Hortus
Quisnam adeo, mortale genus, praecordia versat:
Heu Palmae, Laurique furor, vel simplicis Herbae!
Arbor ut indomitos ornet vix una labores;
Tempora nec foliis praecingat tota maglignis.
Dum simud implexi, tranquillae ad ferta Quiaetis,
Omnigeni coeunt Flores, integraque Sylva.
Alma Quies, teneo te! & te Germana Quietis
Simplicitas! Vos ergo diu per Templa, per urbes,
Quaesivi, Regum perque alta Palatia frustra.
Sed vos Hotrorum per opaca siluentia longe
Celarant Plantae virides, & concolor Umbra.
O! mibi si vestros liceat violasse recessus.
Erranti, lasso, & vitae melioris anhelo,
Municipem servate novum, votoque potitum,
Frondosae Cives optate in florea Regna.
Me quoque, vos Musae, &, te conscie testor Apollo,
Non Armenta juvant hominum, Circique boatus,
Mugitusve Fori; sed me Penetralia veris,
Horroresque trahunt muti, & Consortia sola.
Virgineae quem non suspendit Gratia formae?
Quam candore Nives vincentum, Ostrumque rubore,
Vestra tamen viridis superet (me judice) Virtus.
Nec foliis certare Comae, nec Brachia ramis,
Nec possint tremulos voces aequare susurros.
Ah quoties saevos vidi (quis credat?) Amantes
Sculpentes Dominae potiori in cortice nomen?
Nec puduit truncis inscribere vulnera sacris.
Ast Ego, si vestras unquam temeravero stirpes,
Nulla Neaera, Chloe, Faustina, Corynna, legetur:
In proprio sed quaeque libro signabitur Arbos.
O charae Platanus, Cyparissus, Populus, Ulnus!
Hic Amor, exutis crepidatus inambulat alis,
Enerves arcus & stridula tela reponens,
Invertitque faces, nec se cupit usque timeri;
Aut experrectus jacet, indormitque pharetrae;
Non auditurus quanquam Cytherea vocarit;
Nequitias referuut nec somnia vana priores.
Laetantur Superi, defervescente Tyranno,
Et licet experti toties Nymphasque Deasque,
Arbore nunc melius potiuntur quisque cupita.
Jupiter annosam, neglecta conjuge, Quercum
Deperit; baud alia doluit sic pellice. Juno.
Lemniacum temerant vestigia nulla Cubile,
Nic Veneris Mavors meminit si Fraxinus adsit.
Formosae pressit Daphnes vestigia Phaebus
Ut fieret Laurus; sed nil quaesiverat ultra.
Capripes & peteret quod Pan Syringa fugacem,
Hoc erat ut Calamum posset reperire Sonorum.
Note: Desunt multa. Nec tu, Opisex horti, grato sine carmine abibis:
Qui brevibus plantis, & laeto flore, notasti
Crescentes horas, atque intervalla diei.
Sol ibi candidior fragrantia Signa pererrat;
Proque truci Tauro, stricto pro forcipe Cancri,
Securis violaeque rosaeque allabitur umbris.
Sedula quin & Apis, mellito intenta labori,
Horologo sua pensa thymo Signare videtur.
Temporis O suaves lapsus! O Otia sana!
O Herbis dignae numerari & Floribus Horae!
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Related quotes
To A Gentleman That Only Upon The Sight Of The Author's Writing, Had Given A Character Of His Person And Judgment Of His Fortune. Illustrissimo Vero Domino Lanceloto Josepho De Maniban Grammatomantis
Quis posthac chartae committat sensa loquaci,
Si sua crediderit Fata subesse stylo?
Conscia si prodat Seribentis Litera sortem,
Quicquid & in vita plus latuisse velit?
Flexibus in calami tamen omnia sponte leguntur:
Quod non significant Verba, Figura notat.
Bellerophonteas signat sibi quisque Tabellas;
Ignaramque Manum Spiritus intus agit.
Nil praeter solitum sapiebat Epistola nostra,
Exemplumque meae Simplicitatis erat.
Fabula jucundos qualis delectat Amicos;
Urbe, lepore, novis, carmine tota scatens.
