En.Citatepedia^®.ro

Alang sa mga makalolooy sabat palihog

Looy kaayo ko
Looy kaayo ka
Looy kaayo kitang tanan

Ngano ba?

Looy kaayo ko
Looy kaayo ka
Looy kaayo kitang tanan

Sus ngano ba gyod?

Looy kaayo ko
Looy kaayo ka
Looy kaayo siya
Looy kaayo kitang tanan

Sus ngano man gud ba?

Looy kaayo siya
Looy kaayo silang tanan.

Di na ko mangutana
Kay wa na akoy labot
ug di jud ko mangilabot.
Ambot.Period.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

The Corrupt Couple

at the dining table
they discuss how to finish
their big swimming pool
fronting their mansion
surrounded by a high
concrete perimeter fence

==================================== ================
sa talad kan-anan
naghisgot sila kon unsaon
nila paghuman ang
dakong swimming pool
sa atubangan sa
dako kaayo nilang
mansion nga
giaalad sa habog kaayo
nga konkretong labat

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Hoping

with the hope that you are coming
i sit alone beside a table
with two cups of hot coffee

until everything gets
cold

while the leaves of the
talisay tree fall
because the strong winds
are passing

================================== ===============

sa pamasin nga moabot ka
naglingkod ako nga ako rang usa
sa usa ka lamesa
nga dunay duha ka tasa nga
kape

hangtod nga
ang tanan nabugnaw

samtang ang mga dahon
sa talisay nangahulog
kay milabay ang
kusog kaayo nga
hangin

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Pagkalaay

unsang orasa na ba? maoy pangutana sa mga bintana diha sa mga silya nga atong gilingkoran, apan ikaw nga karon pa lamang miabot sa america wala gayod magpapugong sa imong gibati. unsang orasaha na ba? mibalos og pangutana ang mga bungbong diha sa mga bintana nga gusto na nga manirado, apan ikaw nagsugid pa gihapon nga didto sa sulod sa pultahan sa mcdonald's ikaw natulog kay wala ka nay kapuy-an didto sa chicago, ug wala ka na gani kwarta. naghuy-ab ang mga kurtina ug ang mga alugnan diha sa sofa nahikatulog na, apan ikaw sa imong dakong kahiubos sa america, nagpadayon sa tinuod nga panghitabo dihang ikaw nagbantay og mga tigulang nga milabay nimo og baso dihang ikaw nawad-an na sa paglaom. bug-at na kaayo ang akong mga mata. nangahapla na ang akong mga pilok. wala na ako kasabot sa imong mga gisugilon, sa imong lalom kaayo nga kaguol, diin ako maayong pagkahulog sama sa usa ka lalom kaayong dagat. gusto lang nakong matulog, apan ikaw nagsulti nga gusto nang mamatay, moambak sa usa ka tulay nga habog kaayo. wala akoy labot kang bisan kinsa. wala akoy labot kanimo. gusto lang nakong matulog kay ako gikapoy na og pamati sa mga kagul-anan sa ubang tawo nga walay hunong sa pagyawit. gusto nako nga moundang ka na, gusto na nakong magdamgo. palihog, gihangyo ko ikaw, nga atong kutloon ang mga bunga sa kahilom, sungkiton ta ang iyang mga dahon, ug atong ihapnig sa atong katre. palihog lang, mangatulog na kita. ay, kasakit! wala ka ba laayi anang kangitngit?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

The Task Every Morning Before Breakfast

maybe it will just be once
every dawn

or just once
every weekend

or if you ask
may just once a month

because the body maybe
is so exhausted

but no
i will not stop

i will still do it
twice or even five times every morning

even if the body is tired
even if you do not like doing it anymore

it is delicious
it is wonderful

it is as though i had just an ejaculation
it is as though I've seen heaven

so here i am with this craft again
even if you are no longer around

writing poems religiously
every morning.

bisag kausa lang sa
matag kaadlawon

bisag kausa na lang
sa matag semana

o kon mohangyo ka
bisag kausa na lang sa matag bulan

kay basin og kapoy na kaayo
ang lawas

dili mahimo
buhaton ko lang gayod gihapon

sa matag buntag
kaduha kalima pa gani

bisag kapoy na kaayo ang lawas
bisag dili na nimo gusto

lami man god
mora kog magawsan og kadaghan

lami man god
mora kog kakitag langit

bisan wala ka na
mosulat lang jud ko gihapon og mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Tun-i Pag-ayo Ang Gugma Nga Matuod

