Graffity
Het staat geschreven in beton
de lange staken roestend staal
de ruiten glimmend allemaal
en ogen dansen rond op het balkon
gevangen door gevaar voor staar
drie boompjes in gedwongen steen
het is een briesend kil gebaar
waar vluchten al de kind'ren heen
met plastic tassen AlbertHeijn
het blikgeluid gebaart van die
getuigenis van zuur en pijn
op blanke muren: .... graffity!
Madrason 09 04-2009
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
Stromen Vuur
Grijs is de wereld
waarin ik woon,
zwarte bolster
blanke pit
waar muziek in zit.
Grauw zijn de wolken
waarachter zon
, koffie, thee, ik drink
een hele zee
en zit op vers katoen.
Witte Marron ben ik
geschreven Madrason,
gedreven door de kern
die onhoudbaar
bruist als
woordvulkaan.
In stromen vuur
aan Uw schenen
puur
laat ik U dromen
en nader tot mij komen.
10-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ontluisterend
Kom je in
een sfeer van licht
en versta je
het gedicht,
kunt de muziek al
horen spelen,
zit zelf in de band
die als geen ander kent
wat valt te delen.
Dan snaar de woorden maar,
bedaar de moordenaar,
verklaar de klank voor-waar.
Laat door de nauwe spleten
van de angst een spiegel klaar
voor hen die willen weten.
Deel het vibrato
langs kwatrijnen
of langs quadrofonen,
wees een falsetto of zo
die plots weer zal verdwijnen
in kwijnende tonen.
Spuug muren vol van oker
langs je handen,
en ben de joker
op te hete stranden,
de regenboog voor
tante Door
Ja grijp de luit,
gooi het eruit,
voordat het zal
verbranden.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Broze Bengel
Vliegend naar het licht
vliegt zwaargewicht,
bang dat door zijn val
'bam' plots de oer-knal,
alles opnieuw zal beginnen.
Maar voor blindheid alles fel
-het licht van de schijn doet hem pijn-
verbrandt hij in de hel.
De doffe schalen
en Bachanalen,
fee-erieke taferelen,
harpyende minnestrelen.
Alpha redt Omega wel
het is een tijdloos stel.
Prikkende puteaen
op olijven zee-en
prikken snel.
Het ritme van de snaar
breekt vlak voor het gevaar
en jij.......Broze bengel
slaapt zomaar als een engel.
Alleen vuurvliegjes beminnen
het licht dat schijnt van binnen.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Vrome Baker Praatjes
De herder van de Heer
hij is er weer,
de herfst is
genaderd
en zijn
hoed
goed bebladerd.
Meneer Jan
praat met iedereen
en legt zijn
hoofd te luister,
past oren,
meneer
pastoor
geeft alle dag
handen, monden,
ogen en voeten.
Hij wandelt rustig door
ja heel de straat
neemt braaf
voor hem zijn
of haar
hoedje af.
De bakerpraatjes
hoort hij graag
want God vult
middels hem
de praatjes
niet de gaatjes.
Coppens'koorbanken,
de biechtzetels
ze staan weer klaar,
"zeg, zeg eens, zijn
die praatjes waar;
heeft Jan van ons Marie
of Mien van ons Jan
en die of wie,
de geest ontvangen! ? "
Zonder zich te schamen
"Ja" en "Amen! ".
"Drie weesgegroetjes
en een Ave Marie
en ge hoeft weer
om niets meer
te bangen! "
23-09-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Steeds de fopspeen stoppen
Steeds de fopspeen stoppen
Bij gebrek aan gelust-stelling
kom ik niet aan mijn krachten,
mis ik steeds meer de momemten
waarin ik de zon kan betrachten
Aton, Amor, Ozon, Adore
ik verbrand door gebrek aan
tedere pigmenten,
roze krenten
die mijn honger
stopten en mijn dorst
verlevendigden in antwoord,
en in plaats van te schreeuwen
had ik leren zingen
maar nu moet ik
mezelf steeds meer bedwingen
in plastic porno fragmenten
want met lauwe plastic doppen
mocht ik schuimend
steeds de fopspeen stoppen,
steeds de fopspeen foppen
in haar gulzigheid.