Hic tamen interpres quo non securior alter,
(Non res, non voces, non ego notus ei)
Rimatur fibras notularum cautus Aruspex,
Scriptur aeque inhians consulit exta meae.
Inde statim vitae casus, animique recessus
Explicat; (haud Genio plura liquere putem.)
Distribuit totum nostris eventibus orbem,
Et quo me rapiat cardine Sphaera docet.
Quae Sol oppositus, quae Mars adversa minetur,
Jupiter aut ubi me, Luna, Venusque juvent.
Ut trucis intentet mihi vulnera Cauda Draconis;
Vipereo levet ut vulnera more Caput.
Hinc mihi praeteriti rationes atque futuri
Elicit; Astrologus certior Astronomo.
Ut conjecturas nequeam discernere vero,
Historiae superet sed Genitura fidem.
Usque adeo caeli respondet pagina nostrae,
Astrorum & nexus syllaba scripta refert.
Scilicet & toti subsunt Oracula mundo,
Dummodo tot foliis una Sibylla foret.
Partum, Fortunae mater Natura, propinquum
Milie modis monstrat mille per indicia:
Ingentemque Uterum qui mole Puerpera solvat
Vivit at in praesens maxima pars hominum.
Ast Tu sorte tua gaude Celeberrime Vatum;
Scribe, sed haud superest qui tua fata legat.
Nostra tamen si fas praesagia jungere vestris,
Quo magis inspexti sydera spernis humum.
Et, nisi stellarum fueris divina propago,
Naupliada credam te Palamede satum.
Qui dedit ex aviun scriptoria signa volatu,
Sydereaque idem nobilis arte fuit.
Hinc utriusque tibi cognata scientia crevit,
Nec minus augurium Litera quam dat Avis.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
A Letter To Doctor Ingelo, then With My Lord Whitlock, Ambassador From The Protector To The Queen Of Sweden
Quid facis Arctoi charissime transfuga coeli,
Ingele, proh sero cognite, rapte cito?
Num satis Hybernum defendis pellibus Astrum,
Qui modo tam mollis nec bene firmus eras?
Quae Gentes Hominum, quae sit Natura Locorum,
Sint Homines, potius dic ibi sintre Loca?
Num gravis horrisono Polus obruit omnia lapsu,
Jungitur & praeceps Mundas utraque nive?
An melius canis horrescit Campus Aristis,
Amuius Agricolis & redit Orbe labor?
Incolit, ut fertur, saevam Gens mitior Oram,
Pace vigil, Bello strenua, justa Foro.
Quin ibi sunt Urbes, atque alta Palatia Regum,
Musarumque domus, & sua Templa Deo.
Nam regit Imperio populum Christina ferocem,
Et dare jura potest regia Virgo viris.
Utque trahit rigidum Magnes Aquilone Metallum,
Gandet eam Soboles ferrea sponte sequii.
Dic quantum liceat fallaci credere Famae,
Invida num taceat plura, sonet ve loquax.
At, si vera fides, Mundi melioris ab ortu,
Saecula Christinae nulla tulere parem.
Ipsa licet redeat (nostri decus orbis) Eliza,
Qualis nostra tamen quantaque Eliza fuit.
Vidimus Effigiem, mistasque Coloribus Umbras:
Sic quoque Sceptripotens, sic quoque visa Dea.
Augustam decorant (raro concordia) frontem
Majestas & Amor, Forma Pudorque simul.
Ingens Virgineo spirat Gustavus in ore:
Agnoscas animos, fulmineumque Patrem.
Nulla suo nituit tam lucida Stella sub Axe;
Non Ea quae meruit Crimine Nympha Polum.
Ah quoties pavidum demisit conscia Lumen,
Utque suae timuit Parrhasis Ora Deae!
Et, simulet falsa ni Pictor imagine Vultus,
Delia tam similis nec fuit ipsa sibi.
Ni quod inornati Triviae sint forte Capilli,
Sollicita sed buic distribuantur Acu.
Scilicet ut nemo est illa reverentior aequi;
Haud ipsas igitur fert sine Lege Comas.
Gloria sylvarum pariter communis utrique
Est, & perpetuae Virginitatis Honos.