Tun-i pag-ayo ang imong kaugalingon.
Ilha kini siya pag-ayo. Kon masabtan mo
Na siya, angayan ka na nga mahigugma.
Kay sa tinood ang tawo nga mahigugma
Sa tinood nga gugma magsugod sa
Pagsabot sa iyang kaugalingon.
Gikan dinhi, sugdan na niya pag-tan-aw
Ang lagyo nga mga butang, sa tumang
Pagsabot. Kon nganong gisapot ang adlaw.
Kon ngano nga luoran ang bulan. Kon ngano
Nga uwagan lang gihapon ang mga bitoon.
Ang tamsi ug ang ulod dili na magpanuko
Nga moangkon nga amigo mo sila,
kon ikaw tinood nga nahigugma.

Ayaw ug too nga dili gamitay ang gugma.
Gamiton mo ang imong kaugalingon ug
Ang mga butang aron molambo ang gugma.
Aron mahinog kini. Aron mangalimyon kini.
Dili na gani makwenta kon kinsay gamit kaayo.
Wala na ang kwentahay. Kay kon ikaw wala na
Kasabot, apan nagpadayon lang gihapon sa
Paghigugma, ikaw ang tinood nga gugma.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Babay Na

babay na babayeng
taga canada
adto na ako sa baybayon
kay malibang kadyot
niining init kaayo nga
kaodtohon

unsa kahay akong
dalhon nga ilo?

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Misa Ni Fr. Roman

Sa pag-isa nimo sa
Kopa diin giipis ang mompo,
Sa paghawid nimo sa puti nga ostiya

Sa paglitok mo nga mao kini
Ang lawas ug dugo ni Hesukristo

Miduko ako ug sama kanila
Miluhod dungan sa pagkiling-kiling
Sa gamay nga bagting.

Nipiyong ko.

Pasayloa ko, Father Roman,
Kay wala ko’y nakita nga Hesukristo
sa akong dughan

Wala ko’y nabati nga kinaadman.

Ug diha sa akong silingan
Wala ko’y nakita nga kalainan

Ug diha kanimo nga nagwali
Sa akong atubangan
Wala ko’y nakitang timailhan

Ngitngit gyod lagi, Father Roman
Bisa’g lamdag ang simbahan.

Saba gyod kaayo, Father Roman
Bisa’g hilom kaayo ang mga lingkoranan
Ug mga haligi ug bungbong.

Samok gyod gihapon bisa’g ang katawhan
Nangaamang, nangabuta, nangabungol.

Pasayloa ako, Father Roman
Kay mao kana ang nakita kong kamatuoran.

Gitawag ko nimo nga makasasala.

Tungod ba kay gibuka ko
Ang akong mga mata ug gitagoan ko
Ang duha ko ka kamot sa akong mga bulsa?

Gitaktak ko ang mga abog sa akong sapatos
Atubangan sa pultahan sa imong balay.

Wala didto ang tinuod nga simbahan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Langaw

langaw lang ko
kabaw ka
og kay kabaw ka man
sungayan ka
apan pak-an ko

og kay di kaman
gayod ganahan kanako
og hadlok ka man
nga malupigan nako
imo gayong gilihay
ang imong ulo og
abaga kay
unyang simbakog
makatungtong ko
hadlok ka
nga mahimo sab
kong kabaw
nga labaw pa kanimo

dili ba nga ang
langaw kon makatungtong
sa kabaw
labaw pa man sa kabaw?

kana ang panultihon
nga dili gyod nimo
madawat

apan kay gikasilagan
mo man gayod ang
akong mga pako
bisag gagmay ra kini
kay lagi pako
man lang sa langaw

og aron maulit ka
kanako hangtod
nga ikaw magluya
og mamatay
kay sa tinood mao
man usab kana
ang akong gipangandoy
nga dunay kabaw
dinhing dapita nga
namatay sa kasuko
og kaulit tungod
sa iyang kasilag sa
gamay nga langaw

nan ania ako kanimo
nagpaatbang
sa ibabaw sa dahon
sa saging nga sab-a
nga mas habog pa
sa imong abaga

langaw lang ko
nga gamay kaayo
kabaw ka
nga sungayan og
hambog kaayo

apan, baharan ta ka
ugma tan-awon ta lang....

