Kalapati Sa Dilim
Kalapati sa dilim
sana'y mangarap ka
sa liwanag ng araw
ika'y mamuhay
sariwang bango ng bulaklak
ay iyong langhapin
mapuputing ulap
sa bughaw na langit
ay iyong tingalain
sa mga alon sa dagat
ika'y makipaglaro
at liwanag
ng mga bituin at buwan
ay siya mong gawing tanglaw
sa iyong pagtulog.
Kalapati sa dilim
buhay sa gabi
ay sadyang masaya
alak at musika
at amoy ng salapi
ay nakakalasing
subalit...
hanggang kailan naman kaya?
Kalapati sa dilim
sana'y mangarap ka
at sa liwanag
ika'y magbalik.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Mga Luha ng Kandila
Ako ay papunta sa mundong ibabaw
Nang ang liwanag mo'y una kong mamasdan
Liwanag na siyang matiyagang gumabay
Sa isang pares ng mabubuting kamay
Na sa akin ay sumahod mula sa karimlan
Na aking daigdig hanggang siyam na buwan
Ako'y inilapag nang buong lumanay
Sa siping ni Ina ako'y inilagay
Noon ko nakita luha mong napatak
Na kung para ano'y di ko madalumat
Iyon ba ay luha ng kaligayahan
Ang magiging akin, buhay na tiwasay
O 'yun ba'y mga luha ng kalungkutan
Ang daranasin ko'y pawang kabiguan
Muli kong nakita ang iyong liwanag
Sa araw na takda noong aking binyag
Muli, nakita ko iyong mga luha
'Yon ba'y pahiwatig o kaya'y babala
Ng dahop na buhay o kaya'y sagana
Ang iyong liwanag muli kong nakita
Nang ako't ang mahal ko'y kinakasal na
Init ng 'yong tanglaw noon ko nadama
Sing init ng isang tunay na pagsinta
Pagal kong katawan binigyang ginhawa
Ang huli mong sindi di ko na nakita
At ang iyong init di ko na nadama
Tanging naririnig ko'y mga panaghoy
Panangis ng mga nagluluksa noon
Pagkat ako noon na ay nakahimlay
At na'y paparoon sa kabilang buhay
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Katulad Ng Haring Araw
Ganyan nga kaibigan
hayaan mong mag-ingay ang mundo
subalit iyong puso'y payapain
at sa mukha'y
biglang laya ang iyong ngiti
katulad ng haring araw
tahimik lamang
na nagbibigay ng liwanag
sa sangkatauhan.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mula Noon, Hanggang Ngayon
(boyet palisoc)
Bakit kaya, pag nakikita ka
Araw koy gumaganda at laging masaya
Ganyan ang damdamin ko nadarama mula noon
Hindi nagbabago hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Chorus:
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pag nakausap ka
di nakakasawa and iyong pagsalita
Tulad ng isang awiting kay gandang pakinggan
Mula sa simula hanggang wakas
Sadyang ganyan and damdamin ko sa yo
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Kahit kailan, sa buhay kong ito
di ka lilimutin
Mula noon, hanggang ngayon
Bakit kaya, pusoy nagtatanong
Mahirap maintindihan, subalit totoo
Ewan ko ba, sa damdamin kong ito
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon
Hindi pa rin nagbabago
Mula noon, hanggang ngayon.