Sic quoque Nympharum supereminet Agmina collo,
Fertque Choros Cynthi per Juga, per Nives.
Haud aliter pariles Ciliorum contrahit Arcus
Acribus ast Oculis tela subesse putes.
Luminibus dubites an straverit illa Sagittis
Quae foret exuviis ardua colla Feram.
Alcides humeros coopertus pelle Nemaea
Haud ita labentis sustulit Orbis Onus.
Heu quae Cervices subnectunt Pectora tales.
Frigidiora Gelu, candidiora Nive.
Caetera non licuit, sed vix ea tota, videre;
Nam chau fi rigido stant Adamante Sinus.
Seu chlamys Artifici nimium succurrerit auso,
Sicque imperfectum fugerit impar Opus:
Sive tribus spernat Victrix certare Deabus,
Et pretium formae nec spoliata ferat.
Junonis properans & clara Trophaea Minervae;
Mollia nam Veneris praemia nosse piget.
Hinc neque consuluit fugitivae prodiga Formae,
Nectimuit seris invigilasse Libris.
Insommem quoties Nymphae monuere sequaces
Decedet roseis heu color ille Genis.
Jamque vigil leni cessit Philomela sopori,
Omnibus & Sylvis conticuere Ferae.
Acrior illa tamen pergit, Curasque fatigat:
Tanti est doctorum volvere scripta Virum.
Et liciti quae sint moderamina discere Regni,
Quid fuerit, quid sit, noscere quicquid erit.
Sic quod in ingenuas Gothus peccaverit Artes
Vindicat, & studiis expiat Una suis.
Exemplum dociles imitantur nobile Gentes,
Et geminis Infans imbuit Ora sonis.
Transpositos Suecis credas migrasse Latinos,
Carmine Romuleo sic strepit omne Nemus.
Upsala nec priscis impar memoratur Athenis,
Aegidaque & Currus hic sua Pallas habet.
Illinc O quales liceat sperasse Liquores,
Quum Dea praesideat fontibus ipsa sacris!
Illic Lacte ruant illic & flumina Melle,
Fulvaque inauratam tingat Arena Salam.
Upsalides Musae nunc & majora conemus,
Quaeque mihi Famae non levis Aura tulit.
Creditur haud ulli Christus signasse suorum
Occultam gemina de meliore Notam.
Quemque tenet charo descriptum Nomine semper,
Non minus exculptum Pectore fida refert.
Sola haec virgineas depascit Flamma Medullas,
Et licito pergit solvere corda foco.
Tu quoque Sanctorum fastos Christina sacrabis,
Unica nec Virgo Volsiniensis erit.
Discite nunc Reges (Majestas proxima coelo)
Discite proh magnos hinc coluisse Deos.
Ah pudeat Tanitos puerilia fingere coepta,
Nugas nescio quas, & male quaerere Opes.
Acer Equo cunctos dum praeterit illa Britanno,
Et pecoris spolium nescit inerme sequi.
Ast Aquilam poscit Germano pellere Nido,
Deque Palatino Monte fugare Lupam.
Vos etiam latos in praedam jungite Campos,
Impiaque arctatis cingite Lustra Plagis.
Victor Oliverus nudum Caput exerit Armis,
Ducere sive sequi nobile laetus Iter.
Qualis jam Senior Solymae Godfredus ad Arces,
Spina cui canis floruit alba comis.
Et lappos Christina potest & solvere Finnos,
Ultima quos Boreae carcere Claustra premunt.
Aeoliis quales Venti fremuere sub antris,
Et tentant Montis corripuisse moras.
Hanc Dea si summa demiserit Arce procellam
Quam gravis Austriacis Hesperiisque cadat!
Omnia sed rediens olim narraveris Ipse;
Nec reditus spero tempora longa petit.
Non ibi lenta pigro stringuntur frigore Verba,
Solibus, & tandem Vere liquanda novo.
Sed radiis hyemem Regina potentior urit;
Haecque magis solvit, quam ligat illa Polum.
Dicitur & nostros moerens andisse Labores,
Fortis & ingenuam Gentis amasse Fidem.
