumama
Hawak ang pangarap at pangako sa isa't isa
Nagpakalayo-layo di namuhay na may kaba
Dahil alam nila na sa bawa't isa'y nakalaan
At ang pagmamahalan tangi nilang sinasandalan
Wala ng ibang bagay pa silang mahihiling
Kundi isang pamilya sa loob ng apat na dingding
At isang bubong na maaaring tawaging tahanan
Bakit may pangit na kabanatang kailangang daanan pa
Repeat Chorus
Isang gabi na Huwebes lumubog na ang araw
Doon tayo magkita pasalubong ko'y siopao
Upang ating paghatian pagdating ng hapunan
Meron palang nakaabang sa amin na kamalasan
Eskinita sa Ermita may sumaksak kay Elsa
Sa tagiliran isang makalawang na lanseta
Ang gamit upang makuha lang ang kanyang pitaka
Kami'y mahirap lamang bakit di na siya naawa
Hindi ko naabutang buhay ang aking mahal
At hanggang sa huling hantungan ay nagdarasal
Bakit po bakit po ang laging lumalabas
Sa ‘king bibig palaboy-laboy ni walang landas
Akong sinusunod baliw sa mata ng marami
Siguro nga di ko na kilala aking sarili
Pangala'y taong grasa may patalim na gamit
At ang tanging alam ay isang malungkot na awit
At ang sabi…
Repeat Chorus
Wag ka nang matakot sa dilim…
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Matanda Sa Munting Dampa Sa Gitna Ng Mga Puno Ng Bayabas
Doon sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
nakatira ang isang matandang
walang makapagsabi
kung lalaki o babae.
Mula sa malayo'y
tanging maputi niyang buhok
ang aking natanaw
dahil sa mga kahoy na bakod
na nakapalibot
sa kanyang munting paraiso.
Kanyang kuwento'y
di ko gaanong narinig
sapagkat sa mga kapitbahay
siya'y walang ugnay
tanging alam ng lahat
siya'y nag-iisa't matagal na doon
at baka pa nga daw aswang
kaya't sa kanya'y
walang nagtangkang lumapit.
Sa gabi'y
tanging liwanag niya'y
lamparang hindi man kasing liwanag
ng bombilyang aming gamit
kapag yao'y aking natanaw
naruon ang init
at hindi ang panglaw.
Ang matanda sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
sa kanya ako'y naninibugho
sa buhay niyang datapwat aba
sa paningin ng marami
ay malayo sa ingay ng mundo
malayo sa nakakasilaw
na mandarayang liwanag
ng mundo.
Subalit,
sa luho, luha at tuwang
aking natikman
kasama ng mga kaibigan at pamilya
natitiyak kong aking buhay
kailanma'y di maging tulad
ng kanya.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagpapahalaga
Sa taong
para sa kanyang sarili'y
buhay niya'y walang halaga,
ang pagpapahalaga
at pagpapadama sa kanyang kahalagahan
ng mga taong nasa kanyang palibot
ang makapagbibigay dugtong
sa kanyang pagnanais
na mabuhay.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Patawad
Marami nang taon ang nakakalipas
Nang ng isang dilag pansin mo'y natawag
Ang kutis at tindig niya ay katamtaman
Di man pambihira ang niya'y kagandahan
Maayos ang kilos, maganda'ng ugali
Kaya ang puso mo'y kanyang nabighani
Simula noon ay iyo nang ninais
Na ang damdamin mo'y maipahiwatig
Sa isang sulat ay iyong naihatid
Ang tinataglay mong lihim na pag-ibig
Kinabukasan ang sulat mo'y sinagot
Ika'y nasiyahan, gumaan ang loob
Ikaw ay binigyan niya ng pag-asa
Mula noon ikaw ay laging masaya
Ang iyong pag-ibig ay kanyang tinanggap
Pagmamahalan ninyo'y sumibol agad
Kayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula't hanggang magpakailanman