song performed by by Lea Salonga
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Huwag Kang Yumuko Sa Purgatoryong Ito
‘Wag kang yumuko, kaibigan
lumakad ka sa ilalim ng buwan
at maligo sa kanyang liwanag
at wag mong itago ang iyong
anino na nais lamang sumayaw
sa kanyang maamong sinag
Lumakad ka sa apoy at
maligo ka sa nyebe, isuot
ang iyong pinaka-magarang
maskara, ngunit huwag
mong hayaan ang ilog
sa malalalim mong salamin
na matulog at di na gumising
o di kaya'y kalimutan ang
sining ng liwanag nito
Huwag mong sandalan ang
mga mayaybong na puno
dahil ito ay nakaugat sa lupang
hindi mababasag kahit pa
umaandar muli ang gulong ng
mga humintong orasan
at sa huli, ikaw rin ang maiiwan
Dumulong ka sa mga bulaklak
at hayaan mong mamukadkad
ang mga sinilid na hinagpis
dahil ito ang magbibigay kalansay
sa malamyang katawan na
sumasayaw at yumuyuko sa
marahas na hanging habagat
Ito ang magbibigay kalasag
sa marupok na kagandahan -
sa anyo ng matutulis na tinik
sa payat at walang laban na katawan
Huwag kang matakot
at huwag kang sumuko
hangga't mayroon pang
mga mumunting piraso ng
langit sa purgatoryong ito.
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Anino Ng Kahapon -sa tagsibol
Anino ng kahapon
hanggang kailan mo yayakapin
iyong sarili'y
hanggang kailan pahihirapan.
Masdan mo
kahit sa tigang na lupa
mga munting usbong
nagpupumilit mamukadkad
upang sa iyo'y
ganda nila'y ipang-aliw.
Hayo ka na
at sa iyong lungkot ay magpaalam
anino ng kahapon
ay tuluyan mong iwan
at ang handog ng tagsibol
na bagong pag-asa
ay siya mong yakapin
sa iyong puso.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Duyan Ng Mga Ulap
Halika na
sa duyan ng mga ulap
duo'y paghimlayin
hapo mong katawan.
Halika na
sa duyan ng mga ulap
duo'y pagmasdan
mundong nagsayawan
sa mahaharot na tugtugin.
Halika na
sa duyan ng mga ulap
duo'y pakinggan
mundong nag-awitan
ng mga awit ng dusa.
Halika na
sa duyan ng mga ulap
duo'y pagmasdan
mundong maligayang nakipaglaro
sa mga alon at mga isda
sa mga bulaklak at mga ibon
sa haplos ng hanging banayad.
Halika na
sa duyan ng mga ulap
duo'y pagmasdan
mundong nahimbing
sa liwanag ng mga bituin
at buwan.
Halika na
sa duyan ng mga ulap
habang kaputian nito
ay nananatili pang busilak.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Apoy At Mga Aninong Isinilang
Sa kadiliman ng gabing nakadapo
sa iyong mga matang nahihimbing
kasama ng maalong awitin ng hangin
at sinasamyo ng mga orasang gutom
na naghihintay ng pagkakataong huminay
sa pagduyan ng takdang sayawin;
natagpuan ko ang mga bagang nagngangalit,
ang pahapyo-hapyong silab ay sumisirit
at sumasagitsit kahilitulad ng kidlat
na lumiliyab sa hinanakit at pilit pa ring
itinatago ang galit sa likod ng mga ulap
at sa bawat mailap na pag-udyok ng pagputok
ng liwanag sa iyong walang kamatayang gabi
nasilip ko ang mga nahihimlay sa likod ng tabing -
Ang iyong kabataang tahimik ngunit
sabik na naghihintay ng kapayapaan
tumatakbo at humahawi ng walang kalaban-laban
sa hagupit ng sunog at darag ng mga usok
upang mapanghawakan ang kalagitnaan,
ang kasukdulan ng trahedyang umuulan.