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kalimti Ang Tanan Kay Lumalabay Lamang

Kalimti ang kasuko. Kalimti ang kahiubos.
Kalimti ang kasakit nga imong nadawat.
Kalimti ang kasakit nga imong nahatag.

Mobuhagay ang mga ulan sa tubig
Magsigi kini ug gukod sa mga suba
Paingon sa dagat ug hangtod mahuman
Ang ginukdanay. Kalimtan na dayon ang tanan.

Usahay madungog mo ang awit gikan sa layong bungtod.
Ganahan ka maminaw, apan dili kaayo klaro.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod
Hawiran nila ang imong kamot nga
Natikig sa baga nga kubal ug daghan nga konot.

Magpabilin sa imong panumduman ang mga ngalan sa dagkong suba.
Pagkangilngig sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Nagsigi ug dagan, dagan, dagan, hangtod ang tanan malimtan.
Makita mo ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausob ang ilang dagway.
Motindog ka sa lapyahan. Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.

Kalimti ang tanan. Ang tanan lumalabay lamang.
Ang mga amang atubang sa laing mga amang. Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Didto Sa Bukid Ang Mga Mannga Walay Tag-iya

Kaniadto walay mga labat ang mga balay
Pati na ang mga bungtod sa atong balangay

Kaniadto magsabot kita nga manglakaw
Paingon sa mga bungtod diin ang kamanggahan

Walay mga tag-iya. Diin didto kusog kaayo
ang hangin ug ang mga hinog talumtumon na

Sa katam-is, nangahulog ug wala gani namunit.
Nagdala kita ug sako. Nagpadidit kita sa mga palwa,

Nagdula sa taas sa bungtod sa bugnaw nga
Mga sagbot ilalom sa mga asul nga mga panganod

Nanaka kita sa mga punoan, ug ang mga bunga
Atong giduladulaan, gipahalok sa atong mga aping.

Tam-is kaayo sa atong panumduman: Nanguli ta
Uban sa sinako natong mga mangga. Nagkanta-

Kanta kita sa silong sa takdol nga bulan sa gamay
Tang agi-anan padulong sa atong balay. Halok

Sa kamot ni nanay ug tatay. Bag-o lang kong niuli
Didto sa atoa. Wala na ang mga kamanggahan

Ug ang mga bungtod gipanglabat na. Wala na
Ang kanhi gagmayng natong agianan. Wala na

Ang mga bata. Ug si Nanay ug Tatay patay na.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Bukid Nga Bulawan

nunot sa pagkatkat sa taas
nga bungtod ug paglabang
sa suba nga galikos-likos
sama sa sawa

nadan-agan na gyod
ang payag ni anding
nga nagpatunga ug
gipailawman sa kakahoyan

nag-andam na diay silang tanan
sa iyang banay ug nagdukdok
ang iyang anak nga lalaki
sa dako nga agong

ug misayaw
ang iyang anak nga dalaga
samtang giihaw
ang usa ka itom nga baboy

nagluto sila og dinuguan
nag-adobo og naglata
sa upat ka tiil og naggisa
sa mga lumo og unod

pagkahapon atubang sa
adlaw nga talisalop na
nanglingkod kami alirong sa talad
ug gatagay dayon sa tuba

nagsultianay kami
kabahin sa akong tuyo
kabahin sa iyang utang
nga dugay na kaayo

nga wala niya nabayri
gidugangan niya og tagay
daghang baso pa
daghan pang sumsoman

nga sinugbang baboy
hangtod nga kaming
duha nangahubog
hangtod nakalimtan

ang utang hangtod
wala na mahisgoti
ang pagkobra sa bahin
sa saging sa yuta

nga iyang giugmad
wala na mahisgoti
ang mga mais ug humay
ug ang mga kamoteng kahoy

ug mga bunga sa mangga
ang among gihisgotan
mao na lamang ang mga idlas
nga langgam nga pula

ang balahibo sa dughan
hangtod nalimtan na
ang buluhisan ug ang utang
apil na ang kahakog
sa akong lolo ug tatay
ugma sakay sa kabayo
ni anding mopauli ko
nga walay dala kon dili ang pasalig

sa mga bag-ong tag-iya sa bukid
sakit pa gihapon ang akong ulo
ug nagngutngot kaayo
akong mga tiil sa kalayo
sa among gilakat ug mitapot
ang kahumot sa ylang-ylang
nga gihaplas sa tabonon nga panit
sa anak nga dalaga ni anding
nga nauga nunot sa baha
padulong sa akong dughan
latas sa duha ka aping