Mga araw na sa inyo'y namagitan
Ay alaalang kay tamis na balikan
Paggawa ng parol, magkatulong kayo
Pag may simbang gabi't malapit na'ng pasko
Kapag simbang gabi, kayo'y magkasabay
At naglalakad na magkahawak-kamay
At kapag sa ilog siya'y naglalaba
Ika'y nakabantay, minamasdan siya
Ngunit bakit gano'n, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Sukdulang naapi ang kanyang pag-ibig
Nang sa ibang dilag ikaw ay naakit
Labis sa kamay mo, puso niya'y nasaktan
Ang kanyang pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Ang mga palad mo'y may bahid ng dugo
Ng kanyang naluray, nadurog na puso
Ng sariling budhi ika'y binagabag
Sa kanya ikaw ay labis na nahabag
Huli't walang silbi, magsisi man ikaw
Sa ibang babae ikaw na ay kasal
Na higit sa lahat ay iyong minahal
Sa iyong buhay ay merong mga araw
Na katahimikan ay di mo matagpuan
Dahilan ba'y ano, iyong iniisip
Ikaw ba ay kanya pa na iniibig
O kanyang sinumpang magbata ng sakit
Siya'y nangibang-bansa upang makalimot
At upang mapawi ang sama ng loob
Doon niya nakita, doon nakilala
Lalakeng kapalit mo sa puso niya
Iyon ba ay iyong dapat ikagalak
Ibig sabihin ba'y ika'y napatawad
Sa salang ginawa mo't iyong ginanap
Na iwanan siyang ang puso ay wasak
Sa tanong na ito'y sino ang sasagot
Wala kundi siya at Panginoong Diyos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Identity Crisis
Sa aking buhay ay may mga komedi
Na naranasan ko, sila ay marami
na nakakatawa, so makinig kayo
Isa-isa sila'y isasalaysay ko
Isang araw ako ay nasa bangketa
Ang sasakyan kong dyip ay hinihintay pa
Nang sa akin ay mayroong kumalabit,
si Mr. C. Santos, Director ng Roosevelt
Ako ay natuwa, ako'y nasiyahan
Na kay daming taon na ang nakaraan
Ako'y binati niya't pa'y natatandaan
Isang bagay na di ko inaasahan
Sa isang student na hindi nag-excel
At sa kanyang iskul di naging outstanding
Ito'y isang honor nang maituturing
Isang karangalan na para sa akin
Matapos ang konting kwento't kumustahan
Si Mr. Santos ay sa 'kin nagpaalam
'O, TONY, diyan ka na, ako'y aalis na,
at kumusta ulit sa iyong pamilya.'
Nang si Mr. Santos, wala na't malayo
Ang naramdaman ko ay pagkasiphayo
Aking kasiyahan, napawi't umalis
Di ako si Tony, siya'y aking KAPATID
Isang araw naman, ako'y nakatambay
Do'n kay Pareng Miniong, sa kanyang tindahan
Dumating ang ex-Mayor ng Marikina
Si Hon. Gil Fernando at wala nang iba
Ako'y kinausap, ako'y kinumusta
Ako ay natuwa, ako'y siyang-siya
Na akong anak ng dating ka-ticket niya
Ay natatandaan, kanya pang kilala
Narito ang siste, nang siya'y magpaalam
'O, aalis na ako't di na magtatagal
Sa iyong ama ay kumusta na lamang,
Kay Dr. Siasoco, aking kaibigan.'
Ako ay nanlumo, paano ba naman
Tatay ko'y Hernandez, Ayong ang pangalan
At siya'y hindi doktor, isang employee lang
Which only shows na 'ko'y napagkamalan lang
Mas masaklap itong aking ikukuwento
Sa isang bangketa'y naglalakad ako
Classmate sa grade school,19kopong-kopong
Nakangiti pa nang aking masalubong
Ang sabi niya agad, 'Kilala ko kayo.
Kayo'y taga-Nangka, natatandaan ko,
ang tatay ng kakalase ko'y di ba't kayo?
Ang ngalan niya ay Hernandez, Pacifico.'
'Ay! bakit ba ganoon, bakit ba ganito,
Paano bang ako ay naging tatay ko? '
'Biktima ka Amang ng Identity Crisis,
Pasensiya ka na lang at huwag mainis'.