Bij gebrek aan geluststelling
mis ik de geruststelling
van een hele grote vraag
of ik er wel mag zijn,
deed de tepel soms te pijn
werd je chagrijn
van volle borsten
of bang voor decadentie,
had ik gewoon vette pech
daar je pijn had 'toe zeg'
of je me nooit had mogen krijgen.
Vergeef me mijn gezeur
het leven stelt teleur
ik weet niet 'hoe' verwoord
moet het prangende
verlangen naar een antwoord,
ik wil niet altijd maar
een ondankbaar
kind zijn en voor jouw smart blind zijn? ! .
Madrason 03-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naar Hondjes kijken.
Naar Hondjes kijken.
Ik kijk heel vaak langs
mooie meisjes heen
naar hun te kleine hondjes,
blaf niet graag te modieus
en val niet voor een blondje
die haar sigarettenrook
verblaast in menig rondje.
Knuffel dan graag door hun haar
en stoei er even heerlijk mee
loop door langszij al het gestaar
van de mannenogen zee
die allen staarden naar haar.....
Ik sloeg eens stoutmoedig en ter troost
een arm om arme kroost,
verbrak het geparasiteer;
eensklaps sloegen de ogen neer
en enige wang die bloosde bang.
van menig schelend'heer'
En 'pats' plots kreeg ik een klap
hard midden in mijn gezicht
de mannen lachten gemeen
het hondje plaste tegen mijn been.
Wat een grap en dat midden in de regen
, ik kan er niet meer tegen.
Ik kijk heel vaak
langs mooie meisjes heen
naar hun te kleine hondjes.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kermislol
Slonzige smalle sletjes
eten gezamenlijk
wentelteefjes
schuimbekkend
van zachte warme kroketjes.
Slenterend langs suikerspinnen
kletsen ze bleu
koketterend
voor zich weg,
voor de vuist,
de witte puist
of wat niet nog meer
een ciste op rechterbil.
Ze wiebelen ook
zo onrustig heen
en weer en heen
nog een keer.
Jonge heren,
knickerbockers
broeken
en t-shirts zoeken
met vette smoeltjes
en te vette kuiven
naar tattooknietjes
en bling-bling brillen
die van rode lichtjes
gillen en groen en oranje
wat een franje,
draaien dol.
En allerkleinst
al bungeejumpend,
op ponietjes
vol van vreugde,
er is weer
kermis lol
en pa en ma
weer eens hand in hand
een biertje in blik
en schik
in kermisland. 19-08-2012 Madrason
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Naald voor de Vrouw.
Naald voor de Vrouw.
Na sex
komt Sectio
of Caesar Erectio,
steek van de keizer
en naald voor de vrouw
die na haar Eruptio
van jou bevallen zal.
Met andere woorden
zoekend naar verband,
sex betekent Pijn,
Liefde klinkt al beter,
maar houden van is fijn.
Onzichtbaar weeft de rode
zijden draad of draad van kant
de daden tussen beiden met haar hand.
Madrason 29-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn
Ik tracht te zijn als
het ruisen der blaadren
op een zoele zomernacht
wiegend op de golven van
strelende geesteshanden
een insect gedragen door
de wind als kind
der natuur
zo puur
maar helaas
ik ben een kaaskop
met heel wat gewicht
zit vaak in andermans licht
en voel me uit de toon
bij zoveel valse noten
en borrelhapjes gepalaver
och was ik toch een pillendraaier
of een vier keer klaver
dan had ik nog ronduit een doel
maar ik denk dus ik ben
een cliënt van de psychiater
die me weer op het padje
draaien zal zodat het-
geen dat weer rollen moet
dat dan ook doet
zoals men dat verwacht
ik ben als mens dus
niet de pillen waard
die ik moet draaien
voor de Waard
een G.I *
of T.B.Ser **
of minder nog dan meer
ik ben een ééndagsvlieg
die ná 2 minuten leven
al blijft kleven aan
te hete teer.
Madrason 29 04 2009 met dank aan Willem
* Governmental Issue, overheids sujet of objekt der overheid
** Ter Beschikkinggestelde van de Staat
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Te Gejaagd
Te Gejaagd
Hoor het Te Deum schrokken
van vonkende kerkklokken.