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Ang Dili Malimtan Ni Mama

i

kay wala man niya ako kuyuga
sa paglubong kang manay takya
padulong sa dipolog
akong gipang-ibot ang iyang
mga paboritong
african daisies
didto sa iyang harden

pag-uli niya pagkahapon
patay na silang tanan
nangalayos sa kainit
sa mahal nga adlaw

ii

kay wala man niya ako giapil
sa picture-taking sa iyang mga kauban
nga mga school teachers
didto sa Olingan Elementary School
akong gilabni ang iyang sayal
ug dayon nikaratil ko pagdagan
ngadto sa likod sa eskwelahan

iii

kay iya man lagi akong paligoon og sayo
sa buntag didto sa banyo tapad sa atabay
sa ilalom sa punoan sa balimbing
ako misaka og mitago sa punoan
sa star apple nga gabok na kaayo
ang mga sanga

ug busa tungod niini
dili gayod ako mahikalimtan ni mama francing

i

sa pagkamatay sa tanan niyang mga african daisies
nga mahal kaayo ang pagkapalit ug mao
nga iyang giatimanan pag-ayo
iya akong gibunalan sa usa ka dako
nga sanga sa bayabas hangtod
nahimo kining mga buhok sa abaca sa iyang kasuko
ug ang akong mga ngabil na lang ang nabilin
nga walay labod

ii

ug tungod sa iyang kaulaw sa iyang mga kauban
sa paglabni nako sa iyang sayal tungod lagi
kay gusto gyod ko nga iyang sabakon samtang
mag-picture-taking sila sa katapusan sa tuig
sa pag-eskwela nga nakita gani ang iyang
puti nga paa ug itom nga panty
iya akong gidakop pagkahuman sa picture-taking
ug iyang gihawiran ang akong mga bukton
ug iyang gibunalan ang akong mga tiil
sa iyang silhig nga tukog sa lubi
nasamdan sugod didto ang akong bata
nga kasingkasing sa iyang pagsinghag
maldito ka gayong bataa ka
ambot og asa ka naliwat

iii

ug tungod lagi kay kandingon man ako ug mitago
sa habog nga sanga sa star apple nga gabok na kaayo
sa kalit nabali kini og nakit-an ko ni mama
sa akong pagkahulog ug sa kalit nakong pagkahagba
didto sa dapit sa sin nga gihimong labat
ni papa sa among kusina
natunong ang akong tuo nga tiil sa usa ka hait
ug tayaon nga sin ug maayong pagkaabis sa
akong bitiis
daghan ang dugo nga miagas sa akong unod
ug ako nakuyapan sa tumang kalisang
maldito ka gayong bataa ka
kandingon man god
tan-awa nagabaan ka gayod sa imong inahan
wala na nako maklaro pa ang uban niyang gisulti

ug busa makita nimo ang dakong ulat
sa akong bitiis diri dapit sa akong tuo nga tiil
nga morag bitin lakip ang mga garas
sa akong mga bukton nga morag mga kigwa
nga napatik ug wala na kalihok sa akong panit
apan dili ang mga ulat
sa akong kasingkasing ug panumduman

apan bisan pa niining tanan
kay ako anak man nga sa giingon ni mama
maldito man gayod og angayan nga gigabaan
sa akong kadaghan nga natun-an
mga kasakit nga nalabyan
morag sa kadugay sa panahon
nagpasalamat lang gihapon ako
nga kon og wala pa si mama
sayod ako nga dili gayod ako
mamahimo karon nga ako

ang ako nga malditong bata kaniadto
nga natagak ug karon nagkat-on
og katkat sa kakayohan sa mga balak

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kay Ang Tanan Lumalabay Lang

Kalimti ang kasuko. Kalimti
ang kahiubos. Kalimti
ang kasakit nga imong nadawat
ug imo usab nahatag.

Mobuhagay ang ulan sa tubig.
Mogukod kini sa mga suba
paingon sa dagat ug hangtod mohunong
ang ginukdanay.

Usahay madungog mo ang awit
gikan sa layong bungtod. Ganahan ka
maminaw, apan dili kaayo tin-aw.
Dili ka kasabot. Kinsa ba kanang miawit?
Kang kinsa ba kanang tingog?