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pagmamahal ng Isang Ina
Sa ating buhay ay mayroon pa kaya
Na sa ating ina'y higit pang dakila
Ina na nagtaya ng sariling buhay
Nang sa mundong ito'y tayo ay isilang
No'ng ako ay sanggol, batang maliit pa
Ay alam ni Inay pag ako'y balisa
Siya ay babangon, niya'y aalamin
Kung bakit ganoon, ano ba ang dahil
Kapag nalaman niyang ako'y nagugutom
Niya'y isusubo sa akin ang tsupon
At kapag malamig, ako ay naginaw
Ako'y mababalot ng yakap ni Inay
Kapag merong langgam siya na nakita
Agad papalisin, titirisin niya
Ang lamping nabasa, kanyang inaalis
Ang bago at tuyo kanyang ipapalit
Ako ay lumaki at na ay nag-aral
Siya pa rin ang sa landas ko'y tumatanglaw
Ako'y nagbinata, hanggang maging tao
Siya pa rin ang ilaw at tanging gabay ko
Ganyan kung paano magmahal ang ina
Wala siyang katumbas, walang hihigit pa
Ngayong siya'y malayo, meron akong hiling
Muli, sana siya ay aking makapiling
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Isang Papillon
Ang Papillon ay isang
maliit na lahi ng aso
na may kakaiba,
malaki at lamuymoy na tenga
kung saan nakuha nito
ang kanyang pangalan,
ang salitang Pranses
para sa paruparo.
Isa sa mga pinakamatandang lahing
maliliit ang Papillon.
Maaari ring maging protektibo
ang mga asong ito
anumang kasapi ng pamilya,
at mabuti silang magbigay
ng alarma ngunit mapagmahal
sila sa mga taong kilala nila.
Malakas at mahilig tumakbo
o manghabol ang mga papillon,
ngunit mas nasisiyahan
silang manatili sa loob ng bahay.
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Aming Magulang
Sa isang mag-anak ay meron pa kaya
Na sa ama't ina'y higit pang dakila
Na kahit sa angkang mahirap nagmula
Ang para sa anak, lahat ay ginawa
Sa paaralan ay di man nakatuntong
Mataas na aral di man nagkaroon
Binigyan ang anak ng pagkakataon
Na sa kahirapan ay mangakaahon
Di man napatira sa bahay na mansion
Ng malaking yaman di man nakaipon
Ang yaman nila ay sa anak naroon
Wala sa salapi kundi edukasyon
Ang amin pong ina ay tubong Montalban
At ang aming ama'y San Mateo naman
Ng anim na anak ay biniyayaan
Hanggang sa lumaki'y pawang ginabayan
Sa tamang ugali sila ay hinubog
Marunong magtiis kahit kinakapos
Mga pinalaki na mayroong takot
Sa batas ng tao at batas ng Diyos
Nang ako'y bata pa, natatandaan ko
Ang aming almusal lamang ay kung ano
Pan de sal na simple at walang palaman
Kapeng walang gatas lamang ang kasabay
Kung bakit gano'n lang, di dapat pagtakhan
Ay sadyang matipid ang aming magulang
Di ubos-biyaya kung may tinago man
Ang bukas ang laging pinaghahandaan
At tanda ko pa rin na kapag Deciembre
Sa Divisoria na sila'y namimili
Ng tela, damit at iba pang kalakal
Upang ipamalit ng tag-aning palay
Kaya laging puno yaong aming bangan
May pambentang bigas at panglaman sa tiyan
Hindi man marangya ang hapag kainan
Sumala sa oras, kami'y hindi naman
Noong Second World War, hinuli ng Hapon
Ang aming ama at saka ikinulong
Tumingin sa amin habang wala siya
Ay ang aming ina at wala nang iba
Nagawa niya iyon habang inaalam
Ang aming ama ba'y naroon kung saan
May dalang pagkain na pangtawid-gutom
Para sa 'ming ama na hindi matunton
Ginawa niya iyon lakad-takbo lamang
Sa panahong iyon na walang sasakyan
Hindi iniinda ang init ng araw
Ng tungkol kay ama'y makabalita lang
Ang pasasalamat namin ay sa Diyos
Nang higit sa isa, dalawang linggo halos
Ang aming ama ay bigla lang sumipot
Yayat na katawan may sugat at galos