Galusan at walang bilang, yumabag ang mga paa
patungo sa paglisan; unti-unti kang naiiwanan
at kahilintulad ng isang libong nakaraan,
isang libong kahatulan - muli't-muli
iniwasan mo ang nakangangang pintuan
takot sa nagliliyab na liwanag - pula, puti,
maliwanag, malamya, galit at mahapdi
bumalik ka sa iyong higaan na tulad ng
isang bukas na palad ng lupa na naghihintay
ng mga puting rosas at handa ng sumara
pagka't sa dulo ng liwanag lahat ay magniningas
at paparoon sa kanikanilang hantungan
kagaya ng mga ibong namumutawi sa langit
lumilipad sa kanikanilang ihip ng hangin
dadapo at sasaklob sa pagkalimot at kaligayahan
sa piling ng kanikanilang buwan; hindi nga ba't
mas mahusay nang pumikit sa karimlan
ng nalalaang hindi ka na maiiwanan
sa piling ng malalagong anino at
umaalingawngaw nilang mga yabag
na sa mumunting langit mo'y naiwanan?
poem by Norman Santos
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Puno, Ang Baging at Ang Damo
Ang sabi ng puno sa mababang damo
Hanggang diyan ka lang ba sa may paanan ko
Tumulad ka sa akin, matikas ang tindig
Kaya kong abutin, mataas na langit
Oo nga, oo nga, sabi nitong baging
Bakit ba hindi ka tumulad sa amin
Mataas ang tindig, malayo ang tingin
Mataas na langit ay kayang abutin
Ayokong sa iyo, puno ay tumulad
Pagkat tanda ko pa ang sabi ng lahat
Kung ano ang taas ng iyong paglipad
Ay siya ring lagapak pag ika'y bumagsak
Sa iyo naman baging, ang masasabi ko
Ayokong parisan ang isang tulad mo
Nakatayo ka nga'y nakasandig lamang
Sa sariling tatag, wala kundi hiram
Sa mundo ng tao'y, dami mong kawangis
Ayaw na mababa, ayaw na maliit
Kahit na sa sanga, kahit na sa siit
Huwag lang matapakan, pilit kumakapit
At sa iyo puno, sa 'kin makinig ka
Sa mga tao ay dami mong kapara
Ang mga mahina, ang mga maliit
Sa 'yong kapakanan iyong ginagamit
Meron ka nang dahon ay nanghihiram pa
Ng lilim sa baging, ginagamit mo siya
Para magmukha kang malago't mayabong
Ganoong kokonti lang ang iyong dahon
Lumakas ang hangin, dumating ang unos
Puno ay nabuwal, baging ay nalagot
Sa ilalim ng araw sila ay natuyot
Damo ay buhay pa at sariwang lubos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
TRECE AÑIO DE AMO (13 years of love)
Nakasanayan ko nang ilapat sa tula,
aking nadarama...
Kadalasan kase di ko masabi,
mga katagang dapat ay sinasabi...
Sa ika-13 taon ng ating pagsasama
Di ko ma plano ang mga dapat sinta...
Gusto kitang masolo,
Yung tayo lang at wala ng iba
Gusto kong magpasalamat
Sa pagmamahal na iyong pinadama,
Pang unawa sa mga pagkakataong
Di ko na kaya...
Sa iyong katapatan, Sa ating pagsasama
Maraming salamat aking sinisinta...
Aking dalangin at sanay laging dinggin...
Tanglaw at liwanag ng Panginoon
Ay patuloy na magningas sa mga puso natin
Maraming salamat...salamat sa mga panahon
Na sa amin ay ginugol...
Lagi mong tatandaan,
Di ka maaalis sa aking puso,
Hanggang sa huling hibla ng buhay ko....
Happy 13 years of Love...
Happy anniversary daddy
poem by Ana Maria Ogena Rosarda
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Na Kasama Ka (With You)
Maaari bang magpakatatag ka
pagsubok ay iyong lagpasan
sapagkat nais kong matanaw
ang bughaw na kalangitan
at nais ko ring makipaglaro
sa mga alon sa dagat
samyuhin ang mga bulaklak
...na kasama ka.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hari Ng Musika (edited)
Oh, Hari ng musika
anong kapangyarihan meron ka
at tila nababasa mo
ang laman ng aking dibdib.
Oh, Hari ng musika
anong kapangyarihan meron ka
at iyong musika
ay tila gamot
sa aking kalungkutan.