Moabot ang mga bata, magpaila nga sila
Imong mga apo sa tuhod. Hawiran nila
ang imong kamot nga natikig
sa baga nga kubal, nangunot.

Magpabilin sa imong panumdoman
ang mga ngalan sa dagkong suba. Kangilgig
sa ilang kadako. Apan wa ka mahadlok.
Way kutas ang dagan, dagan, dagan
hangtod ang tanan malimtan. Makita mo
ang mga bukid. Lahi na sila. Nangausab
ang ilang dagway. Motindog ka sa lapyahan.
Wala ka nay mailhan sa iyang mga tunob.
Kalimti ang tanan. Ang tanan
lumalabay lamang. Ang mga amang
atubang sa laing mga amang.
Magpahiyom, mangidhat.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Gusto Nako Mahimo Kong Gary Soto

gusto nakong mosulat sama kang gary soto
kanang mora kog trabahante nga gadala anang
pala og piko kanang gakandos sa yuta og dayog
pangagho, kanang gahandom kos bulad nga sud-an
og humot kaayo nga mais nga luto og dayon og
inom sa bugnaw kaayong tubig gikan sa atabay,

gusto kong moadto sa uma og mosimhot sa mga
bulak sa iyang mga gapas, gusto nakong makita
ang iyang giingon nga pula kaayo nga adlaw nga
iyang gikumkom sa iyang palad, ganahan ko nga
mahimo kong gary soto, magtindog nga gary soto,
og molingkod nga gary soto, og modagan nga gary
soto, og moambak na gary soto, kadtong mokuyog
sa mga langgam nga namakwit paingon sa San
Francisco, kanang mora kog tubig sa kanal nga
mikuyog sa pagdagan sa hangin paingon sa mga
lugar nga dagko og sweldo ang hago nga trabaho,

apan dili man gyod nako makaya si gary soto,
mas nindot man gayod ang pagsulat ni gary
sa iyang mga pangagho, sa iyang mga kahiubos
og pagpalutos: dili gayod ako mahimong gary
soto, mao nga ako ania, mao lang gihapon sa
akong pagkaako niining akong mga balak sa
pag-eksperimento. Sagdi na lang, basin puhon
maawat ko ra si gary soto sa iyang pagkamaldito

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Dinhi Sa Langob Sa Kangitngit

Unsaon ba nako ang taas nga panahon?
Mas lalom man ang akong kahilom
Ug dinhi niining langob

Labing daghan man ko'g mahimo.
Dinhi ang panahon lisod sabton:
Ang kahayag maoy utlanan sa kangitngit.
Dili mo masihag kon asa ang usa.

Dinhi ako nagpuyo karon.
Ang sukod sa akong katas-on
Naa ra sa akong huna-huna.
Dinhi wala akoy tiil ug mga kamot.
Dinhi wala sab ko'y nawong.

Apan bisa'g wala ko'y mata
Daghan ko'g nakita dinhi.
Daghan ko'g nahikap.
Daghan ko'g gibati
Nga wala damha.

Dugay ka na sab nga wala na
Dinhi diin kanako mibiya ka.

Miingon kanako ang kangitngit
Nga taas pa kuno kaayo ang akong lakton
Daghan pa sa unahan ang akong kab-oton.

Padulong pagkapapas ang panahon.
Andam na ang tanan paingon
Sa kinabuhing walay kataposan.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

4: 47 Kaadlawon

katulgon pa baya unta ko
apan unsaon ta man
alas kwatro man ang iyang
gi-set sa iyang alarm

og dayon niyag mata
og pamalak sa atubangan
sa mga altar sa tanan
niyang mga santos
balik-balik og basa
anang iyang moingon kag
pulo ka klase-klaseng
nobenahan
nga imported pa niya
sa kilid sa simbahan
sa Baclaran

mimata na lang sab ko
og ania nagmugna ning
balak sa 4: 50 sa
kaadlawon

managlahi usahay
ang among ginabuhat
kagahapon gipang-ibot
niya ang akong tinanom
nga mga camote
kay gialisdan niyag
dama de noche

ug ang akong paboritong
firetree
kalooy sa Dyos
iyang gipatutol
kay ang bulok kuno
sa mga bulak
isog ra kaayo
sa iyang panglantaw
og gidaog ang mga
kaputi sa iyang mga
pangadlaw