Oblatae Batavam nec paci commodat Aurem;
Nec versat Danos insidiosa dolos.
Sed pia festinat mutatis Foedera rebus,
Et Libertatem quae dominatur amat.
Digna cui Salomon meritos retulisset honores,
Et Saba concretum Thure cremasset Iter.
Hanc tua, sed melius, celebraverit, Ingele, Musa;
Et labor est vestrae debitus ille Lyrae.
Nos sine te frustra Thamisis saliceta subimus,
Sparsaque per steriles Turba vagamur Agros.
Et male tentanti querulum respondet Avena:
Quin & Rogerio dissiluere fides.
Haec tamen absenti memores dictamus Amico,
Grataque speramus qualiacumque fore.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
In Effigiem Oliveri Cromwell
Haec est quae toties Inimicos Umbra fugavit,
At sub qua Cives Otia lenta terunt.
In eandem Reginae Sueciae transmissam
Bellipotens Virgo, septem Regina Trionum.
Christina, Arctoi lucida stella Poli;
Cernis quas merui dura sub Casside Rugas;
Sicque Senex Armis impiger Ora fero;
Invia Fatorum dum per Vestigia nitor,
Exequor & Populi fortia Jussa Manu.
At tibi submittit frontem reverentior Umbra,
Nec sunt hi Vultus Regibus usque truces.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Idem Latine Redditum
Heu inimicitias quoties parit æmula forma,
Quam raro pulchrae, pulchra placere potest!
Sed fines ultrà solitos discordia tendit,
Cum flores ipsos bilis et ira movent.
Hortus ubi dulces præbet tacitosque recessûs,
Se rapit in partes gens animosa duas,
Hic sibi regales Amaryllis candida cultûs,
Illic purpureo vindicat ore Rosa.
Ira Rosam et meritis quæsita superbia tangunt,
Multaque ferventi vix cohibenda sinû,
Dum sibi fautorum ciet undique nomina vatûm,
Iusque suum, multo carmine fulta, probat.
Altior emicat illa, et celso vertice nutat,
Ceu flores inter non habitura parem,
Fastiditque alios, et nata videtur in usûs,
Imperii, sceptrum, Flora quod ipsa gerat.
Nec Dea non sensit civilis murmura rixæ,
Cui curæ est pictas pandere ruris opes.
Deliciasque suas nunquam non prompta tueri,
Dum licet et locus est, ut tueatur, adest.
Et tibi forma datur procerior omnibus, inquit,
Et tibi, principibus qui solet esse, color,
Et donec vincat quædam formosior ambas,
Et tibi reginæ nomen, et esto tibi.
His ubi sedatus furor est, petit utraque nympham
Qualem inter Veneres Anglia sola parit;
Hanc penes imperium est, nihil optant amplius, hujus
Regnant in nitidis, et sine lite, genis.
poem by William Cowper
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
In Legationem Domini Oliveri St. John Ad Provincias Foederatas
Ingeniosa Viris contingunt Nomina magnis,
Ut dubites Casu vel Ratione data.
Nam Sors, caeca licet, tamen est praesaga futuri;
Et sub fatidico Nomine vera premit.
Et Tu, cui soli voluit Respublica credi,
Foedera seu Belgis seu nova Bella feras;
Haud frustra cecidit tibi Compellatio fallax,
Ast scriptum ancipiti Nomine Munus erat;
Scilicet hoc Martis, sed Pacis Nuntius illo:
Clavibus his Jani ferrea Claustra regis.
Non opus Arcanos Chartis committere Sensus,
Et varia licitos condere Fraude Dolos.
Tu quoque si taceas tamen est Legatio Nomen.
Et velut in Scytale publica verba refert.
Vultis Oliverum, Batavi, Sanctumve Johannem?
Antiochus gyro non breviore stetit.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ros
Cernis ut Eio descendat Gemmula Roris,
Inque Rosas roseo transfluat orta sinu.
Sollicita Flores stant ambitione supini,
Et certant foliis pellicuisse suis.
Illa tamen patriae lustrans fastigia Sphaerae,
Negligit hospitii limina picta novi.
Inque sui nitido conclusa voluminis orbe,
Exprimit aetherei qua licet Orbis aquas.