Ikinuwento niya hirap na sinapit
Sa kamay ng mga sakang na pa'y singkit
Dahil daw sa gutom at matinding uhaw
Sila'y nagsiinom sa isang 'dirty' bowl
Sa bawat pamilya ay may'rong bayani
Na ng karangalan ay dapat umani
Sila'y walang iba kundi ang magulang
Na dapat mahalin at ating igalang
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
A Dog Named Happy
Ang aso ni Karen ay pampered at spoiled
She thinks she's a human, she thinks she's not a dog
Mukhang merong pulgas, laging nagkakamot
Ugaling habulin ang sariling buntot
Siya'y parang whirligig na ikot nang ikot
Kapag siya'y aking nakakagalitan
Siya ay nag-e-emote, marunong masaktan
Siya'y nagtatampo, siya'y nagdaramdam
Sa ilalim ng sofa siya'y nagtatago
Siya'y maghapon doon, hindi kumikibo
Ang nakasungaw lang ay ang kanyang ulo
Hindi lumilingon as there I come and go
Pero paningin niya'y sinusundan ako
Para siya lumabas, para pakainin
Kinakailangan pang siya ay sunduin
At hindi lalakad, kelangang kalungin
Pero pag gusto kong drama niya'y matapos
Kukuha lang ako ng plastic o supot
Pag nilamukos ko at kanyang narinig
Siya ay lalabas, takbo, at full speed
She's thinking that I have for her something to eat
Sino man sa 'min ang lalayo, aalis
At nahalata niyang na ay nakabihis
Siya'y di mapakali, siya'y nangangalabit
Ibig sabihin no'n, siya din maghahatid
hanggang do'n sa driveway, hanggang doon sa gate
Ikaw na umalis, pag na ay dumating
Kailangang siya ang una mong batiin
Siya'y kahol nang kahol, hindi siya titigil
Hangga't ang tiyan niya'y di mo kinakamot
O balahibo niya'y di mo hinahaplos
Kinaakailangang ito ay gawin mo
At pag di nasiyahan, kelangang may take 2
At meron din siyang kakatwang ugali,
Kapag natutuwa ay napapaihi
Oftentimes sa balahibo niya sa puwet
Malagkit na pupu ay may dumidikit
Siya'y uncomfortable, shy at laging kimi
Sa ilalim ng mesa, doon siya palagi
Parang nahihiya na siya ay marumi
Hindi lamang ito, siya pa'y intrigera
Mahilig sumali sa away ng iba
Pag me mga pusang sa labas nag-away
Siya'y nagagalit, siya ay kumakawkaw
Parang sinasabing 'Hwag kayong maingay! '
Minsan, naisip kong siya ay ipasyal
Dog leash na mahaba, siya'y kinabitan
Ang layo ng aming pinunta't narating
Hindi siya naglakad, nakakalong sa 'kin
Sa lahat ng aso siya'y di dogfood-vorous
Mahilig sa prutas, she is frugivorous
But I have found lately, she is omnivorous
And that's easy to see, I do not have to prove
Ipis at butiki, kanyang nginangalot
Kapag ako ay mayroong kinakain
Siya'y titig na titig, siya'y nakatingin
Hindi kumukurap, parang inaasam
Na kahit na konti, siya'y aking bigyan
Kapag narinig niya ang salitang 'ligo'
Siya ay nagagalitr, siya ay nagtatago
Kapag siya'y amin nang pinaliliguan
Nangangalahotog at ginaw na ginaw
Baba'y tumatahip, siya'y nangangaligkig
At sa aking kamay mahigpit ang kapit
Ano mang bagay ang sa sahig malaglag
Kanyang tinatakbo, kinukuha agad
Pag natipuhan niya ay huwag mong kukunin
Siguradong ikaw, kanyang kakagatin
Kapag gusto niya ng doggie bacon strips
Siya ay tumatayo, siya'y nangangalabit
Iyan po si 'Happy', ang asong makulit
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Man's Best Friend
Nang ako'y bata pa'y nagtataka ako
Kung bakit lagi nang may ulol na aso
Ito ay hinahabol ng mga tao
May dalang pamalo na kahoy o tubo
Kahit makarating pa sa ibang barrio
Kaming mga bata ay takut na takot
Di namin malaman kung saan susuot
Malamang sa hindi, aso'y mamamatay
Dahil ng tao siya'y hindi tatantanan