Het leven is een jacht,
je vlucht voor het gedonder
-geen tijd voor al haar pracht-
van grommende honden
en naderend paardengedraf
....
zo rechtstreeks in je graf.
Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Kippenjicht en Tegenlicht (voor R.Kopland)
Kippenjicht en Tegenlicht
Bloed laten prikken
moest zo hard schrikken
mijn hart stond even stil.
Kwam te liggen
langs donzig witte biggen
waar men niet liggen wil.
Ik was hiervan het Hoofd
maar kon toch niet bevroeden
dat ik liggend aan haar voeten
van mijn leiding werd beroofd,
waarom ik Zo moest boeten.
Je hebt de kans gekregen
jouw eigen krans geregen
het leven heb je verslonden
en...................
Nog ben je er mede verbonden.
Voor R Kopland 1934-2012 door Madrason 19-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Brief aan alle Ministers
Brief aan alle Ministers
De geschiedenis herhaalt zich weer,
kogels die de vrijheid belogen.
Vogels die als Auguren vlogen
Kwamen bedrogen op de bodem neer.
Als noestige knoestige oesters
van jeugdig verlangen.
Als bonte Madrillenbillen
met bloempjes behangen.
50 meter ver reiken de dijken,
ze bezwijken reeds onder de lijken.
NIet alle Maoïsten houden van China,
niet allen ontweken het 'Ratatatata'.
Moet ik nu lachen of huilen,
moet ik nu vluchten of schuilen!
Wat moet ik nu nog doen
met een hart vol van angst?
Die voor dat beetje poen
lijkt op een snelle vangst.
'Wat? ', is mijn hart dat nog vol hoop,
voor angst en wisselgeld te koop?
Kogels die de vrijheid belogen,
vogels die als Auguren vlogen.
De geschiedenis herhaalt zich weer:
'Beste' ministers, Lieg niet meer! !
Voor ieder mens, die 'ooit' een Vluchteling!
Madrason 23-03-2011
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Reality
Reality
Twisting in everything but my head
you'll find the human-beïng that I've met.
Because all you've seen or reminisced
is a flesh representative of Beíng
which tries to Be:
so if you never were you've never missed
a thing but pure and sane Reality.
Madrason 16-04-1992
Contact
Niemand weet
werkelijk waar
het samen-stemmen
en wanneer
dat overgaat
in samenzang,
ons ingeeft
tot samenzijn.
Madrason 07-01-1996
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Een beetje mens zijn
Wat is dat beschaving
dat 'ikkeikkeikkeikke'
dat niet eens meer spreken kan
maar met geweld alles neemt van
zonder te vragen van wie
en zonder waarvoor
en zonder waarom.
Ik ben een worm
die wordt begraven
in een mesthoop van
normen en waarden,
nee wormen en maden.
In de shit moet ik woelen
om te mogen leven
en me thuis te voelen
tussen al dat gewurm
om de hete brei heen.
Er is niet veel voor nodig
om overbodig
of nog
van enige waarde,
mest voor aarde te zijn.
In een schoon huis kan men
ook een zwijn zijn
al leest men de Koran
of doet aan Ramadan,
gaat naar de kerk
om knapen te schenden.
Er is veel nodig om
een beetje mens,
een wurmpje
met een wens
te zijn.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Het Gelag betalen
Men roept om Talenten
en zet in zakken hen
bij het grof vuil aan de straat,
is het te laat voor inhoud,
gaat het zoals van ouds'
weer meer om de centen.
De vadsige krenten
hebben geen geweten,
weigeren te zweten
de maskers passen hen haarfijn
bij gebrek aan aanschijn.
Op elk verhaal dat zij
verkondigen
bezondigen ze
de ware glans
aan ware kans
en storten geld
in 't gouden kalf
of trekken
het uit nieuwe melkkoeien
voor de nieuwe industrie
en de media illusie,
maar alstublieft 'geen ruzie'
ze gaan liever dood
zonder slag of stoot.
En ambtenaren trekken haren
uit en zelfs van kale kippen
pikken ze het dons rond anus stront
weg van menig kale kont,
het maakt ze toch niets uit,
doet ze toch geen fluit noch reet.