En ut odoratum spernat generosior Ostrum,
Vixque premat casto mollia strata pede.
Suspicit at longis distantem obtutibus Axem,
Inde & languenti lumine pendet amans,
Tristis, & in liquidum mutata dolore dolorem,
Marcet, uti roseis Lachryma fusa Genis.
Ut pavet, & motum tremit irrequieta Cubile,
Et quoties Zephyro fluctuat Aura, fugit .
Qualis inexpertam subeat formido Puellam,
Sicubi nocte redit incomitata domum.
Sic & in horridulas agitatur Gutta procellas,
Dum prae virgineo cuncta pudore timet.
Donec oberrantem Radio clemente vaporet,
Inq; jubar reducem Sol genitale trahat.
Talis, in humano si possit flore videri,
Exul ubi longas Mens agit usq; moras;
Haec quoque natalis meditans convivia Coeli,
Evertit Calices, purpureosque Thoros.
Fontis stilla sacri, Lucis scintilla perennis,
Non capitur Tyria veste, vapore Sabae.
Tota sed in proprii secedens luminis Arcem,
Colligit in Gyros se sinuosa breves.
Magnorumque sequens animo convexa Deorum,
Sydereum parvo fingit in Orbe Globum.
Quam bene in aversae modulum contracta figurae
Oppositum Mundo claudit ubiq; latus.
Sed bibit in speculum radios ornata rotundum;
Et circumfuso splendet aperta Die.
Qua Superos spectat rutilans, obscurior infra;
Caetera dedignans, ardet amore Poli.
Subsilit, hinc agili Poscens discedere motu,
Undique coelesti cincta soluta Viae.
Totaque in aereos extenditur orbita cursus;
Hinc punctim carpens, mobile stringit iter.
Haud aliter Mensis exundans Manna beatis
Deserto jacuit Stilla gelata Solo:
Stilla gelata Solo, sed Solibus hausta benignis,
Ad sua qua cecidit purior Aftra redit.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
De Suo In Lesbiam Amore Ep. 88.
DE SUO IN LESBIAM AMORE. EP. 88.
Nulla potest mulier tantum se dicere amatam
Vere, quantum a me Lesbia amata mea est;
Nulla fides ullo fuit unquam faedere tanta,
Quanta in amore suo ex parte reperta mea est.
ENGLISHED.
No one can boast her self so much belov'd,
Truely as Lesbia my affections prov'd;
No faith was ere with such a firm knot bound,
As in my love on my part I have found.
poem by Richard Lovelace
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
De Quintia Et Sesbia. Ep. 87
DE QUINTIA ET LESBIA. EP. 87.
Quintia formosa est multis, mihi candida, longa,
Recta est; haec ego sic singula confiteor:
Tota illud formosa nego: nam multa venustas;
Nulla in tam magno est corpore mica salis.
Lesbia formosa est quae, cum pulcherrima tota est,
Tum omnibus una omneis surripuit veneres.
ENGLISHED.
Quintia is handsome, fair, tall, straight: all these
Very particulars I grant with ease:
But she all ore 's not handsome; here's her fault:
In all that bulk there's not one corne of salt,
Whilst Lesbia, fair and handsome too all ore,
All graces and all wit from all hath bore.
poem by Richard Lovelace
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
In Obitum Honoratissimi Viri, Rogeri Manwood, Militis, Quaestorii Reginalis Capitalis Bareonis
NOCTIVAGI terror, ganeonis triste flagellum,
Et Jovis Alcides, rigido vulturque latroni,
Urna subtegitur. Scelerum, gaudete, nepotes!
Insons, luctifica sparsis cervice capillis,
Plange! fori lumen, venerandae gloria legis,
Occidit: heu, secum effoetas Acherontis ad oras
Multa abiit virtus. Pro tot virtutibus uni,
Livor, parce viro; non audacissimus esto
Illius in cineres, cujus tot millia vultus
Mortalium attonuit: sic cum te nuntia Ditis
Vulneret exsanguis, feliciter ossa quiescant,
Famaque marmorei superet monumenta sepulcri.
poem by Christopher Marlowe
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Johannis Trottii Epitaphium
Charissimo Filio &c.