Kahit makarating sila saan pa man
Sa ilog, sa bukid, at sa kasukalan
Ang nagsisihabol kapag napagod na
Sila na'y hihinto, di na hahabol pa
Ang magpapatuloy naman sa paghabol
Taong barrio kung saan aso'y napasuong
Hindi naman kaya napagkamalan lang
Ang pobreng asong di makapangatwiran
Nakita lamang ang tumutulong laway
O bahag ang buntot, yon na ay dahilan
Na ang kawawang aso na ay madeklara
Na ulol kahit na hindi naman siya
Natural lamang para sa isang aso
Na bahag ang buntot kapag dumadayo
Laway na natulo ay di laging tanda
Na ang isang aso'y nauulol na nga
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Puno, Ang Baging at Ang Damo
Ang sabi ng puno sa mababang damo
Hanggang diyan ka lang ba sa may paanan ko
Tumulad ka sa akin, matikas ang tindig
Kaya kong abutin, mataas na langit
Oo nga, oo nga, sabi nitong baging
Bakit ba hindi ka tumulad sa amin
Mataas ang tindig, malayo ang tingin
Mataas na langit ay kayang abutin
Ayokong sa iyo, puno ay tumulad
Pagkat tanda ko pa ang sabi ng lahat
Kung ano ang taas ng iyong paglipad
Ay siya ring lagapak pag ika'y bumagsak
Sa iyo naman baging, ang masasabi ko
Ayokong parisan ang isang tulad mo
Nakatayo ka nga'y nakasandig lamang
Sa sariling tatag, wala kundi hiram
Sa mundo ng tao'y, dami mong kawangis
Ayaw na mababa, ayaw na maliit
Kahit na sa sanga, kahit na sa siit
Huwag lang matapakan, pilit kumakapit
At sa iyo puno, sa 'kin makinig ka
Sa mga tao ay dami mong kapara
Ang mga mahina, ang mga maliit
Sa 'yong kapakanan iyong ginagamit
Meron ka nang dahon ay nanghihiram pa
Ng lilim sa baging, ginagamit mo siya
Para magmukha kang malago't mayabong
Ganoong kokonti lang ang iyong dahon
Lumakas ang hangin, dumating ang unos
Puno ay nabuwal, baging ay nalagot
Sa ilalim ng araw sila ay natuyot
Damo ay buhay pa at sariwang lubos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Magbabalik Din - ang anak ng bayan
Ang anak ng Bayan
saan mang panig
ng mundo makarating
gaano man kalayo
sa lupang
kanyang sinilangan
siya ay magbabalik.
Kung sakali mang
siya'y mabigo
at sa lupang sinilangan
ay hindi makabalik
asahan mo
kabilang sa kanyang yaman
ay mga bagay
na puno ng alaala
ng lupang
kanyang sinilangan.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Mananayaw
Ang mananayaw
dati kong hinangaan
sa tikas ng kanyang tindig
at sa mukhang nakapagpahayag
ng iba't-ibang damdamin
sa bawat musikang
kanyang sinayaw
ay di ko mapagabanan
ang animo'y magnetong humigop
sa aking katauhan
upang siya'y pagmasdan
sa bawat niyang sayaw.
Ang mananayaw
sa drogang, sa una'y tikim lang
ay nalulong
at kanyang mga sayaw
sa unang hithit ng droga'y
lalong naging madamdamin
ngunit kalaunan
nawala sa tiyempo
at kanyang mukha
ay naging animo'y
blangkong papel.
Ang mananayaw
sa droga'y nalulong
ngayo'y nasa munti
at kinabukasa'y
di tiyak.
Ang mananayaw
dati kong hinangaan
at muli kong hahangaan
kapag kanyang buhay
ay kanyang maisayaw
ng may damdamin
ng nasa tiyempo
...balang araw.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa May Dagat
Mga halakhak
kaunting bangayan
maya't-maya'y luha
muli'y, mga halakhak...
Sa may dagat
naruon ang mga alaala ng pamilyang
patuloy na nagbabago
mga bata'y lumalaki
ama't-inang puti ng buhok
ay dumarami.
Ang dagat
sa tuwina'y saksi
ng pagmamahalan at pag-aalitan
ng pamilyang malapit
minsa'y malayo
at sa kanilang mga puso
ay kanya-kanyang tuwa
at kanya-kanyang pighati.
Sa may dagat
hangin doon ay kaysarap langhapin.