Oh, Hari ng musika
anong kapangyarihan meron ka
at iyong musika
ay tila isang kamay
na nagtutulak sa akin
sa pangarap.
Oh, Hari ng musika
sa iyo ay aking hiling
na sana
sa iyong musika'y ituro
sa aking mahal ang daan
pabalik sa akin.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sa Aking Sentimiento
Sa bintana ay nakadungaw
Isipa'y sa malayo nakatanaw
Simoy ng hangi'y ninanamnam
Mga mata ay malamlam
Sa labi ay inaasam
Na dating pagsinta mo ay muling makamtam
Sa awit ng mga ibon aking naaalala
Boses mong malamig at kahangahanga
Na noon ay naging aking himig na maaya
Sa pagsulat ng mga tula at nobela
Mga haplos mo ay naging oyayi sa paghimbing
Maiinit na lambing at bati sa aking paggising
Katawan mong mala-Adonis
Sa pangarap sana'y masilip
Higpit ng mga yakap mo't halik
Giliw labis akong nasasabik
Muli't-muli ang aking nais
Makapiling, maangkin ka't makaniig
Kung di dumating marahas na bagyo
Sa iyo sana'y di lubusang napalayo
Katulad ko ngayon ay bulaklak na kay bango
Ikaw ang paru-paro na nauuhaw sa pagdapo
Ibinubulong na lang sa hangin ang kahilingan ko
Umaasang dadalhin sa kinaroroonan mo
Hanggang sa sumapit ang takip silim
Laman kang lagi ng mga salamisim
Kung araw man ay tuluyang lamunin ng dilim
Ala-ala mong nasa puso ko't isipan ay nakasukbit pa rin
Sa pagtulog ng taimtim ang samo ko't dalangin
Makasama kang muli, ang bukang liwayway ating haharapin.
poem by Catherine Agunat
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Patawad
Marami nang taon ang nakakalipas
Nang ng isang dilag pansin mo'y natawag
Ang kutis at tindig niya ay katamtaman
Di man pambihira ang niya'y kagandahan
Maayos ang kilos, maganda'ng ugali
Kaya ang puso mo'y kanyang nabighani
Simula noon ay iyo nang ninais
Na ang damdamin mo'y maipahiwatig
Sa isang sulat ay iyong naihatid
Ang tinataglay mong lihim na pag-ibig
Kinabukasan ang sulat mo'y sinagot
Ika'y nasiyahan, gumaan ang loob
Ikaw ay binigyan niya ng pag-asa
Mula noon ikaw ay laging masaya
Ang iyong pag-ibig ay kanyang tinanggap
Pagmamahalan ninyo'y sumibol agad
Kayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula't hanggang magpakailanman
Mga araw na sa inyo'y namagitan
Ay alaalang kay tamis na balikan
Paggawa ng parol, magkatulong kayo
Pag may simbang gabi't malapit na'ng pasko
Kapag simbang gabi, kayo'y magkasabay
At naglalakad na magkahawak-kamay
At kapag sa ilog siya'y naglalaba
Ika'y nakabantay, minamasdan siya
Ngunit bakit gano'n, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Sukdulang naapi ang kanyang pag-ibig
Nang sa ibang dilag ikaw ay naakit
Labis sa kamay mo, puso niya'y nasaktan
Ang kanyang pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Ang mga palad mo'y may bahid ng dugo
Ng kanyang naluray, nadurog na puso
Ng sariling budhi ika'y binagabag
Sa kanya ikaw ay labis na nahabag
Huli't walang silbi, magsisi man ikaw
Sa ibang babae ikaw na ay kasal
Na higit sa lahat ay iyong minahal
Sa iyong buhay ay merong mga araw
Na katahimikan ay di mo matagpuan
Dahilan ba'y ano, iyong iniisip
Ikaw ba ay kanya pa na iniibig
O kanyang sinumpang magbata ng sakit
Siya'y nangibang-bansa upang makalimot
At upang mapawi ang sama ng loob
Doon niya nakita, doon nakilala
Lalakeng kapalit mo sa puso niya
Iyon ba ay iyong dapat ikagalak
Ibig sabihin ba'y ika'y napatawad
Sa salang ginawa mo't iyong ginanap
Na iwanan siyang ang puso ay wasak
Sa tanong na ito'y sino ang sasagot
Wala kundi siya at Panginoong Diyos
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ang Matanda Sa Munting Dampa Sa Gitna Ng Mga Puno Ng Bayabas
Doon sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
nakatira ang isang matandang
walang makapagsabi
kung lalaki o babae.