Pater & Mater &c.
funebrem tabulam curavimus.
Age Marmor, & pro solita tua hxmanitate,
(Ne inter Parentum Dolorem & Modestiam
Supprimantur praeclari Juvenis meritae laudes)
Effare Johannis Trottii breve Elogium.
Erat ille totus Candidus, Politus, Solidus,
Ultra vel Parii Marmoris metaphoram,
Et Gemma Sculpi dignus, non Lapide:
E Schola Wintoniensi ad Academiam Oxonii,
Inde ad Interioris Templi Hospitium gradum fecerat:
Summae Spei, Summae Indolis, ubique vestigia reliquit;
Supra Sexum Venustus,
Supra Aetatem Doctus,
Ingeniosus supra Fidem.
Et jam vicesimum tertium annum inierat,
Pulcherrimo undequaque vitae prospectu,
Quem Mors immatura obstruxit.
Ferales Pustulae Corpus tam affabre factum
Ludibrio habuere, & vivo incrustarunt sepulchro.
Anima evasit Libera, Aeterna, Faelix,
Et morti insultans
Mortalem Sortem cum Foenore accipiet.
Nos interim, meri vespillones,
Parentes Filia extra ordinem Parentantes,
Subtus in gentilitio crypta reliquias composuimus,
Ipsi eandem ad Dei nutum subituri.
Natus est &c. Mortuus &c. reviviscet
Primo Resurrectionis.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Senecae Ex Cleanthe
SENECAE EX CLEANTHE.
Duc me, Parens celsique Dominator poli,
Quocunque placuit, nulla parendi mora est;
Adsum impiger; fac nolle, comitabor gemens,
Malusque patiar facere, quod licuit bono.
Ducunt volentem Fata, nolentem trahunt.
ENGLISHED.
Parent and Prince of Heav'n, O lead, I pray,
Where ere you please, I follow and obey.
Active I go, sighing, if you gainsay,
And suffer bad what to the good was law.
Fates lead the willing, but unwilling draw.
poem by Richard Lovelace
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Ad Juvencium. Cat. Ep. 49.
AD JUVENCIUM. CAT. EP. 49.
Mellitos oculos tuos, Juvenci,
Si quis me sinat usque basiare,
Usque ad millia basiem trecenta;
Nec unquam videat satur futurus:
Non si densior aridis aristis,
Sit nostrae seges osculationis.
TO JUVENCIUS.
Juvencius, thy fair sweet eyes
If to my fill that I may kisse,
Three hundred thousand times I'de kisse,
Nor future age should cloy this blisse;
No, not if thicker than ripe ears
The harvest of our kisses bears.
poem by Richard Lovelace
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Edmundi Trotii Epitaphium
Charissimo Filio
Edmundo Trotio
Posuimus Pater & Mater
Frustra superstites.
Legite Parentes, vanissimus hominum ordo,
Figuli Filiorum, Substructores Hominum,
Fartores Opum, Longi Speratores,
Et nostro, si fas, sapite infortunio.
Fruit Edmundus Trottuis.
E quatuor masculae stirpis residuus,
Statura justa, Forma virili, specie eximic,
Medio juventutis Robore simul & Flore,
Alpectu, In cessu, sermone juxta amabilis,
Et siquid ultra Cineri pretium addit.
Honesta Diciplina domi imbutus,
Peregre profectus
Generosis Artibus Animum
Et exercitiis Corpus firmaverat.
Circaeam Insulam, Scopulos Sirenum
Praeternavigavit,
Et in hoc naufragio morum & saeculi
Solus perdiderat nihil, auxit plurimum.
Hinc erga Deum pietate,
Erga nos Amore & Obsequio,
Comitate erga Omnes, & intra se Modestia
Insignis, & quantaevis fortunae capax:
Delitiae Aequalium, Senum Plausus,
Oculi Parentum, (nunc, ah, Lachrymae)
In eo tandem peccavit quod mortalis.
Et fatali Pustularum morbo aspersus,
Factus est
(Ut verae Laudis Invidiam ficto Convitio levemus)
Proditor Amicorum, Parricida Parentum,
Familiae Spongia:
Et Naturae invertens ordinem
Nostri suique Contemptor,
Mundi Desertor, defecit ad Deum.