Sa may dagat...
aah, kung takbo ng buhay
ay hawak ko lang.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Suntok Bago Magwakas
Patuloy na nagniningas
at humuhubog ng dahas
ang kamay ng langit,
ngunit wala na akong takot,
wala na akong kalaban
Ang aso sa pintuan
ay nagbibigay babala
ngunit pinagyayabong lamang
ang lihim na kagustuhan
upang himayin ang mga
nakasaklob sa kadiliman
Saan ba nagpupunta
ang pulutong ng ibon?
Bakit sila tumatakas?
Kumatok ako sa pintuan
umalingawngaw ang panawagan
Ang langit ay nalukot at
kumaskas ang mga bato
pinagliyab ang azul na apoy
sa likod ng kanyang telon
Ang aso ay tumalon
idinipensa ang matutulis na pangil
suminghal sa hangin
ngunit walang barikada
ang di tatanggap ng kaibigan
dahil sa matigas na kalamnan
nagtatago ang ningas
ng kanyang kahinaan,
naghihintay ng kamay
na tutugon sa saklolo
Hindi ako nagpatalo
sa pagbira ng delubyo
dahil ang klimang natutulog
sa marupok kong buto
ay masahol pa sa anyo
ng isang milyong anino
Ngunit bakit patuloy pa rin
ang paglisan ng mga ibon?
Hindi na ba muling dadaong
ang araw sa islang ito?
Patay na ang apoy
wala ng pintig and baga
nang ang kamay ay bumaba
at sumibol ang pag-asa
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Tinik, Sungot at Kaliskis
Sa isang tubigan, nagkatipon-tipon
Magkakaibigang mula dito't doon
May hugis ay haba, may hugis ay lapad
May galing sa ilog, may galing sa dagat
Sila'y nagkuwentuhan tungkol kahit ano
Mayroong nagsabing siya'y ganoon, ganito
May nagmayabang na, 'Herein I am the best
Sa 'kin wala kayo, I'm better than the rest'
Ako ay si Hito, di man ipagtanong
Ako'y may kamandag at tibo na baon
Kaya sa paglapit sa 'kin ay ingat ka
At baka masikwit ng ice pick kong dala
Ako ay si Palos, baka di n'yo talos
Sagisag ng galing sa paghuhulagpos
Dahil sa 'king dita ako ay madulas
Sa anumang gipit, mabilis kumalas
Ako ay si Kapak, kaliskis ay pilak
Itong katawan ko'y laging kumikislap
Kumikislap ka nga, but there is a saying
You are silver outside, but burak deep within
Ako ay si Gurnard, also a flying fish
Champion sa liparan na sadyang mabilis
Excuse me, excuse me! I beg your pardon, please
But you can only glide, not fly as you insist
Totoo, totoo! Di ka lumilipad
Magaling ka lamang sa pagsalipadpad
Kukuha ng buwelo at saka lulundag
Hindi nakaka-fly, incapable of flight
Naku! Ang yayabang, puro kayo dada
Wala namang ambag o kaya'y nagawa
Sa mga designer, ito ang handog ko
Pattern na herring-bone, galing sa 'king buto
Ikaw, Labahita, bakit Surgeonfish ka
Isa ka lang isda, manggagamot di ka
Dahil sa scalpel na lagi kong taglay
Nasa may buntot ko, doon nakalagay
Sa 'yo naman Tuna, ito ang tanong ko
Pampanong mabilis ang paglangoy na iyo
Ang sagot ng Tuna'y 'wala naman 'igan,
Ang aking paglangoy, tinu'Tulingan lang'
At ikaw, Sardinas, hari ka ng tanga
Bakin ga ikaw ay napasok sa lata
Sa pagsasalita ay dahan-dahan ka
Pag sa katangahan, sa 'kin may higit pa
Sa ngalang ngalan lang, siya ay Tonto na
Bakit ang usapan n'yo'y parang kay gulo
May dalagang-bukid, hindi naman tao
Binatang-parang pa, ako'y nalilito
Ay! Nakakainis! Diy-an na nga kayo!