Het zijn de zelfkannibalen
want he, zeg nou eerlijk:
"Iemand moet toch nog
het Gelag van dit gedrag betalen! ? ".
Madrason 25-08-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Metafysisch
Metafysisch
Als ik een steen was
dan zou ik
de vastheid bezitten
van een stabiel
en eroderende rust
die me gewaar
zou doen worden
van mijn vorm,
mijn eigenheid.
Madrason 30-04-1996
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
In de schaduwranden van het licht.
In de schaduwranden
van het licht.
Voor hen die nooit een lied
gezongen,
voor hen die nooit een
woord gelezen,
voor hen die nooit een doek
hebben beschilderd,
ze lieten werelden in zich
besloten,
werelden waarvan we
mede genoten,
zongen ze niet onder
de regen zacht een lied,
gaven ze niet bij 't ochtend gloren
thee aan bed
met mandarijntjes toe
alsof opnieuw geboren,
zij hebben niet de moed
der grote namen nodig
om ze te gedenken,
ze leven voort in elke twijg
in alle stille wenken,
in Salomonsgezangen
en ook in het gezwijg
klinken ze zeker door,
in een Rilke herdenkingskoor
achter de satijnen
gordijnen van Hafiz,
of uit de stille handen
van een vluchteling
na het verbranden
stijgen ze op
in kleine dwarrelkringen,
hoor ze zingen
voor hen die nooit een lied
bezongen,
ik ken niet hun gezicht,
maar in de vele
vitrines van het leven
herken ik hun gedicht,
pak ik de lans weer op
en stop pas dan als
samen we bekennen
dat wij ze voortaan vaker
zullen zoeken
in de schaduwranden
van het licht.
Madrason 09-072012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Starship Sonde
Starship
Tired am I
of picking up with time
my paces are
out of tune and out of rhyme.
I'm counting
the dust which is mounting
as particles on scales.
By a 'hush' I'm haunted
in a rush
I'm lost and daunted
a flash am I
far from the sparkling
of a star
lost in the abiss forever
(-never say never-,
while your here and clever
you may reach the sky) .
Sonde
Ik ben op zo moe
stop met op tijd te zijn
mijn stapjes pijn
doen me onhandig lopen
ik ben het ritme en de tel kwijt
zie tot mijn spijt alleen het stof
nog dwarrelen tot hoop-jes.
En plots word ik door
niets opgejaagd
ik ben op zoek als
een zwakke straal
ver van het sprank'len
van een ster
verloren in eeuwige leegte:
(maar ondertussen
-terwijl je hier bent en bewust-
had ik de hemel kunnen kussen)
Madrason 02-04-2009
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Van Vrijheid die Moest
Vrijheid als juk
loopt steeds weer stuk,
het wordt op den duur
censuur voor dictatuur.
Het is verworden tot
ruilmiddel, pecunia, Lot,
markt van vraag en aanbod,
Gouden kalf zonder God.
Schaarste waarvoor gevochten,
zoekend naar ver-gezochten.
Vrijheid als schaarste goed
gepepert in intollerantie,
catwalk voor egocentristen
of de Verloren Generatie
niets voor pessimisten.
Vrijheid een prestatie?
Vrijheid dat kun je niet doen
je koopt het ook niet voor wat poen,
met knie-en die knikken
of spieren die verschrikken.
Als je denkt er van te hebben
lijkt ze steeds weer weg te ebben.
Vrijheid als juk voor Geluk
loopt op zichzelf steeds stuk.
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Con Fuego
Con Fuego
Het opgeklopte ritme
van de castagnetten
en de palmpitten,
de snaren die bedaren
er danst een Tzigane
-als een Wayangpop-
machtig silhouetten.
Een zangeres komt op
en zingt een Fado
cadeau naar mijn zinnen.
Mag ik dan "El Toro"
wezen, .....haar beminnen?
Ik stap binnen
uit het linnen van El Greco
door schaduwen die stuwen
in het ritme van tollen
omringt geflagelleerd
door ruwe dollen.
Ik heb me verweerd
met pijn in mijn voeten.
Ze namen me mee
in het ritme van trance,
ik zal moeten.
Wilt U dan.....
deze dans......begroeten...? ?
Madrason 17-07-2012
poem by Madrason writer
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!