Mula sa malayo'y
tanging maputi niyang buhok
ang aking natanaw
dahil sa mga kahoy na bakod
na nakapalibot
sa kanyang munting paraiso.
Kanyang kuwento'y
di ko gaanong narinig
sapagkat sa mga kapitbahay
siya'y walang ugnay
tanging alam ng lahat
siya'y nag-iisa't matagal na doon
at baka pa nga daw aswang
kaya't sa kanya'y
walang nagtangkang lumapit.
Sa gabi'y
tanging liwanag niya'y
lamparang hindi man kasing liwanag
ng bombilyang aming gamit
kapag yao'y aking natanaw
naruon ang init
at hindi ang panglaw.
Ang matanda sa munting dampa
sa gitna ng mga puno ng bayabas
sa kanya ako'y naninibugho
sa buhay niyang datapwat aba
sa paningin ng marami
ay malayo sa ingay ng mundo
malayo sa nakakasilaw
na mandarayang liwanag
ng mundo.
Subalit,
sa luho, luha at tuwang
aking natikman
kasama ng mga kaibigan at pamilya
natitiyak kong aking buhay
kailanma'y di maging tulad
ng kanya.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Hibang Na Pag-ibig
O pag-ibig kailan ka titigil
Mata mo'y buksan at ng iyong mapansin
Mapagsamantalang puso iba ang hangarin
Kahinaan mo ay di dapat gamitin
Isip ay buksan at ng iyong malaman
Ang mali kahit kailanman ay di naging mainam
Pang-unawang kaytagal nang nalalambungan
Maling akala'y dapat ng maparam
Tuna'y ngang pag-ibig ay sadyang wagas
Nguni't paano kung ito'y magamit ng isang ahas
Mapanukso niyang galaw at ng angking tikas
Sa kamandag ng kanyang dila ika'y di makaiwas
Sa isang sulok ng mundo kong tahimik
Ni sa isang saglit di ko naisip
Puso kong sugatan ay iyong masagi
At ang kirot nito ay biglang napawi
Mga sandali ay pinuno mo ng sigla
Kahit sa simula ay may pagdududa
Mata ay ipinikit sa ligayang iyong dala
Kahit puso'y nagtatanong, 'tunay bang talaga'
Ngunit kahit anong tago'y pilit sumisilip
Ang katotohanang ako ay sakdal nagamit
Kahinaan ko ay naging kalasag man din
Ng isang pusong sa palaso'y kumapit
Hanggang kailan iyong itatanggi
Kung patuloy na gagamitin ang pusong api
Tumayo ka at ipagtanggol ang iyong sarili
Kung ang paghatol ko ay pawang mali
Nasaan ang pag-ibig na sa tuwina'y sinasabi
Hanggang sa buka lang ito ng iyong mga labi
Patunay kailanman ay di kayang magawi
Sapagkat puso'y hungkag at iba ang nais
Puso ko'y naninimdim at gusto ng tumigil
Sa pagtibok nito sana'y di ka na hanapin
Sa alaala ko'y pilit kong buburahin
Pagsuyo sa aking lubhang huwad man din
Ilang ulit ko na bang ito'y sinabi
Paulit-ulit lang at di maiwaksi
Pag-ibig ko'y hihintayin na lang matigil
Hanggang puso'y maging manhid
at buhay ay mapawi
poem by Rose de Ramar
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Inang Bayan
Inang bayan
alam ko
ikaw ay malaya na
sapagkat
matagal na ring lumisan
ang mga mananakop.