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Panaginip
Nagtitipon na ang puso ko 'pag ako'y inaantok
Wala na 'kong pakialam kahit papakin pa ng lamok
Kahit mainit, malamig basta't napasandal
Dire-diretso na ang tulog kahit bumarandal
Well, okey lang, alam ko naman na magkikita pa naman
Tayong dalawa sa may tagpuan tayo lang ang may alam
Maramdaman na kahit minsan na ako'y iyong mahal
Subalit nagising na lang ako na meron nang sumasakal
Umaandar pa rin ang isip ko na kasama pa kita
Kahit sinasampal nila ako, nakikita pa kita
Ano nga bang pinakain mo, bakit patay na patay ako
Pati na nga trabaho ko, napabayaan ko
Ipagtatapat sa 'yo ikaw lang ang aking pantasya
Sagutin mo lang ako, ililibot kita sa Asya
Buong hacienda, ipapamana sa iyo
Okey na sana ang lahat, bakit ginising mo pa ako
CHORUS
Kung panaginip ka lang, ayaw ko nang magising pa
'Pagkat nadarama'y ligaya
Lahat ng naisin mo'y aking ibibigay
'Pagkat ikaw ay aking mahal
Pagbigyan mo naman ako, minsan na lamang hihiling
Pagkatapos naman nito, patuloy kitang mamahalin
'Wag mo namang palampasin ang gabing ito nang 'di malinaw
'Paliwanag mo nang mabuti pero 'wag mong isigaw
Napahiyaw 'pagkat nangyari ang aking inaasam
Kahit medyo suntok sa buwan at least 'di na manghihiram
Kay Ka Bunegro na may gawa ng matatamis na panaginip
Luluwang na ang paghinga, ang puso'y 'di na maninikip
Pinapahigpit mo pa nga ang yakap, ako nama'y tuwang-tuwa
At ang milagro ngang ito, sa isip ko, walang-wala
Binale-wala ang mga kantsaw na 'di raw tayo nababagay
Ako mismo, 'di makapaniwala na sa 'kin ka pa bibigay
Pinagpalagay ko na lang ang lahat ay kaloob sa 'kin ng Diyos
Kailanma'y 'di babastusin, susundin lahat ng utos
Hanggang mapaos sa awitin, sana nama'y iyong dinggin
At kung panaginip lang ito, sana'y 'di na ko magising
[Repeat CHORUS]
3RD STANZA BACKGROUND
Nasa'n ka man ngayon
Nais ko malaman mo
Hinahanap-hanap ko
Kinakabahan, iyong halik
Kung panaginip ka lang, ayaw ko nang magising pa
'Pagkat nadarama'y ligaya
Lahat ng maisip mo'y aking ibibigay
'Pagkat ikaw ay aking mahal
[With 3RD STANZA BACKGROUND]
Dapat ko lang tapatan, taasan, higitan nang walang hanggan
Pagmamahal na inalay mo, lubusan kong tutumbasan
Sabihin mo lang, sige lang, sige lang bago tuluyang mabuang
'Di na nga makapaghihintay, pahalik naman, isa lang, isa lang, isa lang
Ha, ha ha ha ha ha ha, he he he
Nababaliw yata ako sa tamis ng 'yong halik
Masasabik ako parati na ikaw ay makapiling
Pero this time, baby, ako'y nagising, nagising, nagising, nagising
Na para bang duling, para bang lasing na napraning
Sabihin mo lang kung sa'n patungo upang aking marating
Ang minimithi, abot-kamay, walang wala ito sablay
Handang-handa nang maghintay, wala na sanang bibigay
Mga halik hanggang buhay, mga halik kahit patay
Parang pilay na walang saklay kapag ika'y humiwalay
Mamamatay dahil sa 'yo, mabubuang dahil sa 'yo
Mamamatay na lang ako kung panaginip lang ito
[Repeat CHORUS]
CODA
Mahal
'Pagkat ikaw ay aking mahal
Hah hah hah haah
poem by Sirius White
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Isip ng isang Sintu-sinto
Ako no'n ay nakatayo, sa isang tabi ng bangketa
Ang aking sasakyan na dyip, ay aking hinihintay pa
Nang isang batang gusgusin, sa tindahan ay lumapit
May binili, ang bayad ay dyario lamang na ginupit
Ako'y konting naintriga, nagtanong, di nakatiis
Lola, sino po ba iyon, yung batang nanglilimahid