Undecimo Augusti; Aerae Christae 1667.
Talis quum fuerit Calo non invidemus.
poem by Andrew Marvell
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Conociendome, Conociendote
Ya no hay mas sonrisa
todo finaliza
nuestra casa hoy vacia
me hace llorar
y la historia aqui termina
hay que olvidar
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Poco y nada se logr
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Nuestro amor
Quin puede negar
(negar)
Pas
(se termin pas y se termin, se termin)
Separarse es tan dificil
Lo s
Pero yo ( y yo) me ir
(dificil es si, sin guiarme)
Conocindome a mi, conocindote a ti
Bueno (bueno), malo (malo), tanto (tanto),
Guardo (guardo)
Risas (risas), llanto (llanto),
En los cuartos donde vimos
Niños jugar
Hoy hay slo un gran silencio
En el lugar
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Poco y nada se logr
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Nuestro amor
Quin puede negar
(negar)
Pas
(se termin pas y se termin, se termin)
Separarse es tan dificil
Lo s
Pero yo (y yo) me ir (dificil es)
(si, sin guiarme)
Conocindome a mi, conocindote a ti
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Poco y nada se logr
Solo tu y sola yo
(Ajaaa)
Nuestro amor
Quin puede negar
(negar)
Pas
Separarse es tan dificil
Lo s
Pero yo (y yo) me ir (dificil es)
(si, sin guiarme)
Conocindome a mi, conocindote a ti
song performed by by ABBA
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
To George Herbert,
SENT HIM WITH ONE OF MY SEALS OF THE
ANCHOR AND CHRIST.
QUI prius assuetus serpentum fasce tabellas
Signare, hæc nostræ symbola parva domus,
Adscitus domui Domini, patrioque relicto
Stemmate, nanciscor stemmata jure nova.
Hinc mihi Crux primo quæ fronti impressa lavacro,
Finibus extensis, anchora facta patet.
Anchoræ in effigiem Crux tandem desinit ipsam,
Anchora fit tandem Crux tolerata diu.
Hoc tamen ut fiat, Christo vegetatur ab ipso
Crux, et ab affixo est Anchora facta Jesu.
Nec natalitiis penitus serpentibus orbor,
Non ita dat Deus, ut auferat ante data.
Qua sapiens, dos est, qua terram lambit et ambit,
Pestis, at in nostra sit medicina Cruce
Serpens fixa Cruci si sit natura, Crucique
A fixo nobis gratia tota fluat.
Omnia cum Crux sint, Crux Anchora fixa, sigillum
Non tam dicendum hoc, quam catechismus erit.
Mitto, nec exigua, exigua sub imagine, dona,
Pignora amicitiæ, et munera vota preces.
Plura tibi accumulet sanctus cognominis, Ille
Regia qui flavo dona sigillat equo.
poem by John Donne
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Sonnet 02
II
Donna leggiadra il cui bel nome honora
L'herbosa val di Rheno, e il nobil varco,
Ben e colui d'ogni valore scarco
Qual tuo spirto gentil non innamora,
Che dolcemente mostra si di fuora
De suoi atti soavi giamai parco,
E i don', che son d'amor saette ed arco,
La onde l' alta tua virtu s'infiora.
Quando tu vaga parli, O lieta canti
Che mover possa duro alpestre legno,
Guardi ciascun a gli occhi ed a gli orecchi
L'entrata, chi di te si truova indegno;
Gratia sola di su gli vaglia, inanti
Che'l disio amoroso al cuor s'invecchi.
poem by John Milton
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Penumbral Grace
partial shadow
between regions of full shadow
(the umbra)
umba! umba! umba!
umba! umba! umba!
and full illumination,
cast by Earth,
the Moon,
during an eclipse.
caramba! caramba! caramba!
caramba! caramba! caramba!
partial lunar eclipse,
a portion of the Moon's disk
remaining within the
penumbra of Earth's shadow
the rest is darkened
by the umbra
grayish outer part
a sunspot.