Inang bayan
ng iyong kalayaan
saan ka ba ipinadpad,
bakit hinayaang
sarili ay
ibilanggo ng lubhang
kahirapan?
Inang bayan
ito ba
ay iyong pili,
o ng iyong mga anak?
Inang bayan
kailan mo ba malilingap
iyong mga
naisantabing anak
na tanging hangad
ay makakain
ng tatlong beses
isang araw,
magkaroon
ng masisilungan
sa tag-init at tag-araw,
at magkaroon
ng abot-kayang medikasyon...
at edukasyon.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Pag-ibig Sa Bayan
Pag-ibig sa bayan
huwag mo lang isigaw
patunayan mo rin
sa pagpapaunlad ng iyong kultura
yaman at galing.
Iyong tandaan
ikaw ang katawan ng bayan
lahat ng papuri
at pintas sa iyo
ay siya ring papuri
at pintas
sa iyong bayan.
Pag-ibig sa bayan
nawa'y huwag mong limutin
bagkus
gawin mong gabay
sa pagpapaunlad ng iyong sarili.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kalbaryo
Kalbaryo
kahit sino ay may dala
sa ayaw at sa gusto mo
kahit ikaw ay may dala.
Iyong kalbaryo
kahit ayaw mo
kailangan mong dalhin
sapagkat ito'y sa iyo
at tanging ikaw lamang
ang makadadala.
Kung sakaling ikaw
ay makaramdam ng pagsuko
iyong alalahanin
si Kristong para sa iyo'y
buhay ay inalay
upang kalbaryong
sa Kanya'y iyong bigay
Kanyang madala
hanggang katapusan.
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Mapalad Ako
Huwag kang susuko
kahit na ba sa tingin mo'y
walang nangyayari sa iyong buhay
kahit na anong sikap ang gawin.
Hayaan mo lang dumaan ang mga araw
isang umaga'y magigising ka rin
na nagsasabi sa iyong sariling
' Mapalad Ako.'
poem by Marites C. Cayetano
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Nectar, Tears and Blood
Araw na nagdaan natin nilingon ko
Aking inaninaw, dahilan ba'y ano
Landas ng puso ko't landas ng puso mo
Ay nagkahiwalay, may sala ba'y sino
Tayo'y nagsumpaan na magmamahalan
Sa simula hanggang magpakailanman
Ang mga araw na sa ati'y nagdaan
Ay alaala na kay tamis balikan
Sa mga gabi na tayo'y namamasyal
Mga halakhak mo'y kay sarap pakinggan
Matamis na halik, sa iyo natikman
Di ko hahanapin kahit kanino man
Ang mga pangarap natin ay binuo
Parang ng panahon, di kayang iguho
Ang namagitan sa atin na pag-ibig
Nectar ang katulad, walang gasing tamis
Ngunit bakit ganoon, hindi natagalan
Puso mo'y nalihis, ng landas naligaw
Ang iyong puso ay naging salawahan
Ang aking pag-ibig, iyong sinuklian
Ng di pag-ibig din kundi kataksilan
Tula ng pag-ibig natin ay natala
Sa papel ng dusa, tinta'y aking luha
Ang taksil mong puso ay nais bumalik
Sa puso kong wasak, sa sakit na'y manhid
Di ko matatanggap ang iyong pag-ibig
Pag ako'y lumingon, aking nadadama
Ang pait ng iniwan mong alaala
Nakaraan nati'y may bahid ng dugo
Ng aking naluray, nadurog na puso
poem by Pacific Hernandez
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!