Na ng kendi ay bumili, dyario't papel ang pambayad
Ako lang po'y nagtataka dahil ninyo ay tinanggap
Iyon, anak, ay si Intong, isang batang kulang-kulang
Sa tamang isip ay kapos, dahil kinulang sa buwan
Ngunit kahit na siya'y ganoon, nami'y kinagigiliwan
Pakibigay, pakidala, siya'y aming nauutusan
Sandaling ako'y natigilan, sa sarili'y naglilirip
Kahit sino, kahit ano, sa ibabaw ng daigdig
Maliit man o malaki, meron siyang kabuluhan
Na ng ating Panginoon, itinakda't ibinigay
May binatilyong dumating, perang papel ay pinunit
At saka itinapon d'on sa may kanal na malapit
Batang paslit ay gumanti, ng bote siya ay binato
Kahit hindi tinamaan, reresbak ang binatilyo
Huwag! Huwag Iho! Huwag mo sanang iyan ay gawin
Pagkat ang may kasalana'y walang iba't ikaw na rin
Ang pera niya, kahit dyario't ginupit lamang na papel
Sa isang katulad niya ay kayamanan kung ituring
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Locket ni Inay
Ang locket ni Inay, ginto't kumikinang
Ay aking kinuha sa kanyang lagayan
Ito'y nilagyan ko ng litrato ni 'sweet'
At sa aking leeg, agad isinabit
Ang aking kwintas ay nakita ni mahal
At ang kanyang tanong, 'Saan ba galing 'yan? ?
Yan ba'y binili mo o merong nagbigay? '
''Di ko 'to binili, bigay 'to ni Inay.
At ang litrato mo'y dito daw ilagay
Sagisag ng tunay ko na pagmamahal.'
'Ay ang ganda naman, puwede bang makita? '
'Aba'y puwedeng-puwede, siyempre, mahal kita.'
Nakita ni mahal ang kanyang larawan
At kilig na kilig, ako'y hinalikan
Kasabay ang sabing 'Ay! Ang sweet mo naman! '
Ngitngit ni Bathala, locket, nabitawan
Bumagsak at ang lihim ko'y sumamburay
Litrato sa locket pala'y tatlong suson
Siyempre ang kay mahal sa ibabaw nar'on
Dahil siya ang aking kaharap ko noon
'Imbi! Palamara! Sukab! Talipandas! '
Ang sabi ni mahal, mata'y nagniningas
'De locket-locket pa ay three-timer naman!
Puso nama'y taksil pa at salawahan! '
'Isa kang hunyango, nag-iibang-kulay
Kung sino'ng kaharap ay siyang minamahal! '
'Mahal, patawad na, ako'y nagsisisi
Sa aking ginawang sa 'yo'y pang-oonse.'
'Eto ang sa iyo! ' (PAK) 'Naku po! Aray! '
Yan ang kasaysayan ng locket ni Inay.
At malaking bukol, nasa aking ulo
Na dahil sa locket at pagka-chickboy ko
'Aruy! Aruy! Aruy! ' ay aking natamo
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Huwag Kang Yumuko Sa Purgatoryong Ito
‘Wag kang yumuko, kaibigan
lumakad ka sa ilalim ng buwan
at maligo sa kanyang liwanag
at wag mong itago ang iyong
anino na nais lamang sumayaw
sa kanyang maamong sinag
Lumakad ka sa apoy at
maligo ka sa nyebe, isuot
ang iyong pinaka-magarang
maskara, ngunit huwag
mong hayaan ang ilog
sa malalalim mong salamin
na matulog at di na gumising
o di kaya'y kalimutan ang
sining ng liwanag nito
Huwag mong sandalan ang
mga mayaybong na puno
dahil ito ay nakaugat sa lupang
hindi mababasag kahit pa
umaandar muli ang gulong ng
mga humintong orasan
at sa huli, ikaw rin ang maiiwan
Dumulong ka sa mga bulaklak
at hayaan mong mamukadkad
ang mga sinilid na hinagpis
dahil ito ang magbibigay kalansay
sa malamyang katawan na
sumasayaw at yumuyuko sa
marahas na hanging habagat
Ito ang magbibigay kalasag
sa marupok na kagandahan -
sa anyo ng matutulis na tinik
sa payat at walang laban na katawan
Huwag kang matakot
at huwag kang sumuko
hangga't mayroon pang
mga mumunting piraso ng
langit sa purgatoryong ito.
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!