Compare
umbra! umbra! umbra!
umbra! umbra! umbra!
umbra! umbra! umbra!
umbra! umbra! umbra!
shower me the grace
of your Umbra Oh Lord!
poem by Ric S. Bastasa
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Quireme Ms
Slo te pido amor, entrgame tus das
No necesito cosas que no tienen valor
Tu corazn, pens, es todo lo que anhelo
Segura estar que tu alma solo siente por m
Quireme ms que todo lo que tu has querido
Quireme ms, que siempre me tendrs contigo
No encontrars a nadie que te quiera como yo
Quireme ms, an mas que to propia vida
Quireme ms, me siento sin tu amor perdida
Quireme ms, no hay nadie que te quiera como yo
Pienso en volverte a amar, que seas mo siempre
No hay suficientes horas para estar junto a t
Si conmigo quieres estar, regalame tu vida
Quiero estar a tu lado en cada amanecer
Quireme ms que todo lo que tu has querido
Quireme ms que siempre me tendrs contigo
No encontrars a nadie que te quiera como yo
Quireme ms, an mas que to propia vida
Quireme ms, me siento sin tu amor perdida
Quireme ms, no hay nadie que te quiera como yo
Quireme ms, quireme ms
song performed by by Gloria Estefan
Submitted by Lucian Velea
Vote! | Copy!
Auson[ius]
AUSON[IUS].
Toxica zelotypo dedit uxor maecha marito,
Nec satis ad mortem credidit esse datum;
Miscuit argenti lethalia pondera vivi,
Ut celeret certam vis geminata necem.
Ergo, inter sese dum noxia pocula certant,
Cessit lethalis noxa saltuiferi.
Protinus in vacuos alvi petiere recessus,
Lubrica dejectis quae via nota cibis.
Quam pia cura Deum! prodest crudelior uxor.
Sic, cum fata volunt, bina venena juvant.
IN ENGLISH.
Her jealous husband an adultresse gave
Cold poysons, to[o] weak she thought for's grave;
A fatal dose of quicksilver then she
Mingles to hast his double destinie;
Now whilst within themselves they are at strife,
The deadly potion yields to that of life,
And straight from th' hollow stomack both retreat
To th' slippery pipes known to digested meat.
Strange care o' th' gods the murth'resse doth avail!
So, when fates please, ev'n double poysons heal.
poem by Richard Lovelace
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!
Dies Irae
Dies irae! dies ilia!
Solvet saeclum in favilla
Teste David cum Sibylla.
Quantus tremor est futurus,
Quando Judex est venturus.
Cuncta stricte discussurus.
Tuba mirum spargens sonum
Per sepulchra regionem,
Coget omnes ante thronum.
Mors stupebit, et Natura,
Quum resurget creatura
Judicanti responsura.
Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus judicetur.
Judex ergo quum sedebit,
Quicquid latet apparebit,
Nil inultum remanebit.
Quid sum miser tunc dicturus,
Quem patronem rogaturus,
Quum vix justus sit securus?
Rex tremendae majestatis,
Qui salvandos salvas gratis;
Salva me, Fons pietatis
Recordare, Jesu pie
Quod sum causa tuae viae;
Ne me perdas illa die.
Quarens me sedisti lassus
Redimisti crucem passus,
Tantus labor non sit cassus.
Juste Judex ultionis,
Donum fac remissionis
Ante diem rationis.
Ingemisco tanquam reus,
Culpa rubet vultus meus;
Supplicanti parce, Deus.
Qui Mariam absolvisti
Et latronem exaudisti,
Mihi quoque spem dedisti.
Preces meae non sunt dignae,
Sed tu bonus fac benigne
Ne perenni cremer igne.
Inter oves locum praesta.
Et ab haedis me sequestra,
Statuens in parte dextra.
Confutatis maledictis,
Flammis acribus addictis,
Voca me cum benedictis.
Oro supplex et acclinis,
Cor contritum quasi cinis;
Gere curam mei finis.
Lacrymosa dies illa
Qua resurgent et favilla,
Judicandus homo reus
Huic ergo parce, Deus!
poem by Ambrose Bierce
Submitted by Poetry Lover
Vote! | Copy!