managlahi na usab
ang among mga agianan
ako gustong
mogawas sa sala
apan mas ganahan siya
anang exit sa kusina

ang akong gikahadlokan mao
ang pag-abot sa
panahon nga managlahi
na ang among padulngan

siya paingon kaniya
og ako paingon na unya
kanimo

amo lang jud kining sa hinay-hinay sabot-sabotan
kanang dili pa tagad manglood ang among mga bugan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Berde Nga Baroto

kon makita ko na gani
ang berde nga baroto
nga tugsoy kaayo ang tumoy
morag ilong sa amerkano

kon makita ko na gani
ang iyang mga katig
morag duha ka mga kamot
nga andam nang mohawid
ug mosubay sa dughan
sa akong dagat

mahinumduman ko dayon
ikaw ug ang akong mabatian
ang imong mga hunghong
ug igo na lang mopahiyom
nga mag-inusara

gigkanon lang gyod tingali ko
kon berde na nga sakayan
ang atong hisgotan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kabahin Sa Halangdong Kritiko

Dili ka nako mabasol kay ako ang nag-aghat nimo
pagdayon sa akong balay karong adlawa ug sa umaabot pa.
Ari, saka sa akong hagdan nga karaan
nga wala pa gyod malampasohi ang mga ang-ang.

Palihog og tan-aw sa iyang mga hawiranan.
Kinahanglan pa bang silakan o pintalan ba hinuon?

Dali saka sa akong sala, ug palihog pahimutang
sa akong mga lingkoranan nga ginama sa mga kawayan
nga gipaslotan ang batakan sa mga gabaga nga puthaw
aron ipatik ang ilhanan: ang akong ngalan.

Mangadto ta sa akong katulganan
sa katre nga tugas nga akong sinunod sa akong mga ginikanan.
Dunay mga tinagoan nakong mga gilumotan sa tumang kadaan.
Patay na ang mga isda sa gamay nakong aquarium,
ug ang mga suga sa kilid nangaponder na.
Wala ko’y plano nga alisdan kay ganahan ko sa dulom.

Mangadto nya ta sa akong talad kan-anan.
Wala’y basiyo sa beer o Tanduay, apan daghang garapa
sa mga tambal nga wala nay mga sulod.
Ang mga resita sa doktor gihapnig sa kilid sa lamesa
diin anaa ang akong antipara.

Dinhi niining lugara masilip mo ang akong gamay kaayo
nga kusina, ug sa kilid naa ang akong kasilyas. Ayaw katingala
nganong busloton ang atop. Kay kon ako malibang,
maglantaw dayon ko sa mga nanglabay nga mga bituon.

Dali dayon ta sa akong veranda.
Sultihi ko samtang manglingkod ta.
Unsa ba ang imong nakita?

Dili puti ang sanina sa akong mga damgo.
Dili pod itom, dili hapsay ang mga sidsid sa akong mga saad.
Dili sab hinoon kaayo kum-ot, wala nay kwelyo
ang akong mga paglaom.
Dili na long pants ang akong mga pangandoy.
Wala na ang singsing og kwentas sa akong ambisyon.
Mibaga ang antipara sa akong mga pangutana,
ug nawala ang mga butones sa akong mga tubag
nga unta mohulip sa nagnganga nakong mga ohales.

Kon mobiya ka na niining akong balay nga karaan,
sultihi silang tanan sa mga hagdan nga dili na sinaw,
sa mga haligi nga nangaharag,
sa mga bungbong nga nangabuslot,
sa mga bintana, pultahan ug atop
nga kanunay gilamba ug giabrihan sa bagyo.

Sultihi sila nga ako wala nay plano sa pagpaayo aning balaya
kay sama kanimo ako mobiya na usab
kuyog sa akong laing mga plano.

Ang magpabilin dinhi mao lamang ang mga maot,
ang mga buang ug ang mga walay buot.

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Sa Dili Madugay

kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!

Kadyot Lang Kita Dinhi

kadiyot lang kita dinhi
ayaw na anang mga kabalaka

ug mga kahiubos
labi na ang kapungot

usa ra ang atong padulngan
ang lubnganan

ug didto labaw na
nga walay pulos

didto diin labaw pa
sa semento ang kabugnaw

diin lihokan kaayo
ang mga ulod

sama dinhi diin daghan
ang mga wala'y dalunggan

poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!